inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 4221):

De Klokke.

Ze wappert in de lucht lijk een geluid
Van leven en van dood. Ze daalt langs henen
De smalle vensters nere, daalt als uit
De hemel zelve, en klappert op de stenen.

Ons vrouwkens met hun zwarte mantels aan
Gaan zwijgend, de ene na en de andre voren,
Processionaal op de okere eerdebaan -
En tripplen wuivend om de luide toren.

En in de vrêege ziel van elkendeen,
Waar klokkentonen beeldenvormen krijgen,
Smelt al hun denken met 't geklep ineen…

Ons klokke luidt het eendelijk geweld,
Dat wroet in ons en nimmer bovenwelt,
Maar ommeworstelt in ons effen zwijgen.

Een bundel letterkundige bijdragen (1900)

Schrijver: Marie Metz-Koning
Inzender: Redactie, 29 May. 2015


Geplaatst in de categorie: overlijden

4.0 met 1 stemmen 307

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)