inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 288):

En als de storm 't zwiepende weefgetouw

En als de storm 't zwiepende weefgetouw
Vastmokert op nachtlijke vastelanden,
En wereldzeeën blauw en goud doet branden
Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw,

En dan voor de ingang van cyklopenbouw,
Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden,
Tot groet aan morgenzon met trotse handen
Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -

Dan voel 'k, boven werklijkheidswaan gerezen,
Mij als de Zelfontplooiing van Gods Wezen,
En mijn ekstaze weet: Ik ben 't, die werp

In dond'rend heen en weer langs gouden banen
De bliksem over flikk'rende oceanen;
Ik ben de storm, zijn weefgetouw, zijn sjerp.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
dit sonnet is het 13e in de cyclus: Bevrijding

Brahman, deel I, pag. 65(1919)

Schrijver: J.A. dèr Mouw
Inzender: JM, 16 okt. 2002


Geplaatst in de categorie: vrijheid

3,5 met 10 stemmen 1.540



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)