355 resultaten.
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Alom, aan de ronde zomen
van het rustig vergezicht,
aan de lage damp ontkomen,
aan de oever van het licht,
achter 't levendig gewemel
van de daken, op het goud
van de uitgespannen hemel
opgericht, is 't winterhout.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 Gevoelloos als kwade dampen
stroomt water troebel in beken
langst weidebloemen in de natuur,
alles deelt dezelfde kostbare vieze lucht.
Hoe kunnen wij het land verkopen,
vergeten waar wij vandaan komen
in plaats van uit te rusten?
De prikkeling van het water missen
het sprankelen van de teruggetrokken bron..…
DE KOLENKAR
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.144 laat je zweten
maar dampen,
laat je trekkende poten
pilaren zijn,
en krimp je en rek je
in 's voerders lijn,
de keienweg dreunt
van je stampen!
Twee grote paarden
als kolen zwart
twee grote sterke beesten,
de benen straf recht
de koppen vooruit!
en dampend de glanzende leesten.…
IJspret
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 Ik wordt wakker met rijp op de dekens
het heeft hard gevroren deze nacht
de ijsbloemen zijn de laatste tekens
vandaag wordt ik op het ijs verwacht
van de warmte, op het koude zeil
mijn sokken zijn weer eens zoek
schoon ondergoed na de dagelijkse teil
gevolgd door een corduroy broek
de thee staat te dampen in een mok
snel een ontbijt voordat…
Tekens ( haibun )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Buiten was het verstikkend
door smerige dampen en clandestiene vuren.
Waarom gedogen wij dit als intussen 64 procent voor een verbod is?…
Sonate van Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
259 Daag mij uit, als een ode aan het bestaan,
vervliegend als damp in sluimerende mist.
Waar gemoedsrust mij heelt, kwetsbaar begaan,
in vlagen van wanhoop, voorgoed betwist.
Doordrenkt in bloed en zwenkend verlangen,
onbaatzuchtig en vrij van verstikkende vrees.…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 Daar spuugt de damp hem uit: ijskoud en soeverein!
Een marmeren fantoom, gekeerd tegen de stroom.
Zijn veren dragen de trots van een gekreukeld koninkrijk,
een witte vloek die de modder tart.
Laat de winter maar vreten aan de botten van het hout,
en de nacht haar zwarte gal over de aarde spuwen.
Angst?…
DE WEEK VAN...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
964 Quote kampioen: Ik damp, dus ik besta!…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.903 Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt;
Rond schoft en horen hangt een warme damp,
Die met een geur van zomer hem bewademt,
En in een nimbus nevelt om de lamp.…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Doch hoger dan mijn zelfgeruste vreê,
En dan mijn lichtdoorgloorde dampen zweven
- Herin'ring van welk diepvergeten wee,
Of voorgevoel van onbegrijplijk leven,
Waaruit mijn eeuwige vastheid is ontstaan,
In wiens geheim ik weder wou vergaan, -
Voel 'k over mij de reis der wolken zweven
Der grote wolken komend van de zee.…
Meesterwerk
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.869 iedereen die daar aanwezig was, in het bezit
van een permanente en onvergetelijke lach
Hij trachtte te draaien als was hij een ster
voelde zich een Evita of één van zijn schaatsidolen
maakte vele capriolen en van de pret een pirouette
met armen als wieken van de molen
Het kraampje voor de zopie en de koek
stond te walmen en te dampen…
HET PAARD
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.509 . -
Het krijgspaard, in wiens aâm de rode dampen snuiven
Van d'opgezwollen moed, die hem de borst vervult,
Doet met zijn ijzren hoef de grond rondom hem stuiven,
Daar 't uit te breken poogt in prikklend ongeduld!
Met vaste hand en knie bedwingt hem zijn Berijder,
Tot dat de schelle klank der krijgstrompetten stijgt!…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 allemaal ten langer leste
en op die dik bedekte winterlaag
komen vogels van onder de haag
ze trippelen rond zoekend naar voer
schichtig kijkend, de dood ligt op de loer
een koolmees klemt zich vast met dunne poot
pikt driftig in pindadop voor wat noot
onder de tuintafel die eenzaam buiten staat
vechten merels om orde, de minste gaat
damp…
Pythia, de profetes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 Bij de tempel van Apollo
vereerd als Delphi's zonnegod,
beroemd om zijn voorspellingsgave,
stegen dampen uit een grot
Stel uw vraag,
gij hoogverheven koning
- zonder wedervraag -
ken u zelve in 't verhaal
van Pythia's orakeltaal
in sluiers van verbaal omhaal
sprak zij in ambigue taal
de waarheid die men horen wou,
van heind'…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 In d’ ijzige nachtstilte
had Jozef zijn
hoogzwangere Maria
naar de stal gebracht
de os en de ezel
keken verschrikt
naar ‘t vreemde bezoek
maar Jozef gaf ze
vlug een maïskoek
in duisternis en in damp
hield Jozef bij
Maria de olielamp
en toen in een vaag
licht een klein Wicht
ging verschijnen
stortte Jozef tranen van geluk
In zijn…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 Ze absorbeert de damp
van de zwarte koffie.
Een stilte dient zich aan —
ik gebruik haar
voor ik het moment steel.
Ik kijk om mij heen, voorbij het licht
dat lantaarns verspreiden,
alsof ik de zonden
van ieder aanwezig kan onthullen.
De koffie is koud geworden.…
Niewe richting der blijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 De stoel stond op
maar bleef dit keer staan
alsof vertrekken
zijn richting verloor
de theepot kookte zacht
twee kopjes zonder vraag
de damp bleef hangen
alsof iemand al wist
dat er gedeeld zou worden
een muur leunde terug
en gaf ruimte
niet leeg
maar wachtend
mijn schoenen vergaten
de deur
ze draaiden zich om
alsof blijven…
De wereld hapert
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
821 Elk moment steeds weer
valt faalt herhaalt
de aarde meer en meer
Bevroren netvlies vlak onder de atmosfeer
wordt witheet en transparant
ik vlam damp verdamp
in de wolken
tot boven de wolken
rol door lijzige lucht
als helikopter zonder
wakgewakkerde wieken
klap nu wel aan elke voet
vijf veren en een duim uit
Dit verklaart voldoende…
Over zilveren golven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
719 het trillende touw
over zilveren golven
trouw viert kennis
aan ‘t zeiljacht geballast
(nu weet ik ‘t)
de grote diepe Noordzee bruist van leven
dat “min” ik, en “lief” ik
de zee krijgt me klein, heel klein
waar ik ben en ga
veilig voel ik over mij Gods pracht en kracht
als de zon doorbreekt zonder geluid
verdwijnen achter mij witte dampen…
wat heet welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 geslenterd
door een onbekende stad
die uit mijn herinnering naar boven kwam
als een déjà-vu
zoiets als een gestolde ervaring
van wie ik wel is waar de eigenaar ben
maar waar ik niet de hand op kon leggen,
ontdekten wij gelijktijdig
aangemoedigd door honger en dorst
het restaurant,
een rokerige ruimte
waar de afzuiginstallatie de blauwe damp…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 Maar beneden, in de opengebroken aarde,
stikt het menselijk gelijk in de damp van brandend plastic.
Daar trekt de doctrine geen lijnen door provincies,
maar scheurt ze door het vlees en de darmen van de grond.
De wijsheid sterft in de modder en de as,
waar de loopgraven overlopen van urine en bloed.…
God versus Darwin (GVD)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.075 geweken is
Terwijl geloof en hoop een zaak van leken is
Die over Darwin niet zijn ingelicht
Gelukkig zijn de Middeleeuwen dood
En weten wij nu ál wat er te weten is
Dat is niet meer dan dat wat er te meten is
Wij zorgen zelf wel voor ons dagelijks brood
Er is geen liefde, alles is chemie
Dus al wat er tot nu voor G versleten is
Lost op in damp…
BLIJDE VERWACHTING
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
9.367 Geef ons de hittegolf die onze huid laat dampen.
Zie de 3 gekroonde hoofden verder schuifelen
Ze vergeten de Vrouw in barensnood
De boodschap van een Vrouw die nooit krijsen zal.…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…
’t Leven
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.341 Wat ze ons bied’,
’t Is een schaduwschim van dampen,
Die, wanneer men ze aan wil klampen,
Door de lege vingers schiet,
Ja het leven stort zich uit
Met een stroom, door niets gestuit,
In de Oceaan der tijden,
En voert droefheid en verblijden
Der vergetelheid ten buit.
Wat dan ziet men om naar vreugd!
Wat’s de Jeugd!…
Wrangheid
poëzie
2.3 met 6 stemmen
915 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…
AAN ZEE
poëzie
4.0 met 3 stemmen
991 Leeg strek ik de armen - dampen dekken,
Blozend en dicht als rozenhekken,
De poorten van de horizon;
Daarachter welt wellicht de bron,
Waaruit de wonderen ontspringen,
Die aan mijn kloppend hartedringen
De klare vrede geven
Van hun ontraadseld leven.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Vrouw, geur van nachtbloem die mijn ziel doordringt,
donkere damp van aarde na zomerregen—
zoet als honing die van eigen lippen vloeit.
Lichaam, o lichaam, dat het mijne omgeeft,
ook al behoort het aan de wereld toe.…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.523 De damp die van het warme water slaat
Maakt hem geruster : witte stoom…
En bij elk kledingstuk, dat van hem afgaat,
Bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom.…
Brueghel's carne vale
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.683 de danser eens luimig metgezel
doldriest van kannen schuimend bier
nu drinkebroer deerniswekkend in zijn zotte monoloog
naargeestig spotvogellied van de burleske nar met helse lier
rest een smalend doch verloren dissonant
vannachter de verlaten toog - de herberg
eerder schouwtoneel van wervelend gewoel en vunzige gezangen
gewikkeld in de damp…