Alle inzendingen over reikt

678 resultaten.

Sorteren op:

Eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Vraag me niet meer af Hoever de horizon is verwijderd Hoe hoog bergen zijn Die ik van verre zie Hoever zal wind de wolken dragen Hoever reikt kinderlijke fantasie Wanneer stoppen eens de idealen Waarop alle dromen stranden Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn Zullen roem en eerzucht Als op wind en wolken gedragen Verdwijnen over de verre…

Het blonde

netgedicht
3.9 met 138 stemmen aantal keer bekeken 515
in de wind het blonde van een kind een constante trits boodschapte zwaartekrachtmoedig altijd inwisselbaar en diepbedroevend jouw handen hebben teveel leven gegeven in de afgelopen jaren zonder eigen energie te sparen juist in deze tijd van dodelijke calamiteit is thuis de enige basis die in gezondheid nog naar toekomst reikt…

HAALBAAR?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De mensen van Babel jaagden het hoogste na wilden een toren bouwen die tot de hemel reikte maar hun arbeid mislukte de onthutste stedelingen verdwenen naar alle kanten de nog levende schim van het onvoltooide bouwwerk zweeft fijn versnipperd over heel de wereld fluistert streeflustigen in zich uit te strekken naar steeds meer _ almaar…
Han Messie18 januari 2022Lees meer >

Vannacht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Vannacht was ik de warme aarde, wat uit mij groeide reikte steil omhoog, witte wortels doorkliefden het duister, zogen zompige kleigrond droog. Vannacht was ik de omarmende zee, een verzwelgernde grijze oneindigheid, die, wild door mijn lichaam stromend, mij losweekte van ruimte en tijd.…

Wijn met jou

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
laten we wijn met herfst drinken schenk me een droom in tot de rand van trage wandeling en samen klinken van onlosmakelijk je hand laten we wijn met weemoed genieten een klein slokje op z'n tijd dat we september strooilicht zien en ons hart zich vult en reikt laten we wijn met terugblik proosten uit het rek van toen en samen van glimlach…
Sophie25 september 2023Lees meer >

Morgenstond

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Een zonnestraal piept door het gordijn Verbant kordaat de maneschijn Leven ontwaakt in ochtendsluimering En verdrijft de nachtelijke schemering Bladeren zuchtend onder ochtenddauw Verlangend naar het hemelsblauw Stilte wordt verruild voor prachtige duetten Die de vogels samen proberen neer te zetten De dag reikt zich aan, nog mijmerend in…
Wendy675 september 2006Lees meer >

Ode aan mijn drumleraar

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.508
En toen begon ik maar met drummen 'k Ga wat tikken in de tijd Dromen, tja, dat kon ik al maar mijn ritme bleek ik kwijt Uren, dagen aangeslagen Zenuw, zweet en angst verjagen Ben van die man gaan houden die weg doet al het oude Genadeloos, hij die kijkt en door mijn schaamte mij de handen reikt Tel seconde na seconde Ik dwing me in…

Winterwandeling

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
De verse sneeuw reikt tot hun kuiten, hun sporen zeggen mij dat niemand voor hen uitgelopen heeft. Waarover ze zo ingetogen spreken laat zich gezien hun houding goed verstaan als ze hun passen doen vertragen en ik hun blijk van medeleven gadesla.…

Parels voor de zwijnen ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 892
Wat heb ik het verloren, toen ik omkeek en vele zonnen ouder was, vergeleek me toen ik geboren werd, leken beiden helften even echt, in gevecht met een al verloren duel , leven met de dood begint nu pas, zocht naar de bron van kwalen in het hof van Eden, verzonnen waarheid reikt verder dan het adamsblad, ogenschijnlijk lagen parels verder…
pama1 juni 2010Lees meer >

De kink

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 446
de kink die in de kabel kwam doordat jij al was verguisd en ondergekotst bleek groter dan ik op het eerste gezicht kon vermoeden welke kleine plassen leken ontaardden in grote modderpoelen waar laarzen dieper in wegzakten reikte jouw hand naar iets tastbaars om niet weg te zakken in datgene dat jezelf veroorzaakt had keek ik rustig…
LadyLove25 oktober 2010Lees meer >

soms, in de nacht

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 720
achter me reikt de verte tot aan het gehinnik paarden stijgen uit het weiland nog vol van nacht ik laat ze voorbij draven en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt langs het zout dat bij volle maan werd gewonnen basaltrivieren banen zich een weg langs de ondergrondse waanzin van mijn ziel het waaien houdt op zoals het beeld van het water…

Alziend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht het oog reikt niet ver het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken ergens waaien als duistere banieren ruwe manen in de poolwind vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte alles valt stil in onontgonnen werelden dan raken de muren behaard traag bewegen ze zonder te scheuren naar de…

Verkwikkend

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 707
zee hoe je speelt met mijn zintuigen dromen tot leven wekt toefjes balsem vleiend schikt op mijn moegestreden hoofd vurigheid van de horizon als een rode blos legt op mijn matte wangen meeuwen rond laat vleugelen ze mijn fantasie laat dragen mijn oprecht verlangen zee hoe je speelt het water laat tieren schelpen reikt…
Hilly Nicolay5 september 2016Lees meer >

Dicht bij het voorbije

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
ik reikte mijn hand en zij, zij legde haar broosheid in de dragende palm en toonde aderen van bejaarde schoonheid de hoge zetel waarin zij zat met gewelven aan beide zijden op hoofdhoogte en kussens die haar droegen, doch nauwelijks steunden ( ze was statig van aard, zodat ze niet leunde) toonde wat nog aanraakbaar was haar lijf…

scheidingslijnen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
woestijn verdroeg waar je vooral zag wat er niet is wat is een grens in een donkere maanloze nacht als je een kolkende rivier behouden overstak Welcome to America zou je denken toen je het las en wachtte aan deze zijde van de grens je liet het kind los moeders lijf werd omgebogen tot bezet gebied de ogen reikten…
J.Bakx15 april 2019Lees meer >

Getint profiel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
streelzacht waaide de lentebries zijn kleuren langs je al getint profiel je lach oogde lichter rood dan je had gewild op het buitenpalet dat met de frisse voorjaarskeus paars geel en pril groen rijkelijk gevuld was en ons omringde zover het oog reikte zelfs de onverwachte warmte van de zon liet ons buiten het boekje van…

Het kristallijn

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 526
voorzichtig het kristallijn subtiel van beginnend matwit uitwaaiend mooi naar licht breekbaar nog hebben zij niet de kracht om licht te breken dat komt over enkele weken zo rond het vriespunt als de uitstraling het grootst is en het uitspansel heldert dan vormen druppels pegels en vriezen uit tot het eerste kristallijn dat reikt…
wil melker13 november 2024Lees meer >

Geduld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 219
Mijn zolen zijn bijkans versleten, Mijn tong reikt bijna tot de grond, Voel vermoeidheid in m’n benen, Heb bijna de ganse aard gerond. De stappen gaan steeds minder snel, Ruif ik uit eet steeds minder vol, Wijl ’t potentieel is groot genoeg, Deswegen ga ik toch lijdzaam voort.…

Waterland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 290
Vanaf Het Paard is er flink gegraven, dwars door het eiland, daar waar nu de Oostervaart loopt, tot aan de terp van Wittewerf Verder, op het vasteland ging het kanaal door het Groote Meer onder langs het Zwet schuin door het patroon van het Waterland langs Holysloot en de Bloemendalergouw tot aan Durgerdam, verder reikte het vertrouwen…
Zywa25 februari 2026Lees meer >

Liefde in zuiverste vorm

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 247
liefde die verder gaat dan alle aardse zaken groter voelt dan het heelal Er is een liefde van cel tot vrucht van dragen tot eerste ademzucht van vasthouden, voeden, stapjes traantjes, troosten, bemoedigen, aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis verder reikt…

De glimlach sterft

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.395
mooi evenwicht Een eigen, klare taal In het menselijk gelaat Die het gemoed lezen laat Achter een onderhuids web van spieren Zoals angst mond en oog openspert Een vrouw toont het nog wat meer Hoewel hun vetlaag alles weer effent De snelle opgetrokken wenkbrauw Een bijna onzichtbare groet Vertraagt als ze over de wieg buigt De glimlach reikt…

verdronken leven

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.617
het grote niets reikt zich aan als een goudgele gloed met een kraag van vals besef gezicht verloren in onecht gezichtsverlies ondergedompeld door die ander die jou is, en toch weer niet zelfs geen notie meer van je wens tot vergetelheid onder het gouden vocht ligt de onzichtbare sleutel die alleen gevonden kan worden door jou zelf…

(T)huis

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.253
voeten Ik moest op blote voeten Zo voelde ik dat ik leefde In het huis Was de kamer Waar het bed kraakte als je ernaar keek De dekens een huis Een huis in een huis Mijn geheime hutje Buiten het huis Was de straat Waar stenen mij in verzoeking brachten Het grotenmensen bos Lonkte in de verte Tot daar moest ik volgen De wolf reikt…

Wachtend op een schreeuw

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
horizonnen ver tot waar de prooi gestorven ligt als zand tot stof gemangeld ogenschijnlijk lijkt de aarde dood maar in de diepzee kiemt nieuw leven in het licht dat moeder aarde straalt het toeval neemt zijn kansen waar stort bui na bui op elke rotspartij tot kolkende stromen over kale akkers mossen kleuren al wat boven water reikt…

Zo koud

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 955
Droefheid verbergt mijn tranen, de dag wordt oud, mijn stem reikt niet meer zo ver. Ik sluit de knarsende poort, graven brengen mijn leven naar een eeuwige dood. Op de avond van mijn leven doven kaarsen in oude kandelaars op grijze, marmeren stenen.…

Op kousevoeten

hartenkreet
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.159
in mijn schoot Trefzeker en gevoelig juist de snaar die wordt geraakt subtiel gericht op het effect speciaal voor jouw publiek gemaakt Onpeilbare diepten verborgen in alomvattend groen vervuld door slechts een simpele wens aan zelfbevredigen te doen Geen omzien naar verleden noch verwachtingen te delen waar het heden niet verder reikt…
moontan26 november 2002Lees meer >

Kathedraal koelte

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 618
vond ze daar gesokkeld en verheven tot heiligheid zag hart en ogen hun leven hebben zij tussen mens en dier bewogen maar eenmaal boven restte pas het echt geloven hoor de litanieën mensen op de knieën ik bid en zie de wierook kringelen in het onnavolgbaar zacht devote slingeren ik cryp nog voor de toren magistraal ten hemel reikt…

GOLGOTHA III

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
er een die vraagt waarom hij heeft de armen tot de hemel geheven de roep om vergeving op de lippen weet dat aan alles een einde komt stijgt hij hier boven zichzelf uit loodrecht in de lijn van een hogere sfeer gehangen om de spanning te voeden dit wijzen is een bewijs van schuld of is het toch de onschuld altijd is er één die hoger reikt…

dank je wel

hartenkreet
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 15.511
wil je bedanken voor de stilte, het luisteren, hoe jij vertrouwen schepte in het leven ik wil je bedanken voor alle zorg die je als vanzelfsprekend, zonder de juk af te werpen, droeg ik wil je bedanken, maar ik ben te laat, jouw heengaan... te vroeg ik zal je bedanken in een gebed waarin mijn eerbied en respect voor jou tot in de hemel reikt…

Een olijf, een appel en het kind

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.817
De vroege appelboom met meer gewicht dan fruit een kroon die naar de hemel reikt even diep als zijn wortels de gronden doorgronden in deze onvoorwaardelijke verbintenis ene is vrij om zichzelf te verliezen, mijn moeder. Hoe ben ik dan zo ver en krom gegroeid?…