503 resultaten.
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 wachtend op een nieuwe tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward
hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur…
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
Dat is hij wel.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
958 Liever houdt hij zich bezig met het
onmisbaar genoegen, een steeds
terugkerende pijn die hem telkens
voorziet van een nieuwe lading
onzekerheden. Krachtig is hij niet –
moedig des te meer.
Uiteindelijk zal hij belanden bij
de keerzijde van de medaille.…
knarsende tanden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
594 Observeerde m'n bron en
Meanderende lang voordat
Woorden überhaupt kropen
Meeuwen brengen eb en vloed
Zodat het ruis en licht zo niet
Prijs geeft zo zoet
En het Andreas kruisingedicht
Maakt alles zo spannend en smoel
Vergeef me dit versje zonder doel
Het ruis schuimt in m'n smoel
Donderend maar ingetogen met gevoel
Het is niet de terugkeer…
Voor haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
737 Ik hou van verandering
Van jaargetijden
De opkomst en ondergang
Van al dat licht
De natuur en haar bizarre vormen
Van zwaar ontspoord
Tot evenwicht
Ik hou van het leven
In al zijn facetten
Niet van geluk
Ik heb meer met pech
Het slechte, de pijn
Dat gevoel dat bruist
Wanneer het goed komt
Die terugkeer
Op de juiste weg
Ik hou van…
beloftes van de andere zijde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 als je dood wordt word je achteraf
je woont dan aan de achterkant
van het leven met de deur op een kier
uitgepuurd van deze tot gene zijde
de terugkeer met een miljard lichtjaar
de schriele hoop ligt op zijn keerzijde
het zicht benepen tot tussenruimte
als een gespleten atoom de gestaltes
ternauwernood als krassen in het licht
de ogen…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
De moed verliezen
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
754 Zomaar ineens vervlogen in de zee van eindeloze tijd,
Elke morgen, elke middag, elke avond, vecht ik die terugkerende strijd.…
[ In de binnentuin ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
406 In de binnentuin
met bomen verzaagd tot vloer --
jammeren vogels.…
Alle Pepernoten Nog Aan Toe!
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
1.265 Dat feestje waar wij zo aan zijn gehecht,
Blijkt al die jaren toch niet echt te kloppen,
We kunnen er dus beter maar mee stoppen,
Niet om de Sint, het zit ‘m in die knecht.
Want de VN vindt wat wij doen verkeerd,
Maar dat is dan zwartwit geredeneerd.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Op een dag zal ik terugkeren,
zal ik niet langer vooruit kijken
omdat de toekomst me angstig maakt
en er niet langer meer toe doet.
Want de tijd die me dan nog rest
zal de moeite niet zijn tegemoet te lopen.…
In en In Lief
hartenkreet
4.6 met 35 stemmen
2.563 vervreemd
Te laat voor je excuses
Je hart gevuld met spijt
Geen tijd voor zoete koek
Het gevoel verloren kwijt
Te laat voor je beloftes
Ik geloof je nu nooit meer
Alle grenzen overschreden
Steeds weer keer op keer
Te laat voor je woorden
Ze zijn niet van betekenis
Loze kreten in de ruimte
Over liefde en het gemis
Te laat voor je terugkeer…
Kamerbreed gemis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.666 terwijl je steeds verder
van mij af staat
en tergend langzaam in
een nimmer terugkerend verleden
op gaat…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 Tussen lippen van de eeuwigheid,
smart gestort in rijpe morgenstond,
uit mond en schone luit vloot zelfbeklag,
gedoopt in Orpheus smart, tot de veerman
immer als terugkerend zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd een zee golft achter de laatste horizon
ik zou je kunnen zeggen dat alle nachten eender zijn
dat stromen tijd iedere ochtend weer terugkeren…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 En dromend wacht ik op terugkeer
van hemels paradijs als feestelijk festoen.…
Jochem gaat op reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 zeesterren, wat haaien en zeehonden
en natuurlijk super veel vissen en nog zoveel meer
zodat het een echt vette oceaan voor Jochem wordt
tenslotte vaart een zeilbootje met slapende Jochem,
onder maan en sterren en zeemeeuwengekrijs, naar
een wonderschoon eiland onbereikbaar voor Erik en
Mirjam die altijd zullen hopen op een behouden terugkeer…
Emulgator
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 mijn hond vermist, briefje
op een verwaterde boom
kettingbreuk, wat nu
toch niet weer smerige handen
inpoldering, dijkbewaking
beperkt weliswaar
maar toch, stel je voor
geheugen op sterk water
een vertrouwd adres
straatnaam in kleine letters
gezichten die terugkeren
als je je ogen sluit
gras dat weer fris ruikt
glooiend als…
alhoewel ik een enkele keer....sprak de engel..
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 was unaniem akkoord
haar voor de ondergang te sparen
toen ergens driemaal een haan kraaide
ik rook onraad en vluchtte
hoog vloog ik op - dwars
door orkanen en donderwolken
heel veel donderwolken
van dollar en euro
olie - gas - steenkool
en wapens
heel veel wapens
alhoewel ik een enkele keer botste
op omgekeerde geldstromen
terugkerende…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.
De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…
Nageboren worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 Laat ons leven
zoals zalmen in oceanen leven
en weer terugkeren naar de bron.
Sterft daar hun ego?
Natuurlijk niet.
Sterven is nageboren worden.
Sterven is bevrijd worden,
van ons hinderlijke ego.
Sterven is verlost worden,
van ondragelijk verdriet.
Waarom zouden we daarop wachten?
Wie of wat houdt ons tegen?…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door doorleefd inzicht
Gevangen,
in deze gretige waterwoestenij
waar ik verdrink in mijn verdriet
spartelend naar onbekende oppervlakten
en het soelaas dat het mij daar biedt
Terugkerend…
REFLUX
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
1.186 Als terugkeer de diepten en hoogten vervlakt
worden laag na laag alle fasen verweven.
Ik vind in mijn hand een steeds kleinere hand,
een oude geur, in kleine enclaven.
De heldere vlam werd een smeulende brand
waarvoor ik moet vluchten, in doelloos draven.
En steeds: mene tekel aan iedere wand.…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen komma
de daad wordt al snel dichterlijk donker
jij hebt jouw kansen verspeeld, tussen dromen
zachte regen, en generaties van gewoontes
droeve melodie, aan jou de terugkeer…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een web
tenzij je werkelijk diep gaat
en dan toch nog
de dag tegemoet rijdt
per definitie
want je hebt
de onbewuste nacht doorgesneden
in grote lappen achter gelaten
maar het geeft niet, de man van
gisteren die zo goed als dood is
alles vult zich met zichzelf
in een oneindig terugkeren…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten –
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf
mijn vriend
en voltooi in het terugkeren…
En weer,,,,
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.349 En weer word je teleurgesteld
is het opnieuw geen echte liefde
weer iemand die je de rug toekeert
en opnieuw jouw hartje griefde
En weer kun je niet slapen
spookt er vanalles door je hoofd
terwijl het toch een sprookje leek
en hij een terugkeer had beloofd
En weer bleef je alleen achter
overmand door intens verdriet
smachtend naar dat…
Onze boom
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 De boom en ik, wij hebben elkaar
heel lang omarmd, we misten jou
nabij, waren daardoor onverwarmd,
al dromen we van je terugkeer
in iedere trein die Gouda nadert
verwachten wij jou, gezien de
paranormale en normale tekenen,
we willen je zo graag weer omarmen,
kussen, strelen, diep beminnen, o
diepstbeminde, kom wortelen!…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 Als ik met gedachten speel, ontstaat er chaos
vaak vrede, soms onzekerheid
mijn omgang met complexe persoonlijkheden
maakt het leven niet saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 Niet terugkerend op mijn schreden,
sporen trekkend in het zand,
wroet ik even in mijn verleden.
Zomaar ergens, op het strand.
Niet spannend, niet spectaculair,
zwart-wit beelden gaan voorbij.
Het leven, niet altijd even fair,
het liet zijn sporen na bij mij.
En toch, na bijna 57 lange jaren,
blijf ik het zien: de zonnige kant.…