4130 resultaten.
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 Alle dreven
Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt
Haar intree en de Schemering, gedreven
Door hare broeder Nacht, blust snel het goud
En alle purperglansjes, die op 't hout
En op de verre wolken zijn verheven.…
Sonnet
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.519 Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren;
De sappige applen glansen, rood en goud,
En prachtig prijkt, gelijk een toverwoud,
Het bos, dat groen in purper doet verkeren.
Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De landen liggen beneden
Hun zalige voeten gespreid,
En boven hun hoofd is het Eden
Der blauw-gouden oneindigheid.…
boodschap van de engelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.690 Hebben zij voor ons een boodschap
die weer in onszelf doet geloven
zodat de wereld uit dat dal
weer klimmen kan naar boven
nu de wereld wankelt door de
dans rond het Gouden Kalf
wij verblind zijn door de rijkdom
en nu duiken in het graf?…
“ Het doet er weer toe,”
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Dat maakt het verschil, als je aandachtig luistert
en hoort hoe de donderwolken breken op het
aanbeeld van de zon en haar gouden haren in
belofte tot je spreken en de oorsprong je dwingt de
fijnste details niet te vergeten en opnieuw te baren.…
De held van Labbertong II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Je kon het lezen op full colour raambiljetten
'De thuisclub na een gouden wissel stukken beter
Ons dorpje maakt met Roozenwater korte metten
Het slangenmens bewijst zich in de zestien meter'
De hooligans van Labbertong, nou ja, de nette
Trakteerden alle kroegbezoekers op een biertje
Maar gaven aan om heel goed op te blijven letten
Want…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de kamer vensterloos,
waar duister heerst en kou altoos —
jij bent de luchter met gouden armen,
die 't al verlicht en 't al komt warmen!
Ik ben het eindloze schotsenveld —
jij bent de zon die alles smelt!
Jij bent mij Al, hebt me al gegeven :
'k lag dood in 't graf, jij deed m'herleven !…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ik weet een tuin in de zonneschijn
Waar mooie bloemen en bomen zijn;
Ook witte stenen met gouden schrift
En schone woorden er in gegrift;
Waar blanke beelden staan opgericht
Met klagende ogen in treurgezicht.
Veel vlinders fladdren er heen en weer
Of zitten stil op de bloemen neer.…
schilderij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 ik wou dat ik kon schilderen
ik maakte een schilderij van jou
het kleurenpalet stond voor me
ik nam
licht blauw
voor jouw mooie ogen
tinten van geel en goud
voor jouw lange blonde haren
wit en porselein
voor jouw fijne gelaat
en nog wat wijnrood
voor jouw lippen
ik gaf je
doorzichtige vleugels
want je bent een elf
een satijnen blauwe…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Gouden colliers en bloedkoralen kettingen
vullen decolletés.
De wals, de tango, maar ook rock en roll
in een uitgelaten sfeer van feestvierende lieden.
Kostbare drank wordt geschonken in een dampende
ruimte van rook en men eet zich zelf vol.
Onderwijl worden zaken afgehandeld en de een
heeft nog meer dan de ander te bieden.…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Het is een eigen vondst
Agamemnons gouden masker
waarin ik Ensor zie
gij erkent hem niet als nazaat
van uw vergane macht
waar leeuwen brullen mijn gelijk
reeds eeuwen later na uw sterven
ontstond hij in het nieuwe land
waar men hun taal verdeelde
zwakker dan uw stenen poort
doch o zo schoon van stem
zij overtreft nu Klytaimnestra
zo…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk de duinen en de zee,
een gevoel van oneindigheid,
goud en klaterend gerucht
in ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk, de duinen en de zee,
daarachter onbereikbaar land
en eeuwigdurend straalt het licht,
nooit ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
Testament
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Ik laat je wat muzikale noten na
om het klavier in weemoed te stemmen
een flesje droge wijn voor jouw keel
en een zwembad om in te zwemmen
ik geef je mijn natte kasteel
geschikt voor een oordeel
mijn eerste penseel
gouden pink en vingerhoed
je mag rekenen met mijn rekenmachine
harken met mijn zilveren hart
mensen ontzien met mijn moed…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 De stam boort door Europa's sterke grond
diepe wortels, bestendig als zuiver goud,
ofschoon ze vaak hevig worden gewond.
De vruchten voeren het levende hout,
trots zware beproeving, heel de wereld rond,
takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Dat weten alle mannenogen,
Dat wraakt de blik van iedre vrouw,
Want zij zijn lieden van vermogen
In zwart en goud; maar dat meidje, nou!
Dat weet de boeren wel te paaien.
Zij ruist en lacht en lonks ze in gloed,
En wervelt langs het ogendraaien
Der gades met ontrust gemoed.…
De zusjes en de antilopen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.447 ' Hijgend
draag ik mijn lijden naar de rivier,
was het uit als een bruidsjurk
Iemand vraagt of ik die goud-, nee hommelgele, beloftevolle schaduwen zie.…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Wat daalt gij rustig in der golven schoot
o Glansrijk licht, beneveld noch verdonkerd,
0 Gouden zon; gij, beeld van al wat flonkert,
Van wat op Aarde heerlijk is en groot!…
DE WONING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.304 Mijn kleine kamer, mijn laag huis,
Eng en vertrouwlijk als een kluis,
Waarover zich van wand tot wand
De grijsheid van de zoldring spant ;
Buiten de drempel het gebloemt,
Dat 't aambeeld en de hamer roemt,
Het goud, waaruit het is gesmeed,
De vinger, die zijn drift bestreed;
Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen,
Een eedle boog,…
Eindelijk weer even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Toch is vreugde niet voorgoed gegaan
want onverwacht schijnt even weer de zon
en trilt de herfst in duizend gouden tinten.
Ik zie hoe jonge kinderen blij dansen in het rond
en nog geen vragen hebben zoals wij zo vaak.…
MIJN LIEFJE IS JARIG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.840 Mijn bloempje, dat nog altijd bloeit,
is zij, van wie ik toch heel veel houd
Onze liefde die nog dagelijks groeit,
is mij meer waard dan ‘t aardse goud
Een dikke knuffel, al voor ’t ontbijt;
ook zo’n knuffel voor ’t slapengaan
Zeggen, ik wil jou tot in eeuwigheid
we blijven samen in vreugd en traan
Mijn bloempje, dat vandaag jarig is,
lijkt…
De buurtsuper
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
415 .~
Toen ze gedrieën aan de koffietafel zaten
-de kopjes vol en op het schoteltje een koekje-
trok één der heren uit zijn aktettas een boekje
en kwam terstond van ~Rijke Boodschappen~ te praten;
die kon je met geen goud of diamant betalen,
maar in de winkel van Jehova gratis halen.…
DE VERWORPENEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.002 In wier leven armoe heeft gesproken,
Gore stem van tellend kopergeld,
Deze zullen horen, de ontloken
Gouden klokken van het voorjaarsveld.
Zij, die voor de meester bogen neder,
Handen opwaarts naar het dageloon,
Zullen springen op en worden weder
Van de vrije aarde vrije zoon.…
Mijn bijzondere vriendin Christel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.158 Ze is jong, want wat is oud,
verdient haar gewicht gewoon in puur goud.
Heeft een gezin en is altijd druk,
toch maakt ze tijd, voor ook ander geluk
Heeft een man, drie koters, begin er maar aan,
toch zal ze voor anderen altijd klaarstaan.…
Edele edelsmid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
741 Koningin van de Schoonhovense Zilverschool,
je glimlach glinstert als het mooiste goud,
neem mij niet kwalijk, ik ben een halve zool,
een moddervarken, die van verfijning houdt!…
SLAAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.006 Omhul me, o Slaap, in uwe vale dracht,
En doof het felle gloeien liefd'rijk uit
Dat in mij brandt, de gouden poort ontsluit
Die leidt naar rust, hernieuw mij met uw kracht.
Slaap, schoor mij die vermoeid ben van de dagen,
En sterk mij met de balsem uwer nachten,
Stil 't angstgevoel, verdrijf de doodsgedachten.…
Taalgevoel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
460 Als woorden als flamingo's of als ooievaren vlogen
met machtig majesteitelijke trage vleugelslag
en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen
in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag
die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel
zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel:
nog even melancholisch wachtend met…
te houden van – dúrf!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 verschiet de herfst van jou gegeven tijd
is er
- onverwacht –
met vlinder gelijke pracht
de álles veranderende kracht
van flirtende wederliefde
in alles wat jou bepaalt
het voelen en weten
het denken, doen en laten
en je vraagt
- spiegelend -
is dit - is dít mogelijk
dat dít jou
jóu
met in het hart gesloten
- voor eeuwig -
de goud…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Eén ding schoner: de Dood als hij gulden aankwam,
Staaf van gesmolten goud die ons beiden saamklonk
Onwetend slapende op de weg van die Machtigste.…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 Zo schel als goud
van ver. Van dichtbij zie je sterren staan,
van bloemblad, warm gekruld. Het hout blijft koud.
Kijk daar: drie spreeuwen hebben opgelet,
hun wijze kelen krijsen om het fel
geluk dat plaatselijk is ingezet.
Een rijk begin op arm hout, gaaf en wel
kwartier gemaakt, bewonderd.…