Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

behagen zonder angst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
terwijl het weten knaagt want hoelang zij de pijn kan behartigen in de spraak waar geen spoortje angst haar van het weten kan ontzekeren de schemer die als een wolk haar de schaduw van de zon kan ontnemen is slechts een fractie van het leven dat ze met teugen van liefde in elk moment tot haar neemt weliswaar spaarzaam, want haar adem…
elze22 april 2023Lees meer >

Langs de dansvloer

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
Voel je frisse adem blazen in mijn oor, Lieve woorden die ik van jou hoor. Sla de ogen snel open, maar sta weer alleen, Kijk verdwaast naar de dansvloer, waar ben je heen? Zie je dan staan zo ver van mij, Och wat was ik er toch graag bij. Dansend in de purperen regen van het neonlicht, Met al jouw aandacht op mij gericht.…

De hitte weegt

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Adem maar diep en ongedwongen want straks valt weer een bui en doet je ziel weer zingen als de vogels zwijgen.…
Adeleyd21 augustus 2023Lees meer >

Diep is de nacht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 465
donkerblauw en violet in peilloze bezonkenheid verstolen overvaart incognito en ongezien anonymus in het verblijf van nachtdoorwakendheid sluimerend in diepe remslaap in een tijdloos dodenrijk een licht etherisch geestenrijk van wajangschimmenduisternis een intermezzo licht en schaduw in verhulde dromendaad niet meer dan ademen…
Maxim5 september 2023Lees meer >

als ik jouw liefde niet had

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
als ik jouw liefde niet had zou de zon nooit schijnen als de zon haar licht zou ik alles verliezen eindeloos en donker zou mij het leven zijn als ik jouw liefde niet zou geen ster nog schijnen bitter en guur de wind mij de adem benemen koud en diepgevroren zou mij het leven zijn als ik jouw liefde niet had bleven bomen bladerloos was…

Zonder jou

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 540
door mij Luister en Verteken mij Bereken de kansen dat ik Jou bij mij optel Beklink mijn woorden Bezink in mijn stem Als ik je zeg Aanhoor mijn denken Als ik zachtjes fluister Wie ik ben Zonder jou Ontbreek mij Lees mij uit en Steek me aan met je blik Bedenk me Zo nu en dan een beetje Met jou En vertel me Zonder jou Adem…
Mae16 juli 2024Lees meer >

Dwaze vlinders

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Een vlinder is tot op zekere hoogte symbool van een rusteloze ziel de mens wordt dolend voortgedreven soms zwevend in ether der zevende hemel Aether is de oude god van de bovenste laag der atmosfeer waar goden ademen wij stervelingen doen het met aër de aardgebonden levenslucht de aloude Grieken zeiden dat Aether de substantie…
Xander20 juli 2024Lees meer >

Zinken als een kiezel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Een fluister van door jou gekozen te zijn, Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem. Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt. Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen. Maar de steen zal zich jouw handen herinneren. Sinds hij zeker weet, dat jij de laatste was die hem ooit vasthouden zou.…
Chloë14 oktober 2024Lees meer >

Niet voeren a.u.b.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
Met een brede borst masturberende tong mooie veren, hete adem en gespleten tong leven ze op onze huid Wij geile ratjes in de ogen van de gillende meute die in de dierentuin rammelt aan de hekken, de kooien waarin we gevangen zitten De gorilla's die wegen banen de hyena die zegt te helpen de pauw die ons kapsel doet de draak voor ons…
Zywa23 oktober 2024Lees meer >

MET PASEN IN ZICHT

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
Je voorhoofd moeder voelde koud Toch heb ik het een kus gegeven Je schonk drie kinderen het leven Werd tweeënnegentig jaar oud Kleurrijke bloemen op je kist We waren allen aangeslagen Ik hoorde ademen bij vlagen Terwijl ik heus wel beter wist Het leek alsof je zo maar weer -Je wilde nog niet weg van aarde Je voelde je geen hoogbejaarde…

ECHO klik 1

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Bevroren adem, vensters gesloten, uit het zwarte ooit. Nog een klik — en ik stond daar weer, dit keer als pixelstof, als error in cc. Had ik maar nooit geklikt, nooit vergaan. Had ik maar bij 't oud gebleven — Misschien had ik dan, misschien had ik ooit echt bestaan?…

Hoogliederen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Steeds meer tonen voegen zich toe Aan het overvloedige vogelorkest Een mummiedonkere spons wist hoegenaamd Het licht uit vanuit de West Een schemerig gonslandschap nog nabroeiend Waarin de wind allengs haar adem stokt Dompelt telkens weer onvermoeiend Zonnen kopje onder in een inktpot.…

binnenval

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
ik schilderde zachtjes een appel rond maar hij keek op, hij had een mond een lichaam viel in nat papier verdween in kleur, bleef niet bij hier een stem achter glas zei: verdriet is traag, maar nooit voorbij ik voelde hoe het adem nam als stilte die van buiten kwam een hoed dreef traag, een deur erin ik deed hem open, stapte in…

Meeuwentaal.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
ijle lucht was koud en zilt liep waar strand zich liet verdringen door de branding meeuwen kliauwen in hun vlucht hun schaduwen op het natte zand sommeerden mij te wachten hurkend bij een stuk drijfhout waar een veer lag, zilvergrijs achtergelaten met betekenis even was er niets dan adem niets dan huid in de wind licht genoeg om door…

Stille handen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 416
Haar handen omcirkelen mijn gezicht, toen ze aan het subtiele bouwwerk rook; met mij de talrijke vragen indook, en haar adem walsde in het zwakke licht. Passie en liefde kon ze moeilijk breien, zelfspot ketenden zich aan wat ze dacht; terwijl ze haar afdruk bracht op de ruit.…

Winterstilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Toch laait vuur in hel: vogelspoor bloederig, haardgloed verslindt horizon, aardes razende adem explodeert in licht, brekend duisternis.…
Nietsweter13 januari 2026Lees meer >

Holst van de nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 326
Dan is de nacht niet eenzaam meer dan voel ik weer jouw hartslag jouw adem streelt mij zacht en teer jouw lippen vormen lieve lach.…

Nageest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 204
Tijd spint draden door de kilte, een woord sterft voor het adem krijgt. Ik reik naar wat geen handen heeft, en zij verwaaien als rook. Dan fluistert mijn hart, een zacht lied in eeuwig zwijgen, een traan die beweegt door de leegte die alles omarmt.…
Nathan28 april 2026Lees meer >

vervoering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
lieven is voelen door de huid door de adem en het licht in de ogen soms ontbreekt enig geluid het wordt in het hart gewogen . om me heen kwam het hedenmorgen naar mij toe, door hen die ik liefheb zij die mij ook op eigen afstand verzorgen in denken, doen en soms in oprecht laten .…

Najaar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 136
in mijn najaar zal ik haar niet meer treffen zij, en een enkel ander, immers ze keren nimmer meer terug, dat zegt het ademen .…

Nepal

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 208
nog niets wetend van al die doden die nu nog ademen in de vlijende wind die hen voortdrijft tussen het onherbergzame van gaan en komen en plotseling hun vriend, statig majestueus rotsvast wolkendrager, braakte plots een zee van water dat alles wat voor iets staat wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen in een tijdelijke herinnering de…
elze28 augustus 2026Lees meer >

Koeiersdjak en krijgslied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2
De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte, en der bloemen frisse geuren verspreidden zich door de zuiv're lucht, tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten. En wijd van alle valse schijn, daar we in ons verenigd harte die gevoelen en bezingen, bleef de schaduw zuiver als ze was.…
Piewan29 oktober 2026Lees meer >

im astri da dovia

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.441
haar strakker tegen mij aan ik wil voelen de slag van haar naakte hart de warmte van haar bloed en het ademen langs de banden van haar leven, haar stem ik kras mijn handen langs haar dijen mijn lippen strelen haar schouder met een veeg door de haren bloot zij haar nek en fluistert: ' astrini mi dovia!…

- Zomerwind -

hartenkreet
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Ach, waar is jouw adem, je bries.. zo ik hem niet meer vind. Ik probeer je te houden, vast te houden met mijn kleine handen. Ik hield zo van jou.. oostenwind.. ga niet naar andere landen.…
Sabrina Bielac22 september 2009Lees meer >

VLOEK NIET DE ZON!

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.719
Daarom buk en hijg tot uw adem glijdt mee met -de adem -des Hemels, het aadmen der zee: dan zal uw kind weer de trekker zijn. en vloeken der zonne doorlaaiende schijn.…

Innigste wens

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
Voor ons stervensuur ons tot zich neemt, en het ons de adem beneemt, laat ons wensen elkander weer te zien na dit tijd`lijk uiteengaan, elkander weer te zien in die mooiste hof, na ons heengaan. Stof wordt hij en tot as zal hij wederkeren, maar laat mij bij leven verkeren, in uw aanschijn en onder het zachte steunen van uw adem.…

Haar aanraking

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Een verklaring in één adem verloren passie in één slag. Het was een donder bij heldere lucht zelfs geen regen ook geen lach. Mijn laatste traan bevriest zij met aanraking.…

Gelijkmoedigheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Dus ik adem en word weer rustig, adem in en weer uit, onrust leeft vast in velerlei hoofden, in ieder besluit geboren worden, dag en knijp ook jij er ooit tussen uit.…

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
van de rivier buldert onder mijn blote voeten Ik buig om de ontredderde stemmen te horen die roepen van voorbij lege graven ze waarschuwen me niet langer te rouwen om het stervende licht, nu de schemering omarmt waar zijden tongen proberen me te bedwingen Door de broze takken van vreugde tot ver voorbij het ochtendgloren beladen met de adem…