5142 resultaten.
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer die als een
wolk haar de schaduw van
de zon kan ontnemen
is slechts een fractie
van het leven dat ze
met teugen van liefde in
elk moment tot haar neemt
weliswaar spaarzaam, want
haar adem…
Langs de dansvloer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
587 Voel je frisse adem blazen in mijn oor,
Lieve woorden die ik van jou hoor.
Sla de ogen snel open, maar sta weer alleen,
Kijk verdwaast naar de dansvloer, waar ben je heen?
Zie je dan staan zo ver van mij,
Och wat was ik er toch graag bij.
Dansend in de purperen regen van het neonlicht,
Met al jouw aandacht op mij gericht.…
De hitte weegt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Adem maar diep en ongedwongen
want straks valt weer een bui en doet
je ziel weer zingen als de vogels zwijgen.…
Diep is de nacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 donkerblauw en violet
in peilloze bezonkenheid
verstolen overvaart
incognito en ongezien
anonymus in het verblijf
van nachtdoorwakendheid
sluimerend in diepe remslaap
in een tijdloos dodenrijk
een licht etherisch geestenrijk
van wajangschimmenduisternis
een intermezzo licht en schaduw
in verhulde dromendaad
niet meer dan ademen…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 als ik jouw liefde niet had
zou de zon nooit schijnen
als de zon haar licht
zou ik alles verliezen
eindeloos en donker
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was…
Zonder jou
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
540 door mij
Luister en
Verteken mij
Bereken de kansen dat ik
Jou bij mij optel
Beklink mijn woorden
Bezink in mijn stem
Als ik je zeg
Aanhoor mijn denken
Als ik zachtjes fluister
Wie ik ben
Zonder jou
Ontbreek mij
Lees mij uit en
Steek me aan met je blik
Bedenk me
Zo nu en dan een beetje
Met jou
En vertel me
Zonder jou
Adem…
Dwaze vlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Een vlinder is tot op zekere hoogte
symbool van een rusteloze ziel
de mens wordt dolend voortgedreven
soms zwevend in ether
der zevende hemel
Aether is de oude god van de bovenste laag der atmosfeer
waar goden ademen
wij stervelingen doen het met aër
de aardgebonden levenslucht
de aloude Grieken zeiden
dat Aether de substantie…
Zinken als een kiezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Een fluister van door jou gekozen te zijn,
Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem.
Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt.
Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.
Maar de steen zal zich jouw handen herinneren.
Sinds hij zeker weet, dat jij de laatste was die hem ooit vasthouden zou.…
Niet voeren a.u.b.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Met een brede borst
masturberende tong
mooie veren, hete adem
en gespleten tong
leven ze op onze huid
Wij geile ratjes in de ogen
van de gillende meute
die in de dierentuin rammelt
aan de hekken, de kooien
waarin we gevangen zitten
De gorilla's die wegen banen
de hyena die zegt te helpen
de pauw die ons kapsel doet
de draak voor ons…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.
Nog een klik —
en ik stond daar weer,
dit keer als pixelstof,
als error in cc.
Had ik maar nooit geklikt,
nooit vergaan.
Had ik maar bij 't oud gebleven —
Misschien had ik dan,
misschien had ik ooit echt bestaan?…
Hoogliederen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
534 Steeds meer tonen voegen zich toe
Aan het overvloedige vogelorkest
Een mummiedonkere spons wist hoegenaamd
Het licht uit vanuit de West
Een schemerig gonslandschap nog nabroeiend
Waarin de wind allengs haar adem stokt
Dompelt telkens weer onvermoeiend
Zonnen kopje onder in een inktpot.…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
Stille handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
416 Haar handen omcirkelen mijn gezicht,
toen ze aan het subtiele bouwwerk rook;
met mij de talrijke vragen indook,
en haar adem walsde in het zwakke licht.
Passie en liefde kon ze moeilijk breien,
zelfspot ketenden zich aan wat ze dacht;
terwijl ze haar afdruk bracht op de ruit.…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Toch laait vuur in hel: vogelspoor bloederig,
haardgloed verslindt horizon, aardes razende adem
explodeert in licht, brekend duisternis.…
Holst van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Dan is de nacht niet eenzaam meer
dan voel ik weer jouw hartslag
jouw adem streelt mij zacht en teer
jouw lippen vormen lieve lach.…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.
Dan fluistert mijn hart,
een zacht lied in eeuwig zwijgen,
een traan die beweegt
door de leegte die alles omarmt.…
vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
188 lieven is voelen door de huid
door de adem en het licht in de ogen
soms ontbreekt enig geluid
het wordt in het hart gewogen
.
om me heen kwam het hedenmorgen
naar mij toe, door hen die ik liefheb
zij die mij ook op eigen afstand verzorgen
in denken, doen en soms in oprecht laten
.…
Najaar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
136 in mijn najaar zal ik haar niet meer treffen
zij, en een enkel ander,
immers ze keren nimmer meer terug, dat zegt het ademen
.…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
208 nog niets wetend van al die doden
die nu nog ademen in de vlijende
wind die hen voortdrijft tussen
het onherbergzame van gaan en komen
en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte,
en der bloemen frisse geuren
verspreidden zich door de zuiv're lucht,
tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten.
En wijd van alle valse schijn,
daar we in ons verenigd harte
die gevoelen en bezingen,
bleef de schaduw zuiver als ze was.…
im astri da dovia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.441 haar strakker tegen mij aan
ik wil voelen de slag van haar naakte hart
de warmte van haar bloed en het ademen
langs de banden van haar leven, haar stem
ik kras mijn handen langs haar dijen
mijn lippen strelen haar schouder
met een veeg door de haren bloot zij haar nek
en fluistert: ' astrini mi dovia!…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Ach, waar is jouw adem, je bries.. zo ik hem niet meer vind.
Ik probeer je te houden, vast te houden met mijn kleine handen.
Ik hield zo van jou.. oostenwind.. ga niet naar andere landen.…
VLOEK NIET DE ZON!
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.719 Daarom buk en hijg tot uw adem glijdt mee met -de adem -des Hemels, het aadmen der zee:
dan zal uw kind weer de trekker zijn.
en vloeken der zonne doorlaaiende schijn.…
Innigste wens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Voor ons stervensuur ons tot zich neemt,
en het ons de adem beneemt,
laat ons wensen elkander weer te zien na dit tijd`lijk uiteengaan,
elkander weer te zien in die mooiste hof, na ons heengaan.
Stof wordt hij en tot as zal hij wederkeren,
maar laat mij bij leven verkeren,
in uw aanschijn en onder het zachte steunen van uw adem.…
Haar aanraking
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
557 Een verklaring in één adem
verloren passie in één slag.
Het was een donder bij heldere lucht
zelfs geen regen ook geen lach.
Mijn laatste traan bevriest zij met aanraking.…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Dus ik adem en word weer rustig, adem in en weer uit,
onrust leeft vast in velerlei hoofden, in ieder besluit
geboren worden, dag en knijp ook jij er ooit tussen uit.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Ik ben 33, ik adem weer,
ik leef.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 van de rivier buldert onder mijn blote voeten
Ik buig om de ontredderde stemmen te horen
die roepen van voorbij lege graven
ze waarschuwen me niet langer te rouwen
om het stervende licht, nu de schemering omarmt
waar zijden tongen proberen me te bedwingen
Door de broze takken van vreugde
tot ver voorbij het ochtendgloren
beladen met de adem…