9585 resultaten.
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 De dood heeft je meegenomen
niet naar de zee of naar een graf
maar naar de droeve stilte van een bos
daar ben je uiteengevallen
je bestaat niet meer
de resten zijn vergaan
maar de herinneringen
zijn sterker dan ooit
het lijkt of je weer danst
weer naar me lacht
mijn haren streelt
zo eenzaam in dit spiegelspel.…
In eenheid verbonden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 Overal twijfel
wanhoop spreekt
door lege woorden
Hongerige meeuwen
krijsen boven de
inktzwarte golven
Zij gaat niet meer
over haar grenzen voor
al wat langzaam uitdooft
Maar hurkt neer
in de stilte van haar huis
opgetild door
de lichtgevende ster…
er valt niets over te zeggen (voor Wim Brands)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 hoe kon het dat de
zwaarte voelbaar was
de broze stilte in het
weifelende licht van
zoekend zwerven
het wenen langs verre
wegen hoe kon het
dat ik de nacht voelde
de nooit bereikte landing
altijd als ik naar jou
jouw Boeken keek?
er valt niets over te zeggen…
Omarming
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 uit de armen
van de nachtmerrie
wil ik vluchten
vluchten
naar het daglicht
in de kille werkelijkheid
van de dag
verlang ik
naar de omarming
van de nacht
verlang ik naar de stilte
naar het troostende donker
uit de sterrenhemel
pluk ik voorzichtig
de mooiste droom
in de armen
van die droom
wil ik slapen…
Op een mooie winterdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
427 Denken aan winter
zowaar een vredige rust
in stilte gehuld
Wind waait door het park
eenden bij winterse plas
delen laatste nieuws
Storm in de vijver
twee woerden zijn zo verliefd
weet niet wie zij kiest…
Luisteren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 Luister,
naar de wind die zich in de stilte verstopt
Luister,
naar de druppel die zich in het water bevindt
Luister,
naar de aarde die de grond onder je voeten vormt
Luister,
naar de warmte die de zon verspreidt
Luister naar het onmogelijke
en je zult jezelf ook weer horen…
Kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
433 Vlammen dansen zonder einde,
de kosmos ademt in stilte voort.…
Muurgedicht voor Amstelveen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
405 Waar de Amstel van oude dagen fluistert
En in het voorjaar Cobra’s kleuren draagt
Verheft de stad zich luid en duidelijk
Nabij, maar net genoeg veraf gelegen
Hier wint de stilte van de stenen
En wordt bevrijd gezwegen…
verschoond
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 de maan
die vastnagelt
aan ’t licht
dat zoekt
maar
’t huis
is ontdaan
wat overbleef
klepperde door
op laminaat
op
’n ochtend
van stilte
niet
in ’n envelop
met ‘n naam
die vergeten was
of
’n laatste
ogen-
blik…
Mijn moeder
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
415 En ik, in stilte,
pak mijn koffer
voor de terugreis,
al weet ik niet meer
waar haar huis is.…
Ongeduid gefluister
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Het knisperend vuur
Verhaalt wat bleef ongehoord,
Zonder de flakkering te duiden,
Waarvan de maan fluistert in de stilte
Van het duister in de nacht,
Dat ’t narratief blijft rondzingen
Over die vurige liefde en diepe smart,
In die onvergetelijke nacht.…
Wintertijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
3 In stilte ontbijten
doe ik het liefst.
De ochtendschemer
voorzichtig zichtbaar
boven het huis
van de overbuur.
Er zijn exact
vijf winteruren verstreken.
Terwijl ik mijn tweede boterham
beleg met Postelkaas,
denk ik sereen
aan de relativiteit
van de tijd.…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Stilte in het meer
spiegels van lucht en bomen
de tijd raakt het hart
Zon werpt haar zachte gloed op het
water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende
richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een
samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.…
't Is lang geleden (12)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.356 Nog scheurde wijdjagende valk met schaars
Geroep uw stilte, mijn Veluwse grond!…
Een schreeuw
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 zwaar en beklemmend
hangt het verdriet,
zo ver weggestopt,
in de kleur van mijn ogen
je krijgt een plaatsje
op de schouw,
je wordt een foto,
ik kan je niet meer horen
elke dag sterf je nog steeds
in mijn bijzijn,
in elke stilte maak ik ruimte
voor jouw herinnering,
ik ben je verloren
ik glijd af in een leegte
en dreig te stikken…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.045 Ik hoor alleen de stilte
die om je heen hangt
Zeg jij mij vaarwel?
Jouw wereld staat op zijn kop
maar 's nachts waak ik over jou
Leg je neer en ga maar slapen
want, mijn kleintje, dit is geen afscheid...
geen tot ziens...…
in eeuwenoud gezang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.103 zijn zo langzaamaan
vergeten en de echo's zijn verstild
ik rook wierook als
een lang verdwenen geur
de zon scheen kleur
in gebrandschilderde ramen
van broeders zonder namen
je wijdde met met water
in stilte zonder prater
heden is hier eeuwigheid
want gisteren en morgen
gebeuren in een andere tijd…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 overal staat geduldig stilte
met haar ogen neergeslagen
en ik kijk verwezen
naar de rusteloze mezen.
----------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
in het beginnen hoop
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.267 de dood staat nog vers op mijn netvlies gebrand
en blijven vers gestreken penseelstreken staren
blijven dood en leven voor mij getekend in los zand
en blijft mijn hoop mij telkens weer achtervolgen
zal ik mijn grote geheim mijn leven lang bewaren
en sta ik garant voor mijn eigen stilte en gevolgen…
Verloren dromer
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.483 Ik droomde weg - ik raakte eenzaam
Uit hun rumoerigheid vandaan, -
De stilte werd mij zo gemeenzaam -
Ik heb de stilte goed verstaan!
Ik keerde weer naar oude vrinden -
Zij zagen mij genegen aan, -
Ik kon niet goed mijn woorden vinden -
Zij hebben mij niet goed verstaan!…
Alice Nahon
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
625 het liefst zou ik kort willen aanmeren
tussen de leidraad van haar oeuvre poëzie
waar het barst van schone volzinnen
tot stiller stilte als een tijdgenote
dat dromen kruidt voor de ’eigen haard
in tekens van taal als een open boek
zonder schaduw
stil lees ik, jouw licht blijft
achter de stilte van iedere dichtregel
hangen in mijn hart…
Ballade van de vliegtuigloze dagen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
517 Een daverende stilte hangt over het land,
in het blauw geen enkele witte streep.
Mensen kijken vertwijfeld naar boven:
"Wat is er in vredesnaam aan de hand?".
"Van as tot as", hoor ik iemand spreken,
maar juist dáárin zet hem nou de kneep.
Het is niet zozeer 'n kwestie van geloven,
of toch wel ... het zien van een teken.…
Angstvallige leegte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 IJzige stilte schreeuwt om aandacht, schreeuwt,
slechts één keer. Stilte, altijd ijzig kalm geweest, langzaam
loskomend door het heen en weer gezwengel van emoties
diep van binnen.
Dikke druppen die naar binnen vallen en zich
ophopen tot een hopeloze wanhoop.…
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 In het dorre landschap van de geest
waar hier en daar
een bloem
van onvergankelijkheid geurt
raap ik de scherven van mijn hart
in herinnering heerste de stilte hier
en sprak met ongekende diepte
elk woord was als een rijpe vrucht
gevuld met de puurste nectar van liefde
het landschap ademde regenbogen
en nu met zijn nieuwe heersers…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 grens
hoe één ademteug doorheen mijn lijf
mij zal doen opleven zoals een rivier
buiten zijn oevers treedt
land in neemt
en onbemand grond veroverd
ik weet het
ik ben de leegte de stilte
ik ben de tederheid
ik sta buiten mijn eigen huis
zogenaamd verwilderd
door angst door de angst alleen…
Bloemen in het veld
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
750 Waar wij de stilte vullen met onze hartslag,
en de bomen ons beantwoorden.
Waar wij tot in de wijde verte alleen zijn.
Waar wij ons gevoel kunnen laten gaan.
Een seconde een uur lijkt,
waar wij kunnen dromen.
In stilte genieten van de,
Bloemen in het veld.…
Ad mortem festinamus
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.402 Verdien de stilte, die als de nacht
- als een zwart zijden mantel -
schrijdend en schreiend over het eigen graf
neerstrijkt
De doden hebben ogen in lichtjaren
met de halo van een hangende hemel
in een zwevende hel
Verjaag er ongenode gasten
die de einder zoeken
en daar hun polsen leegschudden
verveeld de kelk des doods half leeg…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 meer dan twee minuten
voor het onbesproken woord
dat altijd bij ons is
geluidloos op afroep
in een betoging van stilte.…
NACHT-KAPEL
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.555 Maar luistrend naar de stilte
En dromerig van dat blomken broos,
Rees in mijn ziele, moe gezocht,
Een goedheid, die geen mens vermocht:
Berusting eindeloos.…