4810 resultaten.
BOMMELDINGS SPROOKJE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
349 Bij onderneming dringt reuze wonder
in de zakelijke, wereldse geest
als onverwachte, heersende donder.
Wie, geleid door zwevende gedachten leest,
ziet hoe vrijuit en vanzelf, toch bijzonder
Nuchterman en Wensfee opgaan in één feest.…
zo nu en dan voelen wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
354 zo nu en dan voelen wij
dat ons de geest is gegeven
dat de beesten
die wij in wezen zijn
liever hun daden lezen
in verdichting
dan de vreselijke bloedspetters
uitgelicht in ochtendbladen
‘all over the place’
te moeten vrezen
zie ons dan maar
als gekke paarden
‘young’ en adellijk
welteverstaan
door muzen gedreven
als ware Pegasussen…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.…
50 plus
netgedicht
3.5 met 98 stemmen
19.598 (prodepressiva)
ik tel de groeven in mijn droef gelaat
vervolgens tel ik ook mijn grijze haren
veroorzaakt door het aantal crisisjaren
mijn lichaam is in haveloze staat
een oud, geheel versleten apparaat
dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen
nog even en u mag me doodverklaren
want ook m’n geest is reeds ten einde raad
een oude man…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 een vroege lentezon
warmt mijn ziel
als was jij hier aanwezig
een zilte bries
streelt mijn wangen
als waren het jouw vingers
een maalkolk van gedachten
waart door mijn geest
als was ik met jou aan het praten
leven , hier en nu
omringd door mensen
en toch eenzaam en alleen
een hart verscheurd
door tomeloos verlangen…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.456 -
Die weet, of ook maar voelt bij vaag instinkt,
Dat, als hij sterft, een wereld met hem zinkt,
Zijn werklijkheid, maar vizioen van God,
Dat oprees uit het Wezen van zìjn geest,
Wat ergens ooit aan grootheid is geweest,
Hij denkt iets derg'lijks ook, en is geen zot.…
Nooit meer samen
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
2.266 Na 18 maanden doet het nog steeds pijn
Kon ik maar even bij je zijn
Je wilde dat ik door zou gaan
Anders maakte ik er een einde aan
Maar ik leef nog steeds in het verleden
De dingen die we samen deden
Staan me nog helder voor de geest
Soms mis ik dat nog wel ’t meest
Gewoon samen wat kleren kopen
Of even met de hond gaan lopen
Zomaar wat…
Gedichten
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.230 Gedichten zijn eigenlijk gedachten
Maar soms met onbegrijpelijke krachten
Zij kunnen vlijmscherp zijn of
pijn verzachten
Zij brengen voor de geest verhitting, bezinning
of verkoeling;
maar altijd heeft de dichter een bedoeling;
gebruikt hij woorden, heel dicht bij elkaar gebracht
in samenhang vertellend over
’t algemeen of over iets uniek…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 ik zie je vingers dwalen, handen
kunnen ook geen woord vertalen
je laat de binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en…
Hel of hemel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.196 Alles moet verdwijnen tot niets meer overblijft
van dingen die hem levenloos verwijzen
naar stukjes die nog stervend zijn
in z’n geest wordt strijd gestreden nu
de draad schijnt doorgesneden staat het falen
op zijn gezicht geschreven in de grijns
van medelijden waar hij zelfs geen troost lijkt
uit te putten kan men aarde niet bewegen…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 Wanneer ik overdenk, hoe minzaam
Haar stralend oog in 't mijne zag,
Hoe vriend'lijk hare woorden waren
En hoe bekoorlijk hare lach,
Dan bonst mijn hart en vreugde komt er
En trots in mijn bewogen geest,
Dat ze eens haar gunst mij heeft geschonken
En mij genegen is geweest.…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Zij scheppen ons het licht, de wolken
en vormen de geest der volk’ren.
Brengen kleuren in ons hart
maar zijn ook vaak de bron van smart.
Doch, de dansers zijn de dansers niet
en wat je ziet dat is er niet.
Alles om ons heen is schijn,
kenbaar is ons slechts het 'zijn'.…
Onder dak
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.475 slapende idealen
Gestaag vullen zich de geslagen gaten met
alles wat fladdert en pikkend
zijn weg zoekt onder hoed en pet
Te klein is de ruimte, verstikkend
zelfs, voor te grote gedachten
doolhof van tunnels, vezels en schachten
Het stormt herfstig en geducht
door het dorre dode hout
het raast, er blaast weer frisse lucht
de laatste geesten…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Mistig en kil
Ik ben wakker en zo helder
Scherp is nu mijn geest
Gedachten zet ik op een rij
Dat is lang niet zo geweest
Ik kom nu dicht bij mezelf
Voel hoe ver ik ben gegaan
Grenzen verloren in liefde
Mezelf zoveel tekort gedaan
Het is tijd om te beseffen
Dat je mij niets meer kan geven
Wachten heeft geen zin meer
Jij hebt nu je eigen…
Dood
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.740 Dood
eng woord
nooit gehoord
in de stilte van de dood
Ik heb je lief
al lachen de vlinders m'n lente weg
Ik heb je lief
omwille van zijn en doen
Denken dat gedachten
pijn verlichten is misschien absurd
Toch doof ik je ogen niet
noch je gezicht
De rimpels en pijndrempels
maken je geest sterker
Ik geloof in jou
in je hart…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 Maar ik ga die ik liefheb haten
om wat ze mij heeft nagelaten :
een zwakke geest die eindelijk ontaardde,
doch sterk genoeg die onrust in mij baarde.…
lijnenspel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
512 De kloven van mijn handen
vertaalt een rusteloze geest
brengt licht in beide ogen
als ik ze zal sluiten dan zie
ik echt van alles om mij heen
maar is niet terug te draaien
en blijft van mij alleen.…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 God, die ons achtloos verder telen,
Begaan in wellust en vervelen
Met heilge rust aanziet en duldt,
Door Uwe Zoon tot ’t eeuwig leven
Gekocht, en van Uw Geest gedreven,
Hervinden we U uit onze schuld.
-------------------------------------
uit: De zachte fluit (1927)…
Telefunken
gedicht
3.7 met 50 stemmen
14.824 Na jaren zwoegen werd ik kleurenblind,
sloeg vonken uit, kreeg klappen, gaf de geest.
Nu sta ik vaal en uitgepraat op straat
en moet steeds denken aan dat lege masker
dat mij zo schaamteloos heeft aangestaard.
Nagepraat. Aanbeden. Stukgemaakt.
De zak. Dat hij niet zag hoe levensecht
ik de tijd uit zijn ogen at. De zak.…
GLOSSOLALIE
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
2.789 Aan Mila Lena 12 mei 2008*
De vogels zij voerden hun jongen
Het was halverwege maand mei
Ik pakte een brandschone lei
Wou weten waarover ze zongen
Een Geest, heilig, was doorgedrongen
Tot pauper en prins en Hij zei:
’Gods kaarsen in huidskleur zijt gij
Zijn Vlam op uw hoofd, spreekt ge in tongen.’…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 Hopend dat er iemand luistert
Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen in een rij
Voeden zich door jouw verdriet
Worden sterker met de pijn
Van een lang eentonig stervend lied
Je redden kan nu niet meer
Ik sluit mijn oren en mijn ogen
Druk je weg uit mijn geest…
Medembli(c)k hoe wil je heten?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
660 Samen op in vaart der volkeren
groter groeien wij het meest
heerszucht, ijdelheid en stadhuizen
maar nog steeds arm van geest.
Wapenschild,klimmende leeuwen
vaandels hoog,Rudolfinische kroon
stammenstrijd uit middeleeuwen
MEDEMBLIK doe toch gewoon.…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 Twee jonge mooie wezens
Zij dansten door de nacht
De sterren in hun ogen
Die aanraking zo zacht
Zo zweefden zij door niemandsland
Geest met elkaar verbonden
Maakten ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is een oude vertrouwde jas,
oud wordt vervangen door nieuw,
veel lijkt niet meer op wat het was,
maar de geest blijft in de fles.…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 Ook dode geesten treden
uit verslenste vogelnesten. Ook zij slaan en trekken
bangelijk op de vlucht.
Droombeeld. Wordt zacht versperd, kordaat afgeblokt.
In de schuimende muur staat mergzacht
‘vrieskou’ gekalligrafeerd. Hij nadert,
slurpt de glazige zon aan diggelen.
Alles lijkt nu regengetint.…
Morgen maak ik een blauw schilderij.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 Ik sluit de luiken van het huis
en prompt zijn alle
bedachte mogelijkheden
de toegang geweigerd tot
de geest en genen.
Laten zoals altijd stukjes
verlatenis achter en
innerlijk gekunstel.
Moeilijk.…
De aarde
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.096 Invullen heeft mij gans verdoofd
Ik zou het alles anders willen vullen
Maar mensen lullen lullen lullen
Dus denk ik zonder ernstige twijfel
De hemel heeft zijn eigen ijver
En ik ben slechts enigszins begaafd
In voelen van dat wat God behaagt
Zo dwaal ik tussen sterrenbeelden en
Al de aardse krachten die mij verdeelden
Tot een door de geest…
Nachtkou
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
940 een gemarmerde en gespierde schoonheid,
gebeiteld in hart en geest wil ze
omhelzen, vasthouden, nooit vergeten
hoewel deze lippen koud zijn, gevoelloos,
deze armen haar niet dragen, deze ogen
niet kijken, maar staren, leeg en dood
in verlangen proeft ze een warme huid,
laat haar lippen dwalen en verpozen,
luistert dromend naar een stille…
Olla Vogala
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 Wie geneest de smart van geest en hart ?
Het dicht in moedertaal ? Ben ik een bard ?
Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...
Ik ben een letterknecht, een kopiist,
die bij elke haal uw ronde vormen mist.…