4025 resultaten.
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 ik vind je mooi,
als je hart spreekt
zo, als een fladderende vlinder
of een ree zigzaggend over de heide
oprecht zijn kent geen hinder
het laat zich door liefde leiden
ik vind je mooi, de rimpels
die je oude dag tekenen
maar je verblijf rechtvaardigt
omdat ik op jou aldoor kan rekenen
schoonheid is verblijven
in een stille delende blik…
Koester, koester mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
489 Van binnenuit onthaard
geopend en gesloten rondom
mijn navel, de kern
van de schoonheid van het lichaam
en de parel in mijn litteken
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Het is niet mijn huid die ik week
in bad, het zijn mijn spieren
en mijn ziel, warm en soepel
moeten ze zijn om mijzelf
mijzelf…
Regenboogvriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 Pastelkleuren van de regenboog
passen bijzonder goed bij
het krap zittende ondergoed setje
waarin je half ontbloot danst op de boot
je billen, welgevormd, wiegen mee
met de ophitsende muziek
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
ga nu maar helemaal los
na de maandenlange frustraties
omdat je niet goed jezelf…
Kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 Er is een horizon vol zwaartekracht
in geruchten uit een dromenland
alsof er een zeilschip met een vergeten ziel
vaart door het warme zand van de woestijn
Alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond fragiele schoonheid
maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die verhouding
tussen wankelende…
Verdwaalde faun
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
605 er is de vogel en zijn lentelied
er is de schoonheid
een randje dat handen
en harten verbindt
geef het de tijd
we hebben gezien
de pijn in de plooitjes
het kraken en kreunen
de vraag was vaak het antwoord
hier sta ik in het bomenveld
ook wel bos genoemd
als verdwaalde faun
en kijk omhoog
naar het blauw dat komt en gaat
het verlangen…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 de schoonheid was en had geen kleed meer aan.
het speelt de zee, zij sleurt eraan met macht en maan.
woeste golven bruisen wit de blote stranden op.
water, wier en algen spoelen diep de duinen in.
het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen:
“bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg.…
Creatief hoog spel
netgedicht
5.0 met 76 stemmen
497 liefde en
intens plezier
nog zonder
fundament
wel genoeg
stenen en
cement voor
meerdere huizen
maar altijd
bleef het
luisteren naar
en fluisteren
voor de rest
van de wereld
creatief
hoog spel omdat
wij graag met
woorden speelden
en samen vaak
de strekking deelden
zo ook kleur
en vormgeving
ieder een eigen stijl
in schoonheid…
Echte kunst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 ik wist
niet eens
wat mooi was
had er kleine
woordjes zoals
leuk aardig en
best goed voor
maar kon niet
eens beschrijven
wat het echt
met mij deed tot
handen en fantasie
ermee aan het
werk gingen
en ik schoonheid
tussen mijn vingers
zag groeien en bloeien
met goed kijken en
nadoen haalde ik de
technieken in stevige
leerprocessen…
Voor vroege ochtend
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
548 Uw schoonheid vervult mij tot adoratie
drijft tot schrijven van proza, ode of sonnet
dichters geeft u fantasie en inspiratie
voor u wordt zo menig woord op papier gezet.…
Zielloosheid en entropie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ik heb de
geesten
zien ontwaken
na een halve
evolutie slapen
in ontluikende
potentie op zoek
naar bloemen
met de mooiste
kleurfrequentie
zij dachten in
de hemel te zijn
verlost van dodelijke
ziektes en zware pijn
maar de aarde was
nu anders gekleed
na een volledige
ontluistering van
de schoonheid der
schepping restte
de zielloosheid…
Dromende man
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
363 In een broze werkelijkheid
waar niemand anders
kan komen
achter de doorzichtige horizon
van een ongekend bestaan
verzin ik hoe jouw ogen kijken:
Ik heb jouw prille schoonheid getekend
in alle bekentenissen van pure passie
jouw fraaie naam in liefde gevonden
wanneer het droomlied klinkt van liefde
door volle hartstocht van een illusionair…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 Je probeert ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 en weet van snijden
laten en lossen
in meerstemmige tijden
Een hond zoekt zijn snuit
in dichtbebladerd zand
de man aan de lijn gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje, tinten van rood
het ligt voor het rapen
al wat geweest is:
schoonheid…
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 Zijn wij het die de schoonheid minnen
die zich door inzicht laten winnen?
zich voorbij brood en spelen bezinnen
die van waarden het morele garen spinnen?
Is jouw talige rede een litanie voor het oor
de stekels van de oorlog een doorn in het oog?
hebben dode strijders woonplaats noch boog
wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog?…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.
Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.…
Schat!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
305 Toen hij smoorverliefd was
sprak hij telkens fluisterend
haar fraaie naam uit
euforie weerspiegelde
nuchter zijn lucide dromen
naar grotere schoonheid
en ondeugende gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Een oog op de hemel,
een oog op de diepte,
en ik dans —
niet uit schoonheid,
maar omdat stilstand zinken is.
Ze zeggen: rust als je sterft.
Dus blijf ik bewegen,
zelfs als mijn lichaam vergeet,
zelfs als mijn hart loskomt
Was jij water,
of was ik nooit echt hier?…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
373 Het is onduidelijk wat ik in de spiegel zie
maar het is beslist geen mooie vrouw
het is angstaanjagend dat ik zo lelijk
tijdens mijn leven ben geworden
leven doe ik niet langer in de duisterschaduw
van de rijke mensen, die ik zonder twijfels
hypocriet noem met hun belachelijke gedrag
alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Roze bloemblaadjes
fluisteren zonder woorden
stilte die mij kent
Soms voelt de wereld als
een storm van indrukken, alsof elk geluid
en elk gebaar rechtstreeks binnenkomt. Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.
Een roos opent zich niet in
haast, maar in vertrouwen, laag voor laag…
MONDRIAAN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 een huis is een rechthoek om de ruimte
het lichaam omkadert zichzelf
jouw leven een blauw stipje op het canvas
contrast tot de leegte eromheen
niet zonder reden juist daar geplaatst
waar het moet
zonder denken ziet het oog
soms een glimp
van de waarheid…
toe maar jongen - zing!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 liefste mijn liefste
het leven was lijden
kalverliefde bloeide
maar afscheid kwam
allemaal door angst
toe maar jongen
hoorde ik vaak
ga door en hou vast
het is zeven over twaalf
jezus redt ons, hoor
pa woonde levenslang
op het thorbeckeplein
waar ik groter groeide
als de zon schijnen wilde
als kind van vandaag
hete dromen dromend…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Ik heb verlangd en was van liefde dronken;
Der eeuw’ge schoonheid wist ik mij gewijd;
Mijn handen beefden en mijn blikken blonken
Wanneer ik bad tot uw almogendheid,
Mijn muze die mijn doodziek hart het leven
En ’t leven schoonheids weerschijn hebt hergeven.…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 Wanneer de nacht de dag inhaalt
en zij jou dichter droomt, tekent
vorst in het schijnsel van sterren
ijzige bloemen op beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe…
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 Wandelend door een drukke buurt,
ogen op schoonheid ingesteld
door hormonen voortgestuurd,
door adrenaline vergezeld
als eigenaar van mijn eigen gevoel,
en mijn verloren verstand
gefocused op mijn heilig doel,
zij op mijn netvliezen gebrand
zij is van binnen als van buiten,
onbeschrijflijk hemels mooi
zij laat vogels mooier fluiten,
dwingt…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die
Ten elke tijde rust op hare trekken:
Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie
Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken,
Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken,
Vereend met schoonheid, werd tot poëzie.
Mathilde, o, mijn Mathilde!…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen
Beschermd door demonen
onzichtbaar voor zijn oog
kan zich niet vertonen
- beschaamd voor zijn betoog
Nooit had hij kunnen denken
door twijfel overmand
dat zij alles zouden schenken
voor de vrucht van zijn verstand
De bitterzoete smaak
van de blonde schoonheid…
Daar was je weer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.648 Ineens danste je weer om mij heen
ik wist niet dat ik je zo gemist had
ik vond het wel prima zo alleen
er ontbrak iets maar ik wist niet wat
Jouw schoonheid kwam aanwaaien
als een prachtige zomerse dag
ik mocht jouw verschijning weer aaien
en genoot intens van jouw stralende lach
Wij keken elkaar weer verliefd aan
met zo’n blik die ik…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 een blik in de diepte van het waarom
Ik wil die echo’s niet meer horen
verlang naar de stilte van de komende nacht
stap over de horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen mijn gedachten
te vaak stokt deze trage gang
daar was het duister en wat was ik toch bang
lees niets van schoonheid…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 -
O droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs...
En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.…