3784 resultaten.
Toch ging ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Futloos en totaal verschoond van zin
zei ik nee: ik stap er niet in
‘k bleef thuis, ‘t waaide te hard
binnen was ‘t warm.
Toch wanneer ik de zon zie komen
bedenk ik: ‘k kan wel boven blijven wonen
maar een tripje buiten is niet te versmaden,
ondanks de smog- \waarschuwing, me laten overhalen.…
lente bekoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 wat heerlijk zijn de melodieën
in de stilte van de ochtend
waarmee ons de vroege vogels
steevast hun serenade brengen
aan een nieuwe lentedag
bevederd nestelen zij zich
met zorg zich een thuis vlechtend
in het breekbaar roze van bloesems
die ons geurend als rozenparfum
de komst kondigen van fris groen
de zon breekt goudgeel schijnend…
Lieve zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Je had een hart van goud
en je was er voor ons
als je thuis was.
Nu is het alweer enkele jaren geleden,
dat je overleed.
Wij denken en dragen je mee,
voor altijd lieve zoon.
Je hebt je hart en andere organen
gedoneerd.
Heel mooi is het dat je dit op jonge
leeftijd vast hebt laten
leggen.
Lieve zoon, rust zacht.…
Tot aan de einder in 't vergezicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 de geur van bloesem en insectenplagen
ik kijk naar blauwe hemel en bonte bloemen in de tuin
lelies teder wit, naar 't korte gras, de schors van boom, de kruin
en zwanen op rimpelige meren die drijven op golfjes van heil
in 't nachtelijk kobaltbauw rondom diamanten sterren
staan zij die het geluk versperren: de wortel de bijl
Ik kwam thuis…
Emoties vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Moedig spelen we thuis cafeetje.…
De Vreemdeling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
544 ogen lagen diep en keken verward
of hij niets meer van ’t leven had verwacht
hij woonde in ‘n verkrotte buurt van de stad
waar geen buur ‘n goed woordje voor hem had
of ’t was dat hij een luilak was die niets deed
- toch was er een God die op hem neerkeek
op een dag werd hij weggehaald uit zijn huis
en kreeg in ‘n verzorgingsinstelling ‘n thuis…
Binnen zijn de beste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Schuilen bij onweer
Bij slecht weer met plassen tot je kuiten
Sta je toch liever binnen dan buiten
Verzet je tegen de atmosfeer die je pestte
Blijf gewoon thuis; binnen zijn de beste.
4.…
over de linie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 in de gouden gloed van de avond
als langzaam ook ons leven stilt
leidt de weg ons naar de haven
waar wij ons thuis beschouwen
als daar de nacht de dag eindigt
is dit vandaag allemaal zo anders
nu het avondrood jou omarmt
met transformerend licht en lucht
waar zacht de tijd afscheid fluistert
wacht jou de boot naar de overkant
jouw uur…
WEKEN VAN HOOP EN VERLANGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 kijken hoopvol uit naar de komst van onze Heer
die tot ons zal komen als een Kindje broos en teer
we bereiden ons hart voor op een warme thuis
daar zal Hij onze liefde en genegenheid ontvangen
want al weken lang is onze hoop en ons verlangen
omdat nieuwe leven een bijzondere plaats te geven
en ook een nieuwe wending aan ons eigen leven…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Dit is een huis, een thuis, bij de deur hangen de namen.…
Minder man, maar wel meer mens!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
610 Op vakantie min of meer de tijd
voor m’n lijf, lid en leden
ik bekijk ze alle langdurig
nou dat lijf komt niet meer
in “‘n blijf van m’n lijf huis”
lekker thuis houden dus
en niemand meer aan laten komen
houd dat lijf maar voor eigen gebruik
maar doe het met mate
anders krijgt ’t lijf last van een kater
Het verval is ingetreden, al '…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 We zijn op weg maar hoe kom je nou thuis
jezelf zijn in je eigen soul machine
de kiem van 'n magische ontmoetingsparel
met bladmuziek in een codex rescriptus
de glimlach van een nieuwe jeugdverslaving?…
Kleine dingen betekenen veel
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
777 Maar voor mij is het juist daar — in een lichtstraal, een geur, een
tinteling — dat ik het leven voel, en vind ik mijn rust, mijn waarheid, mijn thuis.…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 Wat blijft is helder,
het stille licht van herinnering:
een glimlach, onuitwisbaar
woorden die zich nestelen
in de kamers van je hart,
de geur van thuis,
de warmte van nabijheid.…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Ze hoeft geen ruimte te
veroveren met volume, ze schrijft zich
stil vrij in ononderbroken regels, en elke letter is een thuis-
komen in mezelf, een ademtocht van waarheid, ongehinderd door verwachting.…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
531 Ogen ontmoeten
stilte weeft een zachte band
handen vinden thuis
In gezichten lees
ik verhalen van tederheid en
terughoudend verlangen. Elke blik onthult
iets breekbaars, een glimp van wat niet durft te worden gezegd.
Stemmen horen die aar-
zelen, woorden die zoeken naar evenwicht.…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind in de ruimte tussen woorden
en mijn hart de tijd krijgt om zichzelf te verstaan
Soms trillen mijn gedachten als glas in een tocht
maar jij beweegt daarin als een hand die niets afdwingt
slechts een aanwezigheid die bevestigt dat ik genoeg ben
en dat zachtheid geen zwakte maar een thuis…
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
578 Rimpelloos water
de storm in mij wordt stilte
ik ben weer thuis nu
De wereld buiten raast
in schreeuwende kleuren, een storm van
prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar
de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart.…
Thuiskomen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
530 Groen varenblad krult
stilte ontvouwt zich langzaam
hier kom ik thuis
Het licht breekt hier
in vele bleke scherven door het
bladerdak van de eeuwenoude beuken. De tijd
verliest zijn haast in het mos terwijl de aarde diep en traag ademt.
Elke ritseling vertelt
een stil verhaal zonder de noodzaak
van harde woorden.…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 Thuis hangt niets aan de muren.
Niet omdat ik niet heb geleefd —
omdat alles wat ik ophangen wilde
zich in lucht had opgelost
voor ik een spijker had.
Zo gaat dat hier.
Zo ga ik.
Elk jaar terug naar het bos.
Elk jaar die onbetreden sneeuw.
Elk jaar dat hoge, zachte fluiten
dat ik inmiddels ken als mijn naam.…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.303 Het bracht me thuis,
naar die maandagnacht.…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 ik was thuis in mijzelf,
immers vanmiddag was ik onder ons
het was nabij een museaal gewelf
.
niet dat ik maar iemand persoonlijk kende
mijn gang was een zweven in een ambiance,
gevuld met sprankelende kunst
zonder wegen of wikken in mijzelf
.…
Zaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.018 niet ieder verlangen hoeft uit het onderbewustzijn
te worden opgegraven,
bepaalde verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen
neem de beginnende slamdichter,
waar hij droomt van een podium
hij oefent thuis voor de spiegel,
zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben
en ziet zichzelf naar de microfoon lopen,
even wachten…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…
lulletje poetin
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
1.048 Tsaar Iwan is zijn allergrootste Held
En Stalin is een goede nummer 2
Hun massamoorden stemmen hem tevree
Hij kickt op bloed, op macht en ook op geld
Zijn dinges zit zo nu en dan beklemd,
dan staat hij in het Kremlin in zijn hemd…
Lenteleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.135 Maar ik zit liever ingesneeuwd
dan thuis te liggen suffen.…
STROOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.709 Thuis heb ik twee hele centen te weinig,
geslagen keer ik stroperig langzaam terug.…
Haar Mooie Zwarte Haar...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
4.452 Ik mis mijn oma dagelijks nog
Bij haar kon ik zijn een kind
die thuis niet bijster was verwend...
Ik was dus echt, met recht, een oma's kind...…
Den Haag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.046 Saai, miezerig nat en grauw
De kille wind blaast om elk gebouw
Het is vroeg, half acht nog pas
En donker, rechtop de kraag van mijn jas
Mijn weekendtas en hoofd zitten vol
Met herinneringen en schone wol
Ik voel me somber en heel alleen
Dat wil ik niet een hart van steen
Jij thuis in de ruzie en ellende
En ik, ver weg van die hele bende…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Zo voelt wie de beslotenheid verliet,
bedreigd door damp van snelverkeer, zich thuis
voorbij de weiden achter zijn bureau.
Maar op een zomerdag slaat hij voorbij
de brug linksaf, wil de rivier ten einde:
komend van Ouderkerk zoekt hij weer stad.
Na molen en begraafplaats wordt het stil:
'Zo eeuwig fietsen!…