5005 resultaten.
Vakantie
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.342 Naargeestige mistflarden trekken langs
Zo koud had je het niet gedacht
In Duitsland, op een camping
Geen warme pyjama voor de nacht
Je dochter ziek van kou en nattigheid
’s Avonds wordt ze hoestend wakker
Misselijk zeker?…
zij gaat, hij ook
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.753 met zijn tweetjes op de kloof
die beiden Rode Zee doen zijn
hij links en zij rechts
het centrum al lang voorbij
werpen ze extra blikken
naar de ander die daar wegdrijft
ongekende hoogtepunten tegemoet
spelen ze verdwaasd het spel
van zichzelf dan maar behelpen
het schaarse contact vandaag
dat hen nog sporadisch bindt
heet verleden en koude…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Koud is dan de vage herinnering
aan het veelvertakte vaderwezen
waarin de warmte zo veel verder ging
dan de stramme stammen van het boombeeld
waarover men heel mooi voor kan lezen
in eigen besloten familiekring
waarnaar niemand echt luistert, en dat scheelt.…
Zwarte mist
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.052 Geen hand die ik bereiken kon
geen stem om op terug te vallen,
geen oor, geen hart
dat luisteren kon of wilde
stappen meer terug
dan vorderingen makend
en alles enkel maar in zwart
niemand zag het, geen lachen,
die druk, die pijn van het alleen zijn,
dat verwoestend alleen zijn
mijn geest, vele malen
gestorven in de koude zwarte…
Sinterklaas (3)
netgedicht
2.8 met 46 stemmen
3.184 Op de koude zolderkamer
met gespitste oren,
met kloppend hart,
vol spanning liggen luisteren
naar elk geluid, elk gerucht.
Onder de dekens
je schuilhut bouwen,
dromen van heerlijke dingen,
rillen van angst voor straf
tot de schimmel langs draafde.…
De rivier en het knuffeldier
gedicht
2.7 met 36 stemmen
10.044 Van wie ze houdt, het laat haar koud.…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 In de ruimte koud en inktzwart
zien ruimtereizigers in spotlight
van de zon de blauwe planeet-
dat in stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders…
Wie dacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
791 waarheid kon ontvluchten
Het leven naar zijn handen zetten kon
Wie dacht dat na een dag met straaltjes zon
Een fase kwam met louter blauwe luchten
Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten
En als ik dorst heb vind ik steeds een bron
Wie dacht ik reis voorbij de horizon
Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten
Die kwam steeds van een koude…
De herfst kruipt door de kieren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
532 Ze doen
de luiken vroeger dicht en willen weer
alleen zijn in het grote huis dat
niet alleen beschutting biedt tegen de
koude die opnieuw de zon bestrijdt;
ze willen ook geborgenheid en wijze woorden.
De herfst doet weer de zin verstaan.…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
De leesbaarheid van de winter
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.046 Gewoon
door te staan in het nog koude licht. Ik zwijg
en wrijf vermoeid mijn handen in onschuld. Verzadigd.
Zoals bleke wangen in een landschap. Het breken
tot bronnen. Tot de rivier zelf. Een voortbestaan.
Ik zoek een dichter zonder dood. Om dit beeld
vast te leggen. Mijn liefde in een niet verzonnen verhaal.…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
Adembenemend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
674 van zijn lendenen
beschrijf haar jubelt de wind
saffierblauw haar ogen
stamelt hij als een dwaas
scharlaken rood haar lippen
als albast haar huid
haren zo zwart
dat met het licht van de zon
er een blauw overspoelt
zijn knieën als was
koele vingers
nagels glanzend gelakt
strelen zijn wangen
zo warm zijn hart
kloppend voor haar
zo koud…
Spaanse Arena
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
734 ze zit in de loge
een roos in haar hand
kijkend naar een schouwspel
van bloed en van zand
het oude ridderspel
in de Spaanse Arena
hé Maria Magdalena
lelieblank zijn haar wangen
zij zit stil en onbewogen
hij heeft haar blik gevangen
doch kogelhard zijn haar ogen
honingzoet zijn haar woorden
maar haar hart is zo koud
als het noorden…
Uit het juiste hout
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 In diepe nerven wordt het koud,
geraspte krullen leven liggen
om me heen, vermengen zich met
druppels bloed, hartsap kan de
pijn niet lichten, zo rasp en
schraap ik iedere vezel, harstranen
de barsten niet kunnen dichten, totdat
er niets te pellen overblijft uit de
ziel van de onbedorven kern, dan ben
je uit het juiste hout gesneden…
HUGO CLAUS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
720 Zet de sluisdeuren open
naar mijn gemoed
het samenspel is begonnen
beleven we het firmament
zeven maanden lang
is de strijd weergegeven
overal kwam ik mijzelf tegen
soms midden in een gesprek
lang was het eigenlijk niet
als met blote voeten op een koude vloer
ging ik afgedroogd verder
heerlijk fris en opgeladem
daar eindelijk te zijn…
Ik kom
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
884 Ik ben
de zonnestraal
breng warmte en licht
in je
leven
zodat je niet
meer in duisternis
leeft
opdat je het niet
meer koud hebt
dus laat me binnen
binnen in je hart
Ik ben als
de zee
breng verkoeling
en nieuwe
hoop
nieuwe hoop over
wat gaat komen
geef verkoeling
als je het nodig
hebt
dus laat me binnen
binnen in je hart
Ik…
Uit de tijd
gedicht
3.4 met 21 stemmen
9.305 Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.
Het maanwit heeft weer niets verklaard.
De nacht bezit geen grond om op te rusten.
Het is vroeg in de slapende stad.…
Ruisend riet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Aan den blanke waterkant
waar kleine bloemkens bloeien
daar hoort men het ruisend ranke riet
dat daar stil van kleur verschiet
door voortdurend schroeien
van de warme zonnekant
stijlvol is zij hoog geheven
uit den koude grond
tot dat plots haar heer
met zoveel adem meer
blaast in het rond
en doet haar stengel beven
hij slaat haar heen…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht om
de harde werkelijkheid
en hij, die als een vader is, treurt niet om wat goud
dat koud…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 Door de lege koude akker
Loopt een oude, arme stakker,
Zoekend in de harde grond
Of-ie geen petatters vond.
Wroetend gaan de zwarte handen,
Klapperend de zwarte tanden,
Gulzig glimt de grauwe mond
of-ie geen petatters vond.…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Zo ruikt een grijze waas van
koude huid en klamme steen,
van onzichtbare koeien in de wei.
Een afdronk van gebluste turf,
een hint van verbrand hout
of bruinkool uit vervlogen dagen.
De overwonnen zwaartekracht
kun je ruiken, zodra de bomen
tot donkere schimmen vervagen.…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Een plek waar ik zwijgen mag
omringd door het vertrouwde
Waar handen troosten
en stilte voelt als
warmte tegen koude.
Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.404 's Ochtends na het opstaan van mijn moeder
kruip ik graag nog even op haar plek
in een warm en stevig holletje
in dat hele grote ouder-bed
"Geniet nog maar even, lieve jongen"
zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit
"het vriest hard, buiten is het bitter koud
binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit
Ik roep je…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 De zwakkelingen blijven
langs koude gevels wrijven
met spriet en blinde stok
betasten zij de kerkklok.
Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Stoot je hem aan, dan begint er
een fijn koperen mechaniek te zingen
in zijn borst: ik heb het warm,
te koud, zit op de tocht.
Zijn eigen handen
zijn een vale nevel voor zijn ogen.
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 Mijn dag en was niet oud genoeg,
mijn hart en was niet koud genoeg,
dat zwaar de vlijme twijfel-ploeg
mijn vree niet breke ...
Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.…
ZOEKTOCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Kan de weg niet vinden
in deze steenhoop van de stad
Kille druppels, koele monden
kussen trachten steun te geven
Ik wil de weg die ik ooit vond
maar die weg lijkt afgedreven
Harteloze winden, kille stenen
geen die door dit somber gaat
Ik moet door, volg mijn benen
geen die ooit die weg verraadt
Koude nachten, alleen duister
zelfs de…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…