3511 resultaten.
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 Mijn lief zat voor het open raam,
een zon, die langzaam viel,
omlijstte met verzachte schijn,
in een bleekgouden, tere lijn,
haar hoogvoornaam
profiel.
Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
Zichtbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 We lopen langzaam naar het raam, zien beneden een man liggen
en er eentje bij staan.
Een donkere plek kleurt de straat, daar waar de ene man ligt.
De maan staat nog steeds, vogels zijn in rep en roer, vanzelf
want dat zijn wij ook.
De bomen staan ongeroerd, die bemoeien zich nergens mee en ik?
Ik bel een- een- twee.....…
Opa momentje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
878 Mijn moeder had als meisje de tong uitgestoken
tegen een Duitse soldaat, die voor het raam
langs liep. Ook een memorabele verzetsdaad.
Ontroerd roerde ik het theelepeltje schijnbaar
zinloos driftig door mijn wijnglas.…
Mijn kloppend hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Je bent mijn straal deze dag
jij blijft mijn cadeau vandaag
als licht van de dageraad
Ik zie jou in spiegelbeeld
door het geopende raam
de bries voelt
als frisse wind voor ons nieuw bestaan.…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 de dag is aangeroerd
boven de huizen drijven
natte ijzeren wolken
op straat gaan auto’s aan
een onzichtbaar snoer gedreven
niet spreken het is al benoemd
het gaan regelmatig overslaan
van een spatie stilte en dan de
vloed van grommend geroes
donkere ramen weerspiegelen
het verloop alleen gestoord door
studenten in een rondvaartboot…
Huil niet, Majorca
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.169 Zet het raam wijd open, dan kun je goed horen,
‘Maria... Maria!’
Heeft dovemansoren,
We doen net alsof we niets verstaan,
‘Maria! Kom hier!’
Nee, Majorca, niet gaan.
Hoor je de plons in het zwarte meer?
Zijn vuist slaat vergeefs in het water neer
En de golven klotsen in zijn mond;
Drink! Als je drinken zo lekker vond.…
Dromend dagreizen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 't Vernis van avondlicht,
geschaduwd op haar raam,
laat haar zwerven tussen zon en maan.
In haar dagreizen, die voorbij trekken
kan ze de dagen van lente, zomer , herfst, kleuren en geuren gaan rekken
tot de warmte 's winters,
bij vlammend dansend vuur
tussen haar veilige thuis-muur.…
slapeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Voor mij nu geen oogjes toe en slaap zacht
Kijkend uit het raam naar het nieuwe ochtendgloren..
Het word licht en er is een nieuwe dag geboren.
Kan ik positief blijven denken?
Tja dat is het probleem dat is de vraag...
Het antwoord is Ja want er is zoveel wat het leven mij nog kan schenken..…
Zielepijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
657 Ik zie je bijna overal, in ramen
en in namen, in sushi en in twee
geitenkaaslekkernijen om op te warmen.
Een tsunami aan verdriet overspoelt
mijn al zo lang gebroken ziel, die
steeds meer nieuwe goocheltrucs moet
verzinnen om staande te blijven.…
Weefsel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 Opeens zie ik je nu door het raam van lijn negen,
jij staat daar en ziet ons zitten,
eerder dan wij jou.
hoe jij daarna aan kwam fietsen.
Dan, met ons drieën,
in een andere samenstelling
vraag ik me af hoe ik je weg kan geven,
zoals jij mij.…
smart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 waarneming
gaat teloor
dingen ga je anders voelen
dan mensen bedoelen
Smart maakt je
kwetsbaar
Het voelt zo raar
Smart treft
je levenszin
je levert je
interesses in
Smart verandert
je omgeving
Smart herinnert je
aan wie jou zo raakte
nooit vergeet je
wie eens jouw
leven anders maakte,
Een lichtstraal valt
door het raam…
Housekeeping
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.717 Teruggekeerd van een wandeling langs de vreemde markten
van de stad, waar ze onder de geurvlag van honing en kaneel
levende aapjes en geplukte eenden verkochten,
trof ik mijn hotelkamer als volgt aan:
De zandkleurige kussens waren geschud, het bed was opgemaakt,
de handdoeken waren vervangen, de vloer was gezogen,
de ramen gelapt, het plafond…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Kamerrozen staan voor beide ramen.
'k Weet haar levenswijs: namiddags laat
Ligt zij stil in de omsloten zwoelte
En geniet zich in ontblote koelte,
Of verwisselt langzaam van gewaad.…
vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 zullen wij steeds weer genieten
van de langzaam groeiende berg
van opdiepende herinneringen
die gelijk herontdekte brieven
zich steeds opnieuw lezen laten
die kunst van herinnering
zullen wij leren beteren
door almaar nieuwe beelden
die als afgestofte filmopnamen
ons blijvend bij elkaar brengen
als steeds weer nieuwe exposities
in onze ramen…
Ik denk aan je, kon ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Verweesd verglijdt de nacht achter mijn duister raam,
ook verdwijnt stilaan, licht om licht, onze trouwe maan,
eens de minzame stille getuige, 'n helder alziend avondoog,
spiegel voor verliefde dromen, ons stilzwijgend dialoog.
Lichtjes fonklen stil in grijsblauwe wolken,
opgepoetst door de felle morgenwind.…
Nooit meer Auschwitz Birkenau
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Kijk dus door ook andere ramen heen
blijf vol moed op de been en wissel van rij
bij die doodlopende weg naar groot verdriet
er is vast niemand die dan echt op je schiet.
Bang voor paniek volgt hooguit een schreeuw
opstand wil men voorkomen dus blijft het vast stil.…
WILHELMUS GROOTSTE SAMENZANG OOIT!, doen we het of doen we het niet!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De televisie staat aan op 27 april 2020, Koningsdag
Zijne Majesteit WA spreekt ons om 12.00 uur toe
het, zijn volk, onderdanen, kijken en luisteren
dan klinkt ons mooie Nationale Volkslied
de ramen, balkondeuren gaan open
en wij zingen met elkaar, ons land toe
"Wilhelmus van Nassau, ben ik", dat zijn wij
de tekst volgen we vanaf het televisiescherm…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 Zo komt hij naar mij toe; met in de andere hand een drankje; alsof de man was mijn beminde
Ik voel mij bedrogen, en wil zijn lichtschuwe ogen trotseren; sta op en vlucht als een hinde
Naar mijn huisje tegenover de boerderijen ordelijk gerijd
In de stille straat de sleutel tevoorschijn straalt; verblijd
Maar och, grote schrik , voor mijn raam…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.
De lamp op de tafel gedoofd
was het in kamerschemer
dat ze nieuw leven begon,
haar hart een ander lied verzon.…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Een koude ochtend-adem zeilt binnen door de ramen
en al spinnend rijpt de dageraad.
In het traag ontwaken
hoor ik de stilte achter mijn stem
en overstijg de roes van mijn dromen.
Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.…
kroketten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 verslagen versaagd emotioneel
geraakt lukraak snater snateren
rem remmen dimmen bedrempeld
zegeningen tellen verhalen
vertellen taart uitdelen
vandalisme ongeloof herdenking
oorzaak onderzoek boeken
geschriften verzitten ritsen
tsunami teramisu
bevelhebber hebberigheid
lebberen dellerig gezet gezapig
apen na-apen beamen bekwamen
ramen…
Hemeltranen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Wakker door regen
haar tranen dansen op raam
geëmotioneerd.
Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
De stem van de roodborst
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
544 O lieve Roodborst, ik voel me zo dankbaar dat
ik je ben tegengekomen want door al jouw vrije geluiden kan
ik gewoonweg het raam openen om jou en de omgeving gewaar te worden
en waar te nemen zodat ik deze nieuwe dag met veel enthousiasme en zin kan voortzetten.…
Contramine
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
491 die zijn qua gaza niet meer
af te remmen
Onthoud u van een houding à la Geelman
maar blaas uw kaak en ram er maar op los
als wonderkind - dan wel een total loss
volg toch uw fantasie en wees een speelman!…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Stilte na de klap
in kinderschoenen groeit weer
iets wat niet verdwijnt
De lucht stond stil die middag,
ramen schreeuwden zonder stem, de straten
hielden hun adem in. Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.…
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 het kruis
kronkelt onder Cerpheus’ huis
waar de W van Cassiopeia in de lucht hangen blijft
boven lange lijnen van Andromeda
en het robuuste lijf van Pegasus
met het Veulen de Waterman scheidend
van de bescheiden Dolfijn die voor de Arend uit
naar de Vissen onder Pegasus
in V-formatie zwemmend
op de wachtende Walvis af
wiens staart de Ram…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 af
en je kon ze ook niet
volgen want ze losten
al gaande op verdwenen
in totale defragmentatie
zonder sporen
angst was op de mismaakte
aangetast gezichten al niet
meer als menselijk
te herkennen de leefomgeving
begon ook zich van de
specifiek menselijke aankleding
te ontdoen. alsof de ziel uit de
menselijke bewoning werd gesloopt
ramen…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 veelvuldigheid
de vrijheid om bloemen te laten
bloeien in de bekeken woorden
beken glorieus gloren in de zon
achter reusachtige drakenwolken
als stalkers van de sprankjes hoop
als duivelse stroop op verlichting
waar bovenal E’s giftig en driftig
insectengekrioel op af zal komen
stromen als de waggelende regen-
druppels langs ongewassen ramen…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Door de ramen van mijn lijf
zie ik de aarde, weilanden,
bossen, beken, zeeen
groen in 1000 kleuren
maar vooral regenbogen.
Het levensspel?
Het moet schoon zijn, heel schoon.
'K zou het anders niet zo missen
of kan ik mij vergissen?
Soms...…
Aandacht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
319 We praten tot de ramen blauw worden.
De nacht is dun.
Woorden over elkaar heen
alsof zwijgen dodelijk is.
We hebben het over vertrekken.
Een huurauto.
Noorden.
Rijden tot de tank leeg is.
Ik kijk naar je handen
wanneer je denkt dat ik niet kijk.
Ik denk aan je.
Ik wil je ook.
Ik zou voor jou vallen.…