404 resultaten.
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van de ratten
waar geld niets waard is
woorden scherpe wapens zijn
in het onfatsoen van holbewoners
waar mensen geen maskers hebben
in tijdloze moerassen van strijd
zoveel onschuld gaat verloren
er is een afgrond…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Wind in mijn gezicht,
grind onder mijn handen,
vlak naast de afgrond
van jouw hoofd.
Je hoeft niets te zeggen.
Ik ga nergens heen.
Zelfs niet
als jij springt.…
Golfstroom
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.656 Waar zonnedagen tot koralen stollen,
En vlijt van vroom-geduld'ge madreporen*
Bouwt, rood in 't blauw, toren naast holle toren,
De ontzaggelijke bekers van de atollen*,
En, eb en vloed van steeds nieuwe trezoren*,
Door 't licht vloeibare paarls*, de golven rollen,
En spieg'ling van nachtlijke wereldbollen
In 't groene vuur van de afgrond…
Protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
836 De rijken koesteren hun soortgenoten,
loslopende gekken zoals ik zien ze het
liefste in de afgrond storten, want
dat versterkt hun elitair geneuk. Pure
mensen zijn schaarser dan kunst, kunst
faalt waar zij verzwegen worden.…
De baan des braven.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
851 De baan, die door de brave zalig wordt bewandeld,
Terwijl de zondaar tot zijn zelfverderven handelt
En eindlijk stort ten afgrond neer!…
Wakker worden zoals iedere morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een vanzelfsprekendheid van de ego
in een worsteling met zijn gedroomde
tijd, die de ego in zijn slaap geborgen
soms met een onzekere verrassing langs
de vaak wat angstige afgronden van de
weggestopte emoties leidt.…
Paria
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
549 Gebrek aan liefde is een reden, die
velen naar de afgrond leidt, maar
God weet perfect te compenseren!
Ik geloof dat God arme mensen troost
en sterkt met hemels goud, waar geen
mens tegenop kan.
In het Goudse Hout zijn zeven zwanen
geboren en ik heb ze gezien.
Ik bedoel maar.
Ik zag citroenmelisse, bieslook, lavas
en kamille.…
Tegoed gestolen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 Totaal alleen gelaten op een dievenpad
Met mijn onvervreemdbaar beeld
De waarde wisselend ingeschat
Wanneer een spiegel letterlijk verdeeld
Die weerkaatsing wil van alles zijn
Dubbel ongenaakbaar echt
Alle drama uitvergroot in ’t klein
Bevestigd en tegelijkertijd weerlegd
De persoon is een absurde afgrond
Als onmiddellijk verhaal
Gelukstreffer…
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 Lanchero noemt hij zich
schipper, held met wilde haren
capitano op de kon-tiki
houten vlot boven afgrond
der peilloos zilten diepten
een dark horse
net als hij zelf
in de donkere nacht
onder toeziend oog
der miljoenen
en de helder wakende
blik der leidsvrouw
in het waagstuk
zonder wifi
de golf is een meer
dan huizenhoog…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.
Je bent geen demon,
je bent een bange hond
opgefokt reptielenbrein
met te veel microfoon.
Je kraakt, commandeert,
moet-dit, moet-dat,
tot mijn rug een uitroepteken is
en slapen een verloren kunst.…
Pavement Picasso in Rotterdam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
741 Gaat de Beurstraverse normaliter gevat
al voor Koopgoot door laag en bijzonder
bij wolkbreuken wordt het één pot nat
zeker met veel verdieping er nog onder
Julian Beever wereld beroemd die stoeptekenaar
kalkt aan afgronden onder zeil in de regen
houdt voor veel volk water bij wat af is tegen
vandaag komt de klus naar hij zegt nog klaar…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 in de diepte
van mijn eigen
afgrond
Afgod
Kunt u mij niet zien
liever een nul
als di tien
wie nie weg is
is gezien
Lugmug…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Tijd wordt een afgrond die mensen verslindt,
zacht tikt de grote oude klok, het is 'nu'.
Verschrikkelijk kunstmatig en melodramatisch
Mild wordt gewaarschuwd het einde begint.
Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen
mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan.…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 verwarrend, twijfel en hitte, heftige koorts,
een scherpe, steile afgrond laat mij
diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige…
Een vriendschap uit nood geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Tussen de Alpen
kan een mensenleven langs de rand van de
afgrond gaan. In het hooggebergte kan dan
alle hoop in een illusie verloren dreigen te
gaan. Een bergpas tussen Italië en het buurland
Zwitserland duwt de overmoed van een mens soms
over de grens van het gezonde verstand.
Over de Zwitserse Alpen door de St.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Hij vaart met de borst vooruit, tartend het dorre, dode riet;
bang voor de diepe afgrond van het noodlot? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de bladeren nu ook van het kille hout,
en voelt het bestaan vaak zo hopeloos en koud—
het is de hunkering naar die ene, zeldzame tederheid,
die de broze ziel in deze frisse tijden warm houdt.…
Vergrijzing
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
3.049 De piramide is een zwam geworden
Zo zucht de minister met opgeheven vinger
Als fabrieken, winkels, kantoren
Nu niet doldraaien
Sluipt een snuivend spook
Onder ons bed
Moeten we in vuile lompen
Aanschuiven met rantsoenbonnen
Rolt het pensioen van de helling
De ijle afgrond in
Dus drijven we de vooruitgang op de spits
Meer maken met minder…
Antwoord.
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.774 .' —
Voorzeker, ’k moet dan elk in de verkeerdheên stijven,
En juichen ’t hollen toe van wie ten afgrond rent?
’k Moet reden, waarheid, God en Heiland, afgezworen,
Verwoest zien, zonder leed, ja juichen ’t zwijgend toe?
De stem van Godsdienst, Recht, en overtuiging smoren,
En bukken, laf als elk, voor de Inquisitie-roe?…
Vrede en vrijheid
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.446 bijtend en vol sarcasme
de kamer in spuugt
de buitenlanders hebben alles gedaan
zijn de oorzaak van zijn leed
zelfs kakkerlakkenplagen
hebben ze veroorzaakt
en de huizen worden immers
minder waard
als er een uit den vreemde
in komt wonen
ze pikken banen in
ze zijn luidruchtig
ze hebben zijn straat, zijn stad
zijn land naar de afgrond…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Troost herken ik zonder veel betekenis,
zie de gevels van vlagen voorbijtrekken,
ze naderen elke dag de afgrond.
Het grote lijnenspel volgend met mijn ogen,
herken ik de zwoele verzakkingen zonder steunpaal,
verlichten elke kleur die wij ooit droegen.
Liefdespoëzie, contrast in onszelf,
openbaren levensfacetten zonder perspectief.…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Aan de rand van afstand
Voorbij de afgrond van jeugd
Waar onafgerond
Overduidelijk onkruid wordt verbrand
Het decor voor vergane deugd
Ziel zwart omrand
Ziedende sjacheraar
Zonder spoor van vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de…
Aansporing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Ga maar lekker jezelf zijn en
bekommer je niet om de versteende
hersenen van verdwaalde zielen die
zelf voor een eerloze afgrond kiezen,
blijf de spiegel van een God die
volstrekt nieuwetijds is, die boven
alle anti-menselijke krachten uitstijgt.…
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 De doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeert te lang in niet
geschreven tekens, wat
uit angst wordt vermeden,
verleert de mens wat door
het kind is aangereikt, het
leed lijkt een eentonig spel,
afgrond als een ondiepe kwel,
waarin een vis zich spiegelt
in z’n eigen hart stilstand.…
Gij Gijsen!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
830 Allemaal alibi's die er
niets meer toe doen, daar de afgrond bereikt is.…
altijd alles
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
2.166 rekbaar begrip zijn wij
ondanks het schrijnen in nieuwe dagen
de vragen die je achterliet
de - in de loop gestuite - passen
hoe rekbaar vraag ik je
in dit gekmakend refrein
zwem ik wanhopig rond
verken ik andere oorden
waar niets wordt beantwoord
niets meer aangeraakt
niet onder mijn huid
noch aan mijn zilte ziel
aan de rand van die afgrond…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 -
Maar heilig licht, wordt gij aanbeden
In 't klare van de aardse dag;
Er is nog iets, dat wij-beneden,
Aanzien met heiliger ontzag:
Wanneer, o dag, uw duizend kleuren
Te nacht door duisters zijn gedempt,
Die sterren uit de afgrond beuren
Dan - door geen ander overstemd -
Zingt ons van die bestarnde sferen
Verlangens lokkend…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Bij een diepe gleuf was je me weer te vlug
in draf gleed je van de top jezelf verkleinend…
Plots was ik weer het kleine meisje
die dit spel spannend met haar broertjes speelt:
wegzakken naar de afgrond met grote stappen,
steeds sneller, wijdbeens,
en als je valt,
dan is dat altijd zacht.…
Sint Bernardino, een viervoetige vriend.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Tussen de Alpen
kan een mensenleven langs de rand van de
afgrond gaan, in het hooggebergten kan dan
alle hoop in een illusie verloren dreigen te
gaan. Een bergpas tussen Italië en het buur-
land Zwitserland duwt de overmoed van een
mens soms over de grens van het gezonde
verstand.
Over de Zwitserse Alpen door de St.…
Kijkend naar Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 samenklonterende kliek
die dat wat mensen als wens uiten
wegvagen – nog net zo ziek
Kijkend naar Holland
zie ik verwaterende democratische processen
ons in juridische procedures doen verdwalen
steeds vaker vergeten ze geschiedkundige lessen
en denken te weten wie er voor moet betalen
Kijkend naar Holland
zie ik grote bedrijven
elkaar naar de afgrond…