539 resultaten.
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Hoe broos, zachte woorden te prevelen.
Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.
Oktobernacht, nimmer vergeten,
verzacht vandaag nog mijn hart:
poort van een eeuwig Eden.
Herinneringen verjagen iedere smart,
Troostende wijn voor altijd, mijn woord gegeven.
Oktobernacht die nooit verhardt.…
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 En maakt er de geur der zwam
hier-binnen u langzaam lam:
geur der zee vol amber is broos als
bij rijzende uchtend de vlam
die geurt der vluchtige rozen.…
Zomaar wat woorden
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.333 De woorden vliegen uit en hangen even
Als in het vlindernet van een broos kind
Dat ze snel vrijlaat. Het wil zelf ook leven.
---------------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.…
Ouderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Dit kalenderjaar zal mij lang heugen
niet gelukkig uitgevallen zonder pijn
voelde het eerder als broos porselein
handgeschilderd mocht het toch deugen.
Had het firmament luiken echt dichtgedaan
om zonder getuigen daar vrijuit te spreken
verstilling op aarde niet middendoor te breken
welke kledingstukken trokken seconden aan.…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?
Ga jij ook heen, kan jij niet bieden
een schuilplaats voor mijn hart dat beeft?
Ik weet niet meer wie wàt te vragen
maar 't zaad moet sterven eer 't weer leeft.…
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Het weefsel van de dag is broos, misschien.
Maar hoe we de ander overeind houden is geen illusie,
geen rustpunt tussen slagen.
Het is het wezen zelf.…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Weer mens te zijn, hoe broos ook en hoe hoopvol,
diep geworteld in deze tranenbiotoop.…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 Lachend loopt zij door de golven
schatert zwarte schaduwen weg
haalt haar ik onder zand bedolven
voor de laatste leugen weg
voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar…
Geliefd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.029 Verraden en geslagen
Tranen van verdriet
Waarom nou toch verlaten
Een antwoord komt er niet
Wat was is gaan vervagen
Verdwenen in de tijd
Waardeloos geworden
Omdat je het vermijdt
In schoonheid vroeg gestorven
Verdronken in een wel
De allermooiste hemel
Muteerde in een hel
Gebroken en vernederd
Vertrouwen broos en teer
Gebrandmerkt…
Vroeg of later
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.922 Later moest het gaan gebeuren,
Later was haar mooie droom
Haar grijs bestaan kreeg daardoor kleuren
Het gaf haar zwarte koffie room
Later is er nooit gekomen
Ze is nu ziek en broos en teer
Later bleef voor haar bij dromen
Kansen zijn er haast niet meer
Hoe een mens toch stil blijft hopen
Op een kans, een winnend lot
Haar lot heeft voor haar…
lens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
2.154 jij glundert omdat het moet van mij
ik regel de klaarte van jouw blik
die blikkert als een lemmet in zon
het brandpunt schuift tot ik klik
de straal die ik toeliet
glipt door de glazen lens
je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat
elke omtreklijn kantelt
de matte spiegel kaatst hem
naar een broos vlies van zilver
dat oplost zoals…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 Je kwam in mijn leven, heel even
Als een stille vlinder
Die plots fladdert in mei
Zo warm, zo lief, zo broos
Je hebt me je lach gegeven
Als een zonnebloem
Die kijkt naar mij
Zo groots, zo mooi, zo warm
Je hebt me een parel gegeven
Als een fonkelende ster
Die staat te schitteren in de nacht
Zo wit, zo hel, zo licht
Misschien was je…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen,
Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet
breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed,
Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…
Raquel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
523 ritme van de son*
zijn kinderen vervaagden in zijn blik
maar zij, zij was er nog
ja, zij wel
vijfentwintig kilo knoken
een bruin gerimpeld vel
’s nachts hield hij haar als een machete
tussen zijn ontvleesde benen
ze geurde naar tabak
en toen gebeurde het
ik hoorde nog het zoemen van mijn lens
ze legde de beentjes van haar hand
zo broos…
zondag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Zoals ik warm word
van een vloeiende gitaarsolo
me dwingend
naar mijn eigen instrument
De snaren onder mijn vingertoppen
te voelen spannen
de akkoorden vol en zwoel
tegen elkaar te vleien
Zoals me diep van binnen raakt
hoe Remco Campert
bedeesd en broos
maar vol
van oude ingehouden kracht
zijn verzen leest
en ik
mijn eigen…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 ik roep de vogels mijn lief
vol nijver en egard
zoeken ze een heem in de gaard
welluidend, of verwonderlijk stil
vertoeven ze er vol appetijt
toch zo broos, in kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn…
Dichter dan...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
717 hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…
de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak
bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven
vruchten smaken zoet
op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
hij veert op, schuchter nog
zijn hand…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
755 In mijn verschoten kop met slappe oren
en ranzig vel, tot op de draad versleten
heeft tijd zich zienderogen vastgebeten
sinds jij, nog broos en naakt, jezelf liet horen.
Aan snuit of poten altijd meegesleurd
door huis en tuin. Geknuffeld bij het leven,
aan mij, toen apetrots, een naam gegeven.
Er met me dweepte, tot het was gebeurd.…
Oude huizen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
983 't Was alles broos en fijn, voor strakke lucht met sterren.
De huizen stonden oud en stil....van verre
kwam dof gedreun: het ruchten van de stad,
dan was het, of de huizen
nóg groter stilte hield omvat....
Luid kwam, met hard gebel, een tram voorbij gereden....
Toen wisten d' oude huizen niet
wat zij daar deden....…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…
Gebeden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
540 Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
Koorts van het vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een storm van Huid — van zoutig Slijm —
de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde —
totdat het Ik — blind in de Lust —
zijn Eenzaamheid ontwaart —
Rond breekt de Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —
De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren wit gekranste schermen
de oever van mijn woorden zeg
de glazenmaker ronkt zo rusteloos
en wentelwiekt naar 't zonlicht toe
dat kleuren breekt in vleugels broos…
Liefde Bloost
hartenkreet
3.9 met 46 stemmen
3.129 Weelderige wolligheid
Liefde nog pril en broos
Zijdesatijn teer en zacht
Fluistering zo ademloos
Fluwelen huid strelend
Gevoelens mooi zo intens
Lippen gloeien vol vuur
Vervlochten liefdeswens
Donsjes dansen emoties
Wonderlijk door ons heen
Kriebelen teder mysterieus
Verlangende liefdeszweem
IJskristallen zijn gebroken
En smelten…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 uitgestrekt als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig…
" Tot een schim versleten "
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
592 Het verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, diep
in dromen gezeten
zonder eb of vloed,
in dood tij en
broos duet in
afzondering gezongen
ultiem lied, baden
in weelderig blond
tot menige daden
te zijn gedwongen,
moeilijk te ervaren
wat me werkelijk
heeft verwond.…
bitte
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.636 Oude man, wellicht
voelt u zich, tot uw
dood, een part van
die uit het zicht
geraakte SS-
mythe
Wat blijft, ouwetje,
flarden broos film-
journaal, waarop
u de paradepas
afdrukt in de
asresten van
boeken en
bundels
Maar kantel eens
uw verchroomde
ogen, en zie dat
'n eindeloze rij
wagons, met de
woordenschat
van spoorloze
schrijvers…