653 resultaten.
Het kruinenpad
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 De kruinen alleen in hun bestaan
doen hun kop boven alles vertonen
kreunend onder het gezag van groen
ontvouwen zich hemels hoog de bomen,
onze tred kreeg nauwelijks voortgang
in een hogere sfeer van aantrekking
viel een schaduw over het pad.…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 Wekenlang gaat het vallen vanuit almaar
kalere kruinen achteloos door. En deze
vreemde droefheid: ook bij bomen hoort
ze blijkbaar bij de kleine dood want zo
kwistig wordt leven zelden rondgestrooid.
Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt
en knapt.…
De Tuinkabouter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 In steen siert hij de tuin;
Slechts een meter tot aan
De kruin. Met een rode muts
En een grijze baard staat hij
Daar bewegingloos kalm en bedaard.
Altijd onberispelijk gekleed; een
Echte heer zoals het heet. Serieus
staat hij daar op het groene veld;
Bij weer en wind een echte held.…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 een novembernacht
waarin wind opsteekt
niet wil gaan liggen
Het duwen en trekken
wonderwel gelukt
de takken naakt nu
zonder enig opschik
Het goud
dat uit kruinen
wordt geblazen
met windkracht zes? zeven?
Zonder herfstkleuren
valt niet te leven
herfst sluit haar boek
de omslag wordt je
door 'n windvlaag....…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Kale takken, kruinen zwiepen, kraken,
hier raast de Wilde Jacht;
uilen roepen, honden huilen,
in de diepe winternacht.
Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Gedachteloos,
het spattend licht vanuit hoge kruin
vormt honderdduizend zonnen
waarin het blad verbrandt
en groen opnieuw verkrimpt
tot breekbaar bruin.…
de gunst is dogma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 dit zijn is het bindend pact
de speling der natuur het vel
strak op het frame van bestaan
dat trekt met ‘t krullen van tijd
mijn huid slinkt en krimpt
mijn kim daalt neder verstrijkt
tot avonduur bochel schaduw
verzwindend het tafereel
zo is mijn verschijnen versneden
naar binnen het moment
kromt naar willekeur de kruin
uit zichzelf naar…
Verleidelijke lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.417 De lente krieuwelt in mijn hals
zwoelt stilletjes de haartjes daar
en riebelt van mijn kruin
heel steelsig naar mijn tenen
Subtieletjes daagt hij me uit:
Vooruit trek eens wat kleren uit
geef eens een stukje van je huid
waarmee ik fijn kan spelen.
Laat eens een pietsje dijbeen zien
een vliesje van je buik misschien?…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
Slechts op bezoek
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
4.334 je als eerste aangetrokken
gesprongen uit bed, door schaamte gekweld
de paniek die je ontwaken heeft versneld
maakt jou niet de enige die is geschrokken
daar sta je verloren weggekropen
met een agent vlak voor je, in de gang
geen plek om je te schuilen, ben ik bang
geen ruimte om van ons weg te lopen
tegen de muur sla jij je angstige kruin…
Zefir en chloris
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.965 Zachtkens wiegt de berk haar kruin;
Fluistrend staan de popeldreven.
Als hij vrolijk aan komt zweven,
Langs het scheemrig duin.
O, hoe geurt het van rondom;
Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen!
Chloris lokt, vol zoet verlangen,
Hare Bruidegom.
Zie, daar zweeft hij 't lover uit!…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Der bomen kruinen buigen,
Ontbladerd van hun groen.
Nu gaat de winter komen
En alles treuren doen.
Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 ik vouw mijn handen open
in de eerste dagen
van lente
en lees het gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 vertel mij
hoe zal ik schrijven
over de Liefde, wiens naam
louter door de stilte in mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar…
schemering ( in sepia )
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
630 zwoel kruipt de schemering nabij
drapeert zijn schaduw lieflijk
over het helle zomerlicht,
vervaagt de kleuren van de dag
zilverwit speelt een zonnestraal
door het gebladerte van groene kruin,
verstild tegen de grijzende verte
staat in sepia gekleurd, een wollige kudde
roerloos als beelden neer gezet
een meerkoet met haar jong achterlangs…
LENTE SCHOONHEID
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.026 Blote benen onder ’t kort rokje
straalden jeugdig optimisme uit
Mannen zagen dit lekker brokje
mogelijk als misgelopen bruid
Lentebenen, al een beetje bruin
oogden smachtend de wereld in
Lentetopjes, met een roze kruin
kerels droomden van die godin
Blanke borstjes in haar bloesje
juichten uitdagend bij elke stap
Mannen probeerden dat snoesje…
bemind
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
805 Ik heb je bemind
van je kruin tot aan je tenen,
heb de tranen die je weende gekust
met liefde, niet met lust.
Aan je hart en ziel ben ik toegekomen
en in mijn dromen
was ik nimmer uitgeblust.
Ik heb je bemind met mijn ogen en oren
je kon mijn liefde horen
in elke ademtocht.…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 In stilte verzonken zit hij daar met
de zon op zijn kruin.
Hij is geen prater, hij staart voor
zich uit met de wind langs zijn
bruin gelaat.
Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak.
Dan valt zijn blik op een reiger die
stokstijf naast hem staat.
Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels
hoort en vogels fluiten naar hem.…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Reeds klinkt vanuit hoge kruinen
jubelende zang uit vogelkelen
die jouw komst weer rond bazuinen
en ons gehoor aangenaam strelen.
Over de velden golft je haar
als zilver in de vroege ochtendstond
je sluier waaiert met zacht gebaar
jouw frisse adem in het rond.…
Veeg voorteken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
610 Er chaos heerst wanneer de koorts in vlagen
mijn lijf bestookt en brandt tot in de kruin.
Ik weet niet hoe de angsten te verjagen.
Zij kleuren mijn gemoed zo donkerbruin.
Vergroeide gnomen sluipen richting deur
en kraken mijn verweerde onderkomen.
Och God, vanwaar toch deze willekeur
die mij langzaam de adem heeft benomen.…
ZEFIR EN CHLORIS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.089 Zachtkens wiegt de berk haar kruin.
Fluistrend staan de popeldreven,
Als hij vrolijk aan komt zweven,
Langs het scheemrig duin.
O, hoe geurt het van rondom;
Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen!
Chloris lokt, vol zoet verlangen,
Hare Bruidegom.
Zie daar zeeft hij 't lover uit!…
De regelgever
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Door roeien en de ramen als het moet
en zelfs al vloeit er hier en daar wat bloed,
zijn regel is de wet, van kruin tot tenen.
Toch voert hij een onduidelijk beleid,
zijn eigen regels . . . daaraan heeft hij schijt.…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Ik ben nog één maal
naar onze boom gegaan,
die met zijn kruin in hartvorm
waartussen de zon onderging.
De boom werd een skelet.
Vluchtende vogels
floten herinneringen.
Gekerfd stond er onze naam nog in.
Jij verdween en door die kerf
bloedde de boom dood.…
Dageraad
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
485 ik lig op bed
kijk door het venster
en hoor de vroege vogels
zingen
de merel slaat in de dageraad
als de rozen glinsterend ontwaken
de zonnespin
weeft ijverig 't zilveren
rag middenin
de met dauw bedekte schors
geurt bloesemregen
in de beschaduwde
laan hellen
de zomermiddag stralen
langs de twijgen
de kruinen af
bloeit de…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Doorschijnend wordt de kruin
en wind doorspeelt zijn takken
alsof die heel de kleurenpracht
voorgoed wil uit gaan vlakken.
Hoe lang staan nu op afstand weer
de dragers die elkaar omarmden.
De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.
Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?…
Leef en geniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
517 Een frisse wind om je hoofd
in hoge kruinen het vogellied.
Geniet van vrijheid
die ruimte ons biedt.
Vrij als vogels hoog in het zwerk
bewonder de horizon
die het oog bijna niet ziet
dat is ruimte en vrijheid.
Gun elk mens ruimte.
ruimte in veld en woud
Ruimte en vrijheid,
genietend van 't leven,
van dieren en vogelzang.…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.…
Ochtendgloren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
291 Ik hoor zo graag de vogels zingen
in kruin van eik of den in het bos
barst elke ochtend hun concert los
ik geniet van al die mooie dingen.
Nachtegaal, fitis of wielewaal
in elke bos zijn ze te horen
ode elke dag in 't ochtendgloren
dank aan de schepper in eigen taal.…