Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

Het kruinenpad

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
De kruinen alleen in hun bestaan doen hun kop boven alles vertonen kreunend onder het gezag van groen ontvouwen zich hemels hoog de bomen, onze tred kreeg nauwelijks voortgang in een hogere sfeer van aantrekking viel een schaduw over het pad.…

Herfstige beukendreef

gedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.552
Wekenlang gaat het vallen vanuit almaar kalere kruinen achteloos door. En deze vreemde droefheid: ook bij bomen hoort ze blijkbaar bij de kleine dood want zo kwistig wordt leven zelden rondgestrooid. Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt en knapt.…

De Tuinkabouter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
In steen siert hij de tuin; Slechts een meter tot aan De kruin. Met een rode muts En een grijze baard staat hij Daar bewegingloos kalm en bedaard. Altijd onberispelijk gekleed; een Echte heer zoals het heet. Serieus staat hij daar op het groene veld; Bij weer en wind een echte held.…

Open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
een novembernacht waarin wind opsteekt niet wil gaan liggen Het duwen en trekken wonderwel gelukt de takken naakt nu zonder enig opschik Het goud dat uit kruinen wordt geblazen met windkracht zes? zeven? Zonder herfstkleuren valt niet te leven herfst sluit haar boek de omslag wordt je door 'n windvlaag....…

Joel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
Kale takken, kruinen zwiepen, kraken, hier raast de Wilde Jacht; uilen roepen, honden huilen, in de diepe winternacht. Doof de vuren, omarm het duister, hoor het voorouderlijk gefluister, luister naar hun wijze raad: Hoe zwart ook het heden, hef de hoorn en deel de mede, drink, op de zon die komen gaat. Wassail!…
Jack Stoop19 november 2019Lees meer >

Boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Gedachteloos, het spattend licht vanuit hoge kruin vormt honderdduizend zonnen waarin het blad verbrandt en groen opnieuw verkrimpt tot breekbaar bruin.…
Cees Sleven27 november 2020Lees meer >

de gunst is dogma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dit zijn is het bindend pact de speling der natuur het vel strak op het frame van bestaan dat trekt met ‘t krullen van tijd mijn huid slinkt en krimpt mijn kim daalt neder verstrijkt tot avonduur bochel schaduw verzwindend het tafereel zo is mijn verschijnen versneden naar binnen het moment kromt naar willekeur de kruin uit zichzelf naar…

Verleidelijke lente

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.417
De lente krieuwelt in mijn hals zwoelt stilletjes de haartjes daar en riebelt van mijn kruin heel steelsig naar mijn tenen Subtieletjes daagt hij me uit: Vooruit trek eens wat kleren uit geef eens een stukje van je huid waarmee ik fijn kan spelen. Laat eens een pietsje dijbeen zien een vliesje van je buik misschien?…

overpeinzingen op een terras

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.068
een zwoele zomeravond op Kijkduin je voelt de kleding aan je lichaam plakken bij Tios ga je nog een pilsje pakken zo leid je schuldgevoelens om de tuin dan zie je met een nevelige kruin een karmozijnen zon de zee in zakken verdwenen zijn de laatste ongemakken het leven bijt niet langer als aluin je rusteloze ziel berust spontaan wat ben…

Slechts op bezoek

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.334
je als eerste aangetrokken gesprongen uit bed, door schaamte gekweld de paniek die je ontwaken heeft versneld maakt jou niet de enige die is geschrokken daar sta je verloren weggekropen met een agent vlak voor je, in de gang geen plek om je te schuilen, ben ik bang geen ruimte om van ons weg te lopen tegen de muur sla jij je angstige kruin…
oepsie14 januari 2003Lees meer >

Zefir en chloris

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.965
Zachtkens wiegt de berk haar kruin; Fluistrend staan de popeldreven. Als hij vrolijk aan komt zweven, Langs het scheemrig duin. O, hoe geurt het van rondom; Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen! Chloris lokt, vol zoet verlangen, Hare Bruidegom. Zie, daar zweeft hij 't lover uit!…

Heimwee

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.648
Der bomen kruinen buigen, Ontbladerd van hun groen. Nu gaat de winter komen En alles treuren doen. Het graan is in de schuren, Het geurig hooi in 't droog, En de appels op de zolder, Op hopen - o zo hoog! Wat hebt gij van de zomer Vergaard en opgedaan? - Gedachten zonder einde, vervlogen en vergaan.…

vandaag kom ik dichtbij

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 751
ik vouw mijn handen open in de eerste dagen van lente en lees het gedicht van de boom hij fluit op mijn vingers naar het meilicht droomt meer dan zijn kruin verwachten kan meer dan ooit voorbij het zachte weer beweegt zijn bloesems blijmoedig naar mijn bankje ik vraag hem niet naar zijn naam welke beelden hij ziet of zijn…

vertel mij

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 990
vertel mij hoe zal ik schrijven over de Liefde, wiens naam louter door de stilte in mijn hart kan worden uitgesproken over de geboorte van mijn sterven in haar peilloze diepte waar het verstand blijft grijpen naar de tere takken van haar kruin ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin over de eenzaamheid voorbij de oevers van de tijd waar…
pelgrim17 juni 2010Lees meer >

schemering ( in sepia )

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 630
zwoel kruipt de schemering nabij drapeert zijn schaduw lieflijk over het helle zomerlicht, vervaagt de kleuren van de dag zilverwit speelt een zonnestraal door het gebladerte van groene kruin, verstild tegen de grijzende verte staat in sepia gekleurd, een wollige kudde roerloos als beelden neer gezet een meerkoet met haar jong achterlangs…
lijda11 juli 2010Lees meer >

LENTE SCHOONHEID

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Blote benen onder ’t kort rokje straalden jeugdig optimisme uit Mannen zagen dit lekker brokje mogelijk als misgelopen bruid Lentebenen, al een beetje bruin oogden smachtend de wereld in Lentetopjes, met een roze kruin kerels droomden van die godin Blanke borstjes in haar bloesje juichten uitdagend bij elke stap Mannen probeerden dat snoesje…
Ton Rijkers15 januari 2011Lees meer >

bemind

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
Ik heb je bemind van je kruin tot aan je tenen, heb de tranen die je weende gekust met liefde, niet met lust. Aan je hart en ziel ben ik toegekomen en in mijn dromen was ik nimmer uitgeblust. Ik heb je bemind met mijn ogen en oren je kon mijn liefde horen in elke ademtocht.…

Regen, regen in de tuin

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Regen, regen in de tuin, - o gestild begeren, - zonne-bloemen, schoon en schuin, die hun loom-gekroonde kruin naar geen zon en keren; nieuwe blanke glanzen aan zware en matte vruchten; - vroom herleven van mijn waan door een zacht-gerezen traan, door mijn zoete zuchten; - heel het huis is warm en toe; buiten ruist de regen;...…

Stille genieter.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
In stilte verzonken zit hij daar met de zon op zijn kruin. Hij is geen prater, hij staart voor zich uit met de wind langs zijn bruin gelaat. Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak. Dan valt zijn blik op een reiger die stokstijf naast hem staat. Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels hoort en vogels fluiten naar hem.…
martin valk16 november 2012Lees meer >

Verlangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Reeds klinkt vanuit hoge kruinen jubelende zang uit vogelkelen die jouw komst weer rond bazuinen en ons gehoor aangenaam strelen. Over de velden golft je haar als zilver in de vroege ochtendstond je sluier waaiert met zacht gebaar jouw frisse adem in het rond.…

Veeg voorteken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
Er chaos heerst wanneer de koorts in vlagen mijn lijf bestookt en brandt tot in de kruin. Ik weet niet hoe de angsten te verjagen. Zij kleuren mijn gemoed zo donkerbruin. Vergroeide gnomen sluipen richting deur en kraken mijn verweerde onderkomen. Och God, vanwaar toch deze willekeur die mij langzaam de adem heeft benomen.…

ZEFIR EN CHLORIS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Zachtkens wiegt de berk haar kruin. Fluistrend staan de popeldreven, Als hij vrolijk aan komt zweven, Langs het scheemrig duin. O, hoe geurt het van rondom; Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen! Chloris lokt, vol zoet verlangen, Hare Bruidegom. Zie daar zeeft hij 't lover uit!…

De regelgever

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Door roeien en de ramen als het moet en zelfs al vloeit er hier en daar wat bloed, zijn regel is de wet, van kruin tot tenen. Toch voert hij een onduidelijk beleid, zijn eigen regels . . . daaraan heeft hij schijt.…

de dis, onaangeroerd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
ik kan de liefde niet meer raken zelfs niet wanneer jouw hand als boter door mijn vergrijsde haren strijkt je lach die eens de echo van mijn schaduw was ligt verstard aan het einde van deze droom zelfs in mijn fantasie is het in mijn slaap erg stil en is het beeld van geluk niets meer dan de herfst in de kruin van een boom gisteren…
elze14 januari 2018Lees meer >

Onze boom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Ik ben nog één maal naar onze boom gegaan, die met zijn kruin in hartvorm waartussen de zon onderging. De boom werd een skelet. Vluchtende vogels floten herinneringen. Gekerfd stond er onze naam nog in. Jij verdween en door die kerf bloedde de boom dood.…

Dageraad

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
ik lig op bed kijk door het venster en hoor de vroege vogels zingen de merel slaat in de dageraad als de rozen glinsterend ontwaken de zonnespin weeft ijverig 't zilveren rag middenin de met dauw bedekte schors geurt bloesemregen in de beschaduwde laan hellen de zomermiddag stralen langs de twijgen de kruinen af bloeit de…

De vruchten zijn geoogst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Doorschijnend wordt de kruin en wind doorspeelt zijn takken alsof die heel de kleurenpracht voorgoed wil uit gaan vlakken. Hoe lang staan nu op afstand weer de dragers die elkaar omarmden. De vuren die ons hart verwarmden met zonnegloed, zij zijn niet meer. Is alles broos en zonder vastheid, is weemoed d'enige kleur die blijft?…
Adeleyd24 september 2020Lees meer >

Leef en geniet

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Een frisse wind om je hoofd in hoge kruinen het vogellied. Geniet van vrijheid die ruimte ons biedt. Vrij als vogels hoog in het zwerk bewonder de horizon die het oog bijna niet ziet dat is ruimte en vrijheid. Gun elk mens ruimte. ruimte in veld en woud Ruimte en vrijheid, genietend van 't leven, van dieren en vogelzang.…

Elk seizoen z'n waarde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Bladeren dwarrelen uit kruinen als vergeten van minder goede tijden daarentegen kleurt nog de hemel van horizon tot horizon in het fraai pruisisch blauw.…

Ochtendgloren

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 291
Ik hoor zo graag de vogels zingen in kruin van eik of den in het bos barst elke ochtend hun concert los ik geniet van al die mooie dingen. Nachtegaal, fitis of wielewaal in elke bos zijn ze te horen ode elke dag in 't ochtendgloren dank aan de schepper in eigen taal.…