3836 resultaten.
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
546 geschud
de geest kan niet leven van water en lucht
ademnood van de ziel raakt dan berucht
je bent door tegenslag veranderd
ziekte en geldgebrek
hebben je eenzaam gemaakt
in een leven zonder genegenheid
waar drank geen oplossing bood
je tussen de wal en schip viel
met niemand om je te redden
de strijd om door te gaan
stroomt door jouw bloed…
Vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Dode vriend, je leeft in mijn gedachten
ik hoor je stem
ik voel jouw aanwezigheid
dat geeft mij kracht
jouw dood was hard
ik denk aan jouw zacht
ik zie je in mijn gedachten
kristalhelder voor me staan
je zegt het is goed
de dood is enkel het niet meer stromen van het bloed
het niet meer kloppen van het hart
waar ik nu ben beland
dat weet…
Autoriteit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 mijn eigen bril
ik ken de feiten
Onopgemerkt
luister ik mee
maar ik sta aan een bepaalde kant
ik blijf voorzichtig onzichtbaar
want ik weet
er is heel wat aan de hand
Nederlanders hebben het goed
dat moeten we beseffen
wij moeten onszelf blijven verheffen
door mensen de hand te bieden
die het nodig hebben
ons huis moet openstaan
ik bloed…
Levenshonger?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
371 elke
zet die wordt gemaakt is een ontdekking
in het allerkleinste waardoor ik wordt geraakt,
de wereld leeft in ieder woord het beginsel voort
je in alles te moeten uitdrukken, misschien
een ultieme vorm van meerslachtigheid, als
dat woord bestaat, ervaart als extra waarde
waarop ik mij verlaat, de stilten zijn ervan
doordrongen, bloed…
Voorouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 I
De lange lijn van het bloed
stroomt voort vanuit de oersoep,
waar lust en liefde leven
verwekken, verder geven;
generaties, geslachten,
veelvormige levenskracht
die door mijn aderen stroomt,
nog steeds dezelfde droom droomt:
dat in het heetst van het spel
zelf, ander, samen smelten,
in lust en liefde leven
verwekken, verder geven.…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin de
dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn bloed de kleur van de rode bladeren zal aannemen
Ik raak van de weg en beland in het laatste kwartaal, de tijd tikt door.…
DE MENS
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
605 wil groeien en bloeien
maar leven kan ook niet zonder de dood
schoonheid kan niet zonder lelijkheid
het is niet meer dan een perspectief
het leven gaat door
zelfs als je sterft
er kan zonder dood geen leven zijn
de cirkel van het leven
hoewel wreed voor een individu
is het voor het geheel gezond
we kunnen het zelfs niet begrijpen
je bloed…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 noch de schamelheid van de stal
vol spleten en kieren
noch de weëe geur van bloed en mest
konden opwegen
tegen d’ overweldigende vreugde
deze geboorte van de Messias te vieren.
‘s morgens zagen zij Het Licht opkomen
door een smalle ruit in de stal
de Zon over de velden van Effrata gloren
Het Wonder van De Koning van ’t heelal.…
Droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 van de gronden
deze natie een staat een droom
soms waren ze twistziek
in hun felle dialogen
vaak waren ze vol liefde
voor alle naasten vol mededogen
en in beginsel vredelievend
voor alle kinderen van Sem
voor hen de stam van broederliefde
want generiek zo identiek
Helaas laatst bij mijn ontwaken
drenkt zich de droom in duister bloed…
De fluit van Pan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ik hoorde de fluit van Pan
en mijn bloed ging sneller stromen,
mijn huid begon te tintelen, en
ik kreeg vreemde, duistere dromen,
een intens verlangen
naar een Gehoornde God
die mij de zijne maken zou,
zijn wilde dans mijn levenslot;
Ik opende mijn armen, mijn hart,
ik opende mijn hele wezen, wie
zich vol overgave aan Hem geeft
hoeft liefde…
De Avonturen van Oek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Als het aan mij ligt vloeit er genoeg bloed,
zodat de eerste tranen niet voor niets stromen)
Als nieuweling heeft hij zijn hoop gevestigd
op de frisheid van de wind op de wereldzeeën,
maar andermans ideeën komen opzetten
als briesjes
of stormen die zijn reis verstoren.
Daarom gooit hij alle A.L.P.H.A.…
Mei.nu
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
324 presenteert Mei ('89)
zich als woordkunstenaar in de disciplines epiek en lyriek
Hij doet zijn publiek versteld staan van moord en brand der actualiteit
en het gif in non-ontmoetingen
en haat en nijd in interpersoonlijke relaties
die die naam als zodanig
niet of nauwelijks verdienen
Hij geeft ze evenwel de kost
met zijn hoogsteigen bloed…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Zijn bloed wordt zachter,
vergeet zijn richting,
leert opnieuw te stijgen zonder hoogte.
Navond, navond,
luisterende avond,
de stad wordt weer een lichaam.
Er brandt nog licht achter glas,
een stem roept iemand die niet meer komt,
of misschien eindelijk wel.…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 We zagen het bloed aan onze vingers.
Niet als een wolf die zwijgend verslindt,
maar als een wezen dat schrikt,
het leed van de ander beseft.
Een hand tekent grenzen,
elders graaft men loopgraven.
De blinde drift pulseert onder de huid,
de oorlog van allen tegen allen.…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 De zwaarte van bloed.
Maar er is een wet voor elk wezen.
Je moet je eigen koorts alleen verdragen.
Geen god helpt hem nu nog.
Hij hoort alleen zijn eigen hartslag.
De blonde jongen van het strand is weg.
Hij is nu een aantrekkelijke vreemde.
Een broos verhaal.
Het verbleekt in de avondzon.
Het leven is een harde minnaar.…
EEN OUD BESTEVAARTJE MET EEN JONG MEISJE
poëzie
4.3 met 20 stemmen
5.051 J: Dat acht ik niet, o suffe bloed!
Ik wacht na mijns gelijk.
L: Het goed is het, waar men wel of vaart,
Dus, Meisje, wees gedwee.
J: Gij zijt mij al te oud bejaard:
Wat jij zoekt, zoek ik mee.
L: Och kindje, geef je mij een zoen,
Ik geef je al dit geld.
J: Dat zal ik wel een jonger doen,
Al gaf hij niet ’n speld.…
zinloos geweld
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
999 schoenzool was los gelaten
de drankwalm steeg hier ten top
zag je dat sprak hij verhit
die een penalty voor zijn kop
Maar even goed jij kreeg toch een klets
tot ik er in sprong toen ging hij wel
ja het was natuurlijk maar een mietje
even een kopstoot er overheen
gevolg door het bekende knietje
Moet je hem nou zien liggen
kijkt hij bloed…
VERLEIDING
poëzie
3.9 met 24 stemmen
6.228 daar kan haar de deugd van de sterke weerstaan,
Daar de blooheid des zwakke nog vluchtend ontgaan,
En, de hartstocht moog branden in ’t snelbruisend bloed,
Nog kan reden gebieden; de deugd blijft behoed!…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Schoon ik u dan, mijn God, noch zien noch voelen mag,
Zo houdt nochtans uw oog op mij de ganse dag;
Houd mij verborgen vast, dat ik u niet ontvluchte,
Maar in gelatenheid, met tranen en met zuchten
Mijn schuld bewene, en vast vertrouwe, dat uw dood
En dierbaar bloed mijn ziel zal lossen uit haar nood.
------------------------------------…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 en stroopte zucntend zijn mouwen op
ik wilde naar bos dat ik niet vinden kon
de bomen waren spoorloos omgekapt
vanwege klachten van verwarde mensen
die door de bomen het bos niet langer konden zien
in een dagblad las ik over een berooid stel
ze hadden elkaar beroofd van oog en tand
legden toen twee handen op elkaars buik
terwijl hun bloed…
Goevrijdag
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.795 ."
En al mijn bloed verkruipt, wanneer
ik, spraakloos, in de koor,
het kraken van de bergen... neen
de houten ratel hoor.…
Orvieto
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.009 voor de kathedraal sluit je vol ongeloof
je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering
het goud van een heel verleden uit
getemperd, wijngeel licht valt
door wat marmeren triten lijken, met een nervatuur
van verkoolde bliksemschichten, van eeuwen terug geronnen
levenslopen, van vloedlijnen, opgestuwd
en onderaards nagolvend bloed…
" Ergens "
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
621 Kan de tsunami van werelds overvloed
de schijn niet verbergen en
is ziel gedoemd tot snoeien,
in de hoop dat op elke belt
weer bloemen zullen bloeien en
nieuwe anoniemen aan blijft trekken
in een onafzienbare stoet
door de verwachting van het bloed.…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.453 Voeldet gij uw bloed niet jagen,
Als een ander haar dorst vragen
Tot de ongestuime wals,
En het: ‘ja’ vloog van haar lippen,
Zij de tengere vingertippen
In zijn dartele hand liet glippen,
En zijn blik rustte op haar hals;
Of zijn arm zich om haar midden
Onder ’t zweven vaster drong,
En zijn oog haar scheen te bidden,
Wat haar wang tot blozen…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Jij en ik die elkaars
Warmte voelen en weten dat de één de ander en andersom
Raakt in het hart met de mooiste woorden in de mooiste
Zinnen, die zeggen dat passie soms liefde vermoordt
Jouw ogen echter wakkeren de liefde aan, terwijl passie
Piekt en ons bloed doet koken en lichaam sidderen
Na deze dans begroet ons de morgen, volop zon, de…
Kramp
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.701 Zie ik een regen van rijst
Aan de overkant, in het portaal, een bruid
Mijn bloed jaagt langs kleppen
In de maag wolkt het buskruit
De jeukende vuist wil me oppeppen
Voor het eerst krijs ik luid
Naar de schaduw in de oude vijver
Een steekvlieg zuigt zich in mijn kuit.…
Vos Krapuelle de Zotte II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 , alleen aangesproken door suizen
van een constante zeewind, schilderde
een geheimzinnige sfeer, meer nog een
grafstemming, zelfs de klei lijkt grijzer
Krapuelle de Zotte overdenkt zijn plan
afspraak bij kiekenskot op Hontseinde
‘ awel spreekt hij, ‘ ze zullen verschieten
die sappige kiekens’, pluimen maken mij
zot, een duivel, als ik bloed…
DE VRIENDINNEN III
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.213 Die volledig, tot de haarwrong naakt,
Elkaar vonden, eenzaam in haar zonde,
Kunnen wij eer niet bij elkander komen
Dan verwijderd en vervreemd voorgoed;
Dàn, vernederd en met macht genomen,
Ons ontrukkend, wadende door ’t bloed
Onzer vele ineengevloeide dromen,
Door een verte die te felle gloed
Dooft, wordt onze omhelzing ééns volkomen.…
Je blik is als de onbewolkte hemel
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
986 Je blik is als de onbewolkte hemel
In het meest duistere van de nacht
Flonkerend en heel erg steriel
Als een moderne woning in al zijn pracht
Je luistert overdreven naar mijn gezemel
Vergeven van emotie en romantiek
Op je gezicht staat niet te lezen
Deze man is vreselijk oubollig ziek
Je groene ogen bevriezen der vissen bloed
Denken gebeurt…
Légionnaire
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 ( voor Ernest Hemingway )
Het gevaar tartend sliep hij in de muil van een leeuw,
liet hij de stieren zijn bloed ruiken, beet hij de
haaien in hun neus en gromde hij naar iedere vijand.
Hij lachte de dood recht in het gezicht tijdens
oorlogen in Spanje en Italië, bij de veldslag in zijn
hart, die hij temperde met zuippartijen.…