5288 resultaten.
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
Lentegevoel.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.114 het gevoel van
de lente komt
de winter gaat
het felle licht
over het water
de stroming schittert
kabbelende vogels
schreeuwende meeuwen
jengelende kinderen
prachtig die contrasten
ik loop en ik denk
ik kijk en ik voel
ik zie en ik ruik
ik hoor en luister
en bundel de energie
het ruisen van het riet
meerkoeten hobbelen
als drijvende…
gevangenis met open deur
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
990 ik zit opgesloten
als in een gevangenis met open deur
ik kan gewoon opstaan en weglopen
en voor morgen maar het beste hopen
maar ik kan het niet
ik zit opgesloten
vast geketend aan de muur
met ketens zonder sloten
want zelfs die zijn hier te duur
maar ik kan het niet
ik zit opgesloten
als een vogel in een kooi
van de tijd hier heb…
Voor mij weer goed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.102 De vogels laten zich niet zien,
alleen een Roodborstje die schuilt in een conifeer,
voor dit mistroostig herfstweer,
ik neem een kop koffie het is een uur of tien.
Lees een boek en kijk af en toe naar buiten,
een mooie wandeling zit er vandaag niet in,
en op visite heb ik geen zin,
de regen slaat tegen de ruiten.…
De eenhoorn
gedicht
2.5 met 56 stemmen
21.945 De vogel weet: er is hier iets niet pluis.
Dan steekt de eenhoorn toe. Er klinkt een gil.
Wel gaat door heel de koepel het gesuis
Van bloed dat lekt en ritselt uit de zij
Van de flamingo, die nu grauw als gruis
Is, sterft met zacht, ontwapenend geschrei.…
herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
892 ben je dichtbij, dat andere licht hier
alsof bladeren verguld zijn, aaibaar soms
uitzichten sterven voor mij in lange stiltes
hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap
je bloemenlach en heerlijke huid kropen
hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen
“which way the wind blows”, ik hou van jou
zei je, op afstand gadegeslagen door vogels…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Uiteraard
't Geluid van de natuur
Vogels vliegen
Boven. Zwemmen
Wat beide gemeen hebben
Samen delen
Puur. Soms guur…
Ogenschijnlijke stilte…
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
928 Een middag in de zon…
Vogels kwetteren druk, het zoemen van een bij;
het uitzicht over het boerenlandschap, een wei
vol met koren…
Het kan me zo bekoren;
maakt me innerlijk zo blij.
De natuurlijke stilte maakt mijn gedachten vrij
en vormen een nieuwe bron
voor mijn gevoelens, bezinning…
Nieuwe inspiratie, die ik kwijt leek te zijn.…
Succes
gedicht
2.2 met 48 stemmen
21.151 Bantoe heeft beloofd dat hij gaat zorgen
voor onmiddellijke terugkeer van geluk
ziekte en gevaren en geliefden
onttovering met veren van de maraboe
ooit schoot ik vogels uit de lucht
ik ging ze zoeken in te diepe sneeuw
het bloed dat ik vond was mijn eigen
de ogen, de vleugels van mij
ik begeef me naar de metro
met een wapen in mijn tas…
geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 stil verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren
ze tonen ieder hun gezicht
de statigheid van zwaargewicht
de geur vertelt per deur verhalen
passanten moeten tol betalen
ramen geven slechts een vluchtig zicht
generaties hier zijn voor het geld gezwicht
bomen dromen langs de grachten
vogels zitten op de zon te wachten
die gaat…
dageraad
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.024 de vogels fluiten
zo verwacht mijn oor
als ik de deuren open
van mijn tuinkamer
de wereld komt
dan naakt binnen
dat denk ik althans
het is een kip
dat zijn schor geluid
laat horen
die weet wat het is,
niet bewust natuurlijk,
om op te staan bij
opkomend licht
in de verte wat rumoer
van het vroege verkeer
nog vreedzaam van dreun…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
(In de hal)
gedicht
2.6 met 15 stemmen
9.312 De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
---------------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
Ogen die vertelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
804 op een bankje in het park
zaten we gewoon
spraken rustig over alles
eendjes zwommen zondeloos
voelde jouw hand in de mijne
ging recht op en keek je aan
zag je ogen die vertelden
dat we samen verder gaan
vogels fluiten uit de struiken
eenden kwaken lieve lust
bloemen kleuren volle borders
en het gras ruikt naar geluk
rozen geuren naar…
Gaza's lot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Uit azuurstof blauw gedragen vogels
dalen helvuurbollen in fosforsneeuw
scherp geslepen wapens van de hebreeuw
smelten moordend traag, wreder dan kogels
zandstrook in rokend beton bedolven
draagt de druppels van een verloren volk
lekkend over land, doorkliefd met een dolk
geen strijder stopt, zij sterven in golven
vrijheid is in de tunnels…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 als je je verstopt in bomen
vind ik jou in het gezang van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 De zwaluw is gaan vluchten,
De blaadren vielen toen,
En gij zijt heengevlogen,
Zo als de vogels doen.
------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
Geheim
gedicht
3.2 met 69 stemmen
21.097 Hij vliegt als een vogel of vaart als een boot
maar houdt zich verschrikkelijk stil.
Het geheim van de dichter is vaak zo klein
dat hij zelfs soms vergeet waar het ligt
Dan is hij haast bang dat het weg zal zijn
of zich verstopt heeft in een gedicht.
Daarom schrijft hij het op in onzichtbare inkt.…
Het beekje klatert mededogen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
618 Hoe kunnen wij toch leven zonder al dat moeten,
maar fris en nieuw, als op de eerste dag –
de tinteling van ’t water voelen, vogels horen
en weten dat ooit alles nieuw zal zijn.
Het beekje klatert mededogen
En overal staan mensen op die helder
willen groeien, teder ook, herboren.…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de pijn
waardoor veel van mij is afgegleden
Nu is het tijd om te bloeien
als een bloem geurend en blij
net als een boom steviger groeiend
kan ik weer lachen, als een vogel…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Niets hoor ik dan der vogelen gezang
En 't windgefluister in de hoge bomen.
Geen stemmen meer van mensen om mij heen,
Geen strijd om 's levens goed, geen wild gedrang,
Maar lentelust en liefelijke dromen.…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
Zilte stromen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
551 vingers spelen
als inkt op m’n huid
een aphorisme
in lettergrepen waar schaduwen
ze combineren tot bewijs
van lovers delight
die liefheeft van natura
een diepe blik
bloeit uit rode monden
rode wijn beneveld
op gedrenkte dorst
deze beat danst duizelend
zilte stromen
wolkengolven verzamelen
verliefde vogels aan hand en borst
in avondvree…
het weerzien
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
771 droom
je was er al
maar nu weet ik
dat je ook in mijn heimwee bent
vergeef me het gemis
ik ken je al zo lang
zoals de duinroos en de golven
waarin ik schelpen gooi
en waarin ik me op den duur
ook eenzaam weet
omdat jij de meeuwen niet kan zien
ongeschreven
zoals verwondering in het lichtste gedicht
van geluk en innig lief
van vogels…
de tijd gestild
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 het voelde zo gewoon
we hadden de tijd zowaar gestild
met zachte hand verdreven
terwijl de nacht tevoorschijn kroop
en wij in het milde licht van de maan
als kinderen naar de sterrenhemel keken
hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken
de zon nog rijpend tussen takken en twijgen
langzaam klimmend boven het slapend land
waar vogels…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen
in het lied van de zuidertoren
blauw en wit boven de tuin
ik drenk mijn handen
in wat volgt
vang de stilte van een vogel…
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 laat me laven aan
de gedichten van de wind
op eeuwigdurende deining
waar schoonheid zich bevind
laat me vliegen met
de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven…
Naast slangen
gedicht
2.4 met 11 stemmen
6.034 'Naast slangen kennen wij ook ratelraven',
Aldus de Mexicaanse veteraan
'De ratelslang verschaft ons prachtig leer
De vogel heeft een glanzend zwart soort veer
Maar opgepast!…
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 temidden van wollig groengebied
vlinders fladderen sierlijk
boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel…
schemering ( in sepia )
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
630 lieflijk
over het helle zomerlicht,
vervaagt de kleuren van de dag
zilverwit speelt een zonnestraal
door het gebladerte van groene kruin,
verstild tegen de grijzende verte
staat in sepia gekleurd, een wollige kudde
roerloos als beelden neer gezet
een meerkoet met haar jong achterlangs
glijdt donker over het water naar het niets,
vogels…