3419 resultaten.
Geef mij maar van Gogh
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
877 Na Rembrandt’s expositie
drink ik ‘n borrel in ‘t café
‘Hoe is ‘t met Rembrandt?’…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar kruist het fraai-
e vliegtuigspoor
en de zon zakt in de Adri-
atische Zee
d' Oude Stad slaapt...…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 De stad ademt traag onder lantaarnlicht,
iemand vergeet zijn naam in het blauw van de ochtend.
Er is een hand die zwaait, een mond die zwijgt,
het raam staat op een kier voor wat niet gezegd wordt.
In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.…
Ik ben van alles wat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Ik ben stad en dorp
reuring en rust
heuvels en strand
golven van ver
ik ben talen uit vaderland
en moederland
ik ben van alles wat
hier en daar wat opgepikt
het goede en slechte misschien
misschien kan ik iets achterlaten
een manier van toch blijven…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad,
waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw;
de toekomst lees ik in een oud gebouw—
steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad.…
Stad en land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
154 In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.
Maar onder de grond, ik weet het,
wachten de wortels heel stil.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Herfst in het woonoord. Triestigheid.
Statige huizen? Blokken steen.
We loeren door het glas.
De lucht is grijs. Peilloos laag.
Het behang verkleurt. Alles wordt somber.
Dromen achter glas. Breekbaar gewicht.
Meer niet. We bewaren ze braaf.
Dan de avond. Zwart.
Vretend aan de ramen. Het duister regeert.
Onder de grond. Stilte.
Ik weet…
Florence
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
952 Firenze
Stad die moderne oudheid straalt
Je kunt verdwalen in rust
Eeuwenoude stegen vertellen
Hun diepste geheimen
Firenze
De stad van liefde
Ligt in het zachte zonlicht
Waar dichters en schrijvers
Zich laten inspireren
Firenze
Toscaanse schoonheid
De passie voelend
In het nachtelijk licht
Firenze stad van rust...…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
Troostcafé
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Maar dan, ja het is zover,
het café moet zijn deuren sluiten.
Met een vrijwel lege portemonnee
staat hij na vele uren weer buiten.…
Gegronde redenen
snelsonnet
3.4 met 22 stemmen
2.154 In een Braziliaanse kleine stad
Is overlijden tijdelijk verboden
De stad kent reeds een overvloed aan doden
En kerkhoventekort: dan krijg je dat
Dus wie daar dood zal gaan, zal het bezuren
Die krijgt een straf die stervenslang kan duren…
Vroege vogels
gedicht
3.0 met 41 stemmen
27.605 Als ik de tv aanzet
en een artiest fluit net zo op zijn vingers,
dan zap ik haastig naar een ander net.
------------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
Wild en onbezonnen.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 Al heeft hij nu en dan charmante kuren
- die winter is toch echt wel een artiest, -
hij legt ook brave burgers in de luren,
viseert vooral de automobilist,
waardoor hij zorgt voor extra overuren
in 't voordeel van de 'arme' (?) garagist.…
debuut
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.567 vanwaar hij hen overziet
geaarzeld had hij
was toch gekomen
groot spreker was hij niet
menig vertrouwd gezicht
ziet hij stil verwachten
dat is hem nu veel waard
aan de bar onbekenden
zacht sprekend, of in gedachten
achterin wordt gekaart
zo begint, onwennig verlegen
hij aan zijn beste werk
iets te zacht, te snel
maar één moment
is dit café…
vork
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.015 Heeft nu meer nog dan hij wensen kon,
Maar niks
Dan geroezemoes in een vol café.
Veel te horen
Maar niks te zeggen.
Verdrongen tussen wand en raam.
Altijd van soep gedroomd,
Maar ineens met een vork in zijn handen.…
Valencia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wat is een stad
vraag ik me hier af
een aantal pleinen
verbonden door oude wegen en droge paden
mensen, rivieren, kaden
gebouwen, fonteinen
wat maakt een stad
zoals deze en zijn neven
tot wat het raakt om te wonen
en opnieuw te blijven leven
vraag deze stad
om een antwoord dat telt
en hij geeft als onontkoombaar feit
zijn verhouding…
Bedelstraf
snelsonnet
3.1 met 37 stemmen
3.599 Onlangs werd ik door iemand aangeschoten
Die mij beleefd vroeg om een losse cent.
Natuurlijk belde ik de wijkagent
Die hem in het cachot heeft opgesloten.
De schooier komt pas weer op vrije voeten
Na het voldoen van duizend euro boete.…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Maneschijn Blauw
netgedicht
4.9 met 69 stemmen
584 Vergeef me maneschijn
voor dit felle licht.
Hoor de nacht vervalt
tot één enkel ogenblik
van passie en verlangen
uit hetzelfde vuur
dat brandde in dit donker uur
tot vervelens toe.
En de jonge aankomende dames
zich, schaars gekleed, begevend
naar het midden van de cirkel
dat zich liet hullen in het zilver
satijnen lied van de zonnewende…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
827 Mistig, stil en uitgestrekt
leunt de stad tegen de duinen
Duwend tegen het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een bleke zon komt op
Het mag nog geen dag heten
Gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.…
Bazel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.280 Groen is de slag
van de stroom
door het dal
van de dag
heuvlen van licht
zijn de wallen
de stad is een fort
door de poorten
der bruggen
ligt zon gestort
over de ruggen
der golven
de stad is bedolven
onder het haar
van de zon.…
Strasbourg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
848 Rood stijgt de kathedraal
Gutenberg grijpt zijn
welverdiende bijbel
ik wals met alles in de stad
tot ik neerplof
dan, de stad danst voort.
Ik kom eens terug
om je te kussen.…
hemels deuntje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.338 soms beleef je zo’n alledaags
moment, dat alles met elkaar
vervloeit: tijd en plek, lijf en
gevoel, sfeer en mensen
om je heen
zoals die middag in het
Grand Café, waar Abba
‘I believe in angels’ zong
misschien kwam het door je
gulle lach, je blik en hand
die sierlijk door de koffie
roerde
dat ik in aardse engeltjes
kon geloven…
Koffietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 In een grand café,
of in een koffiehuis.
Aandachtig koffie drinken troost.
Vraag niet hoe, vraag niet waarom,
want goddelijke koffie begrijpt,
wat wij mensen niet begrijpen kunnen.
Koffie ontspant ons lichaam.
Genieten van koffie voelt als een oase.
Genieten van koffie voelt als rust,
binnen de onrust van onze geest.…
avond uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik besloot mijzelf te trakteren op een avondje uit,
dus hees ik mij in mijn allerbeste uitgaanssuite,
ja, dat rijmt niet maar je schrijft het ongeveer gelijk,
het blijft dus staan en stop maar met je rijm gezeik.
Het etablissement dat ik die avond eerstens bezocht,
vol met mensen van wie toch wat verwachten mocht,
gezelschap, een gesprekje,…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 De kroeg in
een kruk op
Daar zit hij
Aan zijn vinger een trouwring
Op de bar naast zijn vuist
een pils
In de hoek klinkt een lied
uit de jukebox
Maar in zijn hoofd
daar is het stil
Klok klok klok
weer een slok door zijn keel
Niemand praat, niemand wil.…
Lange Hezelstraat
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
912 Vanaf de eerste kijk ik toe:
geranium achter het raam
tot de laatste klant het café verlaat.
Hondsgelukkig in de Hezelstraat.…