490 resultaten.
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.
Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend al de dode
woorden weer herleven.…
Buiten vriest de liefde
netgedicht
3.3 met 320 stemmen
64.754 ’s Winters nieuwe minnaar zuigt
ochtendlicht deze kamer binnen
zuchtend tussen bed en spiegel
Dromen slapen in haar haren
achteloos ontvangend kraakt
het bed vol bloeiende jasmijn
Gesuikerd smaakt zijn tong
wellustig trillen geheimen
loswekend uit haar stof
Kietelende steelse toppen
bedwelmen teder buik
heupen dijen borsten
Dwarrelende…
De inbreker
netgedicht
4.8 met 97 stemmen
1.565 de deur piept het uit
knarsend ontsluit het
de veiligheid binnen
tot buitenheid
beneden kraakt iets
zijn dreigend beginnen
kasten doorwoelt hij
doorzoekend in het niets
rammelend en graaiend
indringend door
diepe duisternis omgeven
slijpend sluipende voetstappen
komen uit de kamer
tenentrippelend trapwaards
handen gaan tastend
langs…
Uitgebraakte nacht in de morgen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
553 De lucht kraakt ijl, maar het is slechts
het piepen van zijn verkrampte ligamenten.
De ochtend had hem
de geilgrage fantasmagorie
van de oneigen dood ontstolen.
Nu was hij slechts ontwaakt
om zijn verdroogde vingers te verzadigen
met vettig vocht en hapklaar voedsel.…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Zijn rug kraakt,
zijn nek schuurt, zijn benen kreunen
maar zijn voeten slepen niet.
Zwijgzaam maar diep van binnen
voldaan loopt hij vastberaden
richting het station.…
splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 een doorn in het oog
van de tijd die ik nog heb had ik liever nog
even het echte de adamsappel doormidden gebeten
het is als een splinter lonkend naar een tweede leven
soms de noodzaak van een kleinood zoals een tandafdruk
die naar je teruggrijnst, de essentie van je skelet op een steenworp
van de dood die je een paar botten teruggooit, het kraakt…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Ze verbreken de dromen met
zwaaien van hun kraaienvleugels
sissend in hun taal door vooruit
gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
Vaak was zijn drift groter...
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.767 Er was geen gedachte die een kind niet kon verstaan
totdat zijn idioom de spraakkunst kraakte
en zijn l a r g o het doofste oor bereikte,
het zijne, soms het onze.
Wat waar is en wat niet
zijn wij ook in een reeks idioot ongelovige gewoonten
overeengekomen.…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Maar vlieger kraakt onder druk, vlinders verdwijnen gedwee.
Verloren illusies koelen de warme lucht.
Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 De maan was vol en zwaar drukkend
ik kreeg geen verlichting geen slaap
het huis kwam tot leven insomnia
de klokken tikten de koffiezet tikte
de planken op de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel…
Ik moet even kleien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Die dag dat ze niet meer zal ontwaken
geen gesprekken of reünie mee zal maken,
blijf het vast even roerloos op die hemeltrap
kraakt hij al maanden genoeg bij menig stap.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden die struikelden
voor ze geboren waren.…
Monsters van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
357 Ze heffen het glas terwijl alles nog kraakt,
doen alsof niemand de rekening maakt.
Zo blijven ze rustig, gewassen en rein —
Want monsters van nu zijn menselijk maar klein!…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Een sirene kraakt in de verte.
Ik beweeg niet.
Ik ben al weg.…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 Mijn wanten geuren naar zonnebrand
en de bloemen op het raam naar framboos
een zwaluw is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 tijd geeft geen weg terug
gruis kraakt na tot stof
een spinnekopmolen draait
snijdt klappend
met de wieken
kil dwars door de lucht
wind fluistert een prevel
iets kwelt
verbrand doofstommer het koren
dagelijks
voor het gloren
hoor ik het ploegen
van andere akkers
zo triest zo triest
geen kleine tjilpje
van een gevederde vriend…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Zacht kraakt het dorre hout
en weeft de koude dieper
in het bruine mos.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de herfstwind mee
die de takken schudt.
Geen dier die het hoort,
slechts het ritselende blad
neemt het geheim mee.
De lage herfstzon
Een schuine straal licht
breekt door de kale kruinen
boven het bospad.…
Storm
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
556 Mijn fiets kraakt.
Tot de lucht weer is geklaard. Tilburg: je bent er.
Maar het venijn zit in de staart. Nog 5 kilometer.…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 neem nu een boom, een heel gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Kraakt
sloten passioneel open. Het
stilleven is uitgestorven.
Het landschap een feest geworden.
Straalt koninklijk blind onze
vrede naar de horizon. Daarvoor
was ik niet
meer aansprakelijk.
De god in mij luistert
aan het gonzen van de wolken.
Geen berg verzet zich. De hemel
buldert heeft vrij spel draait ons bestaan
kadul.…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Madame, wacht u alstublieft nog even
de broospapieren ziel van deze vrouw is
diep gezonken, ze kraakt plooiend, alternatief
en monotoon kapot. Ik weet
u ziet haar liggen, verstaat u me
niet verkeerd zoals haar dood.
Ze verbergt de gevallen stilte achter
een bos bloemen. Haar tranen doen hen goed.…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 het staat
geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte
mijn ganse wezen en het leven staakte
zijn wondergang? - o bron van zoveel kwaad!…
onschuldig leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Hoe zeg je samen sprinkhanen tellen
belletje lellen en ik aan de ene kant zittend
naar hem luisterend als hij vertelde
van de hemelpoorten die verstopt waren
terwijl zijn vader de krant las
't papier kraakte.
Hoe beschrijf je innerlijk geluk
intens met kapitalen.…
muren zwijgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Het kraakt wellicht pijnlijk in al zijn voegen.
Binnen de muren van een huis worden de
zwaarste geheimen bewaard.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ik ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
277 mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven, zelfs de paardenbloemen verstijven
hondsdraf, de dravende dalmaat, op takken
de gehakkelde aurelia, door de koeienstront
verder glijdende laarzen, neuzen bezerende
meidoorns, kreupelhout kraakt…
woordbreuk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
867 in deze botsing
van ongelijke werelden
breekt het woord
barst en kraakt
onder het olijk jolijt
van eeuwige paradoxen
levert enkelvoudige letters
aan het edelachtbare Hof
en de betere huizen
geblakerd hun tradities
en rijk verleden
ogen en oren
koloniseren gewetenloos
de lamme hersenen
beheren strategisch
spraakkunst en bloedsomloop…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 De deur van gisteren zwaaide dicht
Bijna uit de hengsels
Het gepolijste eik kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd…
De dichte slagboom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.129 Ineens stond hij daar
Onder het donker van
1000 schijnwerpers
Gesloten
Dicht
Maar toch zo open
Een pad naar ergens
Ligt erachter
Een pad naar nergens
Ligt ervoor
Zij toetst een code in
Die hij ook kent
De slagboom blijft dicht
Hij duwt met al zijn kracht
Zodat het kraakte
Ook dit hielp niet
Wat maakten die schijnwerpers
De zaak toch…
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 De rijp glimt en kraakt,
doet verlangen naar wat ouds:
bepoederd gebak.
In de nieuwjaarsnacht
spat vuur uit een kinderhand,
doet borrels blinken.
Een keukenraampje
zwaait open bij winters weer:
het huis komt vol mist.
Ik loop langs graven,
blijf staan bij een grote bak,
gooi snoeppapier weg.…