Alle inzendingen over kraakt

490 resultaten.

Sorteren op:

Dode woorden

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Ik neem mijn tranen mee, loop over blauwe scherven, de trap kraakt slordig bij elk sterven. Onder de koude lakens wacht ik geduldig af en adem onhoorbaar het bestofte verleden. Ik huiver van de nacht, ze laat gillend al de dode woorden weer herleven.…

Buiten vriest de liefde

netgedicht
3.3 met 320 stemmen aantal keer bekeken 64.754
’s Winters nieuwe minnaar zuigt ochtendlicht deze kamer binnen zuchtend tussen bed en spiegel Dromen slapen in haar haren achteloos ontvangend kraakt het bed vol bloeiende jasmijn Gesuikerd smaakt zijn tong wellustig trillen geheimen loswekend uit haar stof Kietelende steelse toppen bedwelmen teder buik heupen dijen borsten Dwarrelende…
Irmgard6 december 2005Lees meer >

De inbreker

netgedicht
4.8 met 97 stemmen aantal keer bekeken 1.565
de deur piept het uit knarsend ontsluit het de veiligheid binnen tot buitenheid beneden kraakt iets zijn dreigend beginnen kasten doorwoelt hij doorzoekend in het niets rammelend en graaiend indringend door diepe duisternis omgeven slijpend sluipende voetstappen komen uit de kamer tenentrippelend trapwaards handen gaan tastend langs…

Uitgebraakte nacht in de morgen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
De lucht kraakt ijl, maar het is slechts het piepen van zijn verkrampte ligamenten. De ochtend had hem de geilgrage fantasmagorie van de oneigen dood ontstolen. Nu was hij slechts ontwaakt om zijn verdroogde vingers te verzadigen met vettig vocht en hapklaar voedsel.…

Trento, Piazza Dante

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 740
Zijn rug kraakt, zijn nek schuurt, zijn benen kreunen maar zijn voeten slepen niet. Zwijgzaam maar diep van binnen voldaan loopt hij vastberaden richting het station.…

splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
een doorn in het oog van de tijd die ik nog heb had ik liever nog even het echte de adamsappel doormidden gebeten het is als een splinter lonkend naar een tweede leven soms de noodzaak van een kleinood zoals een tandafdruk die naar je teruggrijnst, de essentie van je skelet op een steenworp van de dood die je een paar botten teruggooit, het kraakt…

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ze verbreken de dromen met zwaaien van hun kraaienvleugels sissend in hun taal door vooruit gestoken snavels van geel kraakbeen Geen eenling die vredig liggen gaat in het nachtelijke blauwzwart van een weiland de zwerm zoekt hun heiland van de slaap wat nog donkerder wordt in het maanlicht van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
Pama9 februari 2014Lees meer >

Vaak was zijn drift groter...

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.767
Er was geen gedachte die een kind niet kon verstaan totdat zijn idioom de spraakkunst kraakte en zijn l a r g o het doofste oor bereikte, het zijne, soms het onze. Wat waar is en wat niet zijn wij ook in een reeks idioot ongelovige gewoonten overeengekomen.…
Hugo Claus24 januari 2015Lees meer >

De Vliegeraar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Maar vlieger kraakt onder druk, vlinders verdwijnen gedwee. Verloren illusies koelen de warme lucht. Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.…

insomnia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
De maan was vol en zwaar drukkend ik kreeg geen verlichting geen slaap het huis kwam tot leven insomnia de klokken tikten de koffiezet tikte de planken op de bovenverdieping kraakten de boog van de keukenkraan keek me aan wees naar de vloer en nog dieper onder de grond ik hoorde het steunen van de aarde wellend duwend naar boven druppel…

Ik moet even kleien

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Die dag dat ze niet meer zal ontwaken geen gesprekken of reünie mee zal maken, blijf het vast even roerloos op die hemeltrap kraakt hij al maanden genoeg bij menig stap.…

Gesprek in het parkrestaurant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 231
Ik wachtte hem, de man die eens luisterde toen de wereld kraakte en mijn zoon verdween in stilte en onmacht. Zijn fiets op slot, zijn ogen open. Ik sprak in flarden, vulde de stilte met broze herinnering, met woorden die struikelden voor ze geboren waren.…

Monsters van nu

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 357
Ze heffen het glas terwijl alles nog kraakt, doen alsof niemand de rekening maakt. Zo blijven ze rustig, gewassen en rein — Want monsters van nu zijn menselijk maar klein!…

Thermodynamica

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 308
Een sirene kraakt in de verte. Ik beweeg niet. Ik ben al weg.…
Nathan23 maart 2026Lees meer >

vier seizoenen

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Mijn wanten geuren naar zonnebrand en de bloemen op het raam naar framboos een zwaluw is op een sneeuwpop geland en een ijsvogel maakt een nest van kroos In de herfst worden wij verliefd op elkaar en we gaan weer dood in het voorjaar De zon schijnt zo hard dat het kraakt het regent gouden bladeren in mei De elfstedentocht die rij ik naakt…

vergane glorie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.598
tijd geeft geen weg terug gruis kraakt na tot stof een spinnekopmolen draait snijdt klappend met de wieken kil dwars door de lucht wind fluistert een prevel iets kwelt verbrand doofstommer het koren dagelijks voor het gloren hoor ik het ploegen van andere akkers zo triest zo triest geen kleine tjilpje van een gevederde vriend…
Ria24 mei 2005Lees meer >

Herfststem

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 19
Zacht kraakt het dorre hout en weeft de koude dieper in het bruine mos. Jouw verborgen woord zweeft traag op de herfstwind mee die de takken schudt. Geen dier die het hoort, slechts het ritselende blad neemt het geheim mee. De lage herfstzon Een schuine straal licht breekt door de kale kruinen boven het bospad.…

Storm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Mijn fiets kraakt. Tot de lucht weer is geklaard. Tilburg: je bent er. Maar het venijn zit in de staart. Nog 5 kilometer.…
Frank14 februari 2020Lees meer >

wilg

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.005
neem nu een boom, een heel gewone geen eik, beuk of lork, maar doodnormale wilg met treurig lange, harkerige takken aan een verre, mistige waterkant even later een glanzende vrouw aantrekkelijk gezicht en mager lijf en grote, hele grote kanovoeten zij wacht op jouw oor tegen haar bast zij kraakt, wiegt en perst sappen van worteldiep naar…

Confiteor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Kraakt sloten passioneel open. Het stilleven is uitgestorven. Het landschap een feest geworden. Straalt koninklijk blind onze vrede naar de horizon. Daarvoor was ik niet meer aansprakelijk. De god in mij luistert aan het gonzen van de wolken. Geen berg verzet zich. De hemel buldert heeft vrij spel draait ons bestaan kadul.…

Hades aan Demeter

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Madame, wacht u alstublieft nog even de broospapieren ziel van deze vrouw is diep gezonken, ze kraakt plooiend, alternatief en monotoon kapot. Ik weet u ziet haar liggen, verstaat u me niet verkeerd zoals haar dood. Ze verbergt de gevallen stilte achter een bos bloemen. Haar tranen doen hen goed.…

't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
het staat geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte mijn ganse wezen en het leven staakte zijn wondergang? - o bron van zoveel kwaad!…

onschuldig leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Hoe zeg je samen sprinkhanen tellen belletje lellen en ik aan de ene kant zittend naar hem luisterend als hij vertelde van de hemelpoorten die verstopt waren terwijl zijn vader de krant las 't papier kraakte. Hoe beschrijf je innerlijk geluk intens met kapitalen.…

muren zwijgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Het kraakt wellicht pijnlijk in al zijn voegen. Binnen de muren van een huis worden de zwaarste geheimen bewaard.…

het paradijs is nooit gevonden

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
ik ben de schepping niet nabij lach om jullie stormen orkanen en de eeuwen averij niet ik stuur meer de zeeën dat doen jullie buiten mij de aarde kraakt in al haar voegen, jullie zwoegen gaat aan mij voorbij het tijdelijke leven is voor jou vermenigvuldig je en gauw zie de sterren, maak de maan raak haar aan, overschrijd eens het…

Achter de dichter staat

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 277
mierenbal de bever buiten het dal, de uiterste waarde stronken, gebroken modder, opvliegende eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die drijven, zelfs de paardenbloemen verstijven hondsdraf, de dravende dalmaat, op takken de gehakkelde aurelia, door de koeienstront verder glijdende laarzen, neuzen bezerende meidoorns, kreupelhout kraakt…

woordbreuk

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
in deze botsing van ongelijke werelden breekt het woord barst en kraakt onder het olijk jolijt van eeuwige paradoxen levert enkelvoudige letters aan het edelachtbare Hof en de betere huizen geblakerd hun tradities en rijk verleden ogen en oren koloniseren gewetenloos de lamme hersenen beheren strategisch spraakkunst en bloedsomloop…

Ontspoorde Tijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 967
De deur van gisteren zwaaide dicht Bijna uit de hengsels Het gepolijste eik kraakte Zij wrong aan de knop, trok, hield vol Zonde van de moeite, het verspilde melkzuur De vervlogen uren verzamel ik Als een hamster In mijn wangen gepropt Dan verzink ik, door algen overwoekerd Tastend in het slijk Naar haar, de halve maan, halve bol De tijd…
Wim Veen3 november 2004Lees meer >

De dichte slagboom

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Ineens stond hij daar Onder het donker van 1000 schijnwerpers Gesloten Dicht Maar toch zo open Een pad naar ergens Ligt erachter Een pad naar nergens Ligt ervoor Zij toetst een code in Die hij ook kent De slagboom blijft dicht Hij duwt met al zijn kracht Zodat het kraakte Ook dit hielp niet Wat maakten die schijnwerpers De zaak toch…

OPBLOEI IN TRIEST GETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
De rijp glimt en kraakt, doet verlangen naar wat ouds: bepoederd gebak. In de nieuwjaarsnacht spat vuur uit een kinderhand, doet borrels blinken. Een keukenraampje zwaait open bij winters weer: het huis komt vol mist. Ik loop langs graven, blijf staan bij een grote bak, gooi snoeppapier weg.…