3942 resultaten.
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Wolken zullen ook deze maand regen
buien vol windvlagen laten striemen
dagen lang doen alsof het geen winter
maar herfst is met weemoed als troost
nu de hemel weer een mens omarmt.…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht nu voorbij zijn.
Gedachten kruipen nu heel gestaag
ontdooiend omhoog over de stralen
die dagelijks de ochtendstond omkransen
als nieuwere kansen.…
Met pek of veren?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
394 retorische vraag
of tevens de bevestiging
van de tegenstelling van
het omgekeerde waarin
de zon van de waarheid
nooit ondergaat, het
tegenstrijdige stemt
overeen als verschillen
in de mooiste samenhang
voortvloeit uit tweestrijd
wat nu nog speelgoed is
voor kinderen, wordt later
verwoord tot hindernis in
donker en helder, zomer
en winter…
GENIETEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
533 ik geniet van ons
tot misschien slechts morgen
wie weet geef je mij dan wel de bons
ik heb genoten van de opkomende zon
tot het moment waarop de nacht begon
van de zomer winter lente herfst
geniet van vakanties – de krokus
tot en met die rondom kerst
van alle wekelijkse dagen
ook al kunnen die van het weekend
mij het meest behagen
ik geniet…
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 Vijfde Seizoen
Als de zomer te vol is
de winter te leeg
de herfst niet wil kleuren
lente beloftes niet vervult
Dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
naar het vijfde seizoen
Aardbeving
Toen mijn aarde beefde
werd dit
op de schaal van Richter
niet geregistreerd
stonden er geen koppen in de kranten
werd er niet…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Ooit hingen ergens kleur
en reuk van straat
In authentieke grauwe
elementen
De groenteman met ruwe bolsterpit
Bracht weerloos eerlijk en ongesmukt
Andijvie onversneden
kroppen sla
Geen avocado dadels
zoete druiven
Maar witlof selderij en
knoflooktenen
's Zomers bessen in de
winter penen
Bungelende weegschaal
in zijn kar…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 schapenwolkjes
op een warme zomerdag
zonnegeel en oranje
heerlijk op het strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de blaadjes
van de bomen
in de eerste lentedagen
zwierend als in een ballet
de takken van bomen
in het licht van de
rode ondergaande zon
wat een prachtig silhouet
witte sneeuw op struiken
in de winter…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse dromendroom
maakt een begin aan winterse…
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 in het korten van dagen
waar schaduwen mijn
silhouet verkleinen
het duister verkilt
luisteren mijn stappen
naar het geluid dat
mij ter gehore valt
in het overpeinzen naar
een tijd die voor mij
geen lente of zomer
bracht waren dan
tóch de herfst en de
winter de zolen
die me verder brachten
dan de educatieve
momenten die ik…
(h)ex’nkaas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 de verkeerd klinkende lente
zit verborgen in ’n boom
op de smet na te kauwen
ze probeerde zo hard
op klanken vertrouwend
gevoelens te verwoorden
die haar slaap verstoorden
die jarenlange winter is voorbij
eindelijk, dacht zij
dus alles mocht weer bloeien
toch?…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 Zesentachtig winters
zitten in mijn huid, niet als een last,
maar als jaarringen van doorstaan.
Soms loopt mijn broer weer even met me mee.
In het ritselen van een jas, in een glimlach
die zomaar ergens vandaan lijkt te komen.
Verdriet heeft vreemde voeten:
het leert geluidloos wonen in een mens.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Zijn hart is allang versteend door de naderende winter.
Hij accepteert de kou, zoals een vorst zijn ondergang.
Laat de bladeren maar vallen in het slijk,
alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren.
Luister liever naar het holle hout, waarin het verval
zijn monotone lied zingt zonder valse hoop.…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 beiden bedriegt, geen van beiden heeft schuld
haar wereld wordt stiller, zijn handen gevuld
wat zij wil bewaren ontglipt haar vandaag
wat hij naar zich toetrekt blijft achter als vraag
Het rood valt langzaam uit het seizoen
de herfst trekt zijn koper over het groen
wat zij niet behoudt, wat hij niet verwerft
rijpt onder de herfst tot de winter…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.
Adem in wat er is, laat het overige vervagen,
en wees zacht voor de mens die je vandaag bent.…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 ingraven terwijl hij slaapt
twintig keer zeewater halen
om dan moe gespeeld
in een boterham te bijten
een boterham
met kaas en zand
dwars door bijeengeraapte
bladeren rennen
paddestoelen kijken
met motregen op je hoofd
lachen om de peuter
die omkijkt
of moeder hem ziet
nee
en hij stampt
met zijn witte laarsjes
in een modderplas
winter…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.854 Terwijl het hier herfst is, is het in mijn gedachten winter.
Zo koud, somber en verlaten.
De weg naar… vol met gaten.
De pijn en het niet meer weten wordt onverdraaglijk.
Mijn mimiek spreekt boekdelen, littekens proberen steeds de nieuwe wonden te helen.
Steeds wordt dezelfde vraag herhaald, is dit het leven waar ik in wil leven.…
Sinterklaas incognito
gedicht
2.4 met 1567 stemmen
114.630 '
- maar niemand dacht aan Sinterklaas,
aan Piet en 't witte paard:
dat kwam omdat het juni was
en ongelooflijk heet;
niets, dat op deze junidag
aan winter denken deed. -
Maar nooit nog, op geen enkel feest,
genoot de bisschop zo;
hij is in juni hier geweest
en was incognito.
------------------------------------------------------…
Mist
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
786 Mist sliert massaal over de velden
En krult mijn haren jarenver terug
Dampen verdichten zich tot druppels
Door winterse kou op mijn gezicht
Ik fiets een razend snel rondje witte aarde
De snelheid doet mijn spieren spannen
Mijn adem kegelt zich tot witte dampen
Hoe heb ik deze ervaring veel te lang gemist
Door mist en kou schitteren mijn…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 de winter is de nacht van het jaar.
de spoken komen op je af
en iedereen slaapt en kijkt zwaar.
alles is koud en zonder leven
en het mooie meisje vlucht voor het gevaar
ze kruipt onder mijn warme deken,
en ik droom op een sneeuwwit kussen van haar.…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 dwaalde
me niet kon vinden
Je begon te schreeuwen
tot de echo bij je terugkwam
jij mijn stem daarin hoorde
Zelfs tegen rotsen, bomen
begon te praten, mij proefde
in het water dat je dronk
mijn hart voelde kloppen
in de schelpen van je oren
Ik ging niet verloren
in de bitterheden van de weg
het schijnen van de maan
de koude van winter…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 rechte rijen lage boompjes
vol met doorstooft rood,
ritme in stammen
met blauw omwoeld gaas,
het oude hout in kisten bestemd
voor de winterse openhaard
van de stadse fietser op het land.…
Uw eenzaamheid
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.612 ‘Zwijmlend van honger, en van moederschap
bliksmen-verblind en 't ingewand doorflitst,
heeft, bij de trill'ge guurt van winter-nacht,
in 't gladde leem van een doorweekte sloot,
deze wolvin, al hare tanden bloot,
geworpen zeven jongen, schicht aan schicht.…
- Als een knop in bloei -
hartenkreet
4.8 met 73 stemmen
3.488 Als een knop in bloei, geplukt en weggegooid,
ontroert de roos de koude harde winter, de tuinman plukt.
De aarde rouwt met zwarte randen, een ontheemd gevoel
vergezeld het vruchtbaar samen dat wentelt in haar schoot.
Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt
schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Herinneringen aan en uit de kindertijd,
het grote herenhuis met mooi zicht,
kinderpuin zo diep begraven in de tuin,
dat deze winter zeker onder sneeuw ligt,
als ijssculpturen uit de grote stad.
Het ijskind wordt eigenzinnig en het smelt
als het begrijpt wat is op deze wereld.…
Depressieve Buien
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.340 De oude binnenstad is winterig en nat
Mannen op weg naar huis of een kroeg,
weggekropen in hun opgeslagen kragen.
De oude hoer achter haar beregende raam,
geen gretige klant te zien, het is te vroeg
Dit is een van die winternatte dagen
met de natte geur van bejaarde scheve stenen.…
Een maart, Maria Kordes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.220 de eerste nieuwe dag van maart
juist ja
die maart, die zijn staart roert
kan winteren en lenteren
kan bloesemen en stormen
het is nog stil op straat
regendruppels op het raam
de wind speelt een spelletje
van kat en muis
met de juist ontwaakte morgen
maandag een maart
vandaag zou ze jarig zijn
ze was geboren in achttien een en negentig…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 mensen mensen wat mag je wensen
de benen verstijven
de buik zo belegen rond
waarin duistere pijnen verblijven
en
is de geest niet aan eeuwigheid toe
ik vraag me dat af met gal in de mond
niet dat ik steigerplanken verzamel
ook die zijn ruig behaard met splinters
gekromd getuigen zij van zware lasten
niet aanlokkelijk in de koude des winters…
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 kwam na ijskoude winters
de lente weer de aarde sieren
met sneeuwklokjes,
krokussen en narcissen tussen ’t kreupelhout,
was het tijd om 't paasfeest te vieren
met eieren vol engeltjes van puurrood goud.
dan hoor ik weer de klokken beieren
het orgel dreunen door
de hoge gewelven
van d’oude kerk.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet
de herfstzon verwarmt nog
totdat je wolken ziet
de elementen tonen zich
in alle kleur en pracht
de zon reist genadeloos heen
en koning winter…