Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

burn-out

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
de wijze waarop het brein het duister van de dag zoekt in de schaduw van de nacht die zich staat te bedrinken aan de trog van de macht dewelke mijn schedelpan genadeloos heeft gelicht en het heeft gevuld met afgrijzen en waardevolle prutsige beloften niets kan waar zijn, wat ik zie zijn schepselen die mijn geest bevolken wat ik hoor…
elze23 februari 2019Lees meer >

Verjonggingsapp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
zij zag de ziel van mensen die haar stralend aankeken voelde het intense golven van hum emoties door verdwijnende schaduwen die jaren van stress en spanning hadden achtergelaten als tekens van leven op hun huid ik heb ze niet zien verjongen maar wel zijn hun grauwsluiers van zorgen weg daar schemert weer de jeugd in lach en blik…
wil melker6 augustus 2019Lees meer >

Mijn eigen mythe?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd gesmoord in twijfel lijkt alles subjectief, het pad alleen te gaan over een blanco pagina van het laatste hoofdstuk eeuwenoud geluk geëtst op perkament wordt het snel een eigen mythe, maar altijd weer cursief,…
Pama10 september 2019Lees meer >

Eigen Mythe?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd gesmoord in twijfel lijkt alles subjectief, het pad alleen te gaan over een blanco pagina van het laatste hoofdstuk eeuwenoud geluk gedeeld op perkament wordt het snel een eigen mythe, maar altijd weer cursief…
Pama11 september 2019Lees meer >

Naief creatief

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
wij hebben samen geschilderd maar meer dan de techniek van eenvoudige streken kon ik jou niet geven jij had gewoon dat heerlijk naïef creatieve in vorm en kleur waarbij verf en kwast de bloemen geurt alleen al je lach lichtte met goud schaduwen uit donker en koud in metamorfose naar vitaal oud rijkdom schitterde in het elan…
wil melker13 november 2019Lees meer >

Mijn wintercocon?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 353
Ik bewaar mezelf voor de helderheid der dingen, de schoonheid van dansende zonnekrijgers aan de bron beleeft in het spiegelbeeld die opstaan uit de schaduwen vol met herinneringen, die in wisselende vorm zich verstaan in de camouflage van een kameleon.…
Pama7 december 2019Lees meer >

Het stille huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Je kunt er een speld horen vallen ieder kraakje van een vloerplank kan een voetstap zijn van een verloren ziel of een dolende geest die niet meer weet wie of wat hij ooit is geweest In het stille huis klinkt een ademtocht als een schrille kreet zijn de schaduwen tastbaar en is het verleden onverwerkt leed Daar woon ik daar verblijf ik…
Jaap Kooistra28 december 2019Lees meer >

Balans in het extreme?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
Onze wereld uitgesneden langs de sjablonen van het het onzekere, fantomen opgeteld ingelegd met specie van het leven waarvan de bouwstenen in los verband staan, zonder troost van de vanzelfsprekendheid niets dan het dode licht erboven, al wat ons verplicht raakt uit evenwicht, lijkt van de aarde losgemaakt, een onzichtbare schaduw…
Pama19 maart 2020Lees meer >

Wat mag nog komen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
De jaren en maanden hebben al vele schaduwen talrijke vogelvluchten en blauwe luchten in ons en onze geschiedenis bewaard. Waar ging dat alles steeds mee gepaard. Wij zijn nog veel mens, bedacht nog niet verleerd handen te vouwen en rozenkranskralen te tellen. In koelte bewaren we onze gedachtenpracht.…

Wolkentuin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 418
leven strak aangegeven tot warmte accenten geeft aan het speelse jij kleurt uit net geboren wit naar scharlaken rood lacht uit pure vitaliteit je tanden bloot ik moet je laten gaan mijn vriend de wind komt zo er aan samen zijn jullie ongemerkt in de dampkring verdwenen pas in het avondrood ga ik op strand de lange schaduw…

Voet-prints?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
anders aarden kon ben ik rijk of berooid door eigentijdse en vervlogen symbolen gedwongen afwezigheid dat er al iemand voor mij is geweest voordat de werkelijkheid zoals het het bestaan hiervoor niet eens bestond, als ik die maken kon voordat ik mij kan neervlijen als ondeelbaar feit op het kussen van de zon die licht en schaduw…
Pama24 mei 2020Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Naderende buien die emoties weergeven, gloort in het landschap van het ongewisse leven als mistige verten, beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

Hoop doet leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
de winter hard en koud aanvoelen schitteren als een diamant dat dan 't verdriet zal mogen smelten zonnedagen in 't land van licht en leven als de gouden vloed van 't gedicht dat schijnt als in de morgenstond och zoete zekerheid , och helend alvermogen sta ons bij in 't angstgefluister van de aardse stromen in de schaduw…

Zwart

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 514
ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte gaf aan andere mededingers maar alles meteen bedekte ook de vingers het vlekte jij was uren bezig omdat schaduw lekte dat weg te poetsen en terug te keren naar het eigene van…
wil melker28 januari 2021Lees meer >

Eenzaam Dromen

hartenkreet
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.450
in bed lig ik eenzaam te dromen de nacht legt zwarte schaduwen over mij de tijd van rozen die nooit meer zal komen lente en zomer zijn als met een toverstunt voorbij. in de herfst ontbreekt soms het verlangen de bloeiende aster is fel en kort van duur.…

Verdwaald geluk

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Ogen vonken harten bonken onbezonnen hazensprongen Geen berg te hoog geen zee te diep valse beloften violet verdriet De zon draait rond schaduwen vallen regen, regen, regen de dijken breken Platgetrapt gras onvaste grond zonder houvast geen halm, geen mast Bed van stilte de nacht tast blind eenzame vlucht geen weg terug…
joepondro10 september 2021Lees meer >

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
een straffe storm of bedreigende waterval ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval al wat tijdelijk is raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen…

De Hand van het verleden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
het was een zonnige herfstdag de lange schaduw liep voor me uit naar mijn oude woonstek daar kwam ik het verleden tegen stond leunend tegen ’t verroeste hek hier schoof een oude grens mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen met een zucht liet ik met weemoed los dat wij nog samen waren voelde oude pijn van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…

leef tijd - van harte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
het leven lacht en huilt stormend heen en weer slingert hoop en verdriet als de klepel van de klok van ongeloof tot kordaat nooit te vergeten geluk drupt angstige tranen als plots het onzekere de wandklok van leven in schaduw vallen laat de handschoen genomen in zoektocht naar houvast wordt de strijd gestreden om dat te kunnen houden…

Laatste gesprek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
De hoge bomen, zwart in het late winterlicht, wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte, die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…

Ami ancien,

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
ha... hele oude vrind wat is het lang geleden dat we deden wat we deden in de schaduw... uit de wind o ouwe, ouwe rot waar is die tijd gebleven toen we nog memoires schreven als engel en jonge god en... oude vriend van mij weet jij van al die uren nog het fijne van die kuren op zo'n snoepreisje voor…

Vragen, problemen en antwoord

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
Problemen zullen altijd blijven 't is heus niet altijd zonneschijn heel vaak zullen wolken drijven als schaduwen van chagrijn. Toch blijkt achter dat wolkendek altijd weer 't licht der zon is aan levensvreugd geen gebrek daar schijnt altijd de levensbron.…

archaïsme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
ik spaar mijn slaap in een beslag van dromen tot de nacht mij toedekt en me laat rusten in zijn schaduw zijn duistere blik is slechts een vermomming, in wezen is het een gewone dag die aan het eind een gordijn langs de zon schuift nimmer is het wonder van plezier ingedaald, achter de luiken die aan het halfrond mijn ogen deppen…
elze14 december 2024Lees meer >

Meerdere liefdes

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 469
Je kwam thuis met een nieuwe naam, een tweede schaduw aan je zij. En wij, het huis, de tijd, de rust, werden plots te krap voor mij. De muren hoorden wat je fluisterde, hoe je haar liefhad, mij nog steeds. Maar liefde deelt geen warme haard, wanneer één hart alleen nog vreest.…

ijdelheid der ijdelheden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
als zand dat door vingers glijdt een schaduw in de ochtendtijd zo is de jacht naar groots en meer een echo in een lege sfeer we bouwen torens hoog en breed vergeten wat er echt toe deed vergaren goud, vergaren macht maar zien niet wie op ons wacht de spiegel fluistert leugenzoet kent niet wat de ziel ontmoet wat blinkt, vergaat, wat schittert…

O vriend, gij zijt mij morgenlicht

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
O vriend, gij zijt mij morgenlicht, dat blinkt op dauw en bloeme, gelijk de zon, die zachtjes richt haar stralen door de zoeme van ’t leven, stil en wonderlijk, waar gij mij zijt nabij, en ’k wandel, stil en kindergelijk, uw schaduw naast de mij.…

Handleiding voor een gewone dinsdag

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 529
Laat je schaduw thuis, neem de bus naar nergens en stap uit bij misschien. Fluit een liedje dat niemand kent, lach om de regen die achteruit valt. Zet je gedachten op shuffle en dans met je jas in de gang. Vergeet niet: wie zijn boterham met pindakaas op zijn hoofd draagt, vindt altijd de weg naar huis.…

Resttijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
ik ben ouder dan mijn schaduw en gewicht, betekenis die nauwelijks valt te grijpen. aan een goed begin hoor je te slijpen — tot nu toe is op verjonging geen zicht. de grove lijnen kaderen mijn jaren, vormen het vlak tussen taal en een zucht. voor het afsterven ben ik nog niet beducht — de donkere lucht zal zeker klaren.…

Trouw

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Wanneer de avond valt en schaduwen langer worden, besef je dat trouw niet altijd liefde is, maar soms slechts overleven in een wereld die nooit mild was. Uiteindelijk breekt alles, je hart, je wil, je hoop— en niemand zal het zien of horen, want trouw kan ook moord betekenen.…
Nathan8 januari 2026Lees meer >

Er is iets

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 547
ik volg een weg die niet te vinden is een kronkel tussen adem en gedachte de grond herkent mijn twijfel de lucht kent mijn verlangen wat is richting als de wereld draait wat is weten als ik enkel voel soms lijkt verdwalen dichterbij dan alles wat ik ooit bedoelde de stilte spreekt in kleine gebaren een blad dat valt een schaduw die wacht…