5388 resultaten.
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Ik loop door de verzen van Ferdowsi,
en rust daarna
in de schaduw
van de poëzie van Forough Farrokhzad.
Ik trek langs de straten
van Nederlandse dichters
en beland in de steeg van J.C. Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…
Sonnet der Wanhoop
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
365 Moet ik soms in de schaduw blijven staan?
Zelfmedelijden vind ik al gewoon.
Mijn tranen mogen reden zijn tot hoon.
Met deze stilstand zal mijn droom niet doorgaan.
Bij die gedachte krijg ik het te kwaad.
Hoe doe je dat succesvol bij je netwerk?
Volgens de norm ben ik contactgestoord.
Nu hier mijn liefdesviering op het spel staat.…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…
Ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Maar nu de zon haar licht laat schijnen,
doet zij boze schaduwen en vlammen
verdwijnen. Het kind doet d’ogen open
en blikt in de nieuwe dag die nu komt.…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
Overgave
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
142 die is thans in zomerse pracht
waarachter het licht
onnavolgbaar leeft
en enige schaduw slechts
ijle zuchten weeft
.
terwijl zij en ik
uitzien naar het ochtendgloren
waar in ons hart en geopende hand ,
ons innerlijke weer landt
.…
Oud stof, nieuw licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
95 Een vreemde schaduw valt over de trap.
Geen kat die struikelt,
geen vader die aardappelen weegt op straat,
maar het ruisen van een ver verleden
dat in de hoek van de kamer slaapt.
Wat raakt mij nog het geruis van een nieuwe lente?…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.
Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin.
Geen duit op zak,
geen cent te makken.
Maar rijk van ziel,
fantasierijk in gedachten.…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Er glijdt een schaduw door de tijd,
een stilte die het hoofd omarmt.
Het gisteren raakt langzaam kwijt,
hoezeer een herinnering ook verwarmt.
Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
…
VERMOEID
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
2.370 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
Ik wachtte
Hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
Schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
Ik zag zijn ogen, die me,
nog helder uit hun diepe kassen…
DE SCHALMEI
poëzie
4.1 met 22 stemmen
4.477 "O, mijn lieve,
Mijn lustige,
Laat mij spelen
In de schaduw van mijn
Korte rustige vallei.
Laat andren werken,
Sandalen maken of kerken.
Wanjka heeft genoeg aan zijn schalmei."
-------------------------------
uit: Serenade (1938)…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Wanneer ik met de eigen schaduw vlucht
Langs starre straten en kanalen
En luister naar de eindeloze zucht
Waarmee mijn longen ademhalen
Zie ik geen enkel noodlot overbrugd
Door mijn verdwenen idealen.
Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht,
Een labyrint waarin ik zal verdwalen.…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 Lachend loopt zij door de golven
schatert zwarte schaduwen weg
haalt haar ik onder zand bedolven
voor de laatste leugen weg
voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
Illusie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 Ik mis je aanwezigheid
Je zachte woordjes
Je geur
Ik mis je zo ontzettend
De dingen die we samen deden
De herinneringen die we deelden
Jij was de grootste zon in mijn leven
In dat leven waar nu een schaduw over teistert
Ik ben niet meer ik
Zonder jou die zo eigen durfde te zijn
Ik lees je in mijn dromen
Ik hoor je in mijn teksten…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 Ik zie weer wanhoop en ellende,
schaduwen en veel te weinig licht.
De strijd, die in het duister woedt
het daglicht niet kan verdragen
het onderkruipsel en addergebroed,
die gevoelloos hart en ziel belagen.
En toch....…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 En in de schaduw van een molen
kijken we getweeën naar de horizon,
waar meeuwen door het luchtruim dolen.
Het landschap verandert, een onweer dreigt
snel weg hier voor de regen plenst
en de bliksem ons te pakken krijgt.
We rennen verder en lachend kijk jij
me aan, en ik weet wat jij wenst...
wij waren nog nooit samen zo vrij.…
in auto's die zich sturen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.418 laat me gaan
gebruik daarvoor
ook 's nachts de maan
ze aardt me
op mijn rug
buien klaren over
gegoten en gestort
in linten die zijn
te berijden zoals ze
stralend in me port
de snelweg rijdt
al vlot voorbij in
auto's die zich sturen
mensen turen vreemd
naar mij omdat ik
spiegels voor hen brei
van zonnestralen
ik werp schaduw…
Zwanendans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 Ik ben een schaduw zonder licht,
de zon kan mij niet vinden.
Ik ben massa maar heb geen gewicht
en niets dat mij kan binden.
Als desolate wervel in de wind
draai ik mijn eigen tuimelkolken;
niets en niemand mij goed gezind
moet ik mijn eigen taal vertolken.…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
de formateur
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.461 het dorp der dorpen sluimert in de zon
de wijken zijn als late honingraten
door koningin en bijenvolk verlaten
een enkeling vindt schaduw op balkon
het leven is terug naar waar ’t begon
daar ligt een garnizoen van frontsoldaten
dat vluchtte uit de broeierige straten
de zee zorgt voor een generaal pardon
nabij een donker middeleeuws kasteel…
sneeuw
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.864 hadden
en de wind
de wind neemt mee en jij
somt op wat er gebeurt
en weet ook niet waar het eindigt
achter de boomgaard
zoeken de meerkoeten elkaar weer op
twee bij twee, je zag het
samen kwamen we het tegen
we fietsten naar huis
en je had wel twintig gaatjes in je achterband
daar waar het ophoudt
op die plek
de notenboom op de schaduw…
Depressie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.388 wat je zoekt
Hoe hoog moet je vliegen
om het licht weer te zien
Je werkelijkheid van waan
van grijze stof geweven
waar leven verdween
in kille klamme grotten
van jouw gekwelde geest
Ik wil je graag vertellen
dat dit maar tijdelijk is
en als het licht weer aan zal gaan
je weer zult willen lachen
want waar duister licht ontmoet
kan schaduw…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 pijnen
ik penseel geluk in
de kuiltjes van je wangen
om daarmee de warmte in
je glimlachjes te vangen
in zachtrood bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt de kleuren
van het dagelijks gebeuren
het lichte overwicht van weten
over donkere tonen van vergeten
ik schaduw…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Niet dat de zon niet begint,
de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren
en van grauw worden de papavers rood.
Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.…
Mens en natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.235 Een hete zomer schroeit in mijn gedachten:
Ik gloei al in de schaduw van een struik,
waar vlinders smoorverliefd aan 't spelen zijn
met zondoorstoofde mensjes in hun buik.…