4448 resultaten.
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 -overleden katers vluchtten in het verleden
bij de geringste donderdreiging
bliksem
als afleiding draaide ik dan Beethoven
daar zij de verhalen van Thor niet wilden geloven-
..rond de aangehaalde thema’s en verwijzingen
de verdwaalde woorden in doorlopende zinnen
zomaar binnengeslopen dat
wij zingen over een schematische toekomst
zonder…
voor een breder publiek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
251 dat het verhaal moeilijk te slikken zal zijn
voor een breder publiek, -in ieder geval
zijn unieke lezers
(met een onbestemd gevoel voor tragiek)
er zijn tal van bladeren gevallen
want deze herfst doet niet onder
aan wat men kan verwachten van
kleuren die bospaden besmeuren
regen die ‘tegen heug en meug’
betekenis in deze content geeft…
aanbodsverrijking der waardencultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 pretpark waar je de bijtjes ziet
in hun natuurlijke habitat
zonder opgedirkte muurbloempjes
of andere stadse fratsen
waar mensen in de rij gaan staan
voor diversiteit met eigenheid
de vrijheid om eigengereid te zijn
niet als kostenpost of terreinverlies
maar als aanbodsverrijking der waardencultuur
die kiezen voor het werkelijke verhaal…
Chautauqua I
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
369 inmiddels al weken zweef zonder één dader
aan te wijzen te midden van grijze bedrading
waar de lading onvoldoende gebleken werd
geacht onder te verwachten rommelig gedoe
daar alleen maar altijd moe zijn niet genoeg
voeding geeft aan de protocollaire systemen
postvirale kwalen verdwalen in de radertjes
verstoppen adertjes met vierkante verhalen…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Noten in de wind
het hart klopt in stilte mee
muziek ademt ons
Euterpe, jij die de lucht
vult met klanken en stilte verandert
in toon, die hart en ziel opent met noten als zachte
regen, verhalen wevend van vreugde, melancholie, troost en vuur.…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten zeiden dat ze nodig waren.
Treinen reden op tijd.
Stempels stonden recht.…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 In tinten van roze, rood en geel,
vertellen ze verhalen, zacht als een veer.
Mijn dochter wandelt door dit bloemenrijk,
met een glimlach die de zon doet stralen, zo rijk.
Ze plukt bloemen met zorg, met liefde en vreugd',
haar handen vol pracht, haar hart vervuld met deugd.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Geur van vochtige
grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.
Mijn zintuigen vangen wat de
haastige blik mist: licht dat een fractie langer
op de drempel blijft rusten. Het is een verschuiving in
de tijd, een weten dat beweging begint waar het oog nog niets ziet.…
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
330 stemmen echoën in haar hoofd, een raam
dat nooit openstaat, iedere melodie waant
zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend
om hem, wat in haar beleving speelde, als
ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld
en vol van overleden verhalen, bolstaand
van liplezers geroezemoes, lodderige salvo’s
rond halfgare grappenlappers, meegebralde…
ketting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
219 Het vertelt zijn eigen verhaal, van generatie op generatie,
een symbool van liefde, trouw en serenade.
Of het nu roestig ijzer is, of glinsterend goud,
elke ketting heeft zijn waarde, zijn unieke kasteelbouw.
Van anker tot liefdesband, van sieraad tot erfstuk,
de ketting verbindt ons allen, in vreugde en geluk.…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Ik voel hoe stilte soms
luider spreekt dan woorden, en vraag me af welk verhaal vandaag verborgen blijft.
Niet iedereen draagt zijn zorgen
achter gesloten deuren, sommigen ontmoeten
de nacht onder een open hemel. Toch schuilt in ieder mens
hetzelfde stille verlangen, naar een plek waar men gezien wordt en mag blijven.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Er is een verhaal dat vervaagde,
een tuin die zich achter ons sloot
op de dag dat we wisten
wat we niet meer wilden weten.
Maar niet alles ging verloren.
Kijk omhoog, op een avond
zonder wolken, zonder licht van steden —
de sterren staan er nog,
onaangeraakt door alles
wat we sindsdien deden.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 Zo trok de jeugd aan zijn misleid gezicht voorbij:
onhandig in haar pracht, een broos verhaal,
zij droeg het offer van de schone mei —
met stomme bloemen, bloeiend zonder taal.
O, metamorfose van de ziel na een lange reis:
in de geheimkamer van het hart bonst het verlangen.
Geen weemoed meer, maar een scheppende, nieuwe start.…
de laatsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 verkoos
Elf uren zijn nu al verlopen,
't eind van de wereld-werkdag wenkt
Nu is voor hen de tijd gekomen,
dat God aan hun bestemming denkt
Het twaalfde uur is aangebroken,
waarheid ging heel de wereld rond
Eersten hoorden wat werd gesproken,
als laatsten kussen zij die mond
De leugen zal voorgoed verdwijnen,
de volken horen hun verhaal…
Over de hel en de hemel
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
50 Als stoker van warmte, zonodig ook de hittebronnen
zelf handig opporrend, wist hij mij te wel vinden, in
vuurvorm en vlammen, voor dat gloeiendhete verhaal
op zijn aangebrande lippen en een afgebladderde tong.
Over de hel en de hemel.…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 In de ruimte tussen een glimlach en een neergeslagen blik
liggen verhalen die geen woorden nodig hebben.
Ze vinden stil hun weg naar het hart,
zoals dauw zich hecht aan het gras vóór de ochtend.…
POEPEN EN PLASSEN EN ONS NIEUWE KABINET GAAN MET VOLKSVERTEGENWOORDIGERS ER VOOR 100% VOOR: VOOR MEER OPENBARE TOILETTEN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 Een minderheidskabinet van 66 zetels
zoekt meerderheden in de Kamers boven de 75
nou die is makkelijk te vinden want iedereen moet
plassen en poepen, winden of te wel pissen, schijten, floepen
laten ze(we) het dan als eerste hebben over het kleine kamertje
over het kleine kamertje, dat iedereen moet gebruiken
voor het poepen, plassen, winden…
Invalide? (Ach, welnee!)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 Daarna twee weken leven in een roes in een ziekenzaal
moeizaam kwam ik uiteindelijk weer tot verhaal.
Toen overgebracht naar een verzorgingstehuis
al gauw voelde ik me daar wel aardig thuis.
Daar ontmoette ik vele lotgenoten
met gebroken heupen en gebroken poten.…
Codetaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Hier kom ik weer met een verhaal
Over hoe mensen spreken in codetaal
Ze noemen het ‘de tijd’ (1)
En dit is het beleid:
Er mag niet over worden gesproken (2)
Toch lopen mensen elkaar op te stoken
Ze doen alsof ze het over een ander hebben, maar het gaat over jou
Zo werkt dat nou!…
Onder de avondzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Na tien minuten
was er alleen nog mensentaal:
lachen, klagen,
een verhaal dat eindelijk landen mocht.
Ze was soms onvoorspelbaar,
nooit onverschillig.
Haar eerlijkheid had humor,
haar directheid had hart.
Alsof ze fluisterde:
“De wereld blijft ingewikkeld,
maar we beginnen gewoon
met jouw verhaal.”…
Dea sive Natura
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 De Haagse stemming is
voor één dag top
Na 'n weekend op de
Hilversumse hei
Zou Mark met Kaag en
Ouwehand erbij
Niet méér voor fauna doen
en voor fleurop?
Miljoenen nota's vliegen
om je oren
Red de natuur Mark,
nóg is niets verloren!…
Nacht overdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
404 Ze liegt, nee, ze liegt niet
ze is ziek, hartstikke ziek
Laten we voor haar bidden
haar redden als ze wil
als ze knielt voor genade
We doen een beroep op haar
geweten, haar schaamte
en op de nacht
waarin niemand kan leven
die het licht heeft gekend
Ze is hysterisch
spuit haar plat
snijd het weg
uit haar hersenen
of sluit ze kort…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik was een kind vol delen,
overgeleverd aan wisselend licht,
met handen die reikten
naar een ouder, een ander,
die soms nabij was
en vaak verdween.
Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.
Ik leerde me hechten
aan afstand en…
De weg terug naar ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
231 Ik stopte,
en het was de juiste keuze,
zei ik tegen mezelf,
maar mijn hoofd krabde zich achter de oren
en mijn lijf schreeuwde anders.
Een melanoom, een antibioticareactie,
een jaar van pijn die niemand begreep -
daar begon het,
daar begon het met pillen die mij stilzetten,
die mijn tranen droogden,
mijn vreugde verdreef,
mijn kleinkinderen…
El primer Tango,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.101 We reisden
in lange - en korte halen
door landen en verhalen.
Haar ogen nu,
die eerst argwanend hadden afgehouden
zongen zachter.
Onder mijn onzekere tred,
die haar welgevallig droegen,
gaf het ons beiden,
een wezenloos gevoel
van tijdloosheid.
De eerste Tango.…
Kapper ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.480 De moraal van dit verhaal
zeg wat je denkt en echt bedoelt
Mondig zijn we toch allemaal
niemand kan raden hoe je je voelt !
Ik ga nu naar de kapper, echt waar !
ik ga het meteen uitproberen
Ik kijk in de spiegel naar mijn haar
en zeg hoe ik het wil zonder mankeren !…
Mobiel bellen .....
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
812 In de trein op weg naar huis
voel ik me niet echt thuis
het gering en getetter
het luide praten en geschetter
"Nee, ik ben nu bij amsterdam"
"Ja, ik stap uit en neem de tram"
Ongewild luister je naar verhalen
je wilt eigenlijk lezen, dus dat is balen
maar de oh's en ah's zijn niet van de lucht
het lijkt wel een dagelijkse klucht
bij…
Natuur .....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Ik zag 'n mooie vlinder
zij maakte geen kabaal
ssssst, fluisterde zij zacht
ik heb 'n klein verhaal
Ik kom net van boven
héél hoog daar in de lucht
zie je daar die vogels
daartussen vloog ik...zucht
Zij floten naar elkander
'n heel mooi, maar droevig lied
ik luisterde heel intens
en voelde het verdriet
Het ging over jullie, mensen…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.903 Gans in het wonderbaar verhaal verloren,
Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart,
Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren,
Hij met zijn dieren over 't water vaart.
-----------------------------------
uit: Opvluchten (1922)…
Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.179 Soms zit ik stilletjes op de dijk
en kijk naar het land beneden
dan zweven mijn gedachten weg
naar hoe het was in het verleden
Ik zie wel plaatjes in de boeken
maar dat is eigenlijk niet zo echt
en ik luister naar de verhalen
over wat men van vroeger zegt
Het heeft wel wat die nostalgie
al proeven we alleen de buitenkant
wij weten niet…