5945 resultaten.
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Sommigen doen het voor hun plezier
In de regen
op weg naar station
de uitlaat (als vegetariër)
trotseren van viskraam, poelier
Ergens uitstappen in een klein plaatsje
In één hand de beschrijving op een a vier
dat al gauw een vod, nat,
de plu in de andere
omhuld door handschoen die nat en koud
een 3e hand, waar ?…
De groeiende economie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de economie groeit
de akker dor en dorstig uitgebloeid
de tijd is koud
en ik wil het verwarmen met een lied
schrijven bij 't knapperend hout
van maagdelijke maanden, de regen van goud
de geur van bloemen en kruid
het vrijende paartje, de bruidegom en bruid
maar het licht, het licht
is schemerig als een gedicht
vurig de vlammen voor je…
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ik kwam laatst een steen tegen
en die zei
“Ik ben rots, ik ben steen
ik ben de onverzettelijkheid”
Ik werd bang en vluchtte
Ik keek nog achterom
maar ik zag hem gelukkig
niet meer
Er lag een blad op mijn pad
Eens was ie met velen
Genietend in de zon
Maar het licht dimde
De warmte werd koud
en het blad viel
“Let maar niet op mij…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 De stilte borrelt langzaam naar de daggeluiden
en het bestaan trekt zich nieuwsgierig uit naar buiten,
Het is nog winters, klammig, koud....
tot die gelige bol
weer verdwijnt achter d' horizon,
het nachtelijk deken rust creëert,
d'eierschaal zich sluit,
zodat alles weer terugkeert
naar het punt
waar ooit het ontstaan begon...!…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Gisteren brak even open
en vertrouwen
straalde een ster een levenlang naar mij toe –
in het lichaam
hartslag ongedwongen kloppend,
het koude hoofd legde zich te rusten
op jouw melkweg en zei eindelijk
ja.…
Vatnajökull
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Ooit was in de loop der tijden
ver voor mensenheugenis
In een tijd zonder getijden
aardgesteente in aeonen
Rond de zon raasde een storm
en op de diepbevroren bodem
Permafrostbegroeide toendra's
ijzingwekkend koude stenen
Schuren rotsen grove scheuren
in een gletsjer als morenen
Bovenaards gesternte edda
zwarte gaten diamanten…
zielsverwacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 deden
in de pracht van de dagen
van ons heerlijk samenzijn
ook deze dag ademt vol
wat ik nooit heb verloren
toont mij zoals de herfst
de kleur van jouw bestaan
in nu verscheiden licht
zijn wij altijd samen nog
briljant als nooit tevoren
stil stromen de woorden
naar de overkant van tijd
die als dekens mij warmen
ook als de dagen koud…
Tlaloc
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 tegen het zere been van wie dan ook…
Gelukkig maar
is dit type mens antidotum tegen
de groeipijnen der zuurpruimerij
een beetje zaad op de tieten van
de altijd maar correct
mentaliteit
We dronken en aten
de camping een doodstrompet
in zijn bloei verlaten
droop het aftreksel van een miezer
door het bladerdak
en had alles in koude…
Een nieuwe Mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Het was ook veel te koud, maar…
hij heeft het voor elkaar.
Ons kale pleintje,
triest en grauw...
Is nu een mooie tuin,
met groen en prachtig blauw.
De mezen zijn er ook,
en ik verwonder mij,
de drift in zo’n klein beestje,
zij vliegen af en aan, zo vrolijk en zo blij.
De jongen zijn al uit,
ze kunnen heel wat aan.…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 de
kwaliteiten van een
mooie oogst te niet
pas dit jaar
heeft grijs de toon
gezet en zijn mensen
uitgefloten geen
vitamines in de
huid geprepareerd
voor een kleurtje en
warmte van de zon
geen harmonie
weg is de balans
van wachten op elkaar
insecten die te laat
zijn voor vogels geen
calcium voor te zwakke
pootjes te warm te koud…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
Bis bosch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 .
_______________________________
BISBOSCH
Bij het verscheiden van the great dictator
Liet stalins favoriete vis het leven
De biesbosch, tot die tijd van steur vergeven,
Werd na de koude oorlog schoon en beter
Een voedselparadijs in 't broedseizoen
Waar zelfs een arend het goed blijkt te doen
NB: stalin overleed 70 jaar geleden..…
Panorama
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
622 om zijn middel draagt hij
een koord waaraan
een kleine spiegel hangt
die ritmisch meedanst
als Arlecchino spreekt
op de maat van muziek
de mensen keren hem
de rug toe als
de snelle satirische
spotvogel met hese stem
rapt over onze hypocrisie
lak heeft hij aan
conventie en stramien
zijn taal bruist als
een onverwachte koude…
eerst een thuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
419 niet
want zonder pardon
besluit de huisbaas kil
niet genoeg zegt hij
verdient haar mama
als bij vingerknip
is bestaan onzeker
wat hen rest nog
is de kilte buiten
nu te overleven
van her naar der
de straat reizend
om eten bedelend
in de winterkou
warmte zoekend
ik mis mijn papa
zeggen haar ogen
ik wil naar huis
bibbert zij koud…
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 Met koude onbekend,
talmde het nog even
maar op het witte continent
blijkt een vogelleven
inmiddels ook van korte duur;
eendrachtig maken pinguïns
foute sneeuwengelen
in hun laatste uur.…
Fatbike
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 samen zien wij
de toekomst terwijl
bloed met tranen
langs je gezicht loopt
en ik jou in mijn armen
houd vlak na de crash
je rilde keek me aan
had het koud in de
nashock en ik praatte
zacht om jou bij de
les te houden in
geruststellen
jou niet te laten
wegzakken dat zou
nog meer problemen
geven ondertussen
werd het remspoor
van…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Vriend, hijs het zeil
Negeer het gekletter van de storm
Er is iets dat het zoeken waard is
En ik heb je nodig,
ik heb je…
Mijn hart is een verlaten haven
De bomen verliezen hun schors
Er komt een koude wind aan
En ik voel je,
ik voel je
Hij is in aantocht.…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Ik grijns, koud,
vanbinnen stil.
Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.
Iedere glimlach een oefening in misleiding,
ieder woord een schaduw
van iets dat nooit was.
Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Zij ligt naast me
als een koude tocht
die door de kieren
van het raam komt.
Wie te lang slaapt
met een schaduw,
verleerd hoe een hand aanvoelt.
Mijn hart is
een steen geworden
die nergens meer in past.
Afwezigheid liegt niet.
Mensen wel.
Ik draai me om
naar de muur.
Daar waar zij
altijd op me wacht.…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Maar zoals men rekent:
koud,
zonder hoop op afronding.
De pijn is de laatste grens
die zich nog laat voelen.
Het enige bewijs
dat ik niet oplos
in wat verdwijnt.
Wanneer alles vervaagt,
wijst het rood op mijn huid
geen richting aan,
maar aanwezigheid.
Ik ben er nog.
Niet heel.
Niet samen.…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 Voor de jongeren
die opgroeiden tussen deuren die sloten,
tussen gangen waar stilte harder klonk
dan een stem die bleef
Voor jullie die werden verlaten,
niet één keer,
maar telkens opnieuw,
wanneer handen loslieten
en niemand terugkwam
Voor jullie die leefden in kamers
van afzondering,
waar dagen zich opstapelden
tegen koude muren,…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.
Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.
Een teder spel van pure dominantie,
dat heel de ruimte zachtjes deed beven.
Geen vuist was nodig voor jouw overwicht,
slechts één aanraking, dicht op de huid.
Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren,
voelen het koude marmer van namen die we niet kenden,
zien de breuklijnen in de straten van de stad.
Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt.…
Samen slapen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
62 slapen tot op heden
mij het liefst
als ik midden in de nacht
je rustige adem hoorde
wist ik: ze slaapt zacht
we kregen wel eens ruzie met elkaar
als ik onze trouwdag was vergeten
maar 's avonds als we gingen slapen
was alles weer oke
(de volgende dag nam ik bloemen voor je mee)
samen slapen op 1 kussen
slaap lekker welterusten
je koude…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken naar urine en bier
een monument voor verloren uren
zoekers stuiten op betonnen muren
We waren de koningen van de stoeprand
de nacht was van ons en de drank leek gratis
maar de stad heft haar tol bij het krieken van de dag
de realiteit kijkt ons bleek na
een gure winterjas valt over de straat
op het koude…
de bleue strijder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
93 Doorgedraaid als hij was,
en weerloos als hij is,
- hij trekt immers altijd
aan het kortste eind,
hij gooit nooit een mooi
stuiterende kiezelsteen -,
trok hij alsnog ten strijde
ten tijde van koude regen,
onweersbuien en overig
tegenvallend onheil.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.376 De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.
Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.
De stem van de zee
ontwaakt in de vroege vloed
en fluistert jouw naam.…
Als d’einder naeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
101 de verte wast onsiendigh groot,
stof verwordt tot kouden steen;
doch in- ende uytademen
legghen stillekens meer bloot, dat
.
nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken,
ende als ghi uwe ooghen wijder opent,
valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot:
dat wat ghi behoeft als daghelijcx brood
.…