4788 resultaten.
Mei-vallei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 De r van regen blijft achterwege.
Wij spoeden ons naar een malse wei
waar watertjes welig tierelieren.
Ik spreid een smetteloos laken uit
om gauw een plek te reserveren.
Wat een weidse rust - ik ruik het!
Dit landschap moeten we respecteren.
M'n liefje zindert met me mee.
Een bij landt op haar ranke neusje.…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien rond
met hun zoete suikerkont
De regen…
Het geschrevene blijft?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Woorden wonen niet in boeken,
ze leven in mensenhoofden, onder
stenen, tussen rottend blad
witte sporen van paddenstoelen
wel gesponnen, net niet klaar om te
gebruiken, vervloekt door herkomst en
afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar
als druppels regen in een schemerplas
hun gelijkenis met de maat der dingen,
ongenaakbaar als onvoltooide…
Zeeuwse inkijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Dat is even wat anders dan die reclame
voor goedkope boter en ik zie een regen
van diamanten in haar huid van meel en
eekhoorntjesbrood verdwijnen, glimlachen
als lieveheersbeestjes op het zachte mos
van haar Domburgse duinen, die mij heel
vriendelijk uitnodigen om te gaan zonnen
als een kaboutertje op haar naaktstrand,
terwijl de liefdesengel…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 Ik weet hoe regen smaakt
en bitter kruid in mijn tong
snijdt – alles wat eetbaar is
geproefd en vernietigend verwerkt
tot een hof van herinneringen
met paden liefde naar perken
vriendschap en bedden ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Het kiert….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
438 wij zijn de regen
wij zijn de storm
het seizoen geeft
ons haar zegen,
zoek het maar op,
herken de druppels
tranen op je gezicht.…
BANKJE IN HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 zo’n eenzaam bankje in het bos
zoveel wat ze ziet en weet
ze zou zoveel kunnen vertellen
bijvoorbeeld over die oudjes die
bedaard op haar zitten te dommelen
over het hondje dat zopas met z’n plas
liet weten dat hij net voor hen hier was
de oudjes gaan er half in zitten denkend
aan de laatste regen – ’t is niet erg
ze dragen immers een…
Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
502 de zon is mooi, maar bij lange na niet
zo schoon als gij, liefste, altijd, iedere dag
jij bent harmonieus van geest en ik stel:
oneindig lieflijker dan een voorjaars-
dag - en ook: zomerzon is ronduit schaars
en vaker zwak dan schel en fel
ook wordt zonlicht vaak verduisterd
verliest het schelle licht aan kracht
is het door regen ontluisterd…
Wolkenbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 even
voel ik mij geheel
vervreemd
een ander werelddeel
maar ik rij gewoon rond
op de platte grond
in mijn dagtaak
onderweg
naar een afspraak
de wolkenbergen
hebben het begrepen
stil trekken zij verder
gaan hun wegen
maken een bui regen
spreken niet tegen.…
Zomer in Holland
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
452 en het balkon
zoele bloemengeur alom
en ach, geen zuchtje wind
beweegt de zonnebloemen
met het dorstig hart naar
de hemel gericht,
en o zo tevreden
met het blijde verloop van de dag
waar de lang verwachte stortbui
tussen lag
dat het hete stof van de bladeren klettert
en onze ledematen en hersenen
weer laat roeren,
na al die regen…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Ik zit op kunststof
wit als tandpasta
warm noch koud
nietszeggend draagt het mij
lang staan valt mij zwaar
Als de zon schijnt
heb ik schaduw
bij regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Als jij en ik als grommende motoren
Voor de stampende kiel van ons schip op zee
Tot vlammen, tot inktzwarte as konden mengen
Hoog de leegte de hoge lege wolken in als regen
Voor eeuwig uitgestort als zware as in diepe zee
Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt…
zwieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 als op een kermis de carrousel
draaien onze jaren in het leven
langs de seizoenen van de tijd
met zon regen wind en storm
in de mallemolen van ons leven
in de winkel de markt het terras
vinden wij het geluk en verdriet
in het doodgewone alledaagse
jaarlijks haltert die molen even
herinneren wij wat nu voorbij is
in verwachting van de…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Jas van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Jij jas om in te wonen
elke dag droeg ik je
behalve als je weg was
om je te laten stomen
Van spijker was je gemaakt
je was zwart met een groene kraag
alleen werd je jammer genoeg gekraakt
Moest ik naar huis zonder mijn favoriete shell
door de regen en kou
wat een hel
Ik miste je zachte binnenkant
unieke kleuren en mooie vormen
en dat…
De warme kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 laten zien en
waarin jij als baby
en heerlijk kind
later peuter
en kleuter
onbezorgd en vrij
gespeeld hebt
met zon en maan
hoog boven je
de verre sterren
jij hebt je in
volwassen worden
de wereld eigen
gemaakt en de
echtheid daarvan
viel in de praktijk
soms wel tegen
niet alles scheen zon
er viel regelmatig
een koude regen…
Leegte in het zicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Nochtans ging het niet om een moedervlek,
meer of minder
van het één of
om het ander;
de regen bleef gewoon ratelen,
iedere volgende morgen, als zij
.
De ingeslagen woorden vingen het vocht
waaraan het mos hechten kon;
de weken die voelden als zeeën; bloemen,
uitgeleefd in een teruggeschrokken tijd.…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent de regen die mijn stormen zacht weghaalt.
Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.
Je bent de stem die fluistert zonder ooit te oordelen,
een zachte kracht die alles in stilte draagt.
Je bent het ritme dat mijn hart opneemt,
de warmte die mijn gevoeligheid niet overspoelt.…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 en ik leerde langzaam
dat mijn lichaam
een huis is,
zonder sloten,
en dat de toekomst
binnenwandelt
zoals regen dat doet—
ongevraagd,
maar noodzakelijk.
===================
============…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Verscholen zit zij achter het raam
Dat haar vertelt
Van haastige mensen
Van passerende seizoenen
Die alsmaar sneller in elkaar overgaan
Van de regen die tikkend
Straaltjes op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat…
Jakub
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
312 In Den Haag dacht hij:
dreiging is tijdelijk
als regen.
Hij veranderde niet,
de wereld wel.
Zijn fatsoen
een open wond.
Zijn vertrouwen
een huis zonder deuren.
Elke keer dat hij dacht
dat de wereld niet kwaad kon zijn,
bleek zij anders te spreken.…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 De regen wast vlekken op mijn gelaat
angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen we erbij -
het ruisen van de regen…
vortioxetine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
115 het druipt als kleverige regen
uit een tengere wolk, vloeit
zich drupsgewijs uit over huid
en het ogenspel dat dit
fenomeen met de scherpzinnigheid
van daad en spel bespeurt
het voltallige in rangorde geënsceneerd
raakt de tijd met kleine stapjes
en acteert de lange weg die reeds
in heugenis gelegen het vervreemde
aanschouwt met het vermogen…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Buiten jaagt de haastige regen,
de woeste storm spookt hevig
om het kleine herenhuis.
Binnen, onder een sprei van wol,
is zij gelukkig in een veilig thuis.
Zij droomt van blauwe oceanen,
ver weg van gure noordenwind.
Waar het voor altijd herfst blijft,
en zij haar innerlijke rust weer vindt.…
Honing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
22 Ik loop langs jouw huis
ik zoek je in mijn bed, ik droom
van jouw ogen, je mooie haren
Ik grijp je en laat niet los
ik breng je naar mijn moeder, ik verlang
naar jouw handen, jouw sterke armen
Jij neemt me mee naar jouw kamer
je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt
de duiven in mijn adem
De winter is voorbij, de regen is over…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 De tong kruipt over de droge wang
en proeft zout dat niet van de regen komt
knorgeluid in de keel waar geen haan
meer kraait alleen het kuiken dat zichzelf
kust tot het vel scheurt
Stof van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot…
De maan en jij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoe je later zegt dat
je dat van die trap
ook wel kitsch vindt,
maar dat de regen
dat zo wil.
Hoe je nu vlakbij bent,
me aanspreekt
we elkaar woordloos
kunnen ruiken.
Hoe je later zegt
dat je naar buskruit ruikt,
Dat dit komt door
de op jou gelande mensen.…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…