4767 resultaten.
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Ik ben je geliefde door dik en dun
Samen brengen we in gedachten
De dagen en de nachten door
Genieten van beelden van goud en ivoor
Smalle schaduwen die thans voorbijglijden
Ons herinneren aan oude tijden.…
De witte plekken
netgedicht
4.8 met 58 stemmen
482 nog altijd
bewegen je handen
in lichte rust
als uitvloeisel van
het brok dynamiek
dat iedereen opvalt
die jou voor de
eerste keer ziet
jouw ogen leggen
de stukjes neer die
het leven jou brengt
jij puzzelt omgekeerd
het is geen onvolmaakt
beeld dat het bestaan
jou geeft het is je lach
die de laatste stukjes heeft
jij overziet in…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 zie ik steeds het beeld
van een vroege ochtend, zo vlak voor zonsopgang
en erna,
bij de heuvels van Isfahan
en van Shiraz met zijn rozentuinen
als onderpand van onze vriendschap.
Wij zijn verbonden door klank en toon,
gezeten op een tapijt met gouden draden
vóór het raam met uitzicht op de nevels.…
Men neme
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Men neme afstand
tot de fenomenen
Je hoort de mensen,
niet de dingen zingen
Men neme zomaar
uit de losse hand
Een snapshot -
en ziet later in close up
Het ongeziene
blikverruimend beeld
Dat luider spreken kan
dan het verstand
Druktemakers
voor de winkelpuien
Witte sneakers
hoppend in de rij
Voor damesmode-
en horlogezaken…
Mijn hart huilt voor kindermisbruik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
540 volwassenen of ouders, maar wrede verslaafden
die zonder spijt en impulsbeheersing de
uit eigen vlees en bloed geboren ziel
overmannen, barbaars overweldigen,
het levenslicht uitbannen in alle vroegte
en overschaduwen met niet los te wrikken
aanrakingen die de vrees diep griffen in
tot steen verdroogde herinneringen
onuitwisbaar de beelden…
zonovergoten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Er liggen families op het gras van dit kleine strand
Het vormt vast een prachtig beeld op een schilders doek,
Aan die ene meerkoet voel ik mij als bij donderslag zeer verwant
Op een of andere manier leest hij mij voor uit een bekend boek.…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 In de koude winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal…
treinreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 waarom dan reist hij toch door
een koffer torst hij met zich mee
gevuld met versteende tranen
hij werpt blikken uit het raam
hij ziet slechts een zwart gewelf
met daarin een vage schim
een traan glinstert als een ster
troebeler worden zijn ogen
zijn reisdoel is nu nog zo ver
dat zal wel weer opdrogen
hij spiegelt zich zo is het beeld…
Op Het Plein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 -
daar te zijn
In haar haar droeg ze bloemen
en met elke zucht
Vulden haar geur en
odeuren de lucht
Ze zei dat ze weg moest
voor nu en altijd
Mijn hart zonk in droefenis
leegte en spijt
Stil werd het plein toen een zilveren bus
Verdween met haar beeld
en haar geur en haar kus…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Dit beeld. Een houten kleuterschool
verscholen in een oude wijk.
De straat telt amper auto's, eik-
enbomen des te meer. De ko-
lenkachels worden opgestookt.
December is het, snijdend koud.
De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar zien tijdig hun grens
bliksem toont op het gordijn
vurige poppenspelen
waarin rossige gestalten
woest brandend de strijd aanbinden
dan bang in een zakken
deze beelden…
allerschijnheiligen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 wat dunkt me, het is bijna kerst
en het woord “ allerschijnheiligen “
dendert als een tank door mijn hoofd
wijl het geschut van skeletten
het spek van de botten veegt
beelden doemen op en geluiden
blazen de aftocht van het oude jaar
welkom zijn de nieuwkomers, de dagen
die slechts ellende dragen, iets van feest
en niet te verschalken…
Over licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
424 Geen scheiding tussen zee en lucht
geen zucht wind
Ze stapelden de pallets
voor het vuur
ook tenten voor de duik
Op weg was ik naar beelden
om jou en ‘t feest van ‘t licht
op de boulevard te zien
Toen jij daar kwam
geen licht te zien wel zoen.
Iets anders doen dan maar.…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Er is een lijst die zich niet noemt,
een hand die telt maar niets omvat,
een spiegel waar geen beeld in woont,
het boek dat in zichzelf verdwaalt.
Er is een barbier zonder mes,
hij scheert zich niet, hij scheert de rest.
Zijn schaduw volgt hem met de vraag:
bestaat hij nog als hij vergaat?…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Voorbij de sterren wil ik kijken,
waar hij die beelden ziet bij naam
als wij straks in het zwartste woud
van de diepe nacht stil liggen gaan;
deze ene liefde uitdijen laten,
voor dit eeuwig durend altijd,
als dit hele heelal allang vergaan zijn zal,
en al
wat dies meer zij..
.. in ieder geval: voor nu
zit ik hier goed;
de avond mag…
Op de hielen getrapt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Gevangen in verstilde beelden
resten slechts lege woorden
verloren in een waas
van reukloze mist.
Rusteloos levend
verzadigd, maar koortsig
uit plichtsbesef
nader tot het uiterste.
Ik sta er gekleurd op
in een chaotisch tafereel
mijzelf kennend
en anderen nog minder.…
Coconut prince
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
293 vallen
die door geen hond gebeten
noch door bezwete mensenhanden
werd bezeten
een brainbox schoot te hulp
kwam op de proppen voor de draad
en bracht de schouw ten tonele
aan het verzamelde publiek
en de fanmailfans der
goegemeente
in diepgevoelde
doordrenkte vervoering
terwijl de boa constrictor buiksluipenderwijs dwars
door het beeld…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde over het ijzer naar de plek die aan mij trok
immers de doorsneedagen werden saai en stil
in de stad van mijn voorouders kwam ik tot leven
en genoot van rijke schakering aan beelden…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
vanaf de oorsprong
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
133 Ach ja
misschien hebben nieuwe impulsen tijd nodig
om je voor te kunnen stellen
vanaf de oorsprong van geluid
vanuit het perspectief van de beelden
gevormd worden tot tegenwicht
en brouwen van meer stijl en variatie
op de cadans van de metriek
op prachtige ritmiek
zich manifesterend
op het gebied van stemmingen
Sommige dingen…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
Vlinderdans
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.382 Al schreef ik een gedicht met gouden letters
Al bakte ik een taart van zonneschijn
Al weefde ik een tapijt van spinrag fijn
En schreef een symfonie van dauwdrupspetters
Al kneedde ik een levend beeld van honing
Al schilderde ik met het licht der Maan
Al sprak ik talen die ‘k niet kon verstaan
En bouwde luchtkastelen voor een woning
Al zweefde…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard en weer in nieuwe tooi
met aan zijn voet een bloemenpracht
als eerbetoon aan zoveel majesteit
geen vogel laat zijn stem nog horen
ik fluit mijn hond die achterblijft
er gaat een rilling door het water:
een snoek paait in de waterwortels
en aan de overkant bevriest het beeld…
ik roep niet meer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
960 ik stapel soms dorre bloemen
op mijn veld van gevoel
was er eerst blinde hoop
naar glanzende verwachting
zoals bijen zoekend zoemen
onbezonnen ruikend aan
een honingzoete struikenknoop
in de waarheid echter
kwam allengs het starre beeld
van de zure aanwezige verdroging
in een verstilde waterloop
woorden tellen al lang niet meer
terwijl…
Voor Oma
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.471 Het gezicht van je handen,
Zo rustig in elkaar
Het beeld van je gesloten ogen,
En je mooi gekamde haar
Zo lag je daar zo vredig,
Je hebt je best gedaan
Zo eenzaam als ik me voelde,
Zoveel liefde strooide ik uit
Maar laat me nu niet vliegen,
Voordat ik deze deur afsluit
Ik houd hem voor je open,
Houd jij me op de been?…
Helga
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.766 Want ik zie (zoals Petrarca) in jou een beeld
van een vrouw die mij uitdaagt en behaagt
en mij onaangeraakt het weer meedeelt
als Madonna, hoer, eega en als maagd.…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 niet God die het doet
Zijn zoon gestuurd om de dood te weerstaan
Aan het kruis genageld zijn heilswerk gedaan
Dat mag onze troost zijn in leven en dood
Hij maakt voor ons plaats in Vaders schoot
De leegte hier blijft het gemis het verdriet
Pijn die blijft branden verdwijnt zomaar niet
Tastbare herinneringen de vaak vele vragen
Heldere beelden…
Het planeetje om mijn zon
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.230 Ik zoek een medicijn
dat kan voorkomen
dat ik bij jou wil zijn
je bant uit mijn dromen
De beelden van je lach
doen me steeds weer denken
aan die donderdag
waarop ik je met mij vol wou schenken
Je zei je hebt mijn hart
en ik het had jouwe ook zo lief
maar onmogelijk was een start
vanwege je kleine hartendief
Haar zo mooi en jong geluk
durf…
vroeg of laat, prozagedicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
674 Maar deze keer was ik heel vroeg opgestaan om een dochter naar het station te brengen en de stad lag erbij in de klare lijn van Herge,een heldere leegte, een van die weinige momenten dat er bijna niets gebeurde, hier en daar, buiten beeld, een wankele kapitein die wat tierde en schold.…
Verloren toekomst
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
497 weg met mijn buien
Je kon me niet aan
En het kindje, dat we eerst zo graag wilden
Wilde je nooit leren kennen
De pijn die door me heen gaat
Zul je nooit bevatten
Het kindje, waar ik mijn leven voor zou geven
Moest zijn leven geven voor jou
Je was er voor me, en nog steeds
Maar het kindje dat ik moet missen
Zal ik nooit vergeten
Dat beeld…