Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Bezweet geweten..

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
verdrukkende strekking bindt zich vast en vertonen druppels van verzuring Een plengende tranenzee ontsprint gedachten dringen dieper in ’t moeras zwarte gaten zuigen wild snikkende kreten gesmoord in het stikkend verdriet De zon verdringt de zwarte maan huilende wolven besterven de nacht de waarheid van het oude licht slaapt verdiept in de schaduw…

ik heb nooit

gedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 11.506
Ik heb nooit naar iets anders getracht dan dit: het zacht maken van stenen het vuur maken uit water het regen maken uit dorst ondertussen beet de kou mij was de zon een dag vol wespen was het brood zout of zoet en de nacht zwart naar behoren of wit van onwetendheid soms verwarde ik mij met mijn schaduw zoals men het woord met het woord…

Zwarte feesten witten tijd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
weer heeft de zon zijn rood de sloot een laatste rimpeling gegeven de dag is dood maar in de nacht ontwaakt het tweede leven de schaduwen van licht gaan dan hun feesten geven de maan schijnt zonder zicht stilte jaagt de angsten aan donker kruipt uit holen vals sluipt onguur naderbij witte ogen zijn partij ze roeren zich en woelen…

fotoboek

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Ik mis jouw pracht Je tenenlopen Jouw even weg zijn en weer terug Een kus die blijft De kleine ruzies Het weten: dit gaat veel te vlug Want ik werd schaduw, jij steeds lichter Jij danste leven, ik bleek mank ik maakte ruzie, jij gedichten Nu zit ik hier met al je foto’s op de bank Zo gaat het dus Dit heet dus sterven Dat jij vertrekt en…

Zaagt ge immermeer?

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.957
Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren, Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld, Aan berg en bos haar weegeklag deed horen, Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld? Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen, Het elvenheir langs braambos en struweel Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…

Mijn ogen zwijgen luid

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Mijn ogen zwijgen luid hoe donker is jouw donker geven alleen dromen licht zie je nooit meer ster- geflonker ik houd mijn ogen ziende dicht was het de voorzienigheid gaf de dichte mist geen zicht was zonlicht een oogverblindend feit of deed het lot jouw ogen dicht de schaduw zienderogen afgedaan wat kan kijkdichtheid jou nog leren…

Leven is goed

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.403
'Leven is goed', en zijn wij tachtig jaar, wij doen geen afstand van ons duur verleden, koel is de schaduw van het leed geleden, en zacht de wijsheid over 't oud misbaar. Dan juist zij onze hemel glad en klaar, een schoongewreven spiegel van dit heden, lachend bij onze ruggelingse schreden, naar welke zuidpool of welke evenaar?…

Avondromance

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Geen nevelen betrekken Uw Goddelijk schoon; Geen schaduwen dekken ’t Azuur van uw troon. Vol glans zijn de blikken, Waarmee ge op ons staart, En ’t oog komt verkwikken, Vriendinne der aard! Doe lichtstralen wieglen, o Zilvren Planeet! Doe ’t stroomvocht weerspieglen De glans van uw kleed.…

Het water van de Schelde

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
Het water van de Schelde roept me met haar wiegende deiningen Een onweerstaanbare kracht drijft me naar haar toe Door het gat in de dijk waar ze ooit hongerig de polder binnenstroomde Stap ik in ontzag haar wondere wereld binnen Haar dagelijks wisselende verschijning is getooid met witte schuimkoppen die plagend spelen met de schaduwen van de…
Magali2 september 2008Lees meer >

De vlekken rode wijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
mijn flat is leger voor dan achter van binnen kaal ramen vol met zicht deuren openen in kraken hun verhalen nog onvertaalbaar in het nieuwe licht de voordeur piept welkom of kreunt donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt en luister naar de schaduw in de kamers een vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik…
wil melker8 december 2006Lees meer >

Bij: de onvoltooide van Schubert

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 967
Schaduw die wijkt hartslag op de middag vogelenvlucht. Nooit voorgoed begonnen begin verloren bezit. Open handen gebalde vuisten overwonnen vrede. Hevig begeren fluwelen uur van zwijgen. Akkoord van levenden die rusten tot verrijzen. Uit: Kristallijn p.26…
Adeleyd10 december 2006Lees meer >

Zielsverhuizing

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 21.517
stram strompelt hij van knooppunt naar knooppunt de eens zo bekoorlijke zondebok je mag hem aanlachen als je kunt hij grijnst maar trekt het zich niet aan aangebrand niet maar afgebrand een flauwte dat gaat weer over hij zal wel weer opstaan plooiend zijn broek zijn rok het ouwe rund dra staat hij lang en breed tussen de pilaren door de schaduwen…
Lucebert29 januari 2007Lees meer >

Toekomst

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Het was warm en vochtig En sloom en broeierig In warme, lange hitte Het was onrustig in mijn hoofd, Daar stond een boom in duister van schaduw en zon Er groeiden grote schimmen.…
Emma1 februari 2007Lees meer >

Begin van de lente

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.780
De schaduw zakt, gaat de balkons nu raken... Wij schuiven ’t venster op: een zucht brengt aan 't getjirp van héle kleine vogels op de daken.…

lenteliefde

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.790
nog ligt het wit diep op de hellingen als enge mazen om een smart – de toon van fluit schelt hoog in lucht en zware voeten treuren stil je hoort nog enkel wat gezucht van grote vogels ’t blanke schemer een brede plaats vol harde pennen en afgestorven ogen van ‘t verlangen aan het begin van pelgrimstochten – en de door schaduw aangeleerde…
sunset8 december 2007Lees meer >

LOT

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 771
Zoals het nu is zal het altijd zijn: de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden, als vage schimmen uit een duister spel waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen Over de schouder van mijn schaduw-ik ben ik gedoemd hen immer mee te slepen een rugzak vol met doelloze skeletten hun vlees verslonden door mijn gulzigheid Een nooit te…

MOEDER

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.064
Schuifelend met de handen voor zich uit Glijdt een schaduw door de spiegelruit. Een schimmig spook vol stilte stolt in klamme kilte tegen het behang. Beverig, leunend op een stoel. IJl en licht, zonder gevoel wordt er frêle gekucht. En dan een lange, lange zucht--- Een doodse, stille lach.…
ORFO4 mei 2004Lees meer >

Beginzin gejat van Kylie

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.681
Ik kan je niet uit mijn hoofd krijgen PUNT Griekse zwart en rood figuurde kylixen, schalen, zijn niks bij de schaduw van jou kleine teen punt Zelfs pentagrammatische mediallonnen erin kunnen niet méér bekoren, en dat lijkt wel raar aangezien ik nu van dichten hou, dus ook van pentametrische verwikkelingetjes, maar momenteel laat ik zien dat…
Ano ni Em6 januari 2004Lees meer >

Binnenvuren

gedicht
2.7 met 258 stemmen aantal keer bekeken 160.208
mijn eigen klacht: 'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht ik was niet schitterend maar doodgewoon op wijsheid in mijn hart heb ik vergeefs gewacht nu hef ik dus mijn handen niet om loon maar leg mijn oogst neer, simpel en gering en buig het hoofd, en vind mijn eerste rust in overgave aan de schemering waarin het dovend licht de diepe schaduw…

Lentedromen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 988
De zon beweegt zingend in je woorden, Schaduwen gaan weer in de aarde wonen. Een lach danst speels in je lijf, Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf. Grijze dromen glijden van je af, Je hebt dit lentewonder niet zelf bedacht.…

Dit laatste uur

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.114
ik zeggen wil zijn woorden niet genoeg het wordt geschreven door mijn hartslag het woeste handschrift door mijn hartslag kom eens hier en luister naar mijn hart in dit laatste uur laat het voor altijd duren dit laatste uur alles is vredig alles is mooi in dit laatste uur moed, geluk en wijsheid brachten ons tot hier liefde in de schaduw…

zuigende opwinding

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.272
in een zachte schaduw is het doek gespreid over jong en donzig mos op een mantel van scharlaken rust zij in een lieflijk lentebos op een door mij geschapen aardse huid en laat mijn blik haar naaktheid raken haar strakke vel omringt de verlegen sierlijke pose terwijl mijn gevoel zingt van verlangen en mijn armen zich naar haar…

Zonder woord.

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
hemelboog Koel en kleurloos schijn jij nu op grote afstand deelt de schaduw…
vogh1 maart 2006Lees meer >

mijn gracht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 763
mijn weg soms verdwaald in gedachten een plek van overpeinzing van denkbeeldige krachten die mij doen verwonderen over het palet van water, groen en keiensteen hier overdadig aanwezig en mijn gemoed doen verzachten tot vrucht van genegenheid voor mijzelf en menigeen in het water weerspiegelt mijn wereld eindeloos blauw met lichte schaduw…

Vermoeidheid.

hartenkreet
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.303
verder naar beneden tot het onbegrensde dal waar tot de dag van heden nooit een mens je zoeken zal Ook dit leven heeft geen grepen dus steeds kansloos stort het neer nimmer wordt er iets begrepen en de mist keert telkens weer In nevel gaat het verder dwars doorsnijdend door het bos waar de mensen steeds verdwalen daar laat het zijn schaduw…
Chatfant23 september 2008Lees meer >

HOOGZOMER

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.207
Valt er een schaduw binnen van de blâren? Is dit een droom? Spoken hier dood en lust? Dood, droom en lust staan met gerede handen Om ons gelijk een kienspaan* te verbranden. Wie rukt ons weg voor wij hun vuur vervallen?…

Tegenstrijdigheid

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.958
De onrustige stem wordt sterker, hij overschreeuwt je geest, de schaduw trekt over, zo diep ben je nog nooit geweest. Niet meer willen en moeten vechten, twee polen van tegenstrijdigheid, ze passen niet bij elkaar, wie wint deze harde strijd?…
Atie4 oktober 2006Lees meer >

bronsgieten

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
gave brokken uiteenvalt tot je in de ronde oven past in een kuil van waterdicht beton weeg en smelt ik jou een kraan op rupsbanden mikt de haken in de ogen en tilt de kroes uit de oven het kokend brons schenk ik in een tuit met trekpaard, katrol en touw hijs ik jou langs de gevel omhoog tot de voeten op een sokkel landen jouw schaduw…
wim veen3 november 2006Lees meer >

Spiegelschrift,

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 641
zijn overgelopen, waar tussen onkruid is verschenen, mensen zie je niet, gestorven of verdwenen, je ziet het aan een doffe zon, het licht vetrok met de staart tussen de benen, het hangt in de lucht, een ruiker die is bedorven, huizen als verlaten weduwnaar, de wind veegt de laatste hoop van het trottoir, over veld, de wereld uit, schaduwen…
pama27 december 2008Lees meer >

Amsteldorp

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Daar in het dorp aan de Amstel lopen we door de straten van mijn jeugd snoepwinkel op de hoek, schepen op de trekvaart, kikkers in de sloot, schaatsende kinderen op de vijver, schaduwen van vroeger lopen met ons mee, in de rustige straten, nu - zonder winkels, touwtje springende kinderen, zigeuners op het parkeerplein.…