586 resultaten.
Invocatio amoris
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.960 Die de blinden blinde smaden,
Daar uw glans hun schemer dooft
Waar de kroon van uw genaden
Weerlicht om één sterflijk hoofd:
Door de duizenden verloornen
Aangebeden noch vermoed:
God die enkel uw verkoornen
Loven voor het hoogste goed...…
Het paradijs
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Toen de mens als kroon der schepping,
het loflied van zijn heerlijkheid,
het paradijs mocht binnen treden,
heeft God zich zeer verblijd,
De mens, hij had Hem lief,
hij wandelde met Hem,
en in de avondkoelte
hoorde hij zijn stem.…
Blarenlied
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.585 Wij, dorre en dode blaren,
Wij komen stil gevloon
En vlechten door uw haren
Een goud- en bronzen kroon.
Daar, waar wij ritselend vielen,
En strooiden herfst-gewaad,
Daar sterft iets in uw zielen...
Gij, die er over gaat.
Wij leggen in uw ogen
Traan van weemoedigheid;
'De zomer was een leugen';
Zo zucht ge, wijl ge schreit.…
het koningschap wordt uitgekleed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.070 de hogere kringen
van het moederland
willen de koningin
uitkleden tot in d'r blootje
voor ceremonieel
als de koning
van swaziland
dat is toch hard
voor de liefhebber
van bontmantels
livrei kroon epauletten
goud bestikte
inlegkruisjes
op het Haagse Koningsplein
ingericht ter ere
van Willem de Derde
staat het koninklijk paard
als…
kanteklaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 parmantig stapt hij van zijn troon
de kloek blinkt dwaas zijn aaltige bot
heel waardig wisselt hij zijn kroon,
op naar het buurhok... want hij is God!…
Liefde, is er geen ander pad?...
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.654 Ai, de rode wonden uwer doornen
Hebt ge, een kroon van rozen, om mijn hoofd gedaan.
Zie dan mij: ik wil uw licht
In mijn sidderende handen dragen.
Gun mijn hart uw gloed dan alle dagen,
Maar geef mij het masker van een blij gezicht.…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 's morgens in de prille vroegte
kruipt het witte ochtendlicht
over natte bleke velden,
stralen als een scherpe zicht
strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit…
wie is die vrouw zo mooi alleen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
818 wie is die vrouw zo mooi alleen
en waar gaan mijn gedachten heen
kijk, ze staat daar heel alleen
met een glimlach die verdween
mooie vrouw gekleed in blauw
mag ik deze dans met jou
dan leid ik je door deze droom
als een koning zonder kroon
nu we samen zijn
kan deze nacht voor eeuwig duren
oh mijn vrouw in het blauw
ik hou zoveel van jou…
KONING ADELBOUD.
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.514 De koning had zo'n dikke kop,
En een wichtige gouden kroon d'r op.
Zijn mantel was van hermelijn,
Zoals alle koningsmantels zijn,
En naast zijn armstoel stonden twee
Pages, die keken weltevree,
En elk hield in zijn rechterhand
Een wijnglas, vol tot aan de rand.
Toen vroeg de koning rechts: wat 's dat?…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Eens zult ook gij, die thans nog droomt van spelen,
Een kroon van doornen om uw voorhoofd voelen
En, bitter wenend, op uw leger woelen.…
Gouddraden,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
556 Geboren uit het bladloof van
wereldse smaken, waarmee zij
de weldoeners naar de kroon moest
steken met opzichtige gewaden en
zich hoeden moesten voor vermaak,
het korte leven niet te vergeten dat
naar meer smaakt en schittert in
het innerlijke zoet van een nieuw
gedicht, waarvan het sap niet bittert.…
waar liefde schuilt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
851 waar liefde schuilt
in het wonder van leven
dat ons toekomst bront
breekbaar nog is het roze
dat gelijk een bloesemtak
zich bloeiend enten laat
op aan de stam de oudste loot
george christopher heten wij
de parel van jong geluk
die mensen dat doorgeven laat
wat liefde betekent
grootser dan koningen of patroonheiligen
die zich kronen…
Die mooie plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
384 Dan voel ik soms de verbijstering en prijs de koestering
waar bladeren al weer willen komen om de kruin te kronen.
De lantaarn staat daar nog steeds dag en nacht,
die menige passant ook al haar schijnsel bracht.
Het grasveld en de sloot hebben ook hun eindigheid als feit
is het derhalve dat ik van tijd tot tijd mij hier graag verblijd.…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 heuvelland wekt vragen
Noordelijke stem roept
tussen heideland en zee
grazen lokkende dieren
maar hun eigenaars
zijn jouw vijanden
zwerflust ontwaakt zacht
'k voel me voor even
een rasgenoot
die ver van hier
immer voorttrekt
over eindeloze vlaktes
door ruige bergen
nee
laat dit kleine rijk
tussen steden en rivieren
mijn bestaan kronen…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 toen hij zich boog
de natuur hield zich stil
het water bedroog
O god, beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
maar hij kon hem niet vatten
greep door hem heen
en werd wanhopig
toen de spiegel verdween
Hij kwam niet meer los
en wortelde diep
zijn lichaam stengelde van verdriet
dauwdruppels traanden
op blad en op kroon…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Dan heb ik half in droom gesproken:
"Ook mij, Heer, bid ik breek mij af,
en ben ik uit Uw kroon gebroken,
snijd mij ook tot zo'n schone staf."
Doch nauwlijks had ik dit gebeden,
of plotsling merk ik aan mijn hart
het vlijmend wee van snee bij snede,
diep kervend, want dit staal trof hard.…
TOT MIJN ERFGENAAM
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.747 Toch konden ze u begoochelen; zij schermen
Met woorden, zij bewijzen: vogelzwermen
Zijn schoner dan een landgoed of een kroon.
Denk niet Gods liefste engel is een vrouw:
Was zij Zijn liefste, Hij zou haar niet zenden.
Zweer haar in dronken nacht geen eeuwge trouw,
Gij zoudt uw eed de andre morgen schenden.…
Geile aap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 ik heb mezelf de medicijnman
van het huis verklaard
zoals Napoleon dat deed
geen paus kan ons kronen
mijn oude naam is slechts
een zwakke prikkel
dus Camila nu gedwongen
mij aan te spreken met Sjamaan
ons appartementje is een witte doos
maar ik maak van hem een diepe grot
en beklad de muur met het figuur
van een wolharige neushoorn…
Schepping
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.018 Maar als een kind dat slechts de moeder kent
waant hij zich op een hoge troon alleen
kroon van de schepping op zijn koud brok steen
en stamelt na van het oorspronkelijk gezicht
dat hij alleen zijn eigen naam heeft horen noemen.…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Waar de goden nimmer stierven
in verhalen van de schrijnen
van Dilmoen - een zon die onderging
in wijndonkere zee
zo zijn we zelf ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen…
Drentse Zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Warme lucht waait
over Drentse dreven
trekt aan weerbarstige
kronen van parmantige
eeuwenoude eiken
en doet geelwitte
graanvelden golven
Moeraswater schittert
blij met het licht van de zon
Kreten van futen
gekras van waterhoenen
het zoeven van
zwiepende zwaluwvleugels
lossen op in het geruis
van zwaaiende populieren
Wij waren daar…
Een dichter.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.166 Geen kroon bevlekt zijn machtig hoofd.
geen scepter houdt zijn hand;
hij wordt nochtans geliefd, geloofd,
in 't schone vaderland.
Wat geeft hem koningschap en macht,
naar goud heeft hij geen dorst;
wat is de ster, bij zonnepracht,
bij hem, wat is een vorst?…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken
mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 De bomen dragen roest als kronen,
hun wortels drinken oud verdriet.
Zelfs de sterren lijken te ontwijken
wat onder deze hemel geschiedt.
Een klok slaat één, de mist kruipt traag,
schimmen glijden over een verlaten straat.
Hun ogen dragen verhalen van weleer,
en fluisteringen klinken zacht, wel elke keer.…
De Geest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
904 De bron van ons intern bestuur,
de kroon der wordende natuur,
de voeding van ons menselijk brein.
Steeds hoger naar de sterren toe,
het groeiend weten lang niet moe,
ontsluit de geest het kosmisch drama.
De kleinste deeltjes zijn haar al bekend,
de oudste straling reeds verkend,
het sturend toeval nu haar thema.…
De vergeet-mij-niet
poëzie
2.8 met 36 stemmen
3.986 En naar het beekje van de weiden
Boog zich mijns liefjes engelhoofd;
Daar zal de plant geen straal meer spreiden,
Zij werd van hare kroon beroofd.
Liefje in de weelge weiden
Stak ‘t blauwe takje aan mijn hart,
Zij dacht aan ‘t uur van gaan en scheiden
En al haar lust verging in smart.…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 een buffel wentelt zich in een modderpoel
tegen de jeuk van teek en parasiet
antilopen rennen elegant op gespleten hoeven
de giraf reikhalst met lange wervels
zijn gespierde schouders rusten op slanke poten
een ruwe, harde tong verdraagt de doorns
de sponzige stam van de apebroodboom is doordrenkt
hij draagt de droogte en spreidt zijn kroon…
Gedachten avontuur
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.669 Gedachten temidden van een bos
krachtige eiken die knoestige
takken ver in het rond uitbreiden
hier en daar door schaduw van
groene brede kronen
verraste ogen naar een licht-
heldere blauwe hemel leiden
en
lopen langs een smal zandpad
waar doorvallend zonlicht
groene bladeren bespeelt
donkere en felle kleuren
grauwe stammen het rijk…
Vlucht maar, vogels
poëzie
3.9 met 8 stemmen
4.557 Zo groot is
hij, die over
alle dieren
kroone spant!
-------------------------
Tijdkrans (1893)…