Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

De vraag blijft

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Vertel mij hoe de adem kwam in het onmetelijk heelal de kleinste bloem of boom met de dikste stam vertel hoe lang de aarde nog wezen zal. Geniet van de natuur met al haar schoon hoe kan ze zo bestaan groeit dat allemaal maar heel gewoon óf... heeft God dat zo gedaan?…

Het ritme van de aarde

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 545
Boom wacht op de wind lucht kleurt in voorbijgaan blauw de aarde luistert Hoe geruststellend het is de adem van de aarde te voelen stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen.…
CB9 november 2025Lees meer >

Kwetsbaarheid

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 325
Diepe kalmte blijft achter in de tak, dun als adem, nog dragend de herinnering van wat bloeide. Geen verlies in deze zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven. Kwetsbaarheid leeft in dit lichte tussen, waar niets zich verbergt en niets wordt vastgehouden.…
CB11 november 2025Lees meer >

het einde der verbetenheid

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
hem te beschrijven dan zou hij eerst nog iets gaafs geweest zijn zonder medelijden of overdrijven, kan ik wel met zekerheid stellen dat het nooit een feest was wie hij is in deze zelfs in zijn dromen vloog hij nooit over bergen hij wist zich wel te verbergen in een stoet monniken herhaaldelijk in bruine gewaden van zware adem…
Stoker27 november 2025Lees meer >

Na de scheuir

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Aan tafel ligt ervaring opengevouwen: code naast compassie, structuur met adem. Een mens die systemen leest en daarin mensen blijft zien. Wat uiteen viel werd geen gemis maar ruimte. Delen die samen helderder spreken dan het geheel ooit deed. Chaos blijkt richting, problemen blijken ingangen.…

Monotoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 282
Ik adem niet naar stemmen die deuren willen openen die ik dichtgespijkerd heb. Verrassingen zijn messen zonder handvat. Ik ben moe. Mijn hart is vaker gestorven dan het klopt. Mijn ogen zijn gewend aan duisternis. Mijn handen geknepen om niets en dankbaar dat niets geen pijn doet.…
Nathan17 januari 2026Lees meer >

polyfoon

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 365
wenkt de lege leegte verlost dit moet verdwijnen zelfs als het wild groeit levend door de polyfonie van de wereld lichter door de liefde vreugde verspreidt zich meer dan onbekende delen samen kunnen zijn dit zal verheffen wat behouden blijft geconserveerd en wel als de vaste grond voor belemmeraars van voortgang leven moet ademen…
Stoker18 januari 2026Lees meer >

De banneling

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 374
maar soms vangt het licht een vleugje van mijn beweging in het donker op blote voeten starend naar het heelal soms vangt het licht een vleugje beweging donker een vogel die nog vliegt ergens een adem die nog warm is en heel stil weerspiegelt mijn zijn- toch weer in mij.…

Rond

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 338
wanneer het lichaam zich vastzet en de ruimte kleiner wordt begint de vorm te spreken een cirkel kan niet ronder worden dan rond hij sluit, voltooit zichzelf tot er geen uitgang meer is zij draait rond een kringetje dat zichzelf herhaalt groen- even adem rood- weer stilstaan dan weer rood de cirkel trekt zich dichter om…

Doorgeschoven rekening

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 284
posten die doorgeschoven boven op kilte van de wind en stilte in de grond kond doen van een onthulling – dan trekt de beloning van dromen echt hard aan want we tekenen een toewerkende lijn ook de huid snijdt als het hopen de lucht dwingt en leidt het wrede leidt wat onder de stof geofferd is toen de lucht in longen heel werd of door de adem…
R.E.N.S.26 maart 2026Lees meer >

Glaskamer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Alleen adem die niets meer droeg Dus draaide ik me om. De deur weer open. De gang. De straat. De zon— die wist het nu ook. Ze trok zich terug achter iets dat geen naam meer had.…
Nathan27 maart 2026Lees meer >

wachten op het woord

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 325
antwoord groeit nog voordat de vraag is aangekomen luisteren is hier geen brug maar een smalle richel waar niemand durft te blijven staan en toch onder het gedruis van zinnen onder het schuren van gelijk willen krijgen ligt een vreemd soort geduld niet om te begrijpen maar om terug te mogen slaan alsof spreken geen delen is maar adem…

Waardigheid onder het stof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 235
iemand fluistert vrijheid alsof het woord nog moet leren lopen ketenen vielen niet tegelijk sommigen bleven nog jaren hangen in hoofden in handen in hoe een naam werd uitgesproken maar ergens diep onder het stof van bevelen en zwepen lag iets te wachten geen geschenk niet gegeven niet verleend maar iets ouds iets dat bleef ademen…

Wanneer het onweert

hartenkreet
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 515
Ik adem uit, terwijl het asfalt geurt, en voel hoe iets van binnen blijft naschokken.…
CB3 mei 2026Lees meer >

het onthoofde gezag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 255
de neus ruikt enkel een muffe sfeer zo een die al lang voorbij het heden is niet meer levend, ademend, laat staan nog kan luisteren naar die ene mens wel naar de zwarte druipkaars uit een laatste mis .…

Weduwe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
Zelfs verdriet blijft nog ademen in andere lichamen. Alles zoekt een volgende drager— geld, namen, huizen, zelfs verdriet verhuist van mens tot mens. Je kunt jezelf niet eeuwig dragen. Op een dag wordt zelfs jouw spiegel een vreemde.…
Bex20 mei 2026Lees meer >

Functionele ziekte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Ademen als arbeid. Opnieuw wakker worden om toestemming te geven aan een dag die mij niet wil dragen. Het lichaam reageert alsof ik een indringer ben in iets dat ooit van mij was. Mensen vragen hoe het gaat op een toon die snelle antwoorden verwacht. Hoe vermoeidheid net geen tweede persoonlijkheid werd. Niemand ziet het echt.…

Mequation

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Wiskunde houdt haar adem in. Je bent een berekende anomalie. Een breekbare kans van niets, die hier onmogelijk staat te wezen, terwijl de pixels zachtjes zingen: kijk, de kosmos staart terug.…

De winter in mijn vader

hartenkreet
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 311
De adem wordt ijl in de ruimte waar zijn gedachten lichter lijken. Ik volg de zachte verschuiving in zijn aanwezigheid, hoe zijn kracht zich terugtrekt tot iets dat bijna transparant wordt.…
CB13 juni 2026Lees meer >

Zeevriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Jouw adem en geest hebben mij bewogen, tot rust en reflectie in de maneschijn. Laat ons geloven in wat er gaat komen, wat de toekomst voor ons in petto heeft. Zolang we vol vuur van de horizon dromen, varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
mobar14 juni 2026Lees meer >

Meeuwen en dolfijnen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 134
Op zee ben ik een draak met machtige vleugels bol van mijn adem vlammend van de zon geleid door mijn ene hand aan het roer, en de andere aan de lijnen, strak genoeg en los genoeg, elk moment opnieuw de wind precies in het midden op de sweet spot: twee harten verbonden in de hoge golven in het wilde water steeds in balans als twee…
Zywa25 juni 2026Lees meer >

Omdat ik hun ogen niet zie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 148
Wanneer de lucht en het licht weer binnen stromen mogen, de deur en het raam opengaan en blijven, mijn lijf herstellen kan, dit hoofd, eens onverdoofd een nacht slapen, de volgende ochtend halen zonder op een olifantenpaadje overlopen te zijn door voortrazende stormen, waardoor ik vrij ademen kan, dan pas durven zij te stoppen met hun…

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Een plek waar mijn gedachten ademen en zich hechten aan iets dat groter is dan tijd. Als de wind door de kruin strijkt, ontstaat een trilling die mij bijna doorzichtig maakt. Een helderheid die niet dwingt, maar opent als een pad dat zich toont zonder bedoeling.…
CB26 juli 2026Lees meer >

Onderdeel van een groter geheel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 686
Ik hou mijn adem in van binnen, verzacht de angst voor het gemis. Wanneer het zover zal zijn, ooit op een dag, en de wereld geruisloos verandert van kleur, zal ik gaan zonder dat ik het merken mag, voorbij de drempel van de tijdige duur. Er is nu geen seconde meer te verliezen, we worden groot, we groeien op.…

Samen slapen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 62
Samen slapen We deden alles samen de vaat, de boodschappen, de ramen we keken samen voetbal we discussieerden mee als er een discussie was op de tv van alles wat we samen deden was samen slapen tot op heden mij het liefst als ik midden in de nacht je rustige adem hoorde wist ik: ze slaapt zacht we kregen wel eens ruzie met elkaar…
Rob Scherjon23 september 2026Lees meer >

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas, geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart. bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk, en in het holle hout zingt zacht het verval. O, de tederheid van een stervend wezen, een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
Ik voel de adem van de seizoenen en luister naar wat de stilte mij vertelt. Van de eerste ochtend tot de stille nacht ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel. Onder je brede kruin verstilt de wereld, en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

als de windt gaet ligghen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
spreken van onse broosheyt ende verval al wat tijdelijck is raeckt eens uyt het ghesicht dies hoede men sich voor ’t vergaen van ’t geen achter verholen diepte ligt ’t is de tijdt die ons tot inzicht dwinght jae seker sy reckt sich als een stille draedt dagen draghen somtijts een ander gewicht ende onverwachts stokt ons den adem…

De stem die blijft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 20
Ik hield mijn adem in, het recht werd blind gemaakt, de rechter viel, geveld door het venijn van wie de waarheid met een list heeft aangeraakt, en koos te dienen wat bezeten bleek te zijn. Zij dachten dat het duister overwinnen zou, dat angst de stemmen van de waarheid dooft.…

Hou van mij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
hou van mij vroeg ik haar hou van mij zoals je nog nooit gehouden hebt leg je handen als een schelp om mijn hart warm het streel het troost het zodat het door jouw liefde blijft kloppen lucht blijft geven adem blijft geven mij leven blijft geven dan kan ik je ook weer terughouden van hou van mij vroeg ik haar hou van mij alsof ik je…