Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Het was weer zaterdagavond

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 662
eentje van zo vele stille avonden je probeert er wat van te maken hebt iets lekkers in huis gehaald niet erg verstandig voor de lijn maar ja, je wilt je prettig voelen niet meer zo eenzaam zijn de tv heeft niet zo veel te bieden het boek ligt doelloos op je schoot geen zin om er in te lezen je luistert naar muziek en je gedachten gaan terug…

beleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
kent geen tijd twee zwaluwen breken de ruimte maken me nietig onder de blauwe koepel van oneindigheid waarin de grutto roept en de wulp haar snavel krult in hun –nu- is eeuwigheid over de grenzen van de tijd kronkelt mijn levenspad tastend vinden mijn voeten hun gang door holle holen, langs steile oevers kort rustend bij stille…

Lege relikwieën

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Op de vloedlijn verzameling van relikwieën, stille getuigen, die buigen voor gespoelde dromen, die in het zand tot stilstand zijn gekomen. Volstaat als voedsel voor emotioneel vuur, waarin alleen de verpakking wordt verbrand.…
pama6 mei 2009Lees meer >

Klein slaapliedje voor E.

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 12.249
Daar zie je de stille achterkant van de wereld: over alles wat echt was vandaag hangt nu de stilte van de nacht. ----------------------------- uit: 'Verdwenen obers' 2004.…

Desiderium

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
samen maar toch steeds weer alleen terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef ons telkens weer uiteen wanneer wordt onze stille…

Verbloeming

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
zand en tegenlicht van nooit gestelde vragen, de weg haar bestemming kiest, ontluistert,gekluisterd aan de leegte, wat zich in tegenstelling verliest, wordt het scherp van schede zacht en scherven bot, snede zonder bitterheid, als geleide naar een laatste rustpunt van eindigheid en de mysteries van de achterzijde van de maan en stille…
pama22 februari 2010Lees meer >

- De kracht van het zwijgen -

netgedicht
4.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 670
Rozengeur trekt door het huis, geruisloos, als een stille getuige, de begonnen reis van rust, van peace van mededogen en innerlijke vrede, waarmee lijden getrotseerd lijkt te worden.…

Verbondenheid

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.275
De mensen zijn zo vriendelijk en vrij daar de natuur herboren wordt tot leven alsof een stille kracht hen steunt daarbij en met hun eigen krachten wordt verweven.…
Adeleyd23 maart 2010Lees meer >

Een cirkel van wit licht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Eén zijn is niet alleen zijn is in een cirkel wonen van wit licht Aan de buitenkant is een liefdesband die naar binnen rinkelt, als men moe is bedroefd, be-roerd is Het oog opent bij een stille trom Aan de koningslach herkent men bewaarkracht Want één zijn is niet alleen zijn is in een cirkel wonen van wit licht Wanneer de…

OERSTEM

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
De opbloei der beschaving was nog jong; Gods Woord klonk als een eenzame guitaar, die ronddoolde met zuiv're, krachtige snaar, door stadsvertier en stille nachten drong. Hoe groeide samenspel van oor en tong! De mensen vol vragen hielpen elkaar te speuren naar de hemelse Kunstenaar, schiepen uit zijn wijs een gedachtenwrong.…

Droom-vlucht

netgedicht
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 828
Een droomvlucht terug naar dagen die eens oneindig voor mij lagen bracht een glimlach en geluk kwam mij dansend tegemoet een witte veer dwarrelde langzaam neer als stille engelen-groet en tekende vleugels op schelpen uit de diepte van de zee, ik droeg ze naar het licht ze vlogen...met mij mee los van de grond waar ik in…

De Hof van Leven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 701
Die van geduld zou later bloeien, vriendelijkheid boog zachtjes door de top, de boom van goedheid begon uit te lopen, die van geloof bestoof de stille hof.…

vrede

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
berg verstouwen het is een lust de vrouw in huis te zijn ik vouw en strijk de was voor groot en klein van wie hier wonen wil ik blijven hou’en wanneer het avondt - je mij op kunt rapen - geniet ik van een glaasje rode wijn ik neurie zacht mijn lievelingsrefrein de knusse bank ligt loom en ik wil slapen mijn hart is dankbaar in een stille…
klaasje4 oktober 2010Lees meer >

Witte wieven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
In duizenden druppels vocht uiteen gevallen flarden herfstsluier geworden beneemt het de zomer de adem glijdt het talmend in rust omfloerst het ogen met de bomen tot grijze fluwelen de horizon ontnomen in het stille witte waaiende een sprankje zon jaagt het op de vlucht om verloren lommer de bladgele en rode…

Helemaal alleen.

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 835
Het is moeilijk om helemaal alleen te zijn Geen familie of vrienden die je omringen En steeds eenzaam te zijn in alle dingen Alleen om gaan met je stille verdriet en pijn.…

Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Maar in de roes en enkle stille dromen Werd al zijn wrevel van hem weggenomen En schreeuwde hij beschaamd als kind om God!…

Jo

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.709
Meestal na een borreltje of tien zette Jo zijn tanden in een kerstplaat kroop op tafel sloot zijn ogen en dirigeerde in staccato het voor hem geëerd publiek dat om de goeie lieve vrede en het kindeke op aard maar door bleef zingen totdat Jo zijn Stille Nacht had uitgestaard Dan bleef het twee minuten stil voor iedereen het wachten waard…
jan haak27 december 2010Lees meer >

Dromerig

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 652
Och, laten we verder wandelen en in het stille samen zijn dromerig genieten zonder woorden.…
Katty24 januari 2011Lees meer >

Eenzame vrouwen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Ik drink jullie stille tranen als te sterke drank, kots het uit als lichaamsvreemde materie. Het is ook niet jullie favoriete thema. Ik sla mijn arme armen om jullie heen als bibberende engelenvleugels, waarvan de veren uitvallen, zie, ik ben een naakte kip en kan jullie ook niet helpen! Wij mannen zijn net zo eenzaam.…

Stuifzand

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
Daaronder op de grote stille heide kuisen kuddes schapen de braakliggende taal , ontsnapt en aan de herders van de ledigheid, ten prooi gevallen aan de zwarte wolven en getapt uit het vat van deemoedigheid.…
pama15 mei 2011Lees meer >

Beknotte vrienden?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Mistflarden besluipen ze en sloopt ze tot aan de magere tenen in het griend,in een andere vingerzetting komt de botte bast tot groei en opeens staan ze er weer als een oude vriend, naast de statige kurassen van de slome beuk en de drukke eik, beneveling snelt door hun trotse tooien en komen de stille graven weer tot bloei.…
pama19 mei 2011Lees meer >

JE LIET MIJ STIKKEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Donker en stil regeerde deze nacht gans verloren staarden mijn blikken Jouw beeld trok met magneetkracht ik hoorde enkel maar mijn snikken Wenend omdat je mij verlaten had en misschien al lang een ander vond Je liet mij vallen gelijk het herfstblad in het najaar op doordrenkte grond Starend in deze stille duistere nacht leek het of ik van…

getroffen door engelen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
littekens op mijn hart alsof getroffen door engelen mijn honger voor liefde verdwijnt in stilte schreeuwend naar god voor een paar armen mijn adem koud mijn hartslag stervende schaduwen van herinneringen forceren mijn ziel te vluchten de maan een stille getuige van mijn stem en daden littekens op mijn hart alsof getroffen door…
DN1 augustus 2011Lees meer >

VERDRONKEN IN VERDRIET

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Wachtend in zo stille eenzaamheid waar de regen alsmaar tikken blijft Waarom is ‘t toch dat jij mij mijdt nu al je liefde naar een ander drijft Zachtjes tikt er regen op mijn ruit en mijn ogen schreien stil hun lied Je liefde stopte. Jij maakte het uit zodat ik verdronk in mijn verdriet…
Ton Rijkers9 augustus 2011Lees meer >

Vaarwel en wederzien

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Dat kan in stille treurigheid, Bij kus en handdruk ons ontglippen. Dat ligt in 't hart en op de lippen, Wanneer men van elkander scheidt.…

Binnenhof

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.435
Het stille hart van wervelwinden in dit glas water, Nederland, waar ik mij steeds terug moet vinden naast dagtoerist en demonstrant. Bestaat dit echt of zijn wij spoken, figuren dansend hand in hand, gedurig in koud vuur ontstoken door woorden van dor zand? Ga maar bij dichter, boeren kijken: hun taal, hun grond, vast in de hand.…
Aad Nuis16 maart 2022Lees meer >

AURORA

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Drachten soest vredig bij stille dageraad. Hoge gebouwen staan dof te wachten; kleine huizen tonen eeuwige krachten: nietig leven, dat bestendig bestaat. Lome wolken, in plechtig grijs gewaad, hangen laag boven de schaduwstad, trachten haar te houden onder sluimernachten, maar zeilen weg, na wijs beraad.…
Han Messie19 december 2011Lees meer >

Morgen op de hei

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Alleen natuur Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid Met glimlach ongerept: stille innigheid Van nijver leven in het morgenuur. Ik schroom te treden op het purprend bruin; Ik schroom de voet te zetten op het mos Zo gul aaneengegroeid....…

ACHTER HET MASKER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Achter haar maskermuur huisden de droeve tranen Bij ’t stille nachtelijk uur openden zich hun kranen Onder ‘t lachend gezicht woonde er treurnis alleen Ze huilde via een gedicht onder ogen kreeg ’t geen Achter de muur van lach verbleef de eenzaamheid Ogen betaalden het gelag van de grote onzekerheid Onder ‘t zwart der nacht zakte…
Ton Rijkers8 november 2012Lees meer >

Verzet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 873
Jaagpad, bosrand, struikgewas: De stille plek die wordt gemeden Havo-drie, dat is haar klas.…
G.B.Scipio12 november 2012Lees meer >