Alle inzendingen over zo koud

5945 resultaten.

Sorteren op:

1800

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.951
Drijfnat, hard en onherbergzaam zijn duister toevluchtsoord grijze dorpen; koud volkje zit bij houtrook en vuur. ---------------------------------------- uit: 'Laaglandse hymnen II', 2002. ---------------------------------------- meekrap - verfplant.…

Jezus sterft aan het kruis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Gij hangt tussen het naakte hout met bebloed hoofd en open wonden vreselijk geleden voor onze zonden wordt het op aarde donker en koud het dondert en bliksemt, de aarde beeft de mensen zien de tekens en worden bang de lijdensnacht duurt verschrikkelijk lang - had Gods zoon toch tussen hen geleefd?…

Foto te Bodrum

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
En een been, koude krassen in vel en vlees. Bebloede ribben tot aan een hart van drie. Vader, dat ik u van tranen tot tranen schrijven moet. Moet. Deze vluchtweg is oeverloos verminkt. Etter op etter. De laatste vluchthaven braakt een verlaten boot. Strand en water. Wolken en zon. Een ventje, alleen.…

OostvaardersPlassen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Ze dwarrelen en botsen door de koude avondlucht en komen uiteindelijk benee. Met een donzen wit tapijt wordt het groen van de natuur bedekt en geluid gedempt. In de verte, goed verscholen, houdt een jager zij jachtgeweer in de aanslag, stevig omklemd. Een hinde, steekt haar natte neus snuffelend omhoog.…
Juun Voorzaat20 december 2018Lees meer >

Over de jaren heen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
niet los te zien van de jeugd alwaar, als zovelen tegelijk, een deugd hebben moeten ontberen en waar schouders aldoende verstijfden en hij ook de doorgaande glimlach al vroeg inlijfde omdat de hand van de ouder nog steeds soms, ook wel onbewust de koude afstand moet vereren de tijd waarin hij thans verkeert schreeuwt nog steeds om waardering…

In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
weinig meer dan het hunkeren naar je warm vel voorgoed bemind te zijn in de stilte na de jubelende stemmen op weg naar huis met de ganzenhuid nog op de armen ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels uit de boom niet kunnen vallen door wind en brandend getij terwijl ik de stenen van de tijd hard en ongenaakbaar koud…

Dode grutto

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Daar lag je dan in de kou op de koude stenen van een weg wellicht van vermoeidheid uit de lucht gevallen de weg kwijt naar een of ander weiland of van de honger omgekomen en van de eenzaamheid wie zal het zeggen het kan maar zo Daar lag je dan met jouw fantastisch mooie snavel omhoog stekend als een vlaggemast een vlaggetje kon halfstok…

Wespenleed

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
mensen hebben geen weet van wespenleed als het regent vallen waterballen ploffen tegen je aan stoten je uit je baan er is niks meer aan om rond te vliegen en het is koud geen wesp die daarvan houdt we kruipen weg voor de nattigheid onder dekens donkere hoekjes.…
Sjoerd Visser11 september 2020Lees meer >

'k Laat je niet zonder liefde zijn

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
'k Laat je niet zonder liefde zijn 'k laat je niet verkillen in een koud graf de zomerrozen die voor jou gaan bloeien gaan je zo vaak zeggen: hoeveel ik om je gaf. 'k Laat je niet zonder liefde zijn de nachtegaal zal nog voor je zingen als toen ik mijn eerste verzen voor je schreef en onze beide harten in eindeloze verrukking dreef.…

Hexagoon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
trippelde als een Raspoetin door de poedersneeuw nu ze haalt m’n lul uit d’r mond en pauzeert ook haar neus is rood hou hem stijf mompel en ik gris naar een thermoskan truffelthee laat ons de takken en hazen de appels en zwijnen de varens en hermelijnen in zeshoeken zien verenigen de wereld wordt een hele honingraat het is te koud…
Peau Pilosa30 oktober 2020Lees meer >

Geploegd land

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Lijnen in het landschap, die zich jaar na jaar, weer overschrijven, aarde die straks opnieuw bedekt zal zijn met groene weelde die dit land, gelijk een schilder, in duizend kleuren penseelde tot alleen de sporen, naakt en koud, in oneindigheid weer overblijven……
Cees Sleven9 november 2020Lees meer >

Valentijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
is de dag van intens verlangen naar samenkomen en omarmen naar het aanwezig zijn bij elkaar het is de dag van de verklaring voor wat affectie ons betekent als bron van het bruisend leven het is de dag van de ervaring dat koude dagen warm blijven waar passie zich vlammen laat het is de dag van zeker weten dat elke pad geluk rapen laat waar…

WELKOM IN JE GRAF

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 714
angstig voor al ‘t steen met die kruizen Dadelijk lig jij warm, diep in de grond misschien gaan wij beide dan spreken Rond twaalf uur van elke zomeravond hier wordt door ieder naar uitgekeken Welkom, zo fluisterde het grafsteen stil wacht toch, hier hebben we ook plezier Af en toe rumoerig of soms in weerwil van de dood genieten we van koud…

Zondagmiddag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Dat helpt, het leven is dan niet zo koud. Toch kan het zo gebeurd zijn. Het geluid van de ambulance rukt je uit de sluimer. Wat zou er gebeurd zijn? Iemand gevallen, of iemand met pijn? We horen het pas later. Dat is misschien wel beter, zorgen maken helpt je niet. Natuurlijk blijf je vragen, maar de zuster zegt het niet.…
Antje26 september 2021Lees meer >

vetel mij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
dat het spel der verliefden streelt vertel van het kind dat bloemen droomde en elke voetstap een streling in een tuin die zij kleedde met kleuren en het lied dat zij zong was vol dromerig dauw vertel van het wit dat in stilte daalt aan de kim van herinnering waar kinderen slapen en een winternacht zwijgt maar vertel niet van koude…
Kees Visser4 december 2021Lees meer >

VLIEGEN LUKT NIET MEER

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
te komen en eenmaal opgestegen kon ik de hele wereld omarmen echt ik weet het nog ik zweefde rustig en tevreden in m’n dromen door de lucht zoals water wordt doorkliefd door een heuse reuzen rog wat een kracht wat een nonchalante dromerige macht met een grote zucht de vraag waar is die toch gebleven nu ben ik oud en vliegen laat me koud…

De Nieuwe Wijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Lood in water zwartgrijs Grauwe kou natte tocht Vochtig kil bitter koud Alles voelt oud Nuon-centrale olie gestookt zonder protest gedubbeld dagen en nachten braakt het dat het rookt Witgeverfde koolmonoxide planologie hier is een ramp elk spitsuur slibt het dicht een overvette kansloze kransslagader vrijheid is hier: te laat komen…

Hongerwinter

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
brandschatten te bezigen Toen geen zilveren riks nog iets kon fiksen Alles pikten we mee wat los of vast zat In het Sarphatipark, geen paal of perk Werd er gesteld aan hoe of wat, Bomen verhakten we en bruggenhoutwerk Om het noodkacheltje brandende te houden Daaruit bestond mijn nijpende bestaan Uit angst dat we thuis bevriezen zouden Van de koude…
Henk Jonker11 december 2024Lees meer >

Hoe ver

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Jaja ‘k maakte alweer een berglandschap waar het tussen toppen stroomt terwijl ‘k voordien, onder ‘t douchen ‘t water dankte, hoe het me warmde de koude stroom me wakker maakte na de nacht, de droom en ‘k bedacht hoe het in mijn cellen stroomt, ‘k op les mijn schilderlerares zei dat elk schilderij van mij zo rommelig, ingewikkeld, brei…
Ralameimaar11 december 2024Lees meer >

al hijgend als een krijger

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
heftigheid [om] in waanzin te stijgen de drang is zoet om weg te gaan toch blijf ik staan door om te vallen nog harder om te vallen zomaar te verdwijnen overstijgen pijnen in waanzin [door] II de hier en hogere stroboscopisch onderbroken hormonaal doordesemd voortdenderende dreun van vlak gillende groeven wijd waaiend in de donkere koude…
Junior11 april 2025Lees meer >

Vogelvlucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 552
Koude lucht draagt hen zuidwaarts zwevend in stilte lente roept zacht weer Hoog boven mij trekt een langzaam golvende lijn, een beweging die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn.…
CB28 september 2025Lees meer >

Langs de rivier

hartenkreet
1.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 632
Ik adem in en de wereld vertraagt, de stenen onder mijn voeten zijn koud en levend. Het vloeiende ritme van de stroming spreekt zonder woorden, en ik luister naar mezelf in het verborgen licht. Langs de rivier is er geen haast, alleen het wiegende gewicht van zijn bijzondere bestaan.…
CB30 oktober 2025Lees meer >

De kaars brandt/2025

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Koude extreem volle supermaan in december nachtelijk hemellichaam planeetwachter coryfee in zonneschijn, kristallen op de ruiten verdonkeremanen. Duistere dagen asgrauw op de urne van Fleur ons hondje ontvlamt een theelichtje, afbeeldingen van verwanten ,dieren, vrienden die overleden zijn, krassen...…
arensoog2 december 2025Lees meer >

Het blijvende niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 329
De warmte van een ander ontsnapt— mijn handen zijn oud, koud, vergeten wat vasthouden betekent. Ik probeerde te binden. Maar binding vergaat sneller dan ik ooit kan vergeten. Vergeten is nu alles wat rest: een spoor dat afbrokkelt, dat zelfs de eeuwigheid niet kan vullen. Er is geen einde. Geen wederkeer. Geen nieuw begin.…

Wanneer mijn ziel winterslaapt

netgedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 641
Wachtend tot het licht mijn bast zal raken, verzamelt mijn slapende kern kracht in stilte, ik ben niet verloren in deze koude, ik ben enkel ver, en in deze vrede groeit de belofte dat ik zal ontwaken.…
CB15 januari 2026Lees meer >

Herfststilte

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 777
Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet de herfst spreekt nu alle talen van de koude eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.…

Nova Zembla Ensemble

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Nu onze voeten zonder lijnen zijn, alles uitgewist werd bij het oversteken is er nog slechts het breken van de sneeuwkristallen om onze opwarmende lijven heen ten teken dat we aangekomen zijn. Willen en streven raken langzaam afgedreven. Bestaan bestaat nog slechts uit al het overige vergeten. Het behoudendste in dit behouden huis staat afgemeten…

Zondeval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
het marktplein is versperd Dus kraken ze de kerk Razend door het middenschip Met een stormram breken ze het altaar doormidden Laten een zuil, een kruisgewelf trillen Kerven in het Lam Gods Met slijk wordt de dunste verfstreek bevlekt Hun jacht breidt uit Naar gesnoeide rozenperkjes Voortuinen in prille bloei Moeten dringen omgewoeld Koud…
Wim Veen22 februari 2005Lees meer >

Kleur!

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Het Van Gogh Museum op een grauwe zaterdag De hele stad was triest, grauw, koud en nat.…

requiem

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.980
mijn ogen dicht voel ik hoe jouw vingers in mijn handen knijpen draag ik op mijn schouders jouw vederlicht gewicht terwijl de harde wind mijn lichaam doet verlangen naar de luwte van een duin en de kalmte van jouw stem verdrink ik in mijn tranen die glimmen op mijn wangen voel ik mij langzaam zakken nu ik niet langer zwem terwijl de koude…