8758 resultaten.
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Jongeren uiten hun liefdesklanken,
Ouderen houden zich stil,
Kinderen slapen nog in onschuld.…
eigen huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
344 hij kan vrij bewegen
in zijn eigen huis
waar hij niet stil hoeft te zijn
voor wie daar nooit komen zal
hier gelden zijn regels
niet de tegeltjesonwijsheden
aan de binnenwand
van zijn hersenen geramd
en het spijkerbed
kan er door de voordeur uit
het laatste laagje water
aandachtig opgedweild
alle naklingelende kopjes
kapotgekeild…
Loslaten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
721 Met dit besef
vielen alle kamers even stil.
Niet opgelost
niet geordend
Maar voor het eerst
Durven ze naast elkaar
bestaan
zonder mij uit-
elkaar te trekken.
Ze is in het heden
en met zichzelf.…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 Aan mijn zijde, zo stil zonder woord.
lopend over smalle of brede paden
zie ik je nooit gaan, slechts schaduw
van een verleden zonder toekomst.
Luisterend naar 'n stem zonder geluid.
Starend naar een verte zonder eind.
Vergetend gekomen was, is geweest,
zonder hoop, zonder te weten nog komt.…
Indische olifant
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
372 met zijn machtige hand
de tijd in excelsis
in één klap stil zet
als deus ex machina...mat?…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 En wij,
met onze haast en onze vragen,
staan stil en kijken toe,
hopend dat iets van haar wijsheid
in ons achterblijft.…
Van jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
231 Want ik weet
dat alles wat ik hier voel,
ooit—
alleen nog zal bestaan
in hoe stil het wordt
zonder jou.…
Op de stoep
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
219 Stond ik jarenlang verwachtingsvol
telkens stil bij een deur met klingel
dat zowel buiten als van binnen
kleur gaf aan het verleden
het kraken van de houten vloer
stoorde niet bij een stille overgang
naar bedachtzamere jaren
waar liefde diep geborgen zit
de klingel haar deur gesloten houdt
weerklanken er alles aan doen, opnieuw
haar…
Verre horizon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
123 De wandelaar vertraagt zijn pas
zoekt in doffe schaduw van het gister
naar zware letters die hij bijna las
toen het onzegbare vermiste
geen noodzaak tot een laat vergelijk
het spoor ligt open in de verloren tijd
Amsterdam bleef stil in tweeënzestig
maar de taal herstelt de tederheid
een brief die destijds bleef steken
vindt in de luwte…
Fantoompijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
133 pijn laat zich niet aanwijzen
het lichaam bewaart een grens
die al lang verdwenen is,
maar onder de huid nog voortvaart
Wat ik achterliet loopt verder,
niet sneller, niet langzamer dan voorheen
als water na het vallen van een steen
zijn vorm hervindt,
maar de diepte niet vergeet
Op mijn schoot iets warms,
een rij kleine gewrichten
stil…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Het kindeke aan den drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 Kindeke, ge staat zoo stil
aan den ouden dorpelsteen;
ge mist den nieuwen trede
en gij wilt en gij wilt niet heen.
Gelijk een kwarteltje van kwik
loopt ge den gangsken rond;
ge mist den hoogen trede
en stoot uw knie tegen den grond.
De wind gaat liggen.
Ge durft den drempel niet.
Nog één oogopslag terug.…
Zij tilt zich overeind (1897)
poëzie
4.1 met 22 stemmen
2.722 Zij tilt zich overeind en in
het licht en maakt een stil begin
stil met zich zelve, langs het smalle
lijf liet zij het hemd afvallen,
dat zakt tot in een dunne kring
van plooien, een weinig mijmering
zet zich, zij ziet naar beneden
de blootheid van haar eigen leden,
het vreemde van het nu gebleken
lichaam en de schemerbleke…
Psalm 131
poëzie
3.5 met 28 stemmen
8.382 Nee, ik ben stil geworden,
Ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
Als een kind is mijn ziel in mij.
3.
Israël, hoop op de HEER,
Van nu tot in eeuwigheid.…
Het kruisje
poëzie
3.0 met 11 stemmen
4.783 De moeder bekeek het een oogwenk stil,
En noemde 't een pover ding;
Toen grootje 't bezag door haar pleten bril,
Was 't, of zij schreien ging.…
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 Uitersten, ver of dichtbij
laten alles in het midden
zo ontstaat de mistvallei
waar stil de wijze uilen bidden
de duisternis gebruiken zij
om plooien in het licht te vinden
wild zigzaggen zij door tijd
waar al die helder zien verblinden
het verleden van de spijt
zal heden met berouw verslinden
pas wanneer de klok gaat preken
en de kerk…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 O Konakry, zo stil en heet,
Wij hadden niets elkaar te geven,
Wie dof is en geen uitkomst weet,
Die moet maar troostloos verder leven,
Niet Konakry?…
De wandelaar
gedicht
4.9 met 7 stemmen
12.069 Toen zich mijn handen tot geen daad meer hieven,
Zagen mijn ogen kalm de dingen aan:
Een stoet van beelden zag ik langs mij gaan,
Stil mozaïekspel zonder perspectieven.
--------------------------------------
uit de bundel: De wandelaar (1916)…
Routine zonder ijdelheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
919 mijn broer
Word ik me bewust van de rust
Van het voortkabbelen van het leven
In de dagelijkse rituelen
Van het gezin
Met al zijn na- en voordelen
Het benadrukt de onmogelijkheid
De realistische strijd met de warmteloosheid
Weer terug met tegenzin
Met verloren zin
Naar de warmte die ik zoek
Zittend in een hoek
Badend van het zweet en stil…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Buiten is het nog altijd even stil,
ik zou je willen bellen maar ik ril.
Nog nooit eerder voelde ik mij zo alleen.
Hoe kom ik hier ooit nog overheen?
Mijn wens is dat je ooit weer al je liefde met mij wil delen,
pas dan zou mijn gebroken hart weer kunnen helen.…
Ik wil zo graag bij mijn gevoel.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Maar om dat te doen
moet ik naar dat gevoel, zo breekbaar en stil.
En dat is nu net, wat mijn bewustzijn niet wil.…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.300 Het blijft stil,
ik hoor alleen de stilte.
Vreemd dat ik het nu pas weet
dat stilte in mijn hersens vreet.
Zijn mijn woorden niet te horen,
gaan mijn gebaren soms verloren?
Want mijn woorden
vallen als de regen stil, zonder wil,
echo van niets dan stilte.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Zomaar een blik op 't
winterse Franse boerenland
een beeld vanuit de
Franse campagne waar
rust en natuur stil
gedijen en
het levenstempo
zich aan het jaargetijde
heeft aangepast.…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 groots groeide
voelt broos ons klein en nietig
de wereld en haar machten
jij die ons de vingers lakken deed
zaaide vrijgevig en betoverend
in de harten van groot en klein
de hoop op doorgaand leven
dat mensen zo gelukkig maakt
kinderlijk majestueus en onschuldig
toverde jij kwistig en goedgeefs
het geloof in morgen na vandaag
dat stil…
Bij elkaar, even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
835 Vandaag is de geboortedag van mijn vader
mijn vader Gerrit Jan Krediet
Ik sta er niet te lang bij stil
want het leven ging door en gaat door
Hij is al lang geleden gestorven
op mijn 32ste geboortedag
zondag 12 februari 1984 in de vroege ochtend
Hij was nog veel langer geleden geboren
op 9 november 1908 en in februari 1908 verwekt
zal…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Eerst een uil,
hij zat op een tak, heel stil.
Zie je hem wel?
Hij maakte me bang
zijn ogen volgden ons overal.
Toen opeens een enorm gekwetter,
op een open zonnig plekje.
Een heel nest jonge vogeltjes,
uit het nest op de grond.
Winterkoninkjes zei je.
Vader en moeder moedigden ze aan
te gaan vliegen.…
nooit weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 velen stierven
en velen sterven nog
door oorlog, door geweld
juist in de strijd
oorlog en geweld te stoppen
we staan stil - twee minuten
maar stil zijn alleen is niet genoeg
wie écht herdenkt kijkt niet weg
maar ziet de prijs die zij betaalden
voor de vrede die wij beleven mogen
echt eerbetoon ligt niet in bloemen
niet in vlaggen halfstok…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Stil bos ademt mee
zonlicht raakt mijn open hart
ik word weer heel zacht
Traag loop ik door het gras,
de wind strijkt langs mijn huid. De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.…
Vraatzucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
343 Je eet, je koopt, je werkt, je wint,
je boekt, je belt, je plant, je spint —
maar het blijft stil, daarbinnen.
De leegte zegt: “Nog niet genoeg.”
En jij gelooft haar.…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 22.40 uur- de tuin
zwijgt langzaam stil,
vogels slapen onder
doeken van verschil
alsof de nacht hen
zachtjes heeft vergeven,
en verdwijnen slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt…