5143 resultaten.
spring - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
738 vele herinneringen
die het voorbije jou bouwde
als rugzak voor de toekomst
pak een parachute en vlieg
op vleugels van vertrouwen
het onbekende tegemoet
van een nieuw levensjaar
lach als een fijn zomerbriesje
als je het geluk mag plukken
huil vol de tranen met tuiten
als het eens tegenlopen wil
pak een parachute en dans
op de adem…
JE WAAKTE OVER MIJ DIE BANGE NACHT
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
625 Ik voelde jouw adem op mijn huid
Je sprak mijn naam met liefde uit.
Ik knielde om je te bedanken.
Maar flankerend vloog je weer naar de hemel:
Mijn Engelbewaarder!…
De Nieuwe Huisarts
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
470 Zo te zien is er niets mis met u
Verruil Netflix voor een baan
Volgende
Ik heb geen adem bovenaan de trap,
sta wel een minuut te hijgen
U hebt nicotinevingers zie ik
Wilt u versneld kanker krijgen?
Gaat u maar
Ziezo, vier in een kwartier
Hangmatklagers eindigen hier…
Totale verbijstering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 hologrammen
niet meer passen
of dat de tijd bezig
is het fotografisch
geheugen aan te tasten
wij zijn de straat
opgegaan maar met
geen mens te bekennen
zijn wij naar vreemde
verdiepingen afgedaald
waar ze enkel kunstlicht
kennen in hun wit
fluorescerende gewaden
waar handen oplichten
in woord en gebaren
we lijken voedsel
en zuurstof te ademen…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee…
Manipuleerbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
431 de plaatsen
zijn gekozen
posities verdeeld
als de decibellen
hun adem krijgen
hebben drums hun
eigen feest
ieder event heeft
zijn eigen hakken
in de grond als de
geboorteschreeuw
nog horen wij ze
niet binnenkomen
licht lentegekleurd
jeugdig ontluikend
de lach en vlag
in ontspanning
fladderend mee
verwachtingen zijn
hoog gespannen…
omdat het gras ook groeit
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 als een regenboog bracht de zware adem mij over de schaduw heen.
ik zie de toekomst duidelijk in de ziel van die ander
en voel de hoop samenkomen met de dag van morgen.
het is gelijk aan een bevochten bevrijding.…
zicht op overzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg
die een vergankelijke liefde koos
ik zie in jullie gezicht
ieder op zijn wijze aan een hechting likken;
soms zijn het de sprekende ogen
ooit de houding van een schouder
ook wel de zorg om die ene ander
in een tastbaar mededogen
met trots zie ik naar jullie
waar op eigen wijze het ademen…
de steek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gedachten rennen
Google weet het - vast - kent de angst
een lijst verschijnt: onschuldig of fataal
de letters schreeuwen ziektes
nestelen zich diep in mijn hoofd
misschien is het niets
Misschien is het waar
mijn vingers tikken, zekerheid zoekend
in een rivier van emoties zonder oevers
de huisarts luistert, knikt, stelt gerust
ik adem…
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Achter het gordijn
adem ik heel zachtjes vrij
alsof het breekt dan
Vrijheid schuilt
niet in het hoogste woord, maar
in de ruimte om te zijn wie ik ben zonder uitleg, zonder
verantwoording, waar stilte veilig voelt en grenzen niet afstand scheppen.…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Wat jij leegte noemt is voor
mij precies een heilige ruimte, waar ik kan
ademen zonder verwachting. Ik sluit mijn ogen niet om te
verdwijnen, maar om te landen — om zacht te raken wat zich alleen in stilte laat zien.…
In samen overleven
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
298 normen en
waarden uit een tijdperk
dat zij nog een hecht
fundament waren als
draagvlak voor het
merendeel van de
gangbare opvattingen
vertrouwen bleek en bleef
een goed cement te zijn
in de na oorlogse opbouw
daar waar na de vrede vrijheid
met hoofdletters geschreven
werd betrad de jeugd met
veel bombarie de lege ruimtes
met de adem…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.
Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid hoeft te zijn om binnen te komen.
Essentie wordt gevonden in het zachte geluid, in rust en in de ademruimte.
Aanwezige mensen vullen
geladen kamers met wat zij niet zeggen.…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken. Daarin her-
ken ik mijn eigen verlangen om er te zijn zonder iets te hoeven bewijzen.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Het leert mijn vloeiende adem te vertragen, en in
die levende stroom ontdek ik dat ik gedragen word, precies zoals ik ben.…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De bloemen ademen zacht hun geur,
maar niet ieders neus vangt ze.
Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Geur van dampende aarde
vermengt zich met haardenrook, zon zakt
langzaam achter de horizon en werpt lange schaduwen
over verdorde bladeren, en ik adem het voorbijgaan van elk moment in.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Wanneer stilte zich
uitstrekt over mijn gedachten, lijkt elke
seconde zich eindeloos te herhalen. De klok beweegt,
maar binnenin vertraagt alles, alsof het nu weigert verder te stromen.…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 En wie nog waakt in deze nacht,
hoort tussen de stilte en het vergaan:
de adem van het onbekende,
die zachtjes door de ziel blijft gaan.…
Galm des onheils
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
240 Maandag drie november twaalf uur
des middags houdt de klok zijn adem in
de beiaardier zet nu het carillon
op pauzestand, het blijft een wijle stil
de bovenkamer is zijn atelier
en 't glazen klokkenspel daar zijn metier
en als hij nageniet van zijn etude
solo, zonder vangers van zijn blik
op het klavier, verlangt hij naar de rust
als dorstige…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 Ik voel de wereld altijd iets te luid binnenkomen
maar bij jou wordt zelfs het zachte weer hoorbaar
alsof elke rimpeling in mij eindelijk mag bestaan
zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte
Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt
maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 Een tedere adem van de aarde streelt mijn
huid, en iets ouds ontspruit, alsof mijn binnenwereld zich opent.
In de stilte tussen gedachten
vind ik wortels, die zich diep verankeren,
nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn
levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik lig in een bamboehut, adem zout en hout - iets blijvend onbenoembaar.…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Toch blijf ik ademen, nog steeds klein,
nog steeds hier, zoekend naar wat menselijkheid.
Ze zit in mij, knaagt zacht en fel,
een stille vijand die ik niet vertel.
Elke ademhaling voelt zwaar, beklemd —
mijn eigen lichaam, een vreemd terrein, een vreemde stem.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Niet alleen verzachten
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het luwen van de velden, terwijl
de omarmende wereld oplost in een geruisloze samenhang.…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 In t duistre der nacht waar de wind wild waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil…
Waar alles voelt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 Langs de oevers van ons
samenzijn vindt mijn lachen zijn weg
door de stilte, elke fluistering van jouw aanraking
glijdt door mij, streelt mijn ribben, mijn huid, mijn adem, mijn ziel.
O liefste, waar je ook bent,
jouw bijzijn strekt de horizon van gevoel,
een zon die het binnenste overspoelt.…
Laatste rit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 Een laatste adem,
met jou,
tegen de wetten van verdriet.
Als de dood komt, met geweld,
als het leven breekt als glas,
laat jij het zijn dat ik zie
voor alles sluit,
een weerspiegeling van ons
in de lenzen van jouw ogen.…