681 resultaten.
Onbeantwoorde liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.256 Kwam tot de conclusie: verliefd
op een hele bijzondere vrouw
Daar zit ik dan met mijn gevoelens
en scheep jou daar ook nog mee op
Ik laat het wel even bezinken
en haal me niets meer in mijn kop
Als het bestemd is zal het gebeuren
en anders moet het vast niet zo zijn
Maar dan nóg zal de herinnering winnen
van de mogelijk nog te komen pijn…
Zijn aanwezigheid in mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
899 Tenzij, tenzij
de angst haar heeft aangegrepen
bij 't zinken van al haar schepen
in die zee van gele strepen
boven de huizenrij ...
Ach mij, ach mij,
scheur dan de wereld in repen
of houd het gat dichtgenepen
waarlangs hij je poogt voort te zwepen
van ontij naar ontij.…
Fontein
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 vergaan
en met zijn schittering wil zijn
als lichtjes in een stadsfontein
waar 'k vaak ben blijven staan
om het spel te zien van 't water
dat in de lucht een buiging maakt,
maar toch al gauw en even later
verdwijnt en dan de vijver raakt
en wegstroomt in de oceaan,
op weg naar een verdronken land
met op de bodem zoveel diamant
als schepen…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
Gouden ruggen Groene staarten
gedicht
3.6 met 18 stemmen
7.037 literatuur en je bent binnen
praat over koetjes en kalfjes op een originele manier
gouden ruggen en groene staarten hemel en muilkorf
alles rustig in maart en
's nachts achterberg-heimwee
in driehoeken cirkels en grote gaten
god wederom oude god met een baard en
afzakkend aartsengel strindberg-kleed
zo gaat het in holland zonder ter braak en
schepen…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 ik kan mijzelf
aan u niet onthouden
soms schep ik een verduisterd einde
opgaand in niets van al het zijnde
een leegte bekroond met cum laude
maar als ik dan zie hoe u
zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver weg als dromen kunnen zijn
maar altijd het blazen van de schepen…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 Zo schijnrijk als adellijke telgen
zoek ik troost in het zwelgen,
klop middelen op die ik niet heb
en breng ze op tafel met schep.
Een allesbezielende inzet velt
de nederlaag van het eurogeweld.
Ik drijf nu op de laatste bonus
van casino's suikerspinbolus.…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver weg als dromen kunnen zijn
maar altijd het blazen van de schepen…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Drie Griekse wijzen toefden op een dak
En zagen uit over een wijde haven,
Daar brachten schepen veler landen gaven,
Het blauw des hemels en der zee was strak.
Gewoon op verre hoogten zich te laven
Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak
En voelden zij geen achting voor de braven,
In wie de wens te sterven nimmer stak.…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 Maar m'n ogen bloedden
omdat ik nog visioenen had
van brandende schepen.
beelden als breipennen
in mijn vizier en m'n oren
hoorden de storm aankomen.
schuin als een zinkend schip
zou ik vergaan en ik schreeuwde
als een leeuw, helaas maakte
ik de indruk van een windvaan.…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte
Aan mijn huid kleeft een zuiverder kleed
dan mijn geweten mij wil aanmeten
En waar ik mijn blik op werp
schep…
Zelfreflectie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.039 Het antwoord is nee in het kwadraat en met
een vorstelijke pluim voor al mijn minnaressen,
ik schep graag op, maar ze zijn op één hand te
tellen en ik heb mijn geheugen flink moeten
aanscherpen om er nu nog van te profiteren.…
Zie je hoe de wind
gedicht
3.0 met 8 stemmen
5.330 Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert
naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt
terwijl plezierboten voorbij de kust deinen
zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.…
Omdat ik dromen wil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
680 wil dichten
en genieten van schoonheid in zachte klank
gedachten op hoger dimensie wil richten
leg ik mij neder met vocht der druivenrank
Laat klassieke muziek de achtergrond strelen
Vraag woorden te reizen uit poëtisch hart
Geniet van het metrum dat niemand zal stelen
onthuld uit herinnering aan vroeger bard
Gedachten ze komen als schepen…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vijf eeuwen her zou het zijn begin zien:
ruig heideveld werd door menselijke hand
herschapen tot jachtwoud voor de adelstand;
bomen mochten schepen van masten voorzien.
Tijdloze geest zweeft over moerassen,
wekt meerstemmig vogel- en kikkerkoor,
wil wandelaars met blije klank verrassen.…
Sail
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 een paar grote schepen
kwamen met volle zeilen
binnen over het IJ
de wind was precies goed
daaromheen de kleinere boten
je zag bijna grote zeezoogdieren
omgeven door springerige vissen
zwermen op zoek naar voedsel terwijl
de oude walvissen binnen zwommen
chagrijnig dat ze gevangen waren
in de fuiken van de Zuiderzee
drijvend langs…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 aan de zuidwestkade
vandaag vertrok het vlaggenschip
naar het boeienoord, voor anker
en met het kompas geloosd krijst
de hemel het water blankgrijs
relikwieën als tentoongestelde
obelisken vertellen in deze
manke tot zwakgemalen winter
dat eens het verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch verklaren
schepen…
SLOTERMEER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
362 De bomenkring om het meer is een bond
van wachters; ze waken streng, vergroten
de opwekkende geest bij de stad Sloten
en diens vertier op schepen, elke stond.
De Friese wind geeft blije siddering
aan 't onvaste, waaiende oeverleven,
brengt de sterke grond steeds verademing.…
Subversief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Hoe ik ontdek, dat ik er een sardonisch genoegen in schep,
dat hij van een ander niet krijgt, wat 'ie mij niet geeft.
Het is onmenselijk. Was ik vergeten dat wij dieren zijn?
Tit for tat? Quid pro quo? Ho even!
Voor eens bereid niet over het kompas te springen,
maar te lezen, te voelen wat zijn bedoeling is!…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 deze ochtend is voor ontwaken te licht
ik blijf volhouden dat je
op de rand van het bed zit
vandaag sta ik op en valt er regen
met af en toe zon
er hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag…
De dichter is een boer
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
645 Niet bereid zich bij hem in te schepen
voer hij voorbij de schemering, en schoot
en schoot zichzelf het leven in,
vermorste vrouwen arm en ongelegen,
maar in hun dood en wond vond G. zichzelf
een koe met goedgevulde memmen.…
De kathedraal van Syracuse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 dak te komen
Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen
Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al
Verstomd vermomd is nu van alles van
Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog
Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit
Het luisterend oor van de nacht
Die nieuw en grootogig
Gelijk aan zichzelf
De schepen…
Deze stad
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
547 aan mij
trekt pubers boeren buitenlui
studenten eenzaam dronken
mafkezen
en in het park
verliefde lentesnuivers aan
Pleinen worden geveegd
glazen gespoeld
asbakken geleegd
kroegnamen vervangen
gevels blijven eeuwen staan
Je hoort de handel
Hier werd met pigmenten
lood en kwast
de stank van grachten nagebootst
werden behalve schepen…
Bij de rivier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
440 Er ligt een grasland bij de rivier aan de oevers
waar paarden grazen en een bankje staat
met in het hout jouw naam geschreven
je zal het lezen, vroeg of laat
waarom staat daar jouw naam geschreven
je staat zo helder in het leven
misschien wil je wel liefde geven
je zal het lezen, terwijl je praat
en er varen schepen voorbij
blij met de…
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 hoe treffend woorden
als richtboeien schepen
laten laveren op een plots
draaiende uit de kluiten
gewassen bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid eigenlijk
een wens om alles maar te
laten gaan, het…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Zolang de pen beweegt, blijft de geest ongetemd;
in elke regel die ik schrijf, schep ik mijn eigen vrijheid,
en reikt mijn blik al voorbij de nacht.…
landvasten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
94 jij maakt loszand tot
het afgietsel van wie ik
behoor te zijn, niet dat
ik deze elegantie ambieer
maar jouw kunst om
woorden van stof
tot iets grijpachtigs te
formeren liggen als mijn
handlijnen te wachten
op de ontluistering
van onze toekomst
jij als bruggenbouwer, ik als
brugwachter sommeren de
schepen om al klunend de
oever te slechten…
Bij-ongeval
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
2.690 de hoop niet helemaal op,
kom maar bij mij, bij,
dan leef je weer op
'k dep je wondjes met duizendblad,
masseer je sprietjes
met wat rozennat
'k vul je kussen met potpourri,
zing zoete wijsjes
met jou op m'n knie
'k geef je drankjes van kamille
en zorg voor je was
en was je billen
'k poets je korf, neem bloemetjes mee
en schep…
Aarde
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.540 Leef de aarde, geef de aarde
Zie de aarde: rood, bruin, zwart
Schep de aarde, schenk de aarde
Sluit de aarde in je hart.
Tooi de aarde, gooi de aarde
Vind de aarde, al haar kracht
Streel de aarde, deel de aarde
Dank de aarde voor haar pracht.…