Alle inzendingen over schepen

681 resultaten.

Sorteren op:

Onbeantwoorde liefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Kwam tot de conclusie: verliefd op een hele bijzondere vrouw Daar zit ik dan met mijn gevoelens en scheep jou daar ook nog mee op Ik laat het wel even bezinken en haal me niets meer in mijn kop Als het bestemd is zal het gebeuren en anders moet het vast niet zo zijn Maar dan nóg zal de herinnering winnen van de mogelijk nog te komen pijn…
JP22 mei 2005Lees meer >

Zijn aanwezigheid in mij

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 899
Tenzij, tenzij de angst haar heeft aangegrepen bij 't zinken van al haar schepen in die zee van gele strepen boven de huizenrij ... Ach mij, ach mij, scheur dan de wereld in repen of houd het gat dichtgenepen waarlangs hij je poogt voort te zwepen van ontij naar ontij.…

Fontein

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
vergaan en met zijn schittering wil zijn als lichtjes in een stadsfontein waar 'k vaak ben blijven staan om het spel te zien van 't water dat in de lucht een buiging maakt, maar toch al gauw en even later verdwijnt en dan de vijver raakt en wegstroomt in de oceaan, op weg naar een verdronken land met op de bodem zoveel diamant als schepen…

onderstroom

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
ooit overspoelden golven mij namen me mee, nu leef ik op de bodem van de zee wring zuurstof uit het water licht uit duisternis soms voel ik een trilling boven mij druppels keren terug naar huis volmaakte cirkels trekkend lossen ze op en worden één dan ga ik naar boven schep zilver van het water plak het op mijn huid met vloed spoel…
Tsila13 augustus 2006Lees meer >

Gouden ruggen Groene staarten

gedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.037
literatuur en je bent binnen praat over koetjes en kalfjes op een originele manier gouden ruggen en groene staarten hemel en muilkorf alles rustig in maart en 's nachts achterberg-heimwee in driehoeken cirkels en grote gaten god wederom oude god met een baard en afzakkend aartsengel strindberg-kleed zo gaat het in holland zonder ter braak en schepen…

ode aan mijzelf

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.440
ik kan mijzelf aan u niet onthouden soms schep ik een verduisterd einde opgaand in niets van al het zijnde een leegte bekroond met cum laude maar als ik dan zie hoe u zonder mij in barre koude moet leven pak ik het plankje met brie, smeer mij uit en door nederige liefde gedreven speel ik tevens op een valse kinderfluit ik amuseer…

een zomer bij huis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
lucht vol hing van zomer de smaak van de rivier op de lippen zeggen konden we het niet niet met woorden onderhuids steeds strakker tot barstens toe de koeien vooruitdrijvend de reeds onteigende gronden in aan de rand van lucht en water het torentje van een kerk ver weg als dromen kunnen zijn maar altijd het blazen van de schepen…

Het einde van de gokziekte

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.943
Zo schijnrijk als adellijke telgen zoek ik troost in het zwelgen, klop middelen op die ik niet heb en breng ze op tafel met schep. Een allesbezielende inzet velt de nederlaag van het eurogeweld. Ik drijf nu op de laatste bonus van casino's suikerspinbolus.…

zomer bij huis

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
lucht vol hing van zomer de smaak van de rivier op de lippen zeggen konden we het niet niet met woorden onderhuids steeds strakker tot barstens toe de koeien vooruitdrijvend de reeds onteigende gronden in aan de rand van lucht en water het torentje van een kerk ver weg als dromen kunnen zijn maar altijd het blazen van de schepen…

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak.…

angstdroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
Maar m'n ogen bloedden omdat ik nog visioenen had van brandende schepen. beelden als breipennen in mijn vizier en m'n oren hoorden de storm aankomen. schuin als een zinkend schip zou ik vergaan en ik schreeuwde als een leeuw, helaas maakte ik de indruk van een windvaan.…
c. paris18 november 2009Lees meer >

De vruchten van archaïsche gestalten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
zeldzaamheid In dit donkere uur kleur ik opnieuw de woorden in, smeed ik hun gestalten archaïsch, eindeloos In verlatenheid opgenomen boort angst een illuster fluisteren van fragiele lichtdeeltjes in een te kleine ruimte Aan mijn huid kleeft een zuiverder kleed dan mijn geweten mij wil aanmeten En waar ik mijn blik op werp schep…

Zelfreflectie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Het antwoord is nee in het kwadraat en met een vorstelijke pluim voor al mijn minnaressen, ik schep graag op, maar ze zijn op één hand te tellen en ik heb mijn geheugen flink moeten aanscherpen om er nu nog van te profiteren.…

Zie je hoe de wind

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.330
Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt terwijl plezierboten voorbij de kust deinen zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.…

Omdat ik dromen wil

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 680
wil dichten en genieten van schoonheid in zachte klank gedachten op hoger dimensie wil richten leg ik mij neder met vocht der druivenrank Laat klassieke muziek de achtergrond strelen Vraag woorden te reizen uit poëtisch hart Geniet van het metrum dat niemand zal stelen onthuld uit herinnering aan vroeger bard Gedachten ze komen als schepen…

MASTBOS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Vijf eeuwen her zou het zijn begin zien: ruig heideveld werd door menselijke hand herschapen tot jachtwoud voor de adelstand; bomen mochten schepen van masten voorzien. Tijdloze geest zweeft over moerassen, wekt meerstemmig vogel- en kikkerkoor, wil wandelaars met blije klank verrassen.…
Han Messie2 januari 2015Lees meer >

Sail

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
een paar grote schepen kwamen met volle zeilen binnen over het IJ de wind was precies goed daaromheen de kleinere boten je zag bijna grote zeezoogdieren omgeven door springerige vissen zwermen op zoek naar voedsel terwijl de oude walvissen binnen zwommen chagrijnig dat ze gevangen waren in de fuiken van de Zuiderzee drijvend langs…

gisteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
aan de zuidwestkade vandaag vertrok het vlaggenschip naar het boeienoord, voor anker en met het kompas geloosd krijst de hemel het water blankgrijs relikwieën als tentoongestelde obelisken vertellen in deze manke tot zwakgemalen winter dat eens het verleden het nu trotseert met het antwoord van het heden waarom dán toch verklaren schepen…
elze5 maart 2020Lees meer >

SLOTERMEER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
De bomenkring om het meer is een bond van wachters; ze waken streng, vergroten de opwekkende geest bij de stad Sloten en diens vertier op schepen, elke stond. De Friese wind geeft blije siddering aan 't onvaste, waaiende oeverleven, brengt de sterke grond steeds verademing.…
Han Messie20 oktober 2021Lees meer >

Subversief

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Hoe ik ontdek, dat ik er een sardonisch genoegen in schep, dat hij van een ander niet krijgt, wat 'ie mij niet geeft. Het is onmenselijk. Was ik vergeten dat wij dieren zijn? Tit for tat? Quid pro quo? Ho even! Voor eens bereid niet over het kompas te springen, maar te lezen, te voelen wat zijn bedoeling is!…

dagritme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
deze ochtend is voor ontwaken te licht ik blijf volhouden dat je op de rand van het bed zit vandaag sta ik op en valt er regen met af en toe zon er hangt geen geur meer van verbrande schepen de ziel van gevulde koeken en nagelaten brood is voelbaar aan een blinde muur bloeden de wijzers die klokloos het paradijs weten vandaag…
Iniduo11 november 2019Lees meer >

De dichter is een boer

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
Niet bereid zich bij hem in te schepen voer hij voorbij de schemering, en schoot en schoot zichzelf het leven in, vermorste vrouwen arm en ongelegen, maar in hun dood en wond vond G. zichzelf een koe met goedgevulde memmen.…
Ben Sloot22 januari 2021Lees meer >

De kathedraal van Syracuse

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
dak te komen Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al Verstomd vermomd is nu van alles van Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit Het luisterend oor van de nacht Die nieuw en grootogig Gelijk aan zichzelf De schepen…

Deze stad

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 547
aan mij trekt pubers boeren buitenlui studenten eenzaam dronken mafkezen en in het park verliefde lentesnuivers aan Pleinen worden geveegd glazen gespoeld asbakken geleegd kroegnamen vervangen gevels blijven eeuwen staan Je hoort de handel Hier werd met pigmenten lood en kwast de stank van grachten nagebootst werden behalve schepen…

Bij de rivier

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Er ligt een grasland bij de rivier aan de oevers waar paarden grazen en een bankje staat met in het hout jouw naam geschreven je zal het lezen, vroeg of laat waarom staat daar jouw naam geschreven je staat zo helder in het leven misschien wil je wel liefde geven je zal het lezen, terwijl je praat en er varen schepen voorbij blij met de…
mobar6 juli 2023Lees meer >

instrument

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
hoe treffend woorden als richtboeien schepen laten laveren op een plots draaiende uit de kluiten gewassen bries zo ook is al het schrijven nodeloos en slechts een teken van onmacht, terwijl etmalen draaien en het zonlicht weerkaatst tegen de druk bezochte maan is besluiteloosheid eigenlijk een wens om alles maar te laten gaan, het…
elze13 januari 2025Lees meer >

Morgen begint nu

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Zolang de pen beweegt, blijft de geest ongetemd; in elke regel die ik schrijf, schep ik mijn eigen vrijheid, en reikt mijn blik al voorbij de nacht.…

landvasten

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 94
jij maakt loszand tot het afgietsel van wie ik behoor te zijn, niet dat ik deze elegantie ambieer maar jouw kunst om woorden van stof tot iets grijpachtigs te formeren liggen als mijn handlijnen te wachten op de ontluistering van onze toekomst jij als bruggenbouwer, ik als brugwachter sommeren de schepen om al klunend de oever te slechten…
elze3 oktober 2026Lees meer >

Bij-ongeval

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.690
de hoop niet helemaal op, kom maar bij mij, bij, dan leef je weer op 'k dep je wondjes met duizendblad, masseer je sprietjes met wat rozennat 'k vul je kussen met potpourri, zing zoete wijsjes met jou op m'n knie 'k geef je drankjes van kamille en zorg voor je was en was je billen 'k poets je korf, neem bloemetjes mee en schep…

Aarde

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.540
Leef de aarde, geef de aarde Zie de aarde: rood, bruin, zwart Schep de aarde, schenk de aarde Sluit de aarde in je hart. Tooi de aarde, gooi de aarde Vind de aarde, al haar kracht Streel de aarde, deel de aarde Dank de aarde voor haar pracht.…