555 resultaten.
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 En, ach,
de slag om zeeën van gevoel,
de verbrande schepen,
tot op de bodem gegrepen raken,
die heb ik verloren.
Als De Gelukkige na
Ruangthong’s magnifieke
Keng Mèh Kruá
en de melancholisch makende
Nuá Toen Naahm Puung:
smaken pur sang.…
Autopsie van verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
348 In de maag:
onuitgesproken woorden,
ingeslikte ja’s,
een hoop verbrand
voor het haar kans kreeg.
De handen tonen
geen sporen van geweld,
alleen vermoeidheid.
Te lang vastgehouden
wat nooit was.
Oorzaak van overlijden:
te veel tijd gegeven
aan liefde
die nooit terugkeerde.
Tijdstip onbekend.
Het gebeurde langzaam.…
Omvolking
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
665 Steeds meer galjoenen kwamen er aan
Met varkens, koeien, paarden en honden
Om toen Amerika was gevonden
Met miljoenen mensen te boeren gaan
Naar een politiek van landje pikken
Door afbakening van landbouwgronden
Aan onze nieuwe regels gebonden
Dienden de inheemsen zich te schikken
En Kit Carson sprak verwaten: "voor het laatst
Zien we…
Zelfkritiek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.452 laat mij het even voor je lezen
----------------------------------
Vergeten
liefdes die verloren gaan
komen later terug met spijt
de dag dat je als veteraan
kunt kijken in de vroeger tijd
Je mag je schepen wel verbranden
genietend van het vluchtig laaien
Maar elke kiel zal vroeg of laat
intact het stof weer op doen waaien
----…
alzheimer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.567 zien het kind
en verzinken in wroeging
schrompelen tot mos
de fakkel is doorgegeven
aan ongeboren leven
te oud om nog als leerling
door het leven te gaan
een vos die nieuwe streken leert
de medemens verschalkt
en aan het lachen brengt
de dag plukt
in de morgendauw
gewiekst de wenkbrauwen fronst
en scharrelt in de open haard
van verbrande…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 was al overtuigd van het onbekende
terwijl jij misschien hopeloos
je gebarsten toekomstbeeld verstopte
telkens als wij in elkaars ogen
waarheid zagen winnen
Ik wilde jouw jeugdsprongen niet zien
ze raakten dat wat ik niet wilde dragen
iets van een regenboog die grijsheid brengt
jouw bewegen droeg die toekomstpijn
maar jouw zwijgen verbrandde…
Terug
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
3.082 een zonde
En een leven moet verlopen
Terug je wilt terug
Naar een plek waar je nooit bent geweest
Terug naar de wereld
En daarmee verder terug
Op de tast
Op wat je welbeschouwd
Geen naam kunt geven
En pas gerust
Bij wat je niet benauwt
Maar vrij laat leven
Alles uit je handen
Gooi maar weg, leg maar neer
Want vogels die verbranden…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Is er daar, aan de koude waterkant
niet ook een ster die alleen voor mij verbrand
een dof oplichten als een vuur in de nacht
dat nooit uit gaat.
En ik kijk naar de hemel
en vloek op het eigenwijze tijdsverloop
maak voor mezelf een wereld van bedrog en schijn
maar het zal daarom geen andere zijn.…
Valselijke wroeging
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
1.342 Dan klim ik klauwend met gescheurde nagels
Omhoog in de nat bebloede gordijnen
In mijn open hermetisch afgesloten winderige kamer
Ben ik verkrampt en zonder inzicht
Voel ik mij rillerig slijmerig versteend
Zweet ik onderkoeld door zonlicht
Zwarte flits vanuit het donker
Keerpunt tot huichelachtige schroom
Helder versuft met nat verbrande…
Jonge Liefde
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.562 Aandachtslos, egocentriek en consideratieloos
De aarde mag nu tot stof verbranden
momenten van hartslag, van adembroos
Vier diepe ogen, vier onhandig tastende handen
Twee geesten, tweemaal trillend zuchten
zwevend naar een platvorm van extase
wezenloos dromen, samen daarin vluchten
doof voor geluiden in deze ontluikingsfase
Kussend de…
Bejaard
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
731 Haar schepen zijn reeds lang verbrand,
niet door haarzelf maar steeds door and'ren
en alle hoop reeds lang gestrand
dat kan geen mens nu meer verand'ren
Het leven kabbelt toch wel voort
al zijn de doelen opgegeven
het sukkelt verder ongestoord
er is niets meer om naar te streven.…
cul-de-sac
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
623 wint
het gaat toch niet voor de wind
de steeg waar men doorheen loopt
had het toch nooit niet geloofd
eerlijk gezegd is de reden weggeslopen
het is een verlangen dat wordt doodgeschoten
een verlangen naar warme handen
naar wat waarheid in dit bestaan
en die geesten
laten mij keihard in de kou staan
ook al zwoeg ik
met het zweet op mijn verbrande…
- Toekomst in mij -
netgedicht
4.1 met 51 stemmen
607 Bedenk de gekste liefste dingen geschreven
toekomst in mij, terug naar de malle wereld,
een wereld waar dromen niet storen,
waar slaapproblemen niet bestaan,
waar verbrand verleden stil ligt te smeulen.…
Ontsnapping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 We nemen de tijd voor onszelf en laten de pijn
aan een ballon opstijgen richting de zon, als de
vogel die te hoog vloog, z'n vleugels verbrand-
de en ter aarde stortte. En wij zullen toekijken
zo zal het zijn, en wij gelukkig zijn, mijn lief-…
Natte handen, nachtmerrie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Dan pas weet ik waarom ik het zo heet heb, vlieg mijn bed uit
richting deur, als ik die open,
komt de penetrante geur van verbranding recht mijn gezicht in.
De deur dichtgooiend, stap ik naar balkon,
om daar een brandweerman
te treffen die me in veiligheid brengt.…
Een zware najaarsstorm.
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
890 Terwijl het buldert in mijn schoorsteen en
kleine gele en blauwe vlammetjes oplichten in
de brandende haard, die geduldig zijn werk doet,
de kamer stralend verwarmt en rustig afwacht op
het volgende stuk hout dat hij moet verbranden.
Ik laat me onderuitzakken in mijn grote fauteuil
voor de haard.…
Het moest maar eens gezegd worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 En blijf van het bier af, jij maffe
katteklapper met je natte lap;
als je nooit bij Ratelbandcorner
je bek eerste klasse verbrand hebt,
ben je ook geen keukenkampioen.…
Als ooit
gedicht
2.8 met 178 stemmen
70.693 ,
als ooit jouw bloed niet meer het mijne is
of ik het drink en er meer is in de kamer
dan jouw aanwezigheid als jij er bent,
als ooit behang en kapstok met jouw jas eraan
geen verschil maken voor mijn blik,
de straat gelaten onder onze voeten ligt,
dan vraag ik je om met mij in een kleine kist
onder een boom waar wij eerder
of te verbranden…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand,
de veilige haven geruild voor dit woelende zand.
De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.
Nu ben ik hier.…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 Maar nauw is 't smokend kruid verbrand tot stof en as,
Of 'k vind mij in die stand, waar ik voor dees in was:
En nauw zie ik de rook in ijdle lucht verzwinden,
Of 'k zeg, dat ik in 't minst geen onderscheid kan vinden,
In, of ik leef of hoop, of dat 'k een pijpje smook,
Want 't een is niet als wind en 't ander niet als rook.
---------…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 En dan weer
Op-en-neer,
Rechts en links door het land,
Hier een villa verwoest, daar een klooster verbrand,
Tot vermaak!
En dan voort
Weer gespoord
Naar een nieuw avontuur,
En mijn reisweg getekend met bloed en met vuur,
Om de wraak!…
Zonnestralen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.745 zonnestralen
die mij doen verwarmen
alles laten groeien
mensen dieren planten
zonnestralen
weerkaatsen de regen
In een pallet van kleuren
en vormen de regenboog
in mooi gezicht
een prachtig gegeven
zonnestralen
maar niet voor jou
Ze hielden je binnen
xp verbrandde jouw huid
wij moesten toezien hoe je werd verteerd...…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 In een strak regime uitgevoerd,
waarin ik menig dagboek heb
verbrand, verhoedt de werkelijkheid
in de waarheid te verdwalen, om
gelijk herhaald te worden, het verband
tussen antwoord en de vraag.…
in het duister geklemd
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
833 het glasraam waarachter ogenblauw
staart naar wanhopige verbinding
ik verleg mijn hart
naar een langzame sneeuwvlok
op bruin, zwart en roze, ooit door straten gelopen
uit hun stappen komen woorden
ze schreeuwen het rennen, het neerschieten tussen
hoofd en gele ster
afgeschoren haren winden zich
rond assen zonder spiegelbeeld, rond verbrande…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 krassende krekels horen, tafel bed verbrande huid
een vogel die ochtenddeuntjes bij 't avondrood fluit.
Leven is en blijft doorgaan, naast liggen ook opstaan.…
Bloed
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
529 een vredig ver verleden
retoriek bepaalt het heden
wie het hardst roept heeft gelijk
rijkdom lijkt niet om te delen
immers een leidt dan zovelen
in zijn narcistisch bestuurd rijk
tot de bodem zijn woeste bloed
verslindt in haat van hitsig volk
de stille waakvlam van de vrede
ongeblust door woordenvloed
zal hoopvol alle tranen verbranden…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 veren uit zijn gat geblazen
zodat zijn kratermond eindelijk vrijelijk
razen kon
zijn woorden weer als lava de slaven
van de vaste grond onder hun voeten
laat gloeien van ingezonken schaamte
vol in ’t zicht van zo’n misbruikt kruisgeraamte
zal hij spuwen
en blijven spuwen
‘t magma als dunne stront over de randen duwen
’t kreupelhout verbranden…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 In zijn neus: verbrand vlees.
In zijn hoofd: muziek
die weet
hoe hij heet
zonder hem aan te spreken.…
Perpetuum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
129 gulle grond
De groene stengel met veel zaad
Maakt jaar na jaar de cyclus rond
En volgend jaar in alle pracht
Toont zij haar hoedjespruik in kleur
Het volgend jaar in al haar pracht
Verspreid ze weer haar hoedjesgeur
Mijn digitalis gaat nooit dood
De naaister aan de overkant
Heeft al haar hoedjes na haar dood
Mee in haar houten kist verbrand…
Gerommel in de marge
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
391 Het jeukt in mijn hoofd
de wereld draait en buitelt
om de marges
van aanzien en wetten
en bekende kunstenaars
dansen mee
ze willen iets
maken voor duizenden
jaren, voor iedereen
een as van eeuwige waarheid
en schoonheid, beschermd
tegen…