5765 resultaten.
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
4.2 met 6 stemmen
4.012 Zeg, voel je 't niet komen,
van verre niet komen
als geuren van bloemen naar je?
Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacht op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Als het blad nog groen kleurt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
908 nog vaker de ochtenden tel
Dan wel dagen overwin op het licht
Doorzie ik de beslagen schoonheid
Van ieder elegant vrouwelijk wicht
Ook al ziet men mij als oud vel
Dat steeds dichter de aarde nadert
Dan denk ik heimelijk doch opgelucht
Wacht maar totdat de roest ook jullie betast
En uw spannend vlees opzichtelijk adert
Men mag de bloemen…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 loflied horen;
Vrij dartelt om de hut de vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren:
De grijze zoekt de vrede in eigen-kwellen,
En wil zich martlen tot een heilig man,
En schijnt geen traan van 't zinkend oog te tellen, -
Doch zon en bloem…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 nummers kloppen, maar de tijd
holt achteruit
op het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Sterren laten hun woord op bloemen neer.
Strijdende wil der wereld oogt zwak en vaag
bij de oeroude, nóg sprekende eer:
zwoegen om slechts te bestaan als windvlaag.…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
Kindje
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.480 Nu wiegt het leven je in zijn
Brede armen, als een popje zo zacht, je
Ogen zijn bloemen, het daglicht dat lacht je
Moederlijk toe - het sterke leven wacht je,
Mocht eenmaal - o! Kindje moge altijd mijn
Liefde als 'n krans muziek om je hoofdje zijn!…
Slapend kind
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.170 Zie haar afscheid wuift ze al ginder;
In de tuin zijn bloem en vlinder
Als de nachtlamp en haar rook.
Kom mijn kind, de dag gaat ook.
Stil, hij is de dag al voor,
En hij sluimert, volgedronken,
Moegedroomd en blindgeblonken,
In oneindig niets teloor,
Rustig bij mijn woorden door.
Wonder, wat wordt de avond zwart!…
Herfsttooi
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Mooiste bloem, sta
mij slechts toe van jouw geur te
genieten, leid mij binnen door
jouw deur
Koester de wisselwerking op de
juiste momenten, waardoor blaadjes
nooit meer vallen...…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Misschien schenkt de dood iets,
meer dan het leven
dat in letters getwijfeld
een dak zoekt,
zoals bloemen van de aarde
en van kleiner licht
dan kaarsen.…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Je laat op winterdag zelfs bloemen bloeien
in klank van je stem en warmte uit je hart
met je oogopslag die alle treurnis tart
band van vertrouwen en liefde doet groeien.…
dacht het niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 oh, en vergeet je bloemen
niet mee te nemen
neem mijn tijd niet langer
in beslag
je verleidelijke glimlach
werkt niet langer bij mij
ik lach nu om je 'charmes'
en op de vraag of je terug
mag komen?
wat dacht je er zelf van?…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Ik zag dat je wegging
wegging over paden
vol ritselende bladeren
want het was herfst toen
de laatste bloemen stierven
en de wind voelde waterkoud...
Maar ik wou niet dat je verdween
oploste in het nevellicht
van het bleke najaar
andere oorden zocht
zeer lieflijk voor velen wellicht
en ook voor jou misschien...…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 je ademt bloemen
terwijl het groent en
plotseling hoog grast
het heeft
mijn schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk…
Vogels in de lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 In de lente komt alles weer tot nieuw leven
De bloemen en planten groeien en bloeien
Elk jaar weer blijft het mij bijzonder boeien
Dank Heer, voor al het moois ons gegeven.…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Stiekem
in het gras verscholen tussen bloemen
in het scheve landschap
waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 De vredige pastoralen en de gaarden
Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden
Van dood en vlammengloed, met juichemonden
De englen in schitterende rei geschaarde;
En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen
In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën
En een schip nadert van een vreemde kust,
Schijnt het de stuurman boven…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen,
Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen:
Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên,
Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên,
Daar in het tegendeel de glans der schilderverven
Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…
Het smalle Nederland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Maar duizend bloemen gingen bloeien,
het bruiste en het broeide,
we werden baas in eigen buik,
en gaven de vrede een kans.
Oh yes, the times they were a changing.
Maar eeuwig kan het geen lente wezen,
eenmaal breekt de winter aan.…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.182 Zeg, voel je 't niet komen,
van verre niet komen
als geuren van bloemen naar je?
Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacbt op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Vergeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 Vergeten, iets wat er ooit eens was
'n persoon, om wie ik het meeste gaf
Dankzij zijn liefde bloeide ik op
kwam ik uit, net als 'n bloem uit 'n knop.
Vergeten, dat is iets dat doe ik nooit helemaal
want steeds kom je voor in een of ander verhaal.
Om alle momenten echt bewust te vergeten
dat is iets, waarvan ik echt niets wil weten.…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Aan de Hermes van Praxiteles
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 '
Dat zuiver oog dat God in moeder mint, -
Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt,
En 't wee der wereld, dat haar u verheelt,
Zovaak glimp van geluk de schemer deelt,
Groet ziel van ver u, als die man dat kind:
O ziel, o glans die 't oogeblank gelaat
Omvloeit zoals de eedle steen zijn schijn,
Ondeelbaar als de geur is om de bloem…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Je kan ze omzeilen
je kan ze verwijderen
je kan je eraan prikken
je kan er anderen mee verwonden
Maar dan ga je voorbij aan de knop van
ieder mens, ieders bloem die de zon:
zijn God zoekt
zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal uiteindelijk verwelken
tot dorre droge bruine rozenblaadjes
Uit liefde voor…
Verwant
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 ik voel jouw handen in de mijne
je vertrouwt ze mij toe
lachend neem ik je mee
naar een oord hier ver vandaan
waar de geur van bloemen ons zal
verwelkomen evenals bont gekleurde vogels
de zon zal ons innig omarmen
daar waar men niet in raadselen spreekt
ligt de eerlijkheid op straat
samen zullen we lachen
en huilen op de toppen van…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 jij van mij
als en spel
ooit
van twee bomen
begon het
naast elkaar groeiend
recht en trots
totdat de takken zich verstrengelden
toen volgden tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde…
Vlucht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 Elke vlucht die ik nam wanneer ik door de gate liep
sprak jouw verleidelijk blik de intense boekdelen
in de kleur van amber met een geur van bloemen
waarbij ik jouw eerste aanraking weer voelde strelen.…
Blad.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Onze bloemen zijn dan al levenloos.
Hun herinneringen zijn gevallen bladeren. We harkten
woorden en beelden in rijen bijeen, bouwden helden.
We trokken rechte lijnen en parkeerden er hun resten.
Nauwelijks kennen we hun namen. Ze zijn lelies
die rond Pasen bloeien. Daarna trekken ze terug,
sterven rustig af.…