Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Ik adem in, laat het zijn zoals het is, en voel hoe alles samenkomt.…
CB8 februari 2025Lees meer >

Waar het land nog luistert

netgedicht
2.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 516
Vliegen in bedachtzame bogen boven het ademende en kwetsbare veld, niet opgejaagd, maar geleid door wat hij al eeuwen weet — dat rust en voedsel zelden samenvallen, en toch altijd gezocht worden, keer op keer, hier.…
CB7 mei 2025Lees meer >

Waar de ziel fluistert (voor haar)

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 495
Je aanwezigheid weeft zich als zijde door mijn zintuigen, bloemen buigen als jij langskomt, de lucht houdt haar adem in. Ik zie ons wandelen door een woud dat nooit luid is, waar het mos onze voeten wiegt en tijd oplost in tintelingen.…
CB29 mei 2025Lees meer >

Waar het zacht is

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Ik voel jouw stilte zonder dat je iets zegt mijn hart antwoordt al Er zijn ochtenden waarop de wereld te luid binnenkomt, waar elke stem snijdt, elk gebaar een echo achterlaat, en zelfs stilte te vol lijkt om in te schuilen—dan zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht mag zijn.…
CB3 juni 2025Lees meer >

Onvolmaaktheid

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 403
Ruwe natuur schuurt en stampt, maar blijft toch ademen. In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf. Toch jagen we vaak op wat glad is, zorgvuldig afgerond en strak. Maar we worden pas geraakt door het grillige — dat wat niet klopt, maar volhardt in haar ongerepte, wilde bestaan, en juist daardoor zo dichtbij kan komen.…
CB6 juli 2025Lees meer >

afdalen in de luwte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
verband dat onder juiste omstandigheden… de regelmatige slag klaarde op als ’n zomerdag na harde regen tot mijn laatste snik, de druppel die vallen zal, tik ik door; door de tijd en muren, om en om alle afgebrokkelde structuren heen; nieuwe verbindingen kweek ik, breek dit monster in honderden hanteerbare klontjes ongemak af; ik houd mijn adem…

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
En boven, in dat blauw dat zichzelf lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
CB10 juli 2025Lees meer >

Klanken van het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 448
Op een dag zal het moment, stap voor stap, gevuld zijn met bevrijdende adem. Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons. Het voelt daarin als een eeuwigheid, totdat langzaam de klanken van het licht weer worden afgestemd op een nieuwe ochtend.…

Het innerlijk baken

netgedicht
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 747
Golven fluisteren licht danst op de horizon stil in mij weerklinkt Langs de kust blijf ik stil, mijn gevoelige huid vangt de adem van de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen, elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
CB20 augustus 2025Lees meer >

Een dag die groter is dan ik

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 398
Ik hoef niets te verklaren, alleen te ademen in de warmte, waar een breekbare vlinder in traag gebaar langs mijn arm dwarrelt en het zacht gras onder mijn voeten koelte schenkt die mij verankert.…
CB4 september 2025Lees meer >

Tussen tijd en stilte

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Stille adem gaat tussen muren en het gras tijd ademt traag mee Rust daalt neer als een zachte schaduw, alles vertraagt, klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
CB28 oktober 2025Lees meer >

Herfsttranen

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
Hij spiegelt de wereld - ondersteboven en stil - laat hemel en aarde samenvallen in één adem, alsof hij begrijpt hoe breekbaar schoonheid is. Wanneer hij breekt, vloeit iets ouds naar binnen, zacht en onhoorbaar.…
CB3 november 2025Lees meer >

De zin van het leven

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik adem frisse inspiratie in en voel hoe elke ademhaling me opent voor het onbekende. Kleine, pure geluksmomentjes ontvouwen zich in kleur en geur, in een unieke wereld die voortdurend verandert en fluistert. Klanken en stilte dansen samen in liefde en schoonheid en tonen dat niemand ooit echt alleen is.…
CB4 november 2025Lees meer >

De eenvoud van het leven

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 317
Ik voel de wijde wereld zonder vaste woorden, als een lichte adem die zich vrij over het water verspreidt. Eenvoud toont zich door enkel te bestaan. Een onverwachte vogel vliegt plots op, een voorbijgaande wolk drijft verder, en ik ben rustig aanwezig in dit weefsel van tijd. De glinsterende zee draagt mij mild.…
CB14 november 2025Lees meer >

Wanneer herfst ademt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
Blaadjes dwarrelen zacht op vochtige paden herfst ademt in mij Als ochtend zich opent in dof amberlicht, zie ik hoe takken zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.…
CB16 november 2025Lees meer >

In het afnemende seizoen

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 350
Kraai op houten paal mist vlecht stilte door het veld seizoen ademt uit Wanneer koude, zilveren mist zich spreidt over de kale velden, zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.…
CB20 november 2025Lees meer >

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Koude lucht draagt geuren van vochtige aarde, verre regen, en een belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
CB28 november 2025Lees meer >

Winterse stilte

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik adem de koude lucht in en voel hoe ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt. Zonnestralen breken voorzichtig door de wolken, hun licht streelt bevroren takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter.…
CB5 januari 2026Lees meer >

Onder het Noorderlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 349
Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht, die dunne wolkjes uit mijn adem blaast De betoverende gordijnen van het Noorderlicht, waaien uit over het etherisch wit van velden Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie, waar ontzag toeslaat in pulserende dromen Een bevroren stem galmt uit in een diep respect, richting de bergtoppen…

De warme stem van een winterkoning

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik adem op het ritme van onzichtbare vleugels en laat langzaam de overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter- koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
CB3 februari 2026Lees meer >

Vreemde huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
Je lag op mijn borst— gewicht, warmte, een adem die samenviel met de mijne. Ik durfde niet te bewegen. Bang dat zelfs een zucht ons zou doen breken. Je schoof naar de rand van het bed alsof daar een grens lag die ik niet mocht oversteken. Ik houd vast met knokkels wit van de kramp. Zo ongedwongen.…
Nathan18 februari 2026Lees meer >

De monitor

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 441
Ik adem voor mezelf. Als hij gaat, neemt hij de antwoorden mee. Zo blijf ik achter met zijn jas, zwaar als alles wat hij in stilte meebracht.…
Nathan25 maart 2026Lees meer >

Het ballet van de fuut

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 300
Spiegelend water borst aan borst in zacht ritme zij volgen het licht In kalmte glijdt de fuut over het water, zijn beweging zo zacht dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.…
CB4 april 2026Lees meer >

Lichtengel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 240
Ik ben de adem die jouw haar beroert, de warmte die jou op een koude dag vervoert. De zachte hand op jouw schouder, zo teer, wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer, Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans, buiten de grenzen van iedere kans.…

Randen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 237
Adem laag. De kamer doet alsof ze niets ziet. Er staat iemand in de deuropening. Je hoort geen stap. Alleen het besef dat er iets verandert. Hij zegt niet veel. Zijn stilte valt eerder dan zijn stem. Je kijkt op. Te laat om zeker te zijn van wat je ziet. Hij blijft staan. Alsof hij niet zeker is of hij mag binnenkomen.…

Wat schoonheid is

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 184
Een blad dat nauwelijks beweegt, een vogel die stil wordt, de adem tussen twee gedachten in - daar blijkt iets te wonen dat geen naam verlangt, alleen aandacht. Mijn gevoeligheid, zo lang gedragen als een breekbaar glas, blijkt geen last, maar een open venster.…
CB30 juni 2026Lees meer >

Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 189
alhoewel het voor mij op deze plek, als een samenvatting oogt van hoe benauwdheid zich vertoont en waar je je adem inhoudt eer je binnengaat door enig functionele deur . een haast naakt staand aangeklede onzijdigheid zonder uitzicht op handen en voeten of ogen die mij zouden kunnen aanschouwen, vertrouwen .…

Waar stilte je voetsporen draagt

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 287
Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte, een opening waar creativiteit zacht kon ademen, zoals water dat zonder weerstand zijn bedding volgt en elke bocht als een uitnodiging tot verdieping ontvangt.…
CB19 augustus 2026Lees meer >

De zwarte veer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.102
zwart op het bleke gras een schacht van dunne pracht de pennen dicht aaneen nog open naar de lucht ooit onder één vleugel gedragen in de vlucht een spoor van warme huid van adem en van kracht geen nest meer in nabijheid geen donker boven haar de ranke lijnen onaangeraakt de glans van zwart verblekend onder het ochtendlicht de…
Silann Nara5 september 2026Lees meer >

zonder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
jij drinkt de nacht zonder fluweel, geen japon dat aan jouw adem kleeft en de sierlijkheid waarin het verlangen zichtbaar in je leeft, draag ik voor uit het boekwerk en lees hoe dit intiem gebeuren was geweest het podium graaft in lege graven dit alles droomt zich in wegen door landschappen die ik vrees, het verstilt de nacht en avontuurt…
elze14 oktober 2026Lees meer >