5143 resultaten.
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Hij spiegelt de wereld - ondersteboven en stil - laat hemel en
aarde samenvallen in één adem, alsof hij begrijpt hoe breekbaar schoonheid is.
Wanneer hij breekt, vloeit iets
ouds naar binnen, zacht en onhoorbaar.…
De zin van het leven
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
558 Ik adem
frisse inspiratie in en voel hoe elke ademhaling me opent voor het onbekende.
Kleine, pure geluksmomentjes
ontvouwen zich in kleur en geur, in een unieke
wereld die voortdurend verandert en fluistert. Klanken en stilte
dansen samen in liefde en schoonheid en tonen dat niemand ooit echt alleen is.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Ik voel de wijde wereld zonder
vaste woorden, als een lichte adem die zich vrij over het water verspreidt.
Eenvoud toont zich door
enkel te bestaan. Een onverwachte vogel
vliegt plots op, een voorbijgaande wolk drijft verder, en ik
ben rustig aanwezig in dit weefsel van tijd. De glinsterende zee draagt mij mild.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Blaadjes dwarrelen
zacht op vochtige paden
herfst ademt in mij
Als ochtend zich opent
in dof amberlicht, zie ik hoe takken
zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren
trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Kraai op houten paal
mist vlecht stilte door het veld
seizoen ademt uit
Wanneer koude, zilveren
mist zich spreidt over de kale velden,
zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste
bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Koude lucht draagt geuren
van vochtige aarde, verre regen, en een
belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen
achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.
Zonnestralen breken voorzichtig
door de wolken, hun licht streelt bevroren
takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden
meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter.…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht,
die dunne wolkjes uit mijn adem blaast
De betoverende gordijnen van het Noorderlicht,
waaien uit over het etherisch wit van velden
Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie,
waar ontzag toeslaat in pulserende dromen
Een bevroren stem galmt uit in een diep respect,
richting de bergtoppen…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Je lag op mijn borst—
gewicht, warmte,
een adem die samenviel met de mijne.
Ik durfde niet te bewegen.
Bang dat zelfs een zucht
ons zou doen breken.
Je schoof naar de rand van het bed
alsof daar een grens lag
die ik niet mocht oversteken.
Ik houd vast
met knokkels wit van de kramp.
Zo ongedwongen.…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Ik adem voor mezelf.
Als hij gaat,
neemt hij de antwoorden mee.
Zo blijf ik achter met zijn jas,
zwaar als alles wat hij in stilte meebracht.…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht
In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 Ik ben de adem die jouw haar beroert,
de warmte die jou op een koude dag vervoert.
De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer,
Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans,
buiten de grenzen van iedere kans.…
Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
237 Adem laag.
De kamer doet alsof ze niets ziet.
Er staat iemand in de deuropening.
Je hoort geen stap.
Alleen het besef dat er iets verandert.
Hij zegt niet veel.
Zijn stilte valt eerder dan zijn stem.
Je kijkt op.
Te laat om zeker te zijn van wat je ziet.
Hij blijft staan.
Alsof hij niet zeker is
of hij mag binnenkomen.…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Een blad dat nauwelijks beweegt,
een vogel die stil wordt, de adem tussen twee gedachten
in - daar blijkt iets te wonen dat geen naam verlangt, alleen aandacht.
Mijn gevoeligheid, zo lang
gedragen als een breekbaar glas, blijkt
geen last, maar een open venster.…
Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
189 alhoewel het voor mij op deze plek, als
een samenvatting oogt
van hoe benauwdheid zich vertoont
en waar je je adem inhoudt
eer je binnengaat door enig functionele deur
.
een haast naakt staand aangeklede onzijdigheid
zonder uitzicht op handen en voeten
of ogen die mij zouden kunnen aanschouwen,
vertrouwen
.…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte,
een opening waar creativiteit zacht kon ademen,
zoals water dat zonder weerstand zijn bedding volgt
en elke bocht als een uitnodiging tot verdieping ontvangt.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 zwart op het bleke gras
een schacht van dunne pracht
de pennen dicht aaneen
nog open naar de lucht
ooit onder één vleugel
gedragen in de vlucht
een spoor van warme huid
van adem en van kracht
geen nest meer in nabijheid
geen donker boven haar
de ranke lijnen onaangeraakt
de glans van zwart
verblekend onder het ochtendlicht
de…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 jij drinkt de nacht zonder fluweel, geen
japon dat aan jouw adem kleeft
en de sierlijkheid waarin het verlangen
zichtbaar in je leeft, draag ik voor
uit het boekwerk en lees hoe dit
intiem gebeuren was geweest
het podium graaft in lege graven
dit alles droomt zich in wegen door
landschappen die ik vrees, het verstilt
de nacht en avontuurt…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 Ik adem inspiratie in, voel de stilte om mij heen,
en vind nieuwe ruimte in de veranderlijkheid van het leven.
Ik proef de kleuren en ontcijfer de taal van geuren,
vang kleine momenten die anderen soms ontgaan.
In onverwachte ontmoetingen voel ik liefde en schoonheid,
als stille zinnen die vertellen dat je niet alleen bent.…
Wat ons verwarmt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
13 En even is het leven niet groter
dan wat we samen kunnen zien:
wat riet, een oever,
licht dat op het water rust,
jouw adem naast de mijne.
Straks gaan we terug
naar alles wat nog op ons wacht.
Maar eerst blijven we hier,
tot je handen warmer zijn
en je vanzelf begint te praten.…
een dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.269 uien oogsten appels in een gaard en bomen bloeien
druiven barsten voor rijping in roestvrijstalen tonnen
en straks een neus verleiden het verhemelte dan
over de tong gaan als voorproef op wie vannacht
in enige uren aanloop van opnieuw (een dag)
ijsvogels
Verschijnt in het raam een land van ijsvogels
dan kraken ijsbloemen op warme adem…
STERREN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
3.790 Komt met mij waar de heilige nacht met haar ogen van sterren wenkt,
Waar een adem van liefde ons omzweeft en de Hoop met haar beker ons drenkt.
Lief, eens zullen wij sterven, wij beiden, wij samen of ieder alleen
En het graf is zo diep en de hemel zo hoog en of God leeft weet geen.…
Geest (sonnet + vrije versie)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 Geest borrelt klanken door mijn gedachten
hij vloeit leven in dode gronden
zingt liefde door beken van roeste zonden
klotst stromen door ruige ravijnen, schachten
vol kolkend geklater, watert grachten
blaast zalvend adem door oude wonden
gorgelt tonen op uit droge monden
ontmantelt met zwier de weeë klachten
Geest buitelt kaskades van krachtwoorden…
De Ander
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.206 Dat we zwemmen in 1 poel
Dat we kiemen uit 1 korrel
Ze fluisteren over de stad
Waar de adem van de trompet deint
Waar snaren veelstemmig trillen
(Het warrelig loflied van lover in de wind)
Waar volkse helden sporen dragen
En een draak spartelt voor de genadesteek
Dagen verbruiken me
Wazig als een spiegelbeeld in het uitstalraam
Hol ik…
telegram voor jou !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.016 vertel het gewoon
vrienden komen nader
vormen geen gevaar
zullen je troosten
voelen de pijn
kijken naar binnen
zien hun verleden
hebben overwonnen
kennen jouw verdriet
laat ze komen
vrij van vrees
toon je wonden
zij schrikken niet
hulp is nodig
dat wordt geboden
ontgrendel luiken
open je blinden
snakkend naar adem…
Herdenking.
poëzie
3.4 met 35 stemmen
5.039 O zoet gelispel van die mond,
Wiens adem de eerste kus verslond!
Ons dekte vreedzaam wilgenlover;
De scheemring was voorbij;
Het duister toog de velden over;
En dralend rezen wij.
Leef lang in blij herdenken voort,
Gewijde stond! geheiligd oord!
----------------------------------
uit: Gedichten (1820)…
Barplicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.961 Hij kijkt geschokt, z’n adem stokt
Een vrouw gedurfd, gesplit gerokt
en prachtig tennisrank
Hoog op de benen heerlijk slank
zweeft onwaarschijnlijk knap
nagestaard door mannenvolk
Als een engel op een wolk
In de richting van de tap.…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Adem, zeggen ze, en je stikt; pomp,
hart, zeggen ze, pomp, en het kan niet zuigen
en persen in die samengeknepen vuist.
Angor van het verleden. Dat angst zolang
voorbij is?…
Untergang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Berlijn is enkel nog voer voor vuur
Hitler snauwt met slinkende adem
Naar de generaal die stamelt in de kraag
Met de macht der gewoonte de arm strekt
Voor een Sieg Heil die galmt in de bunker
Een koortsig gewemel hangt daar rond
De ondergang plant zich onderhuids voort
Het volk verdient de galg
De pletwals van rupsbanden
Want de natuurwetten…