Alle inzendingen over wieg, stilte

10329 resultaten.

Sorteren op:

Mijn pijn

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
hij strooit zijn diepste pijn als brood voor het publiek, niet om te helen, maar om de echo's te stelen het is niet wat dit zegt dat mij niet snijdt zijn donker verhaal maar dit bedelen zo zichtbaar en kaal de pijn die geen adem meer vindt zonder diep applaus, lijkt op gevoel als handel en de stilte- een loos huis - de…
Silann Nara26 februari 2026Lees meer >

Rust

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 351
Mijn woorden zijn stil, ongehoord, Stilten zo oorverdovend stil. Mijn geluk wacht op wat komt, hoop op meer al lange verstomd, mijn toekomstbeker nog niet gans gevuld, mijn verleden ingehaald in het nu, mijn wachten is voorbij, mij rest rust.…
Joris Olivier28 februari 2026Lees meer >

Zomer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 128
in november begin ik langzamer te kijken de bomen durven dan pas iets zeggen, wanneer ze hun bladeren loslaten de aankomende winter maakt de wereld kleiner, voetstappen in de avond vreemd genoeg heb ik juist dan het gevoel dat ik meer zie dan in de zomer de stilte begint eerder, zo kan ik haar eindelijk aanhoren…
Nathan31 juli 2026Lees meer >

II. Hoop

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 242
En toen eindelijk ook daar de stilte viel, bleven slechts de opengereten littekens, de oude wonden die opnieuw bloeden. Ik heb de liefde in mij vermoord, ik moest wel.…
Mierdelel17 september 2026Lees meer >

Alleen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Alleen in stilte van het zijn, proberen te verwoorden wat geschiedenis in leegte schreef. Zelfgekozen schemeringen, tekeningen van de avond. Jezelf in kleur bevrijden en genieten van de eenzaamheid; schepen bevaren op papier de oceanen van het hart. Gedachten voeden het gemis. Proberen is begrijpen hoe de stille schaduw overbleef.…

verademing - voor L.R.

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.168
was het de stilte in de tuin die de beeldenstorm bedaart het treincoupé waarin de donkerte naar het licht verschuift de moed van de grijze haas om de kust uit het oog te verliezen de spanning van vlechten van een fietswiel zonder woorden het zand dat je zacht uit je ogen wrijft om de aanblik van de doden te verdragen is het de verademing…
J.Bakx8 oktober 2026Lees meer >

herfstblad van de Oosterse amberboom

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 32
het ene goudgeel het andere paars of rood samen één geheel rijk aan nuances voor wie tijd van kijken neemt kijken naar een mens tussen de regels een wereld met meer lagen het onhoorbare het onzichtbare genieten van een gebaar klein maar ontroerend ineens het zicht op het voorbijgelopene tijd voor wat stilte…
Peter Toll15 november 2026Lees meer >

Tussen alles in

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
En toch verlang ik naar eenvoud, stilte zonder vragen. Ik hoef geen antwoorden, alleen momenten waarop ik niet hoef te schuilen voor mezelf. Waar het gezoem van een bij of een schaduw over de vloer meer zegt dan meningen of goedbedoelde raad.…
CB23 mei 2025Lees meer >

Het zijden draadje van vrede

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
We spreken traag, alsof taal iets weegt, alsof elk woord een trilling veroorzaakt, een blik houdt stand waar stem tekortschiet, en stilte groeit tot diepgewortelde vorm van begrip.…
CB22 juli 2025Lees meer >

Op weg naar God's kus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Ik kruip door een donker gat van de tijd langs echoputten vol stilte en voel uit mijn hart de kilte weglopen is een vuurpoel van eeuwigheid. Kruip ik dus door des tijds' donker gat waar, vol stilte, echoputten galmen dan komt des eeuwigheids' vuur mij inpalmen terwijl toch kilte mijn hart bevangen had.…

Krantenartikel

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Nu was zelfs dat kleine mondje van steen De stilte zo onaangenaam. Toen begon ze te schreeuwen, met haar armpjes over haar hoofd. "MET NIEMAND PRATEN, GEWOON WACHTEN". Zachtjes: Ik weet wel dat je me niet geloofd. Direct na deze zinnen Was de stilte terug op het grote plein. Tot ze zei:"Ik sta hier al 2 weken, iedere dag.…
Kimberley13 november 2003Lees meer >

Schaduw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Het bloed trekt zich terug, het eb is snel het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
Oliver23 februari 2003Lees meer >

De plek

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.986
Vandaag was ik bij jouw graf Iets wat me een gek gevoel gaf Je bent er en toch ook niet Ik vraag me af of je mij ziet De plek waar ik jou liet gaan Deze plek....waar ik nog vaker zal staan De plek waar stilte beangstigend is De stilte van gemis Langzaam zak ik op de grond Ingezakt waar ik net nog stond Met mijn handen over jouw graf Haal…

Wij zaten met ons vieren

poëzie
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.181
Sinds ik weet, dat een luitenant in stilte Mag bluffen op háár bezit, Zien mijn vroeggeknakte wangen Onherroepelijk marmerwit. -------------------------------- Immortellen (LXXII)…

de kleine god

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 688
, en de stilte ontwaakt,in het blauw gewaad van een onschuldige, bedauwde morgen, de kleine god blijft niet wachten tot de zon opkomt, die felle stralen, dat licht te groot, te machtig, nee, de kleine god duikt diep weg, in rulle, zachte, donkerblauwe aarde, zoet, geurig, veilig en vruchtbaar…
Tjoke14 mei 2009Lees meer >

De vulkanen

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.457
Als donkere onverganklijkheden Van stilte, als werelden van rouw Tussen het uitgestrekte blauw Des hemels en het land beneden, Als onweerstaanbaren, die tot Het eeuwige zich intocht banen Vanuit het schamele aardse lot, Staan boven Java de vulkanen De regen ruist en ritselt om hun zijden, De schemer huist Om hun gestalten heen, Boven het…
Jan Prins13 november 2019Lees meer >

Met liefde bekroond

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.662
En ook de klappen waar ik niet om vroeg, wat niet was wat het had kunnen zijn, het gemis en onrecht dat ‘k in stilte droeg, ’t leven doet dan pijn. Maar voor ik verzink in stilte en zelfbeklag, ‘k weet het leven heeft mij ook rijk beloond, meer nog dan verdriet kwam ‘t met een lach, ’t is met vriendschap en liefde bekroond.…

Een roos in je hand

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.150
langzaam in je schoof Ik hou van je heb je mij stil gezegd dat is tenminste wat ik thans geloof Ik heb de roos op jouw graf gelegd in stilte nadat elkeen al was gegaan Onze liefde is voor eeuwig oprecht dus komen we nooit alleen te staan…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

Vijf Mei Rap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
bevrijding van mijzelf van mijn kleinheid mijn verwarring en mijn pijn maar vooral van mijzelf als ego die de wereld verkleint in alles wat gebeurt perste ik mijn ideeën bevrijding om te zien vanuit de ruimte waarom ik ben geboren en wie ik was toen ik nog niet dacht en mij zelf niet beperkte maar zag vanuit de stilte bevrijding waarbij…

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
De herfst leert mij geduld en trouw, de stilte na de uren, geen boom in blad waarop ik bouw maar stam en takken, wortels diep die dragen ’t staan en ’t buigen aan weer en winden onderdanig. De herfst leert mij geduld en trouw, het licht van vele vuren die eenzaam branden in de nacht.…
Adeleyd2 november 2013Lees meer >

Doorkomst dodendorp

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Eén... twee doffe dreunen in de stilte staan hier blijkbaar voor het enig menselijke leven. Het klinkt zo dreigend in deze droge bossen. Ik demarreer op macht, ik moet de doden lossen.…

Klompen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Het land bleef wachten Seizoenen deden hun ding Die er woonden Wisten van geen haast Van de wereld alle tijd De akker, met leegte gevuld Liet water glimmen naar groen Drie boerderijen waren een dorp In een tijd die langzaam gleed Waar eens huisjes gehurkt Tegen wilgen leunden Waar de stilte wolken kleurde Het land met wind mee boog Werd…
ad nouwens7 december 2021Lees meer >

(omdat de versneller stilstond ofzo)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 377
de ochtend wreekt zich met ijselijk vogelgetetter ’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht waar aan ’t oppervlak de stilte heerste de woorden waren uit de lucht sommigen veilig geland in af te sluiten kooien de meesten gestrand in onnavolgbare ophopingen van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes die samenklonterden de dag knikt als…
R.E.N.S.11 april 2025Lees meer >

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
Je stilte voelen woordeloos raak je mijn hart wij ademen één De stilte dragen van anderen in mijn hart, een trilling die zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt.…
CB24 september 2025Lees meer >

Mijn metafoor

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik ben een metafoor die niemand begrijpt, een zin die struikelt, een stilte die blijft. Ik draag het masker van regen en wind, en verlies mij telkens, waar ik jou terugvind. Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou, het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.…
Nathan20 december 2025Lees meer >

Stille tuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 359
In deze diepe stilte ontdek ik mijn schat: een plek waar pijn vervaagt in vredig, welvend groen, waar wonden wijken onder wuivend loofgewelf en de ziel stevig wortelt in serene, stille dag.…
Adelmann13 januari 2026Lees meer >

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
In mijn manier om stilte te bewaren woon jij nog steeds In de plooien van je sjaal schuilt de geur van thee en ochtendmist, de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
CB10 mei 2026Lees meer >

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Avondregenboog

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 385
Ik voel hoe de avond zich rond ons sluit, niet als een grens maar als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
CB23 augustus 2026Lees meer >

Zelfportret van mijn buurjongen

netgedicht
3.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.432
Toen hij in de wieg lag was het al bezegeld Ma las een vergeelde gids over opvoeden Pa had al een huwelijksspaarplan geregeld Als kleuter liep hij wat te zwalpen Met stuntelige stompjes Waaruit een legpuzzel van de Alpen Kleurpotloden vielen naast klompjes Van klei waar hij geen vorm in kneden kon Het was toen dat het falen begon Een hond…
Wim Veen9 december 2004Lees meer >