5765 resultaten.
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 mijn zintuigen vangen
geuren en geluiden
uit een verloren tijd
ik droom alles terug,
liggend tussen bloemen
in het zachte gras van parken
omarm ik de bomen en luister
naar het ritselend gefluister
van de wind, hoop dat ik
het antwoord vind in een
geheimtaal van dromen
die mijn hart kan verstaan...…
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 doordrenkt met dauw
zwerf je over de weilanden van rust
het bevordert je levensschoot vol bewondering
dankzij het licht waar het stroomt
overal zie je zoveel moois
elke boom en wilde bloem is oké
maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;...
ik zal u sussen; gij zult rusten; gij zúlt slapen,
gij, die de Liefde draagt die niemand heeft bemind.’…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach...huil…en ik streel je eigenwaarde
De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind
op reis voor reden en overtuiging verlamd
Doch door onwerkelijkheid gezwind
zal je weten wie er altijd voor jou ontvlamd
Kilte in een bloem…
Kwatrijn,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
751 Bevende bloem in een bevroren staat,
waarin het tij de kleuren niet wil verlammen,
geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen
broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat.
Gedreven door de nachtelijke coryfeeën,
meer bizar dan de wildste orchideeën,
bevruchting van haar eerbaarheid,
met honingzoet de bitterheid verleidt.…
Mei.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Hoe mooi die tere bloemen,
Zo prachtig en zo blauw.
Iedere morgen moet ik kijken,
Een vreugde ied're dag.
Hoe goed doet dit bewond'ren,
Hoe fijn dat ik bewond'ren mag.
Aarzelend verschijnen dan de blaadjes,
Als willen ze ons tonen:
"Hoe mooi is toch die blauwe pracht".
Hun dunne vingers omsluiten
Het tere blauw heel zacht.…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde draagt karakter voort
omarmt allen een gezegend Nieuwjaar
wie of wat hij zij
stap voor stap dat maakt de weg vrij
naar vrede en licht
tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord
van licht naar licht uit de hemelbogen
wekt bloem…
De Essentie Van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
847 Geluk zit in heel kleine dingen
zoals een pas ontloken bloem
in dauwdruppels van de vroege morgen
een oogopslag
een enkele zoen
Het zit in kijken naar de sterren
in stralen van
de ondergaande zon
soms zelfs in koele regendruppels
en in een witte roos
op het balkon
Het zit in dromerige golven
in lopen langs
het uitgestrekte strand…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 '
Ik droomde dat mijn geliefde bloemen
neerlegde op mijn graf, dat ze huilde
en wanhopig begon te graven, de kist
met een bijl opensloeg, mijn dode gelaat
zag en mij kuste. 'Vergeef me!' schreeuwde.
Droom dood. Ikzelf fiets in de lentezon
langs haar woning, waarin ze nog niet is
teruggekeerd.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het was mooi geweest
overal groen
bloemen
water en bergen om u tegen te zeggen.
De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.…
Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.680 Dede' u de wilgen van mijn weemoed wrokken,
Vol teedre bloemen geurde er 't welig gras.
En zoetjes droeg, wen luidden de avondklokken,
Haar wel de herder vér van 't zwart moeras.…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 armen
Wanneer ik het tapijt betreed
Nog nooit zoveel kleuren groen
De Flexa kleurenwaaier
Ik snuif de energie
Ik proef haar aroma
Kijk het moois naar binnen
En voel de kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte wilgen
Het riet zwaait me toe
Mijn hart dat naar me lacht
Paarden grazen in het veld
Vol met blauwe bloemen…
Moederweelde
poëzie
2.5 met 6 stemmen
1.195 En het is mij een wonder, waarover ik zon,
Hoe mijn hart, dat de wereld bevatten kon,
Met de bloemen, de sterren, de maan en de zon,
Ligt zo klein in die tengere wanden.…
zomerzotheid ( rijmelarij )
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
796 verwachtte je al zo lang
maar door de lange koude
dagen, werd ik soms bang
dat je te laat zou komen
op een vroege morgen
het is zo half in het jaar
ben je er ineens, gekleed
in zonnig geel, sta je daar
ik heet je hartelijk welkom
en vlij me op het gras
jij gaat me nu verwarmen
weg met wintertrui en das
je glinstert over water
de bloemen…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Wist ik dan bloemen, wind of regen?
Bestond dat alles in oneindigheid?
Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.
Traag was nu alles; voedzaam, onbenoemd,
Ik at en dronk het tot ik was verzadigd,
En spon mij in in herbeleven.
Wat is het dat zich in mij roert en groeit,
Is duur de zachtste adem van de tijd?…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen,
't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten,
En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen,
Helpt hij een stengel om zich vast te hechten,
En iedre nieuwe, rood getroste slinger,
Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten,
Betast hij zoekend met voorzichtge vinger,
En stoort de blinde…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de bruine, barre aard
jij bent de Lent, die er bloemen baart.
Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Tracht in u-zelf berustend te geloven,
aldaar ge uw hart, aldaar ge uw bloeme beurt,
indachtig dat geen roos in de ijlte geurt.…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan.
Ouder worden is je kruis leren liefhebben.
Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Verwelken de bloemen.
En verlies ik aan kracht.
Een vrouw sloeg mij.
Regen blijft stromen
De nacht is ontij.
Mijn billen zijn rood en ranzig geworden
door moedertje tijd.
Wat overblijft voor mij is kruis en kuis
Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis.
En een gedicht
En de pijpenstelen verzachten mijn billen.…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 Het hart van deze bloem, van deze familie, breekt
Het loof is reeds verkruimeld en de teint is al lang verbleekt
Hier, in dit schemerhuis
Hier, in dit lang verzwegen verhaal
Hier, in dit vlakke Nederland…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 motregen valt niet langer op straat
maar etst nu schrammen in de ziel
trekt blaren op muren van dit treurkalifaat
paarse bloemen groeien op ijdele hoop
het leven gaat altijd door
zo heeft men mij verzekerd
maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Niet-fragiel fragmentje uit een leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken,
zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken.
Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen.
Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan,
met ogen die glinsteren, zonder oordeel.
Zo te leven heeft wel degelijk zijn voordeel.
Een mens die een kind kan zijn, is liefde en spontaan.…
Schoon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 vergankelijkheid
neem ik ontvangst van jouw muze
met kleine gebaren omring ik
de liederlijke lethargie
van jouw ontheemde bestaan
iets in de intensiteit
heeft een vacuüm doen ontstaan
terwijl ik ergens lig te denken
begin jij moedig aan een trektocht
en boeken blijven ongeschreven
woorden staan dikwijls rechtop
tussen vazen met horizontale bloemen…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Snuiven op de geuren van bloemen en
proeven een vredige sfeer.
De hoge zomerzon schijnt op gras en
water waar later neerstrijken zwanen
maagdelijk wit die wij aanschouwen,
terwijl aan de waterkant een visser zit
soezend in de zon voor zich uit dromend.…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 Geniet van vele mooie dingen: de zonsopgang, (want die
is elke dag weer nieuw), de herfst die nu al nadert, de
kinderwoorden en de bloemen, ook al blijven die niet duren.
Voor de verjaardag van Margreet…