Alle inzendingen over bloem

5765 resultaten.

Sorteren op:

Deja vu

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 901
mijn zintuigen vangen geuren en geluiden uit een verloren tijd ik droom alles terug, liggend tussen bloemen in het zachte gras van parken omarm ik de bomen en luister naar het ritselend gefluister van de wind, hoop dat ik het antwoord vind in een geheimtaal van dromen die mijn hart kan verstaan...…

Wereld place

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
doordrenkt met dauw zwerf je over de weilanden van rust het bevordert je levensschoot vol bewondering dankzij het licht waar het stroomt overal zie je zoveel moois elke boom en wilde bloem is oké maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede' vonken uit de 'hemel' met moederlijke liefde begroet je de bloemrijke schoot…

Ziekte, oude troosteres

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.879
- ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;... ik zal u sussen; gij zult rusten; gij zúlt slapen, gij, die de Liefde draagt die niemand heeft bemind.’…

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
zij wil op bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen…

Huis

hartenkreet
2.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 6.346
Dat huis waar de tuin een fresco was van bloemen, fruit en groen waarin we heerlijk speelden elke warme “zondagnoen” en ied’reen wanneer fonkelden de pretlichtjes der nacht, rondom een konkelfoezend vuur tesamen werd gebracht Dat huis waar nu geen grootmoederkloek meer opendoet de deur en waar geen grootvader meer leeft als een patroon…

Wind

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 879
bespeel ik je in kwartet euforie in een spel van hemel en aarde Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet lach...huil…en ik streel je eigenwaarde De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind op reis voor reden en overtuiging verlamd Doch door onwerkelijkheid gezwind zal je weten wie er altijd voor jou ontvlamd Kilte in een bloem…
Marcel27 juli 2010Lees meer >

Kwatrijn,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Bevende bloem in een bevroren staat, waarin het tij de kleuren niet wil verlammen, geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat. Gedreven door de nachtelijke coryfeeën, meer bizar dan de wildste orchideeën, bevruchting van haar eerbaarheid, met honingzoet de bitterheid verleidt.…
pama12 oktober 2010Lees meer >

Mei.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Hoe mooi die tere bloemen, Zo prachtig en zo blauw. Iedere morgen moet ik kijken, Een vreugde ied're dag. Hoe goed doet dit bewond'ren, Hoe fijn dat ik bewond'ren mag. Aarzelend verschijnen dan de blaadjes, Als willen ze ons tonen: "Hoe mooi is toch die blauwe pracht". Hun dunne vingers omsluiten Het tere blauw heel zacht.…
Antje16 november 2010Lees meer >

Natuurgelaat

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
levenslicht verder groeien en bloeien dat zich in haar voltrekt door eigen aard op de oude wijze Moeder Aarde draagt karakter voort omarmt allen een gezegend Nieuwjaar wie of wat hij zij stap voor stap dat maakt de weg vrij naar vrede en licht tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord van licht naar licht uit de hemelbogen wekt bloem…

De Essentie Van Geluk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Geluk zit in heel kleine dingen zoals een pas ontloken bloem in dauwdruppels van de vroege morgen een oogopslag een enkele zoen Het zit in kijken naar de sterren in stralen van de ondergaande zon soms zelfs in koele regendruppels en in een witte roos op het balkon Het zit in dromerige golven in lopen langs het uitgestrekte strand…
Ariadne10 januari 2011Lees meer >

Kraaienogen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.213
' Ik droomde dat mijn geliefde bloemen neerlegde op mijn graf, dat ze huilde en wanhopig begon te graven, de kist met een bijl opensloeg, mijn dode gelaat zag en mij kuste. 'Vergeef me!' schreeuwde. Droom dood. Ikzelf fiets in de lentezon langs haar woning, waarin ze nog niet is teruggekeerd.…

verdorde vallei

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Het was mooi geweest overal groen bloemen water en bergen om u tegen te zeggen. De tand des tijds oordeelde anders. Droogde de beddingen, sleet de flanken tot boosachtige schimmen. Het water was verdwenen de aardkorst vervelde verloor haar vlakte vertoonde barsten.…

Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Dede' u de wilgen van mijn weemoed wrokken, Vol teedre bloemen geurde er 't welig gras. En zoetjes droeg, wen luidden de avondklokken, Haar wel de herder vér van 't zwart moeras.…

Ommen - Holten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 432
armen Wanneer ik het tapijt betreed Nog nooit zoveel kleuren groen De Flexa kleurenwaaier Ik snuif de energie Ik proef haar aroma Kijk het moois naar binnen En voel de kracht Na iedere bocht een verrassing Een saluut van geknotte wilgen Het riet zwaait me toe Mijn hart dat naar me lacht Paarden grazen in het veld Vol met blauwe bloemen…

Moederweelde

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
En het is mij een wonder, waarover ik zon, Hoe mijn hart, dat de wereld bevatten kon, Met de bloemen, de sterren, de maan en de zon, Ligt zo klein in die tengere wanden.…

zomerzotheid ( rijmelarij )

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
verwachtte je al zo lang maar door de lange koude dagen, werd ik soms bang dat je te laat zou komen op een vroege morgen het is zo half in het jaar ben je er ineens, gekleed in zonnig geel, sta je daar ik heet je hartelijk welkom en vlij me op het gras jij gaat me nu verwarmen weg met wintertrui en das je glinstert over water de bloemen…
lijda24 juli 2011Lees meer >

Ik droomde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Wist ik dan bloemen, wind of regen? Bestond dat alles in oneindigheid? Geluiden, vormen, alles was mij vreemd. Traag was nu alles; voedzaam, onbenoemd, Ik at en dronk het tot ik was verzadigd, En spon mij in in herbeleven. Wat is het dat zich in mij roert en groeit, Is duur de zachtste adem van de tijd?…

Oost Indische kers

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen, 't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten, En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen, Helpt hij een stengel om zich vast te hechten, En iedre nieuwe, rood getroste slinger, Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten, Betast hij zoekend met voorzichtge vinger, En stoort de blinde…

Jij bent

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Ik ben de bruine, barre aard jij bent de Lent, die er bloemen baart. Ik ben het bos, zo dicht en donker — jij spat en speelt er als zongeflonker. Ik ben de droeve, dromerige hei — jij bent de purperen bloemekenssprei. Ik ben de mosplant, zwart en treurig — jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…

En hoort uw hart

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Tracht in u-zelf berustend te geloven, aldaar ge uw hart, aldaar ge uw bloeme beurt, indachtig dat geen roos in de ijlte geurt.…

Ouder worden.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan. Ouder worden is je kruis leren liefhebben. Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen. Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren. Ouder worden is moe worden van de politiek.…
cornil12 juli 2012Lees meer >

Ik heb een paar billen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
Verwelken de bloemen. En verlies ik aan kracht. Een vrouw sloeg mij. Regen blijft stromen De nacht is ontij. Mijn billen zijn rood en ranzig geworden door moedertje tijd. Wat overblijft voor mij is kruis en kuis Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis. En een gedicht En de pijpenstelen verzachten mijn billen.…
cornil6 oktober 2012Lees meer >

Op een huid van Indisch goud

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Het hart van deze bloem, van deze familie, breekt Het loof is reeds verkruimeld en de teint is al lang verbleekt Hier, in dit schemerhuis Hier, in dit lang verzwegen verhaal Hier, in dit vlakke Nederland…

Maria in Mei

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 687
Merelklanken helle vreugdetonen vieren dankbaar mooie avond in Mei, in mijn hart komt warme herinnering vrij vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet crêpepapieren bloemen sieren het beeldje gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen geuren vanaf…

Een zachte dood

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
motregen valt niet langer op straat maar etst nu schrammen in de ziel trekt blaren op muren van dit treurkalifaat paarse bloemen groeien op ijdele hoop het leven gaat altijd door zo heeft men mij verzekerd maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…

O klamme koude

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.055
O klamme koude, die me 't krimpend herte beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten, als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten, doet nederbuigen onder 't lood der smerte, - doet nederbuigen in wanhopig smachten, zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte toch pijnlijk krimpen kàn om al…

Niet-fragiel fragmentje uit een leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 924
Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken, zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken. Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen. Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan, met ogen die glinsteren, zonder oordeel. Zo te leven heeft wel degelijk zijn voordeel. Een mens die een kind kan zijn, is liefde en spontaan.…

Schoon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
vergankelijkheid neem ik ontvangst van jouw muze met kleine gebaren omring ik de liederlijke lethargie van jouw ontheemde bestaan iets in de intensiteit heeft een vacuüm doen ontstaan terwijl ik ergens lig te denken begin jij moedig aan een trektocht en boeken blijven ongeschreven woorden staan dikwijls rechtop tussen vazen met horizontale bloemen…

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Snuiven op de geuren van bloemen en proeven een vredige sfeer. De hoge zomerzon schijnt op gras en water waar later neerstrijken zwanen maagdelijk wit die wij aanschouwen, terwijl aan de waterkant een visser zit soezend in de zon voor zich uit dromend.…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

De tijd staat niet stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.647
Geniet van vele mooie dingen: de zonsopgang, (want die is elke dag weer nieuw), de herfst die nu al nadert, de kinderwoorden en de bloemen, ook al blijven die niet duren. Voor de verjaardag van Margreet…
Adeleyd29 augustus 2013Lees meer >