5363 resultaten.
Verpulverd verhaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Maar tijdens ons rusten,
toen we elkaar kusten
was het in flarden vervlogen,
de letters zweefden als veertjes,
ontmoetten vogels, zandkorrels,
verpulverden in de lucht.
Door ieder en alles ingeademd,
vermengd met het hunne,
de schreeuw van een meeuw,
lieveheertjes, een zandkorrel.…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om
voor de lange reis
de kist ging mee
jij niet
de weg loopt recht
naar het oude land
de aarde bergt mijn lijf
de steen spreekt zijn taal
met donkere letters
jij leest
de boom staat vol blad
de vogel…
een normaal leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Iedereen kent vandaag wel iemand
die straks in de stalen vogel zal stappen
reikhalzend uitkijkend naar het verboden land.
Want zo zie ik het nu.
Overal waar we gaan of staan
loert de dood.
We hangen vast aan een bengelend touw
juist nog niet aan onze nek dichtgesnoerd.
Op het nippertje ontsnapt
omdat er eentje werd betrapt.…
De familie Piggelmee - zesde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Een kenner van de
vogels, de getijdenwerking op het
strand. Als stormen tot nood doen
luiden handelt Piggelmee met koel
verstand.
Te zeeluinen is verdwenen een helper,
die nimmer wacht totdat iets verzand;
hetgeen niet tot morgen kan wachten,
heeft hij reeds vandaag al bij de
hand.…
Vrede diepgeworteld in het hart
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
665 er is niets meer wat je nog langer hier houdt
je deed me pijn
wilde een vriend van mensen zijn
beroemd en rijk worden
van mijn kunsten
mijn vuur heb jij gestolen
in het nachtelijk uur
waarin alleen de uil kon kijken
toen de vogels lagen te slapen
een zwaar vergrijp
rijkdom en macht de verleidelijke rode steen
afkomstig uit een barre rots…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant
Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg…
Haar 2 de leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 Bloemen, vogels en vlinders
vleien zich rustig neer.
De wereld van belangstelling
ligt weer aan haar voeten.
Ze kijkt weer iedereen recht in de ogen,
net zoals de tijd van toen.…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Vertel gerust hoe dagen achtereen
wereld na de wereld zich in je ziel
ontvouwt, vogel zijn of zangnoot,
jij een goed oog gefotografeerd hebt,
mist optrekkend via bomende wortels.…
mijn interieur c'est mon interieur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 lijstrand
weg zoeven naar een plateau
waar een harlecchino huppelt
op blote voeten
een zwaan daalt waardig bij hem neder
achter een dodecaëder die vertedert
de opengesperde ogen
in het mombakkes der goden
kijken me uitdagend aan
op zijn hoofd is een quetzal neer gestreken
in mijn geest klaren Andeshoogten op
met alle vrijheid deze vogel…
Vertrouwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 Als de vogels fluiten,
kunnen ze je misschien
wat verder
helpen,
naar iets moois in het
leven.
Het komt goed,
maar het kost tijd en
energie en dat is logisch:
wij zijn ervoor je.
Probeer ook zelf
vertrouwen te
houden,
dat het na een bepaalde tijd,
weer goed komt.
Een ding moet je weten:
wij houden van je.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de lente voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met…
Vleugelslagen van je ziel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 opdat eenieder zingt; en
zoveel andere mooie dingen
ieder met zijn eigen gave
als je maar bij jezelf blijft; trouw aan je identiteit
je persoonlijkheid
bent wie je bent
waak erover in deze verwarrende tijd waar
het verstand soms uit het hoofd lijkt gegleden
kom kinderen; zing kinderen de
klanken van een eenzaam lied
waarin vogels…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Er braken dagen aan waarop ik het geluid van een vogel weer hoorde.
Ik zie uit naar de dag waarop ik het verdriet een plekje kan geven.
Ik weet wat liefde doet met mensen.
En soms doet het zo’n zeer.
Liefde doet iets met mensen,
Het maakt ze zo teer.
Ik weet dat ik het verdriet achter me wil laten.…
Ochtenddroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Ons dorp ligt nog slapend in het uitgestrekte land
hoor, een leeuwerik gaat boven mij al flink te keer,
de zon schijnt goudgeel over menig roodstenen pand
een vogel wiekt weg over de heg het carillon klinkt weer.…
Wat wens je dan nog?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
511 Bij de mooie dingen die gebeurden
in overvloed gelukkig wel
de humoristisch waren er veel
daarop teren kun je wel
gelukkig
In het heden dat van NU,
bol van overdenken, bedenken en overzien
ben ‘k dankbaar dat de tijd me leerde inzien
dat ware rijkdom en liefde zit:
in de mensen om ons heen,
in de aarde en de lucht
in de vogels, vogelvlucht…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.…
Gevoelstaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
409 Zien, hoe zonder grenzen,
vrije vogels wegen vinden,
naar een onbestemde horizon.
Zien, hoe onze angst verdampt.
Samen, hand in hand gaan zitten.
Elkaars innige gevoelens delen.
In de liefde die we zoeken.
In de liefde die ons vindt.…
Waar muziek de voertaal is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 ik verleid je tot het luisteren naar radio 4
daar waar de mooiste stukken worden gedraaid
hopend dat je de rust vindt
om je mee te laten nemen op de golven
van de snaren, die jij vroeger ook beroerde
en zou je mee willen nemen op een reis
naar ver van hier, naar daar waar kruiden geuren
bloemen ons verwelkomen, vogels je toezingen
daar waar…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 er woonden
Wisten van geen haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd dorps stads
Boerenluchten verdwenen
Zelfs de vogels…
Gods vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 ontstane rijk
van scherp scherende schedeltjes
graaiende pootjes, dwarrelende veren
ze zijn al zo hoog en met zo velen
samenzijn is een som der delen
om daarmee een dans te creëren
die het leven gaat eren
alles is mogelijk daar
vermenging maakt onzichtbaar
Zodat je er grenzeloos van wordt
los van de grond, verstomd en verward
de vogels…
verstek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 tersluiks nu ik dit geschrevene
aan de hand van al
mijn ervaringen, verplaats
ik me in het slachtoffer
dat ik mezelf toe - eigen
niets is me vreemd, zelfs wanneer
ik me realiseer dat ik dikwijls
verkeer in de droomwereld
van meditatie waar gedachten
vlieden van hot naar her zonder
het te willen aanraken, het is
als een boom waar de vogels…
De hemelse geest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 tegen
de diepblauwe lucht
je genoot van de vlucht
die jij de tijd
hier zag maken
voelde stenen
hoorde de specie
hun voeggeluid maken
waar schoonheid
door mensenhanden
werd geschapen
in grootse gebouwen
waar kosten noch
moeite werden gespaard
en de ultieme balans
van hemels presteren
ruim werd gehaald
weer vlogen zwarte
vogels…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Bij maan een gloed van zilver
Op 't donkerblauwe zwart
We lopen langs het water
De lelies zijn nu dicht
Gesloten als een schatkist
Tot aan het ochtendlicht
Het egeltje loopt rustig
Haar nacht heeft alle tijd
Ze eet nog een paar slakken
Als ingepland ontbijt
Het ochtendlicht komt vroeg al
Bijna is het nog nacht
De vogels…
Diets
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
986 spreek geen koeterwaals maar
simpel diets
geen e-bike taal maar dames-
herenfiets
een fatbike is voor mij
unisexfiets
Een babboekar lijkt wel een pipowagen
voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur
zo'n kiddybike is meer een
citycab
voor wel drie ruggen rijdt ma
met twee blagen
die wel driewielers rijden maar geen step
dag vogels…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Kwetterende vogels in de tuin.
Op zoek naar vetbollen en broodkruim.
Natuur gesluierd door de dichte mist.
Beroerd door de muziek van een solist.
Een teder gebaar.
Een streling door je haar.
Een vreemde die vriendelijk groet.
Een verfrissende wandeling doet zo goed.
Een slapeloze nacht.
De dageraad die op je wacht.…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent
aardedonkere archieven
verdwenen de dievegge
en de man van de baard
onder ‘t stof van sleets
gemak en verwondering
’t blijvende gebrek aan ’n wolkje
ontneemt de schaduw al lang
haar hang naar afvlakking
de kans ten volle te voeren
sowieso mogen vogels…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als ’n futloze bloem over de rand
van ’n klassieke vaas
en breekt
waarna alles zwijgt, alles stil
valt, de wereld zwijgt
en staat stil
stil
ik neem waar
hoe mijn hand beweegt
in één beweging
die bloedirritante vogels…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Een vogel zingt helder, maar ik hoor vooral de stilte waarin zij zich beweegt.
Haar vlucht raakt iets wat
ik niet kan benoemen, iets wat ik herken
zonder het ooit te hebben geweten. Ze leeft alsof dit alles
is — en ik vraag me af hoe het voelt om zo aanwezig te zijn, zonder verlangen.…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Hij kent de geur van regen
voor ze valt, het ritselen van vogels die
vergeten te zingen, en het geheim van blijven terwijl
alles verandert, zonder verzet — slechts een stille overgave aan wat is.…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 Stilte na de Drift
er is een plek
in ieder mens
waar onrust woont
ze tikt,
zoals een vogel tikt
tegen glas
niet om binnen te komen
maar om gehoord te worden
geweld
is geen daad,
maar een honger
een snelle manier
om te voelen
dat je bestaat
maar wat men niet zegt:
het bestaan zelf
wordt er dun van
nadat het lawaai…