5638 resultaten.
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
Het ritme der liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.097 Onbegrensde verlangens
Flirten met mijn fantasie
Ontwapenen iedere afleiding
Telkens als ik haar weer zie
Haar sensuele vormen
Spreken duidelijke lichaamstaal
En haar doordringende ogen
Spreken boekdelen, non-verbaal
Met beide voeten op de grond
Maar m’n hoofd in de wolken
Haar geur van extase
Laat mijn afrodisiacum kolken
Ontkiemt…
Minder vlinder
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.909 blauwgrijze wolken
bedwelmen zijn brein
ongrijpbaar versloten
in eigen verdriet
om een ander
wat jammer
ik ben het niet
hoe fijn kan het wezen
een ander te zijn
missie verraden
wat ben ik toch klein
klein duimpje
kom eens hier
bij ons is het fijn
kabouter te heten
in plaats van Merlijn
kris kras
in de pas
dan weer door elkaar…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 monotoon
de runen in het duister
landschap 2
de wet van weten
drukt zwaar op de bloemen
onder de bladeren in de hersens van de man
de mier onder zijn voeten
strekt de kop en wordt
nietig afdruksel in vette klei
zonder te weten
landschap 3
rijen bomen
verre vlakten
rijgen de wolken…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Over het grauwe golvend bergland joegen
De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde
Donder loeide - en de doffe echo's rilden,
Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.…
Kust de Kust
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.924 dwarrelen
Kou snijdt door mijn huid
Het strand stil en verlaten
Enkel golven breken luid
Meeuwen dansen rondjes
Krijsen kreten in de lucht
Zout de geur van schelpen
Wind welke zachtjes zucht
Mijn voeten lopen meters
In het harde gouden zand
Rust lijkt zo onwerkelijk
Gewaand in niemandsland
Lucht in pastel groenblauw
Drijven in wolken…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 Ik zie u vliegen voor de grauwe maandag
In wilde jacht van draderige wolken,
Al voort, al voort – wat is het dat u jaagt?
Hoe lief dat gij verlaat de blauwe baan
Der zuider zee, tot troost der noordse volken,
En lokt u niet wat gij in ’t zuiden zaagt?
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 Zomaar eenzaamheid verlaten
donk're wolken zweven laag
kille stilte door de straten
niemand stelt die ene vraag
vreemde dingen worden zichtbaar
lijken liggen op de grond
niemand maakt een enkel gebaar
vragend kijk ik in het rond
witte gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en dan breng ik je morgen, zonneschijn
verlaat met jou de nacht die duister, zwart
voor jou gebleven; ik breng een warmte in je zijn
en alles wat je voelt wordt meegeschreven
jouw maagdelijkheid lief ik terug
en ook jouw jeugd die nu nog is verdoofd
ik laat je zweven over wolken…
Elke keer valt het tegen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.390 Verdwijnt de zon weer achter die donkere wolken.
Weg is weer dat gelukkige gevoel met al haar pracht.
Het vertrouwen in de mens wordt steeds weer beschadigd.
Voor het kan helen krijgt het dan alweer een deuk.
Een deuk in m'n zelfvertrouwen en in m'n ziel...
Het leven is echt niet meer leuk...…
Vloed
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.865 Ik zie de dorre schelven aangegrepen
Door 't schuimend diep - als wolken wit en grauw -
En zie het rund al loeiend medeslepen...
En beef.... Een kreet, een gil klinkt schril en rauw:
De landman, door de waatren vast-genepen,
Wordt in de dood gesleurd met brede klauw. -…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.
Zij woedt,
verteert,
zegent.
Golven wiegen en stillen nood.
Dwaze wensen verwaait de wind.
Zand en zout verstuiven.
Niets strooit zij blind.…
Afscheid van haar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.658 Dan plots draait de wind heel vlug
en alsof dit het echte afscheid was
verdwijn ik even in een wolk van as.…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 In wanhoop slaakt een wijdgeopend muil
Zijn grauwe zucht de tinnen wolken in.…
Opa
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.155 Als ik naar ‘t huis in Marken ga
en langs de dijk het laatste stuk insla
weet ik mijn kleinkind aan de einder
Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn
drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht
Dan kan het regenen of schijnt volop de zon;
stormt het of slaakt de wind geen zucht
Als ik naar Rotterdam toe ga
mij langs…
Voor mijn lieve kinderen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.109 Als het soms erg donker is zal zij er voor je schijnen,
al lukt dat niet altijd,want soms zal zij achter de wolken verdwijnen.
Oma zal voor ons altijd stralen,
en met haar lichtje de weg wijzen,
zodat wij niet verdwalen.
Soms is oma ook de speelse wind.
Ren met haar mee,
en speel met haar,
mijn lief kind.…
Vrouw Holle
gedicht
4.1 met 58 stemmen
23.254 De maan heeft geen woorden nodig
om te zeggen:
ik ben er
en morgennacht ben ik er weer
Misschien zit er een wolk voor,
misschien zie je me niet omdat je binnen bent,
omdat je binnen naar dwaze liedjes ligt te luisteren
of omdat er tranen voor je ogen zitten,
tranen omdat je denkt dat je alleen bent,
maar je bent niet alleen,
want ik ben…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 De god in mij luistert
aan het gonzen van de wolken.
Geen berg verzet zich. De hemel
buldert heeft vrij spel draait ons bestaan
kadul. Het rollen het tollen het is zijn trots.
De wereld zijn religie.
Voor mij niet meer. Roodpijpenstelen
miserie kabbelt
de ochtendnevel voorbij. Groen
zag grauw en grauw
heeft teveel kou gezien.…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 de cake
Vandaag voert de stille tocht langs
achteloos weggeworpen boerenhoeven
langs verlaten erven waar geen zon
schijnt en toch de schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte
Weerspiegelend in chroom en zwarte lak
vegen wolken…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 voor een onbewoonbaar verklaarde woning
waar wij de vakantiegasten waren
warme koeienlijven als troost
de hond aan de lijn eeuwig waaks
mysterieuze tekens
op de joodse begraafplaats
de stad loerend dichtbij
gierende trams als bewijs
ondrinkbaar water in de put
een geit voor de koffie
liggend in het gras
schreef ik letters in de wolken…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Wolk aan de horizon,
ondergeschikt aan hemelen
om elders heil te zoeken.
Onder bomen ruist de dood,
lichaam rekt zich in ijver,
de maan kraait in z’n vijver.
Door de zon verdroogt,
fluistert vuur de dagen uit,
wensen met as vervuld.…
Benno Barnard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Maar de feeën die daarop dansen
gunt hij de dansvloer van het zoveelste museum
in de magische wolken ( kabouters slepen voedsel
aan ) van een dikke Havana
uit een gesloten stad.…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 ze weeft de wonderbaarlijkste dromen
als de zon haar wangen streelt
bewegingloos leunt ze achterover
geen mens weet wat er zich
in haar mooie hoofdje dan wel speelt
alleen de wind
in een zachte intieme fluister
draagt weerspiegelend
het sprookje van hem en haar
op een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 misschien wil ik niet meer luisteren
naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het…
Maanlicht
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.626 Geklommen was de maan naar boven,
Had wolken stil uiteengeschoven,
sneeuwengrot leek zij te turen,
En zilversneeuw in ‘t rond te sturen.
‘t Was of de warme zomeraarde
Het koelend zilver gretig gaarde:
Al meer en meer had ze opgevangen
Tot al van zilver was omvangen.…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 al fluistert het land godverlaten
onder voorbijtrekkende wolken
dat vaagheid dwaalt rond de einder
krijst de eens zo smeuïge aarde
een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee
jouw glimlach blijft
en wanneer ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van…
- Contrasten -
netgedicht
4.2 met 42 stemmen
855 contrasten net zoals het leven ze vervat
het verschil tussen tegenstellingen
dromerige romantische lentepoëzie,
naast zachte sprookjesachtige schakeringen,
kleuren traditioneel, doordrongen met sympathie
het gevoelsleven heel mat, maar met fantasie
de lantaarn is wit, de grond verijst,
zwart zonder tussenliggende speciale grijstinten
grote wolken…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De schemer valt, de wolken gloeien...
Onder de wijde hemel ligt,
met hare vormen die vervloeien,
de wereld als één vergezicht.…
VERRASSINGEN VAN DE HERFST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Uit grauwe wolken daalt zon
op geel herfstloof, dat ijl kleurt.
De nacht is heel doods;
om een eenzame lantaarn
klinkt steeds muggenlied.
Vol elfenbanken
is de stronk. 't Kind gaat zitten.
Welke paddenstoel?
Een natuurvorser
stapt genietend door het woud.
Dicht de wetenschap?…
kijk, ze vliegen
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
691 kleine beweging
van een golf
volgestopt met zout
met zwermen vogels op de vlucht
die nooit meer waren dan een vage vlek
waarin men verwensingen bleef herhalen
tientallen, tot jaren oud
zo anders
dan de meeuwen
die ik als kind tekende
met vleugels, misschien te groot
maar vrijuit om lief te hebben
omlaag en omhoog, waar wolken…