558 resultaten.
Venus van Urbino
gedicht
3.7 met 36 stemmen
12.056 Zij die zo warm gelijk welvingen rond
gehuld in gratie, met bloedvolle lippen
uit zware lokken een geurspoor verzond
laat nu haar robe en gêne ontglippen
dan tollen ze klauwend neer op de grond
langs zwarte gaten en heldere stippen
beuken de bron waar de wereld ontstond
zoals een branding op wakende klippen.…
Een moment van volkmaakte liefde.
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
4.545 Als een vlinder naar een bloem laat ik me door jou lokken.
Ik sluit je in mijn armen, en fluister zacht: “ik wil je nooit meer laten gaan,
want zonder jou houdt mijn leven voor eeuwig op te bestaan”.
Onze harten smelten samen in een omhelzing zo passioneel.
De schoonheid van het moment wordt jou nu ook teveel.…
De Wereld ben jij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.462 Blonde lokken vallen over mijn ogen
Ze kriebelen zachtjes over jouw neus
Jouw tenen zitten vast aan mijn voeten
Onmogelijk verbonden, en toch zo gracieus
De wereld is versmolten achter twee mooie ogen
Ze kijken het leven in, frank en vrij
Onze levens samengevoegd in amper een meter
Die lach heeft ze van jou, het karakter van mij
De wereld…
KLOKKENKLANK
poëzie
3.3 met 10 stemmen
1.871 Wen uw bronzen stemmen, klokken,
't landvolk naar zijn haardsteê lokken,
is 't als riepen zij mij mee
naar mijn dorp, in de avondvreê.
Moeder wachtte eens op de drempel
daar van 't huis, haar liefdetempel...
Wie heet mij nog wellekom,
vader, in dat heiligdom?…
Minnelied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.581 Uw blonde zijden lokken,
Uw oogjes van azuur,
Uw kuiltjes in de wangen,
Uw zedige natuur;
Uw hagelwitte tanden,
Uw stemgeluid als glas,
Uw kleine, poezle handjes,
Uw woordjes op zijn pas.
Wat ik het meest moest roemen,
Want alles stemt mij teer...
Maar zag ik in uw hartje,
Dan wist ik zeker meer.…
KUSJENS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.333 het heir der bloesemknoppen,
Dat bij zefiers lentegroet
Van zijn zwachtels zich ontdoet,
Of de vruchtbre pareldroppen,
Die de blonde Aurore weent,
Als ze, omgord van al haar luister,
Na het scheemrend avondduister
't Aardrijk nieuwe kracht verleent;
Tel de zilverblanke vlokken,
Die de norse wintervorst
Bibbrende afschudt van zijn lokken…
De Alberger Bokken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Bokken, vorig jaar zei ik
* Wajje d'r van maak, dat hejje d'r van
Wat je er zelf van maakt dat krijg je terug
* Wajje nie krieng wil, da möt dan vöddan
Wat je niet wil dat moet maar weg...en vlug
* Ast Carneval moar löss giet met n'n Geit
Als 't Carnaval maar doorgaat met een Geit
* Wie holt nie van wir schaffen das, 't möt lökke…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 Ik ben met mijn haat door het leven gegaan
Een mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter…
manisch depressief
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.614 Op je mond liever een glimlach dan een chagrijnige blik
Zelfs geen lucht meer van het lachen geeft je nog een stoere kick
Als je altijd zit te mokken mieren melken matennaaien
Dan zul je in je leven toch maar weinig vrienden zaaien
Liever lieve dingen ookal doet schelden geen pijn
Beter maar geen ruzie lokken niemand vind dat fijn
Hij is manisch…
VREDE
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.032 Hij keek op, en toonde een aangezicht
zo mager als de Honger, als het Lijden zo getrokken,
en toch zo onverklaarbaar schoon met zijne grijze lokken,
dat men er van bewondering wel bij gekresen had
zo prachtig, lijk een vlamme door een oud albasten vat,
doorstraalde die verstorvenheid de meesterschap der rede.…
LIEFDE
poëzie
3.1 met 24 stemmen
6.956 Liefde lokt een zoet geluid
Uit de dwarse herdersfluit,
Lacht de lieve vrede;
Klinkt de schorre krijgstrompet,
Op het briesende genet,
’t Pantser aan, en ’t krijghelmet
Op de blonde lok gezet,
Trekt ze strijdwaart mede.…
Snorbaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Toen ik iets beter keek, in combinatie
met zijn guitige ogen, leek hij mij toch
echt een idolate look alike van Charlie
Chaplin, maar die was nogal slonzig, terwijl
hij heel duidelijk gedistingeerd voor de
dag komt.…
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 De blauwe meertjes voelen lokken
voor mijn branderige voeten,
maar we moeten door,
de hoge huig oplopen,
dorstig arriveren, ja, op 't terras!
Met uitzicht op
alle tanden, kiezen,
roodgloeiend in de avondzon
als Gods weidse open mond!…
Toverdrankje voor jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
918 Ik zou je willen beschermen tegen alle demonen
Tegen alle pesters die in en om je wonen
Ik verjaag ze en vraag ze om bij je weg te gaan
Met de wijze hulp van de Godin van de Maan
Ik brouw 'n toverdrankje dat uitkomst zal brengen
Dat geluk met rust in je leven zal mengen
De eerste ingrediënten zijn Liefde en Licht
En 'n lok van 't haar van…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 voel jij het ook die tinteling
dat feestelijke gevoel die herinnering
de verfrissende verkoelende vlokken
die je vol optimisme naar buiten lokken
sneeuw beschermend rond je te voelen
in smeltend ijs je woede koelen
witte kristallen uit je knuisten eten
het gloeiende gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten…
wat greet tot anna kroont
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 en weten
van welverdiende rust
pak jij de jordaanse wortels
om de plaat te poetsen
graag nog in koffer en valies
naar franse streken trek je
om daar met dweil en spons
de wereld te ontsmetten
van spinnerag en drek
spic en span jij lustig
voor anderen het verblijf
daar wibbelen de rokken
om van toffe jongens jong
de krullen te doen lokken…
Geheimen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 harde aarde
waar kinderen niet rond mogen lopen
met zelfgemaakte kartonnen dozen om
aan de mensen van hun overvloed
een offer te vragen
voor het arme
volk van die dagen
De menselijke aard
zwak en ziek als die van Simson
toen hij zijn geheim had prijs gegeven
zijn levenskracht verloor bij
het afsnijden van zijn lange lokken…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Langszij mij schreed zij,
in haar hoge hakken gleed zij,
schudde haar lokken toen zij mij
op streelafstand passeerde.
Een grondige blik, één lichte touché.
Klik klak, klik klak, naar
de roofzuchtige zuster, mislukte jacht;
tig duizend mannenogen per jaar,
gericht op haar.…
Gezondheid; Waardigheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
421 De schommel vermomd als springplank
naar een toekomst voor stank en dank;
de zandbank een loopgravenvoorloper
waar enge hel- en verdoemenishopers
eerder uit de modder werden getrokken,
toen ik mijn zachte aard vond: in lokken,
krullen en nóg vrijer geschreven strofen,
die door slechtlezende elitaire haarklovers
verslonden werden vóór zij…
Hamburgerlatijn
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.429 whopper te halen
rijdt die paardenstaart weg zonder betalen
de ketchup druipt nog vet langs zijn kin
Zonder na te denken, ik achter hem aan
vlieg met piepende banden de snelweg op
Zet een demarrage in en ga kop over kop
fiets vloeiend van linker- naar rechterbaan
Ik dacht, wacht, ik krijg jou wel stumper
met je foute staart en je seventies look…
Tienrand Beautiful
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 She looks back she's mine,
van 'n Jaap aan die bokant van die bar.
Ek kan maar net my kop skud,
die sterre in die barman se tipglas tel en oor een skouer:
she's back and she's mine.
Hy verstaan die bulletwonde in my oe"
en vergeet skielik om verder deel te neem.…
De burgemeester
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.388 Van het gepiepel van burger en ambtenaar
Was de burgemeester akelig moe
Hij besloot ik ga gezwind naar huis toe
Van al die macht en onmacht wordt ik naar
Op weg naar huis zag hij voor het roodverlichte raam
Een huiveringwekkende mooie volle deerne staan
Ze wenkte hem vriendelijk en bleef lokken
Tot hij bij haar naar binnen ging op zijen sokken…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 . - Hoe lokken
Die fluitgeluiden, die 'k de merel hoor kwelen!
Weg wiekt de vogel. - Loom als bloemenzuchten,
Eentonig-dromig, vult nu hommelgonzen
De kamerstilte... O wáarom wil zó bonzen
Mijn hart en wil de kamer me uit doen vluchten?…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden
Sluwe engelen
listige slangen
warme tranen
koude wangen
IJzeren mannen
houten schepen
open havens
uitvalswegen
---
Uitvalswegen
invalshoek
nieuwe look…
Rusalka, een Baltische sage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 En deze vrouw, in veel te korte rokken,
met prachtig blonde lokken,
zwoel zingende Rusalka,
voelde zich tot mij aangetrokken.
Onze ogen troffen elkaar,
met een blik en een gebaar
beloofde feeërieke Rusalka
zowel passie als gevaar.…
Afscheid van een Koningin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 Woorden verwaaien, verdwaalde verhalen
slingeren in de wind, dansend over regenbogen
die vertellen over een heel bijzonder kind
die in de nacht verdween
zilvergrijze lokken, grote bruine kijkers
een ontwapende lach
zomaar is ze vertrokken, niemand weet waarheen
van jongs af aan tekende zij haar eigen pad
door een land vol fantasieën, nam daarin…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 auto’s met open kap draagbare radio’s
jongens hebben het pokerspel ingezet
op rood gestifte lippen en losse slippers
claxons lokken naar het feest
flessen worden afgespoeld
aan het strand
een kus op de hete achterbank.…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 Wiebelend zaten ze
zusjes van zestien
van heup tot aan taille
gestoken in jeans
de een in wit shirt,
golvend haar van kastanje
de ander in blauw
lange lokken, lichtblond
beweging van jonge
gestalten in tegenlicht
een surrealistisch
intiem pantomime
Het riet aan de oever
bleef onbewogen
het water daarachter
lag lijdzaam te wachten…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 En wijl ik peinzend glijdend ging
Over de lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak…
AAN ENE MOEDER.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 naar de aarde, en vergaar op uw schoot
Het kroost, dat uw voeten omhuppelt;
Dan tooit u de krans, die uw lokken ontschoot,
Met tranen van vreugde bedruppeld.
Cornelia sprak: mijn juwelen zijn hier!
En gij: Zie de bloemen, waar 'k thans mij mee sier!…