6020 resultaten.
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Zo opgesteld
‘t wijdse uitzicht over daken
voor haar verloren.
Door medicijnen haar volume voos,
dicht de ogen,
in haar stem een open buis,
waardoor ze niet kon praten.
Om de slangen niet te storen,
aarzelde ik lang
haar blote schouder aan te raken
en ik kreeg het koud,
zij had alleen een laken..…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al die klachten
verloren…
Heimweeheuvels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Daar liggen de heimweeheuvels
in het verloren land achter de horizon
waar wij als kinderen dapper speelden
kraaien op molshopen
blote billen op papier
Zie!…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 ‘k je stem niet meer kan horen,
voel ik me niet verloren.
Beter voel ik aandacht nu.
Doodstil hangt ze tussen foto’s,
de vier muren.
Tussen elke toon van de muziek
kan ‘k haar ook horen.…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Verlangens smelten in de doofpot
uit hun eigen diepten van een
verloren echolood en als die houvast
nog te vinden is wordt dat minder
toegankelijk voor mij en blijft
het leven achter dat ik
eerder op de vloedlijn vond.…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ik kan niet verloren gaan, al mijn dagen zijn aan U bekend
Steeds opnieuw weet U mijn verlangen te wekken.
Mijn honger te stillen.
Verborgen in mij,
geopenbaard aan mij.
Raakt me aan mijn ziel.
Zonder U ben ik niet compleet.
Wispelturig als ik ben ga ik aan U voorbij,
ontken mezelf.
Mijn naam onuitwisbaar in Uw hand.…
Dirk Huizingastraat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 En bevind me op de volgende trede
Van mijn studieladder -
Een kleine veertig jaar geleden
Is dat nu, en Filadelfia bestaat
Al lang niet meer,
Maar de drempel op weg
Naar volwassenheid ligt voor
Mij nog altijd aan het eind
Van deze straat,
In het oude Oosterpark
Dat nog steeds honderd procent
Levend is, ondanks alles dat ze verloor…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 En ik zie alles weer in bloei
rondom het huis waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk…
De oude man op zee (Deel II)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hoewel in tijd
deze mooie vangst lang op zich liet wachten
is de verhouding scheef
'The Old man and the Sea', novelle
favoriet wijlen dictator
Saddam Hoessein, gewoon ondergronds
Vereenzelvigde zich
met degene die na
een lang gevecht de strijd won
een waar tweegevecht, duel
dubbel, zeker dwars
enorm verloren
De moraal van dit verhaal…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
770 weren,
Hoe hard ook 't alarm dat ze slaan,
Gillende geluiden uit hun
Strottenhoofd, 't zijn de vlammen
Die hen genadeloos verteren
De magere boer staat kansloos
Aan de kant, voelt de tranen
Over zijn wangen gaan,
Ze zijn immers van hem,
Tot in 't diepst van zijn
Hart is hij met hen begaan:
Alle schuren, alle dieren
Gaan verloren…
gebroken liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Verloren zijn de teugels,
die zo strak waren aangespannen.
Stenen werden opgebouwd
tot een stevige burcht.
De funderingen waren lucht
en dreven als wolken weg.
De wijzers van de tijd
deze stonden met de seconde juist.
Nu is er een wijzer weg
onherstelbaar gebroken.
Het prachtige weer
was hemels om te genieten.…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Verloren illusies koelen de warme lucht.
Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.…
Rijmklanken, spraakvormen en metaforen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ook gaan de zinnen aan het einde in een rijmklank verloren,
zij zijn dan kruisend of omarmend van aard;
en als er opvolgend een klankkleur is geboren,
dan gaan zij binnen het rijm gepaard.
Zo vormen metaforen en spraakvormen
zich tot beelden binnen een gedicht.…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een richting
soms stap je terug
soms stap je verder
terwijl dat lijf zich probeert aan te passen
het heeft er nog geen zin in
elke stap is veel te ver
je blijft staan en je denkt
je stapt en je denkt
moe, verloren…
Geen verklaring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
689 Hier rust een uniek ontwerp,
geraakt door welgevormde zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon ontplooien, in het stramien
van het denken, verving de kracht
in een ongeëvenaarde zetting
waarin zij de grip en geest verloor
een schaduw langs het leven streek
terp van wilde rozen…
senilitas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
590 hij weet niet dat hij weent
om een verloren leven dat voorbij is
om liefde die verwelkte of verdampte
en om geliefden die zijn heengegaan
naar nergens.…
Alleen elke dag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Alleen op de wereld, alleen elke dag
Er was niemand toen ik gepest werd elke dag
Er was niemand toen ik mijn ouders scheiden zag
Er was niemand toen ik ergens bij wilde horen
Er was niemand, ik raakte steeds meer verloren
Er was niemand toen ik mijn baan kwijt raakte
Er was niemand die alles weer beter maakte
Het leven is een grote sleur, van…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 ma
rond het smyrna
waarom
heb ik het beeld
van houtje-touwtje jasjes
met zorg gebreide dasjes
naast elkaar op de kapstok
die warme eenheid
raak ik die kwijt…
waarom
schuift de zomereuforie
zich naar de achtergrond…
iemand heeft de deur gesloten
van het behouden huis
het plekje dat me zo kon bekoren
heeft wat van zijn glans verloren…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Waarna het verdriet nuanceert en omslaat in
Wrevel om verloren tijd; de spijt, het leven
Niet te waarderen bij zo'n vriendschap waarom
Een mens doorgaans wordt benijd.…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 scherm dat de wereld herkent
in het vluchtig scheppen van een god en altaar
spinsels uit het vergankelijk vlees dat met
beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren…
Toewijding. aan ***
poëzie
4.0 met 1 stemmen
923 Hervond gij ooit een lint, een bloem, een blad,
Een stille erinn'ring aan verleden dagen,
't Vergeten beeld van vroeger vriend of magen,
Die ge eens bemind, betreurd, verloren had?…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 Ik pieker over de zin van het leven
ik heb mijn levensadem verloren
in het piekeren over de dood
de tuin is mij lief
met alle liederlijke planten
lieftallige madeliefjes
en honingdauw in de zomer
waar de libellen van proeven
mijn man is te jong gestorven
en liet mij achter als weduwe
maar ik voel me geen spin
door mijn gerimpelde onderkin…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 0 stad van licht, met zilver-gouden gloor,
Op 't spieg'lend water, dat, vlak uitgespreid
In nachtvreê, tot ontvangenis bereid,
Uw pijlend glansgetril in zich verloor!…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
446 Bij dag en nacht, tot in eeuwigheid,
bij God ben je nooit verloren.…
Sprookje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
703 Soms wordt haar naam ook wel als Dombo geschreven
maar dat is een misvatting
want olifantjes met roze oren
zijn superslim
en Dumbo weet heel goed
dat haar prins,
die zijn witte paard verloor
ergens in de woestijn,
en al lang koning had moeten zijn,
zijn dagen slijt op een oude ezel.…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed waar hij slaapt
spelen haar vingers met het licht
in mijn ogen wijd open
tel ik de lege stoelen om de tafel
de foto’s en tekeningen van helden
vrouwen die verloren…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Noem me dan, zeg mijn naam,
zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte
armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis
waar de winter met koude ogen wacht. Help me oversteken naar
de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
Macron, meneer en mevrouw Macron
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Macron die heeft gewonnen
maar het was geen eerlijk spel
nieuwe partij, heel jong aantrekkelijk
en een veel oudere wijze vrouw
tegen een ouwe taaie vrouw
van een nog taaiere oude vader
Le Pen die heeft hevig verloren
maar het was geen eerlijk spel
Toch feliciteer ik de Republiek Frankrijk
maar bovenal ons Verenigd Europa
want Frankrijk…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 Er is een vrede die uit leed geboren
In 't oog van vreugde als traan van teerheid beeft,
Of als een zachte glimlach glanzend zweeft
Over 't gelaat dat vreugden heeft verloren.…