Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Zwervende vlakten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Schreeuwende vogels hoog in de lucht, arenden loeren naar een lam. Mist flarden trekken samen boven de heide. Witte wyffen nemen het roer over. De duisternis valt langzaam maar zeker ogen die wennen. Starende blikken naar de schapen zijn ze allen nog aanwezig. Wolven huilen in de verte en loeren op een prooi.…
luuk wouda11 november 2013Lees meer >

beschikken over een toverkracht.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
die vogel is een dwaalgast, legt de eieren altijd in nesten van boze kraaien, ze zitten er niet naar te graaien. het blijft een rare kwast. hij is een slechte vlieger, maar rent met een snelheid van veertig km per uur op een teller, toch toont hij een zekere laksheid.…

Twee liedekens.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.906
't Avondrood bloost hare koon; Hoort ze in der vogelen toon Spelende 't minnelied kwelen? - Avond volschoon!…

Belachelijk blij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
De zon schijnt, de vogels zingen. Het gevoel bespringt me, ik geef me over. Ik ben zó ontzettend blij. Blij met de bomen in het bos. Blij met de geplette egel op het pad. Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin en mezelf nog één wandeling alleen gunde. Ik kan het schreeuwen van de daken, alsof dronken van blijdschap.…
Marloes Las2 september 2014Lees meer >

Triest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
Ik zie slechts wolken Dik en donker, dreigend ook Jij ziet nergens vuurtjes branden O, maar ik zie ergens rook Hoor jij weer de vogels fluiten?…
Wendy Nipas1 februari 2015Lees meer >

De kleine Mens

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 720
De vogels en de bloemen En het beestenspul zonder mensenverstand. De kleine mens weet zich opnieuw omvangen Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant. Daarom lijkt er wel een reden voor de kleinere mens te bestaan. De kleine mens die over smallere wegen zal gaan.…

De dans op het graf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 825
(Menig machthebber is een misantroop) Met de mimiek van een versteende natuur waarbij de zwarte lucht zijn harde grijns verpulvert Met de thermiek op het laatste uur van krijsende vogels die in vlucht cirkelen en die zich in duister hullen kruist hij zijn armen met illustere blik Zijn ogen branden een gat in de dag als gloeiende kogels…

Eenzaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
Ik kom enkel nog tot rust door mijn huisvogel te trakteren op geroosterde snacks, waar ik eerst wat mee schudt, zodat mijn vogel van opgewonden blijdschap heftig heen en weer trippelt op de stokjes in zijn Italiaanse kooi. Ik droom al van haar oogjes, maar mijn ware leed ligt vele kilometers dieper.…

Aan mijn wandelvriendin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
De passen en angst die je overstak, op keien die groen-blauw blonken, beekjes, niemandsland uren in het stenige, kreet van een vogel, contouren kammen, een waterval. In Mesocco een picknick op de ruïne geflankeerd door hellingen steilte, turend naar verten en ijlte.…

Verliefd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 774
Niet meer dan één Moment in de Tijd Het park waar je door heen liep, als vanzelf begonnen de vogels te zingen. De zon brak door en een week later was de wereld veranderd. De bomen, nu getooid in haar zomerse kleed. De wind speelde met haar blad. De zon op onze bol en de zomer in ons hoofd.…

In de lente juichen hun kruinen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Deze wezens verkeren graag met bosanemonen en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen. Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes. Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen. Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.…

Riek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Als een vogel op mijn kruin, een duin aan zee zo'n mooie plek, een gitaar met zacht trillende snaren maar alles behalve verspilde jaren. Als zon en wolken en maan is zij gebleven als dagelijks deel van ook mijn leven. Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen mag mijn kamers met haar liefde behangen.…

EVA

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
wandelend in het bos hij stil verscholen onder z’n hoed zij druk met armen gebarend kwebbelde er lustig op los vandaag liep ik in ons Blauwe Bos een groep vrouwen liep al giebelend en kwekkend achter me aan ze ervoeren niets van de natuur lieten waarvoor ze kwamen volledig aan zich voorbij gaan en overal waar ze langs liepen raakten vogels…
catrinus25 maart 2019Lees meer >

Met vulpen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst Proberen deed ze jaren dus nu kijkt ze toe en terug in stilte Dit is verdriet, van niemand anders Wat ik voel als een nieuwe dag begint Ze kan niemand meer haten Of haar liefde geven Het is net zo eenzaam als de ochtend in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan…

Het zonnige feest

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 409
het innerlijke vuur aangewakkerd de lauwheid verdwijnt terwijl een witte wolk verschijnt heel dicht bij jou en mij op het zonnige feest tweeduizendtwintig de Pinkster-Geest de vogels buiten fluiten en een mooie witte duif gevangen achter tralies opgesloten in een kooi die kwijnt rondom de tuin waar bijen zoemen…

jacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.022
ik vraag om een huid van vacht zo ruw en stug als van een rendier zie me als een hongerige hond draaf door een woud door het donker lichtvoetig alsof vogels me dragen kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand weggevaagd door de wind onzichtbaar voor handen die het stof uit mijn vacht willen vegen mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Annelie David14 december 2020Lees meer >

Leven als of het de laatste dag is

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
De doden blijven dood ook bij het avondmaal De vogels blijven fluiten dat hoor je allemaal. Er ademen soms levensvragen Wat mensen werkelijk nog kan behagen. Men vouwt vaak handen boven het bestek Wat is dat, dat ook men daar te weinig op let.…

de aardse hemel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
het grijs dat zich immer uitbreidt en zie reeën en vossen en buren in beste doen ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel een van de muren is bekleed met het zachte mos zo hou ik mij dat voor daarachter ligt deels de rest van de wereld het geeft een vrije wijze van zijn en het doet mij deugd dat ik me niet stoor aan ronkende vogels…

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht. Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust. Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust. Het herkent zich in het wit van de geraamtes. Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij bomen die de hemel blad en tak aanreiken.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

Bij de sloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Het stille water een reiger aan de oever diepe dialoog Hoe meditatief en intuïtief portret van een vogel kleeft langs de oever waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten.…
CB7 januari 2024Lees meer >

Zonder dood en tijdgevoel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
en aards bestaan waar alles om mij heen tot grijze steen verworden is de transsubstantiatie was algemeen dat kon ik met eigen ogen uitstekend waarnemen mijn verhaal stokt gaat automatisch over in natuur vol groene tinten het ruizelen van bladeren in de bomenschaduw van een parkachtig gebied waar wind en hoogte duizelen en vogels…
wil melker14 februari 2024Lees meer >

Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
eikels die je treffen draag een helm mijn dochter als je dicht je zou kunnen leren om te likken niet te bijten iets dat ik jou nooit heb voorgedaan - bedenk in ruil voor jouw lof kunnen zij lelijk zijn leg je woorden in je wijnkelder, mijn dochter laat ze rijpen, lees ze later als je zelf gedichten nodig hebt laat de tweezang van de vogels…

Als de ochtend gloort

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Met raam open hoor ik niet alleen het ruisen van de verschillende bomen maar ook uit volle borst vrolijk zingende vogels met plaatselijk wat geroep Verder ben ik getuige van een bijzonder kleurrijk schouwspel in de open lucht.…
CB1 augustus 2024Lees meer >

Onderweg

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
Vogels achterna in een winterse hemel vrijheid tegemoet Als ze elkaar kruisen op het kruispunt van de hemel waar ze met vleugels uitgestrekt zweven in stilte in een sierlijke vlucht Kijk hoe ze ook perfecte lijnen tekenen in deze ruimte, hun droom achterna.…
CB6 september 2024Lees meer >

Het magische uur

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
De dingen worden steeds minder zichtbaar tezelfdertijd neem ik de stem van een vrije vogel en zachte wind waar zodat ik hen ook voorgoed zal bewaren en opslaan in mijn breek- en kwetsbaar hart om nooit meer te vergeten.…
CB9 september 2024Lees meer >

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Vogels stijgen op, hun vleugels snijden door tijd, ik voel hun vlucht in mijn borst als een echo van verlangen. Ze brengen vrijheid, maar ook een rusteloze stroom, een roep die ik begrijp en toch niet helemaal ken. Water weerspiegelt wat ik ben en wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets mee, laten iets achter.…
CB8 februari 2025Lees meer >

Piano < in de koningin Elisabethwedstrijd

netgedicht
4.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 958
Muzikaal hoor je de vogels, gezangen volop in mei. De koningin Elisabethwedstrijd de solsleutels die aangesneden worden weergalmen in de lucht Nicola Meeuwsen neemt een hoge vlucht. Pianostemmers halen alles uit de kast.…

Wat de natuur me vertelt

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Ik neem een vogel waar, niet om te weten welke soort het is, maar om te begrijpen hoe licht gedragen kan worden. Zelfs de wolken lijken hun bestemming te vergeten, en ik leer dat ook ik even mag zweven, zonder plan. Wanneer ik terugkeer, is niets zichtbaar veranderd — behalve ik.…
CB10 juni 2025Lees meer >

De zon vraagt

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
De zon vraagt of ik snel naar buiten kom, ze schreeuwt dat de storm is gaan liggen, er is geen regen meer om bij af te druipen; vogels zingen degelijke welkomstliederen, en de vlinders doen hun rondedansdingen met zoemende bijtjes op de binnenplaats.…
S. Struyke19 augustus 2025Lees meer >

Als schemering wondert

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Steeds meer vervaagt het zicht, terwijl een vogel zijn laatste weemoedige klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras; ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
CB3 september 2025Lees meer >