5288 resultaten.
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 Schreeuwende vogels hoog in de lucht,
arenden loeren naar een lam.
Mist flarden trekken samen
boven de heide.
Witte wyffen nemen het roer over.
De duisternis valt langzaam maar zeker
ogen die wennen.
Starende blikken naar de schapen
zijn ze allen nog aanwezig.
Wolven huilen in de verte
en loeren op een prooi.…
beschikken over een toverkracht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 die vogel is een dwaalgast,
legt de eieren altijd in nesten
van boze kraaien,
ze zitten er niet naar te graaien.
het blijft een rare kwast.
hij is een slechte vlieger,
maar rent met een snelheid
van veertig km per uur op een teller,
toch toont hij een zekere laksheid.…
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 't Avondrood bloost hare koon;
Hoort ze in der vogelen toon
Spelende 't minnelied kwelen? -
Avond volschoon!…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 De zon schijnt, de vogels zingen.
Het gevoel bespringt me,
ik geef me over.
Ik ben zó ontzettend blij.
Blij met de bomen in het bos.
Blij met de geplette egel op het pad.
Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin
en mezelf nog één wandeling alleen gunde.
Ik kan het schreeuwen van de daken,
alsof dronken van blijdschap.…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De vogels en de bloemen
En het beestenspul zonder mensenverstand.
De kleine mens weet zich opnieuw omvangen
Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant.
Daarom lijkt er wel een reden voor de kleinere mens te bestaan.
De kleine mens die over smallere wegen zal gaan.…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
Zijn ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
612 Ik kom enkel nog tot rust door
mijn huisvogel te trakteren op
geroosterde snacks, waar ik eerst
wat mee schudt, zodat mijn vogel
van opgewonden blijdschap heftig
heen en weer trippelt op de stokjes
in zijn Italiaanse kooi.
Ik droom al van haar oogjes,
maar mijn ware leed ligt vele
kilometers dieper.…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 De passen en angst die je overstak,
op keien die groen-blauw blonken,
beekjes, niemandsland
uren in het stenige,
kreet van een vogel,
contouren kammen, een waterval.
In Mesocco een picknick op de ruïne
geflankeerd door hellingen steilte,
turend naar verten en ijlte.…
Verliefd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
774 Niet meer dan één Moment in de Tijd
Het park waar je door heen liep,
als vanzelf begonnen de vogels te zingen.
De zon brak door en een week later was de wereld veranderd.
De bomen, nu getooid in haar zomerse kleed.
De wind speelde met haar blad.
De zon op onze bol en de zomer in ons hoofd.…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Deze wezens verkeren graag met bosanemonen
en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen.
Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes.
Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen.
Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek
zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trillende snaren
maar alles behalve verspilde jaren.
Als zon en wolken en maan is zij gebleven
als dagelijks deel van ook mijn leven.
Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen
mag mijn kamers met haar liefde behangen.…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 wandelend in het bos
hij stil verscholen onder z’n hoed
zij druk met armen gebarend
kwebbelde er lustig op los
vandaag liep ik in ons Blauwe Bos
een groep vrouwen liep al giebelend
en kwekkend achter me aan
ze ervoeren niets van de natuur
lieten waarvoor ze kwamen
volledig aan zich voorbij gaan
en overal waar ze langs liepen
raakten vogels…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst
Proberen deed ze jaren dus nu
kijkt ze toe en terug in stilte
Dit is verdriet, van niemand anders
Wat ik voel als een nieuwe dag begint
Ze kan niemand meer haten
Of haar liefde geven
Het is net zo eenzaam als de ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Leven als of het de laatste dag is
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 De doden blijven dood ook bij het avondmaal
De vogels blijven fluiten dat hoor je allemaal.
Er ademen soms levensvragen
Wat mensen werkelijk nog kan behagen.
Men vouwt vaak handen boven het bestek
Wat is dat, dat ook men daar te weinig op let.…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 het grijs dat zich immer uitbreidt
en zie reeën en vossen en buren in beste doen
ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel
een van de muren is bekleed met het zachte mos
zo hou ik mij dat voor
daarachter ligt deels de rest van de wereld
het geeft een vrije wijze van zijn
en het doet mij deugd dat ik me niet stoor
aan ronkende vogels…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.…
Bij de sloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
531 Het stille water
een reiger aan de oever
diepe dialoog
Hoe meditatief en intuïtief
portret van een vogel kleeft langs de oever
waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op
gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten.…
Zonder dood en tijdgevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 en
aards bestaan
waar alles om mij
heen tot grijze
steen verworden is
de transsubstantiatie
was algemeen dat
kon ik met eigen ogen
uitstekend waarnemen
mijn verhaal stokt
gaat automatisch over
in natuur vol groene tinten
het ruizelen van bladeren
in de bomenschaduw
van een parkachtig gebied
waar wind en hoogte
duizelen en vogels…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 eikels die je treffen
draag een helm mijn dochter als je dicht
je zou kunnen leren om te likken niet te bijten
iets dat ik jou nooit heb voorgedaan - bedenk
in ruil voor jouw lof kunnen zij lelijk zijn
leg je woorden in je wijnkelder, mijn dochter
laat ze rijpen, lees ze later
als je zelf gedichten nodig hebt
laat de tweezang van de vogels…
Als de ochtend gloort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Met raam open hoor ik niet alleen
het ruisen van de verschillende bomen maar ook
uit volle borst vrolijk zingende vogels met plaatselijk wat geroep
Verder ben ik getuige van een bijzonder kleurrijk schouwspel in de open lucht.…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Vogels achterna
in een winterse hemel
vrijheid tegemoet
Als ze elkaar kruisen op
het kruispunt van de hemel waar ze met
vleugels uitgestrekt zweven in stilte in een sierlijke vlucht
Kijk hoe ze ook perfecte lijnen tekenen in deze ruimte, hun droom achterna.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 De dingen worden steeds minder
zichtbaar tezelfdertijd neem ik de stem van een
vrije vogel en zachte wind waar zodat ik hen ook voorgoed zal
bewaren en opslaan in mijn breek- en kwetsbaar hart om nooit meer te vergeten.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Vogels stijgen op, hun vleugels
snijden door tijd, ik voel hun vlucht in mijn
borst als een echo van verlangen. Ze brengen vrijheid, maar
ook een rusteloze stroom, een roep die ik begrijp en toch niet helemaal ken.
Water weerspiegelt wat ik ben en
wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets
mee, laten iets achter.…
Piano < in de koningin Elisabethwedstrijd
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
958 Muzikaal hoor je de vogels, gezangen
volop in mei.
De koningin Elisabethwedstrijd
de solsleutels die aangesneden worden
weergalmen in de lucht
Nicola Meeuwsen
neemt een hoge vlucht.
Pianostemmers halen alles
uit de kast.…
Wat de natuur me vertelt
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
712 Ik neem een vogel waar, niet om te
weten welke soort het is, maar om te begrijpen
hoe licht gedragen kan worden. Zelfs de wolken lijken hun
bestemming te vergeten, en ik leer dat ook ik even mag zweven, zonder plan.
Wanneer ik terugkeer, is niets zichtbaar
veranderd — behalve ik.…
De zon vraagt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
244 De zon vraagt of ik snel naar buiten kom,
ze schreeuwt dat de storm is gaan liggen,
er is geen regen meer om bij af te druipen;
vogels zingen degelijke welkomstliederen,
en de vlinders doen hun rondedansdingen
met zoemende bijtjes op de binnenplaats.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…