5638 resultaten.
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 late mist zich verschoof naar het scheve raam
’s nachts, in de hoge bedstee werd mijn lijfje langzaam warm
en dan droomde ik van het vochtig keldertje, volgestouwd met schatten
van warme melk en houten eierdopjes, van boterhammen met dikke lagen bruine suiker
maar vooral droomde ik van het omhoogtillen, de sterke handen boven wind en alle wolken…
Zwaan
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
990 Hoe zij krakend omhoog opnieuw
de zwaartekracht overwon
oploste in het diffuse licht
van de opgaande zon
een offer van aarde en water
aan de wolken en de lucht
een beeld van een plek
die wiegend achterbleef
Waarheen zij gaat, op zoek naar wie
naar wat zin geeft aan bestaan
gedempt in oren met watten gevuld
en het kloppen van het hart…
Leliëngetreur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
607 De wolk barst, waait de hemel weg.
Bedeesd en statig wiebelen zij heen en weer,
gezegend zijn de takken die mijn ogen openen,
naar hoge dromen wijzen zij te meer.
Laatste woorden, voor een manloos graf.
Blauwe lelies vangen mijn verbaasde val,
voor mijn lief en ander leed.
Niets is wat het scheen,
ook de zon niet meer.…
Volle buik, volle maanden
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.614 Er zat eens op een wolkje
een kindje zo lief en klein
geheel geduldig en ontspannen
met een hartje zo heel rein
Het was zijn ouders eens verloren
en kwam daar op die wolk aan
en nu zat hij kalm te wachten
tot de tijd dat hij weer terug mocht gaan
na maanden was het dan zo ver
opnieuw werd hij verwacht
en nu woont hij weer in zijn mama…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 de wind, 't is de wind, 't is de wind, en
zoekende zucht hij om ruste te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de zee in de wolken…
WOORDEN ZIJN OVERBODIG
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.601 De lucht laat kleine wolkjes zien
die soms de zon laat verschuilen
wat druppeltjes vallen naar benéé
het lijkt of de wolken stilletjes huilen.
Een rilling loopt over mijn rug
het wordt langzamerhand wat kouder,
ik knoop mijn jas dicht en ga
waar ik thuis mijn hoofd leg op jouw schouder.…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Tegen de muur hinkelen wolken
vrolijk op ’t blauwe papier.
‘k Kleed mij warmpjes
met het roze jasje van
mijn pluchen knuffeldier.
Ik vlieg door schaduwen,
verjaag al het grijs.
De wind lijkt op zichzelf,
strekt haar armpjes, heel eigenwijs.…
voor de laatste toon van dit refrein
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.721 als ik
aan de leidsels trek
hoeven spatten
vonken uit de straat
als de koets zich langzaam
in beweging zet, nog draven
ze gestrekt, ik kijk niet om
zeg me waarom
we slaan op hol en stijgen
langs ogen vol afgrijzen
bolle koppen nokken
hoeven splijten schedels
uit de weg met het gebedel
om sensatie en iets nieuws
we rijden wolken…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 Wanneer de lucht ledig wordt
Als spiegels zonder glans,
Bewonder dan de nachtzoen
Die de maan geeft aan
Een sterrendans
Wanneer het verdriet verschijnt
Als een stilte in de schemer,
Zweef dan met de wolken mee
Waar warmte de zon begroet
In een goudgele beker
Wanneer het gemis niet meer zwijgt
Als rukwinden in een kille regen,
Luister…
Felgeel van brem lag, rond, op grijze heiden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.964 Felgeel van brem lag, rond, op grijze heiden
De zonn’ge heuvel, opgaande aardse zon,
Waarom, bolvormig, op de horizon
Zich werelden van wolken samenrijden.…
Slaap sl
gedicht
3.1 met 46 stemmen
16.462 Dicht is buiten vaste mist -
en het lichaam is een wolk van geen,
daar vliegt het landkaartje doorheen,
dag vlinder! Je vleugels zijn handen als
ik ze aan je voorlees, mijn kleuren je
landen als ik me aan ze doorleef, zo
is het wachten op de pop in de dop.
---------------------------
uit: 'Logos', 2002…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 Lente zit in de lucht
Wolken lijken blijer
De wind waait met een zachte zucht
Lente zit in de dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 Zingend in mijn hoofd
mag ik de tijd vooruit bewegen
de symfonie draagt verder
tot het einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 als bon vivant of kneus
of het bruine loof
van oude eiken
mag ook een grijze wolk zijn
wegdrijvend in de lucht
aan u de keus
het maakt niet zo uit
als u toch het nakijken heeft
ik zit in een
voortdenderende trein
gratis en voor niets
ja, wel tweede klas
ik wilde nog uitstappen
de weg verder afleggen
op mijn oude fiets
langs menig…
Hartslag van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
740 jij afstofte met een bloot geheugen
voor pikante details en wild verlangen
en waar jij woont zou ik niet willen weten
ik herhaal mezelf in een zeldzaam vergeten
doorwortel winters zonder aanspraak
schimmige mensen op de achtergrond
geroezemoes achter de schilderszolder
waar een ontlede ziel de horizon schildert
ook deze keer met donkere wolken…
God heeft alles gemaakt
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
923 God schiep de dieren en de bloemen
De zon, maan, wolken en de winden
In dit alles is Gods grootheid te vinden
Het past ons Zijn werken te roemen.
En nog houdt God de wereld in stand
Elk geslacht zal ervaren Zijn goedheid
Want Zijn liefde reikt tot in eeuwigheid
Wij allen mogen leven uit Gods hand.…
Garoet bij Nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.855 De maan is door de wolken bedekt, bedekt: een schicht
treft, onder 't zwarte kolken, soms 't hele nachtgezicht.
Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet,
boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket.
Daarachter zijn de bergen versmolten met de lucht
en wat zich moest verbergen is lang daarheen gevlucht.…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 loop je mee naar het einde van de dag,
samen kunnen we een stukje optrekken
van het gordijn dat ons omgeeft het
witte laken dat het daglicht smoort en
's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag…
helderziende
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
540 ik probeer een afdruk van je
te vinden een blauwdruk die
bewijst dat jij bestaat dat ik
niet tegen windmolens vecht,
maar ik word belachelijk ge-
maakt, hoe kan het bestaan dat
ik je overal vind, in de wolken
in de zon die door breekt,
in de bloemen en 't rillende gras
maar geen voetspoor, geen haar,
geen klank, geen gedachte die ik…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 De wolken uit
En nevelrijke streken,
Aan elk geluid,
Aan elke drift ontvlucht,
Rijzen zij op
In ‘t morgenlicht, en steken
Hun gave top
De stilte in van de lucht.
Tot van zijn vuur
Om hun rijzige leden, -
Het middagse uur
de felle vlagen slaat,
Tot in de nacht
Met zijne onaanzienlijkheden
De late pracht
Van ‘t zonlicht ondergaat.…
De Berg van Liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.283 Met mijn geest al in de wolken
die d'majestueuze berg omgeven,
weet ik mij genereus geholpen
door de beloften van het leven
die mijn liefde vleugels geven.
Liefste schat vertrouw op mij
en op onze hechte liefdesband;
wijk geen stonde van mijn zij.
Houd je met mij stand, in het
zicht van de steile bergwand?…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 De zwarte randen
Tergen maagdelijk
Blauwe luchten,
Hopeloze wolken spuiten bitter hun gal.
Aarzelende, angstige handen,
Fladderend in het niets,
als verdwaalde, verloren vogels
Op een lange trektocht.
Het vuur is toch langzaam gedoofd,
Hun lijven zijn
Gevuld met witte watten.
Ze gaven zich over
Zonder witte vlag.…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 ze door mijn tranendal
Ik zie nu niet hoe ik uit jouw armen zal geraken
Hoe ik ooit weer de zonneschijn met jou deel
Dat ook mijn dagen weer zullen stralen
Ondertussen vertel jij mij gewoon te lijven ademen
en maak je mjn hart weer heel
Kom volgende keer maar bij mij
Ik hoop echt niet dat dat jou gebeurt
Maar ik zal dan jouw wolken…
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 kerst gefluister door de wolken
de wind voegt wensen toe
nooit meer oorlog
nooit meer honger
geen verlaten kinderen
meer door de straten
een wereld
waar elk geweld
zinloos is
geen kindsoldaten
een wereld
waar een ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur…
- Als een weerlicht in het donker -
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
545 Ken geen ander morgen,
weet niet hoe verwondingen ontstaan
of dat wat invloed had
‘k zie alleen de eeuwige triomfwagen
der wolken oplichten door blikseminslag
bevrijd, bevredigt
wringt de wind der jaren,
jachtig op en neer
als een weerlicht in het donker
de opgeschreven namen,
deze, die door noodlot omkwamen
vaak genoemd door mensen…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 een rode maan verlicht de nacht
en sterren, als tranen houden de wacht
stille glinsteringen aan de lucht
de zon neemt haar plaats in met een zucht
want een plek om te stralen is hier niet
zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet
in dit heelal van verloren dromen
sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen
de gewichtsloosheid van mijn bestan…
Ja Heer, ik wil!
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.812 O Heer, hoe vurig is mijn liefde,
‘k verlang naar U als bruid, ik smacht,
heel vaak al heb ik uitgekeken
en tevergeefs op U gewacht,
de wolken dikwijls nagestaard,
nog kwam U niet op aard.
Ik heb gehuild, gesmeekt, geroepen,
de sterrenhemel afgezocht,
wanneer toch zal ik U ontmoeten?…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 `k hoor jouw stem in het zoemen van een bij
een fluistering roze wolken op de wind
waar ik het vlinderlichte zuchten vind
en voel haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 herkennen,
niemand kan het zeggen
wat zich afspeelt onder
dat sterfelijk mos, beloven
kan ik alles, beneden is
waarschijnlijk niets, slechts
gedachten waarin ik verdwaal,
op het eind te trots om te
huilen, onmogelijk mijn tijd
te ruilen tot plek verkleind
tot afgezoomde zerk, waarin
ik me kan verschuilen, daar
boven jagen wolken…