15539 resultaten.
En laat ons zwijgen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
537 zwijgt slechts de stilte in het goud
Zachte stroom van liefde kabbelt
in duizenden waterdruppels
als regen op dorre bodem
Dorstig drinkt moeder Aarde
kwistig ontkiemen zaadjes
en ontluiken bloemen in de mooiste kleuren
Groene struiken
wuivende boomkruinen
paradijsvogels
daar waar tijd niets is
waar vrede sluimert
waar het gras blauw…
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Deuren openen naar witte nevel
omgeven door helder blauw
zachte tinten pastel onder verkwikkend groen
en dauw doordrenkte grassen
weldadig masserend verschroeide huid
terwijl ogen voeden aan zacht omfloerst licht
armen strekken in zachte koele bries.…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen -
verstommen zijn weemoedstaal.…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Het geeft niet, het doet er niet toe,
de lucht is blauw en ik voel me goed.
Ik wandel verder en voel me niet moe,
ik loop zingend de horizon tegemoet.
Er is niets wat ik wil of wat ik zoek,
ik voel me ontspannen, er is geen druk.
Als ik goed kijk, ligt het om de hoek;
sommigen onder ons noemen het geluk.…
Toen hij nog een koning was
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 Een zuiver blauwe lucht,
of donkergrijs wolkenveld
dat in zijn hoofd nog als
deel van leeuwen is herkend.
Zo blijft hij daar,
zo hard en ook zo wijs als jong,
zoals toen hij nog koning was.…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de dagen lengen
En de vogeltjes de lente gaan bezingen
Ze kunnen hun vreugde niet bedwingen
En willen hun zang ten gehore brengen
Maart, het voorjaar biedt zich aan
De koude, lange winter is verdwenen
Blauwe lucht en zon zijn verschenen
Het wordt tijd om naar buiten te gaan…
Zo groen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.166 toe kus mij - zei jij guitig
lippentuitend van de kant
waar ik verlegen naar je keek
jouw lippen zacht liet zegevieren
ik jouw ademen kon voelen
losse knoopjes wat liet vieren
want een sprookje is nooit weg - dacht ik
al was het wel genant
dat jij met sprongen vanuit stand
mij naderhand nog wou plezieren
als een kunstje voor ons al
om blauwe…
Lentegeluiden (een herinnering)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
604 Mijn winterogen gingen open
naar de krokusjes
blauw en geel
in de nog slaperige tuin.
Maar de kinderen
dartelden reeds door het gras,
zij rolden juichend
tot voor mijn pantoffels.
Over de zonnige straat
wandelde de buurvrouw.
Haar baby kraaide.
Ik riep nog net op tijd
een groet van uit de tuin.
Mijn stem klonk anders.…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
Gli ucelli cantano il primo giorno della primavera
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
498 Iepíe, roeloekoe, kataka, gorgelgriem die lieflijk priemt;
risvegliati, réveillés comme A-majeur bij Chopin
als bloesem die uitspringt in blauw.
De vogels komen met een boodschap aan
in een taal zó gevleugeld, geheimzinnig gehoor.
Ons verstand verstaat dat gekwetter niet.
Het is voor onze hersens te harmonisch gegrepen.…
Vraagtekens !!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
1.954 of, wanneer een gouden zonnestraal
door wolken priemt vanuit het blauwe
maakt die stiekem lawaai als er geen mens is
genietend van haar warmte en haar licht?
En hoe zit het met de ruiker bloemen
geurt die net zo aromatisch en bedwelmend
als er geen snuffende neuzen zijn om
hun reukvermogen mee te plezieren…?.…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 en als de nacht sluit
onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen…
Nog bloeit de linde niet...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
752 Nog bloeit de linde niet, maar heimweezangen
vervoeren al mijn ziel die wacht en zucht
tot weldra weer de bloesems vrolijk hangen
en met aroma vullen ’t blauw der lucht.…
Echomeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
648 Op de rug van mijn hand
in blauwe inkt is deze tekst
herschreven, de graffiti van het
leven op roze gekleurd papier
wat ik in teksten beleef, ook
wat de prullenbak niet vrat en
een kortstondig streven had,
bleef nimmer een onbeschreven
blad daarmee worden boeken
volgeklad, er liggen opdrachten
klaar onverschillig voor de dood en
voor…
De grote school
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.339 voor hem
Hij staat tussen zijn vrienden
Het eerste loslaten
Lijkt vanavond voor mij
Nog maar zo kort geleden
Ik beleef het opnieuw
Het gezang van de klas
Komt heel diep bij me binnen
Dat deze puurheid
Hen maar niet zal ontglippen
De conductrices fluiten hard
De eindbestemming van de trein
Een staande ovatie
Ik klap mijn handen blauw…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 Wrevelig wierp ik hem de folder toe waar
de blauwe zee van afdroop.
Ik keek naar de afgetrapte schoenen op mijn kurk
droge vloer.
Hij nam zijn hoed af en veegde met ranke handen
denkbeeldige stof van zijn jas.
Waarna hij de folder verscheurde, mij nog eenmaal
doordringend in de ogen keek
en verdween zoals hij kwam, zonder een woord.…
Ik zou er nog maar eens over nadenken.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
675 Ik zou er nog maar eens over nadenken,
als ik jou was
over mijn aanbod,
zo vorstelijk en genereus
Het omhelst een kompleet nieuwe toekomst,
met einders die we kunnen aanraken
in de eerste schemering
Met Blauwe gaaien,
die in hun lavendelkleed
boven ons in de lucht wervelen
En onder de Paardenkastanjes
zullen we de kievitsbloemen…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Vroege vogelzang
althans
zo klinkt over reizend water
de jonge stem
te zacht om te drinken en
te helder voor een droom
eerste bedrijf
klanken en beelden
nog puur als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek…
OP HET ALLEREERSTE GEZICHT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
861 Ik zweeg toen ik haar schrijden zag
en ik staarde haar bewonderend aan
Het werd een fantastische zomerdag
omdat ik dit moois voorbij zag gaan
Zij zweeg doordat ze mijn ogen zag
haar ogen blauw en haar haar blond
Ze toonde mij die verrukkelijke lach
welke ik bij geen enkel meisje vond
Ik zweeg doordat ik haar benen zag
de gratie; bijna zonde…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 Niet meer dan wat wol
aan mijn voeten, hetzij wat katoen
als de winter haar vacht weer intrekt
en ik een insteek heb aan de wereld
waarom trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…
De poetsvis
gedicht
2.9 met 7 stemmen
5.673 Een natte vlam, een vonk, geel-blauw gekleurd:
De vis met tomeloze schoonmaakdwang.
Alles moet schoon. Het is er een gedrang
van grote vissen wachtend op hun beurt.
Zelfs voor een haai of rog is hij niet bang.
Hij is dompteur en zwemt hun bek in, speurt
naar etensresten, al wat hen besmeurt.…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts één stem
die zacht hun vlam vertaalde
het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 (ik zag hoe een moeder haar kind
in de armen sloot
het kind was warm, de moeder straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat…
Herindelingsspook
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
694 Mijn stem is geen carte blanche
voor smeergeld en corruptie
getto creatie
en overheidsmanipulatie
Ik was enthousiast blauw, toen groen, toen rood
nu ben ik bang en als de dood
De burgerinbreng naar de maan
Waar haalt mijn partij, als ik het vragen mag,
PVD het lef vandaan ?…
Ligtuin ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
619 Mijn uitzicht is blauw, vergevings-
gezind het blauwsel waarmee de wolken
nog witter zijn getint om wolliger te
lijken, waarmee ik het weinig in mijn
ligtuin mee omhul als liefdevolle vriend..…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Omringd door oneindig blauw,
alle windstreken rond.
In het ruisen van stilte
is al het lawaai hier verstomd.
Het is de lange arm
van de hemel bovendien,
die op dit afgelegen plekje
al zijn schoonheid laat zien.
Het eiland is zo klein
en de wereld zo groot.
Bezitten hoeft niet,
met kijken ben ik deelgenoot.…