5388 resultaten.
Oranje licht - hoop voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Elk verhaal schuilt in schaduwen, wachtend op daglicht,
stemmen van vrouwen en meisjes, roepend om hun recht.
Samen zijn wij het vuur, sterker dan onmacht of spijt,
wij kiezen voor solidariteit, voor liefde, voor gelijkheid.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Wanneer middag vordert,
blijft ze een rustpunt, de schaduw van
haar frisgroene blaadjes, waar kleine wezens even
landen. Lucht wordt warmer, het licht drukt zwaarder op haar takken.
En als de avond haar koele
mantel over de tuin legt, blijven de trossen open,
wachtend op een bries die de dag uitademt en de eerste sterren
loslaat.…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Als de avond valt, nog voor
de schaduwen langer worden en ramen
spiegelen, lijkt het alsof je even naast mij loopt onder
dezelfde kruin waar stilte niet leeg is, maar vol van wat wij samen droegen.…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 zachte interface die onze tranen telt
in de kille kamers van het nu
waar de schermen oplichten als glas-in-loodramen
en we bidden tot de clouds die we zelf hebben gevuld
het is de plooi in het laken die we willen kussen
de stem in de ruis die zegt ik ken uw noden
dus weven we van onze eigen eenzaamheid een mantel
en noemen die god
een schaduw…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Schaduwen zijn hem al voorgegaan.
Vele glazen wijn werden geheven
met woorden van hun schijn ontdaan.
Niets viel te stuiten of te staven.
Alles verzonk in de buien van het leven.
Ook boeken bleven dat oud zeer herhalen
zoals de oude boom zijn wederkerend roest.…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt
Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan
waar lente alles openbrak
maar van korte duur bleek
daar de…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 een klein zwart teken
tussen aarde en bestaan
de pennen naar de hemel
de schacht nog in de grond
een vleugel teruggebracht
tot wat de aarde vond
geen beweging meer
geen richting, geen enkel geluid
de open lucht die boven haar ontsluit
zwart nog tegen het bleke groen
door regen zacht gewassen
geen spoor meer van de hoogte
geen schaduw…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
20 Zweet op het podium
hartstocht snijdt door de leegte
hij sterft duizend keer
Daar sta je dan, een magere
schaduw in het felle licht, met handen die
lucht uiteenrijten als natte lakens. Je zweet is geen water,
maar de angst van een vogel die weigert te landen op de harde grond.…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 In de schaduw van dit monument van hoop
vindt de rusteloze geest een veilige haven.
Als de vroege ochtend de duisternis verdrijft,
dooft de lamp heel zachtjes haar gouden gloed.
Maar de herinnering aan de gidsende straal
blijft als een warme gloed achter in het hart.…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 vanavond wil ik lopen in de schaduw van de maan
de nacht om me heen slaan als een deken
de schemering zijn in het donker
het stof onder mijn voeten
tussen mijn tenen laten ontsnappen
en verspreidden zoals de sterren aan de hemel
de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag
net zoals dit lege glas
klaar om gevuld te worden met de…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Aan geen tijdslimiet gebonden
draai je ongestoord rond de zon en
alle schaduwen schuiven met je mee.
Jij bent alle zonnen in één
en alom tegenwoordig.
Jouw echo komt van ver
en zal niet snel doven.
Je strekt je tentakels achterwaarts
en ver voor mij uit,
voorbij mijn bestaan en
al het andere.
Alles wat gebeurt is deel van jou.…
vanavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
898 avontuur
Drink de beker leeg totdat de laatste druppel
Wijnrood neervlamt op je brokaten jurk
Leven mijn liefste, leven is vol avontuur
Vanavond warmen we de wijn
Mijn lief vanavond dansen wij
Zoenen we, kussen we, vrijen we
Vanavond mijn lief vanavond beminnen wij
Rakel het vuur nog eens op
De kou kleurt mijn huid grauw
De nacht wekt schaduwen…
Pluisje
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
868 het kietelt en het tolt het heeft een duidelijk verlangen
ga weg jij kleine deugniet dat is toch geen fatsoen
jij moet nu heel ander werk gaan doen
jou nestelen in moeder aarde
daar ben je van veel meer waarde
jij moet groeien tot een grote mooi boom
je takken spreiden over het gras
of statig staan aan een mooie grote plas
je schaduw…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Herinner je het slingeren tussen puin en fortuin
het uur van vertrek
Broeierige sterren leken zich te verhangen
aan mijn trillende schaduw
Gedachten vulden de nacht
Herinner je de glans, als vers geld.…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 die wervelen naar de bodem
voor elk idee vraagt hij een tolk
die ronkende waanzin omzet
in de letters van de lezer
een ander, kleiner alfabet
zijn geest lijkt verwrongen
tot de arts gluurt onder het schedeldak
waar de cel woekert tot gezwel
dat verklaart zijn gespleten onmacht
hoe hij gekneld zit in het vel
zo bloeit de rebel in de schaduw…
DE OUDE BREVIER
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.862 1894
------------------------------------------------------
brevier - gebedenboek
ongevalste - authentieke
ongevonden - nooit tevergeefs gezocht
beworp - ontwerp
schaduwomschietende - die ons met schaduw omgeeft
vier - vuur
biede - gebiede
de boze - de duivel…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 kuiltjes in het zand
gele snaveltje recht vooruit, kopje eigenwijs geheven
vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje scheert rakelings over de golven
vleugels uitdagend stoer gespreid
vrolijk klapwiekend land hij in het water
en dobbert op de zachte golven mee
Hemelsblauwe lucht, wolkenstraten wuiven schaduwen…
Het Lot
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
4.540 Ik zal nooit sterven zolang zij leeft
want alles wat in mij vloeit is zij
zij is de schaduw die eeuwig aan me kleeft
het wezen uit m'n rib gevormd zoals mij
gemaakt om samen te heersen over dat
niet echt wetend wat dat mag zijn
maagdelijk als een onbeschreven blad
zonder vierkantjes, zonder lijn
elke dag van ons goddelijke leven
is een…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 De schaduw van de platanen schuift over de heuvelflank
Arm aan geduld aarzel ik
Wanneer zij voor mij verschijnt
De sissende zee die aan de enkels likt
Me wenkend met elke doezelige golfslag
Langs de krijtrotsen
Verdwalend in de wirwar van het geheugen
Die zachte zeef
Zie ik haar, blijf kijken hoe ze,
Tuimelend in een wolk van schuim,
Het…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 de verf bladderde van haar wangen
ze keek scheel door bokalen
gevangen in een hoornen montuur
alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten
als een mug die gonst tussen de schappen
van een supermarkt met schel licht
het gaat over de tentakels van de schatkist
de spits van een club uit een vergeten gehucht
de druivenkoningin in de schaduw…
Nacht op de Vaalserberg
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.918 De frietkraam zwijgt in alle talen; ook haar schaduw
gaat eraan. Pas bij de grenspaal stoppen ze en
kloppen ze schoon wat overwoekerd is door
onbeheerste ambities, deze loyale nachtarbeiders.
1930 zeg ik, of 1950.…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 hij ademde
op een afstandje van zichzelf
brokstukken van zijn ziel
en zocht nog wat begrip
via het raamwerk
in het wolkenstelsel
hij had nooit een druppel
mogen ontvangen
lege handen
grepen in de eigen ligamenten
en baarden een voorschim
de man die veel te goed was
voor deze wereld
een gebrek aan schaduw
en het zelf van het zelf
kwam…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Voort ging hij
door de drukte van een losgeslagen
piratennest, hij sleepte zijn depressie
mee, zijn schaduw, zijn doem en nergens
kon hij zijn ballast kwijt. Nergens en
zeker niet in de Paulus Potterstraat
nummer zestien ( wie snoept er nu van
zijn geest, die door de muren en de
balken is ingeslikt?…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 elastiekje er aan
pas later begreep je
waarom niet
je droeg een lange broek
met een rok er overheen
zonder was onzedig
in de kerk of in de kapel
het hoofd en de armen bedekt
ach je wist niet beter
er was een lach
er waren tranen in het donker
je was kind en je was het niet
in de kelder
hingen grote katoenen onderbroeken
ze gaven enge schaduwen…
Nachtlied, afluisterbaar
gedicht
3.5 met 58 stemmen
16.769 De verzamelde tinten
van de benen van de ene zijn eender
als die van de rug van een andere, van wie je
het nooit gedroomde voorkomen verwisselbaar acht
met dat van de uit iedere schaduw wegschuivende
en naar een dienster wuivende derde.…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 Beweeg niet achter mijn schaduw
de weg naar huis gaat langs stille getuigen
bomen zwijgen over ons huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag…
DE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.392 niet te meten
gierend gaat een auto dor de bocht
het eentonig geluid van een sirene
kan de onrustroes niet verbreken
toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen
maakt zich meester van ieder weldenkend mens
als iepen zwaaiend in de storm
maken impulsen zich in mij wakker
door mijn eigen somberheid
zie ik in de grote onbezonnen leegte
een schaduw…
De dag van de arbeid (I)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.327 Hoe dierbaar was de schaduw van de rode jasmijn
waaronder hij klaagde dat zij te hard
op zijn mond zoende
en vervolgens
wapperde met zijn hand.
Dit beeld was vaag zichtbaar door het zijvenster
en iedereen lachte rudimentair in levendig besef
van rode konen vol tevredenheid.…
Poor Virginia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 (voor Virginia Woolf)
Hoe moest zij het zeggen, hoe kwam er
verlossing van de vele beelden, stemmen
in haar depressieve hoofd, die zwart als
teer waren, als de levensbedreigende
schaduwen in de vernietigende ramen om
haar heen.…
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 “ We zijn stof en schaduw van onze kennis."
Vergilius…