745 resultaten.
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 Een hoopje schroot in een oude rolstoel duw ik voort
Zijn beenderen omspannen door een witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels…
Denemarken (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
646 Waar je blonde zachte haren dansten in de wind,
waar onder een heuvel een vikingboot,
waarin een koning, zijn honden en zijn paarden zijn begraven,
met alle eer en door allen bemind.
Waar stilte nog bestaat,
waar mannen met lange baarden,
serieus over eindeloze zeeën turen.…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 Het donker kreunt,
het zonlicht dreunt,
een roodgekoonde horizon
rolt aan over de heuvels.
Fatima likt tergend traag
de druppels van haar vingers,
de nacht was wild, de ochtend
naakt met dauwbedekte bloemen.
De karavaan vertrekt vandaag
naar het verre Marrakesh,
maar Fatima legt zich te rusten
op een kussen vol met goud.…
De ideale lijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
830 III
O haar weer rauw & roze
in de oren bijten en giechelend
de heuvel op (langs ideale
lijnen van vermaak),
en als je huilde was het
van verlangen, om wat je zocht:
een warm bevrijdend ledikant -…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Een vrouw liggend in het warme zand,
wandelt over zachte heuvel en lichte huid
in de virtuoze zetting van haar hand,
voor roos en rozengeur, melk en honing
waarvoor men nooit de neus en ogen sluit.…
Tussen de vochtspetters door!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.592 Het gevolg van de reden
is niet dwingen tot ontslag
angstig klamp ik mij vast
aan het laatst stukje hoop
neen, net geen wanhoop actie
verschuldigd blijft het antwoord
op een openstaande vraag
terecht of onterecht hoe voelt het
vriendschap is soms moeilijk
maar heuvels en bergen
kan men overwinnen
met de innerlijke energie
dat rust op een…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare
Storm tegen ons gekeerd
De golven hoog
Wij hebben veel geleerd
Van elk soort betoog
Een zachte wind
Streelt onze huid
Zonlicht is ons goedgezind
De meeuwen zingen luid
Heuvels en dalen
Zo zal het altijd gaan
Soms zullen wij verdwalen
Maar ook naast…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 vergezellen naar de branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken in het kruinenlicht
tussen oude twijgen sterft een meikever, de boom buigt, beeft even uit zijn bloei
ik kom overeind en begin te klimmen, zin voor zin, tak voor tak , over daken en heuvels…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.010 meer wijn
terwijl jij in de verte mij wuift
betovert jouw lijf mijn dichtershart
en vele handen duwen mij aan land
terwijl ik naar jouw gulheid snel
en je naaktheid wil betasten
maar je bent een filmprojectie en
als een doorzichtige balletdanseres
dans je verleidelijk om mij heen
terwijl ik verander in een anemoon
die jij tussen je heuvels…
RUIME GEEST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De heuvel glanst in teer gouden avondlicht;
een wijde den op het zacht glooiende veld
waakt over ruig struweel, dat fijntjes welt,
kijkt naar het verijlende vergezicht.
Voldaan bloost de zon, moe van haar gewicht,
geeft de stad zoele streling, die rust vermeldt,
terwijl alles met schemerpaars versmelt.…
Syria
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
453 Syria was ooit
een Griekse aanduiding
wie weet betekende het
prachtig lieflijk land
haar haren waren golvend
als een kudde schapen die
de heuvel afrende naar de bron
om die te vinden en dan dat zachte
lispelen van drinkende schapen
en daarnaast de oplettende herder
Syria was ook het land
van moeders en vaders en vrienden
van…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Ginds op de heuvel
Onder de beuken,
Dor en ontblaard,
Zit nu de winter;
Wit is zijn kleding,
IJs is zijn baard.
Donzige vlokken
Strooit hij op aker,
landhuis en heg;
Hand doet hij worden
't Water der vlieten,
't Zand van de weg.…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gedreven door wind en motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even…
The Spirit of St. Louis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Een cowboy uit een dorp in de Midwest
Zag hoe zijn broers, z'n vader en z'n moeder
Hun dagen sleten, twee als geitenhoeder,
De andere als stalknecht in de mest
Van koeien - deed wel mee, met tegenzin
Maar trok de wijde wereld liever in
Z'n bleek gleed langs de uitgestrekte velden
De heuvels en de verre horizon
De sky was leeg en leek…
Zangstukje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.485 Verberg, verberg die heuvels van albast,
Die uw bevrozen borst met levend ijs bevrachten!
En op wier sneeuwen top 't verruklijk kersje wast,
Dat Lente en zomergloed aan 't lustgraag oog doet wachten.
Maar geef mij 't hart terug, u argloos toevertrouwd,
Dat ge in hun roofspelonk in ijzren banden houdt.…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Pas op de volgende heuvel,
op het verborgen kerkhof
geeft hij mij zijn hand,
bij een onder modderspatten
opgezogen shirt
van Manchester United.
Dit kindergraf is spons.
Die avond zien wij samen
het vuur knipogen.
Dal wordt heuveltop
waarop hij al zijn rijkdom
tot vruchtbaar as laat kringelen.
Hij is rond.…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel op de hoek
de plek waar iedereen je kende
de plaats waar we je vaak hebben bezocht
Je was de kleine heuvel…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Ik loop door een dal, verlaten alleen
rondom mij zijn de heuvels zo hoog
ik vraag me af: hoe kwam ik hierheen
en hoe stijg ik ooit weer omhoog?
Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.…
Grafland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Winterlicht vreet de wijde heuvel
almaar kaler, buizerds zweven over
de grafstenen in de vruchtbare grond
die eeuwenlang olijfbomen droeg
De zielen zijn elders, waar Israël
hen brengt, de resten vergaan
in zwarte doeken, om als eerste mensen
de nieuwe wereld te betreden op de dag
dat de poort van erbarmen opengaat
Want daarvoor hebben…
Blijf met je poten van Limburg af
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
678 Tanks rukken op naar Limburg
Belgie en Duitsland vormen een gezamenlijk leger
om Limburg in te lijven
daarna zal ook het Belgische leger dat doen
met Zeeuws Vlaanderen
de Amstel Gold Race wieleretappe van
bijna 300 kilometer over
de Zuid-limburgse heuvels wordt afgelast
de dranghekken gebruikt voor een ijzeren gordijn
op de grensheuvels…
Deskundoloog
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 Haar acties laten zich simpel vertalen
In aandacht voor de golven en signalen
Van bliepjes, groene heuvels, grijze dalen
Haar brein let op kunstmatig ademhalen
Op haar O.K. zal geen patiënt verdrinken
Tenzij - wie weet - haar zenuwen inzinken…
Scheppingswonder
netgedicht
1.0 met 594 stemmen
438 het leven
was zonnig
en speels
in vaste
contouren van
drukke bouw
op uitgekochte
landerijen en
op restanten van
stads oorlogspuin
daar werden groene
heuvels aangelegd
voor de mens om
elkaar van een andere
kant te leren kennen
radio en tv openden
de gesloten maatschappij
in onderwijs werd
gemengd de norm
emancipatie kreeg body…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele ladingen
in nauwkeurig geplaatste,
tot in de puncties verzorgde, muzen:
worstelend in de modder,
rollend door verf en klodders
achterlatend in verzen.…
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan
bij een rotswand: voor enige dagen zijn stee.
Zwitserlands Bazel is eindbestemming.
Het vaartuig wordt verlicht, langzaam leeg gehaald,
diens denken is een vragende wenteling:
Wat heb ik mijzelf tijdens de reis verhaald?
Schenkt nauw vaarwater rijke ontdekking?…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
370 met engelgeduld
wachtend op haar komst
*
Mijn ogen werden vochtig
bij het lezen van het
druipnatte druivenvers
in eldoradische sferen
werden haar appels
zachter dan peren
de spaanse navels
in de citruspers
glommen en zwollen
als honingbijen
dansend in hun
limbisch systeem
waar riten ontwaakten
van Dionysos' menaden
heuvels…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Ga over begroeide heuvels
en beklim hoge bergen.
Hoor razende of spetterende watervallen
en ik blijf ergens naar zoeken.
Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?
Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen
waar bossen, bij het beklimmen
het zicht het hart niet verlaat,
een duister pad te gaan weet de morgenstond
.
licht probeert de stemming te kleuren
maar de tijd die daarvoor staat is een symfonie
van grijs getinte lengte van valse klanken
.…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…